ลูน่าคนใหม่ของอัลฟ่าฉัน – ชีวิตที่ถูกช่วงชิง และ คู่แท้ที่ถูกทอดทิ้ง

รักต้องห้าม โทสะของผู้ปกครอง

สิบปีเต็มที่ฉันแอบรักภาคิน วงศ์วรานนท์ ผู้ปกครองของฉัน หลังจากครอบครัวของฉันล้มละลาย เขาก็รับฉันไปดูแลและเลี้ยงดูฉันจนโต เขาคือโลกทั้งใบของฉัน ในวันเกิดอายุสิบแปดปี ฉันรวบรวมความกล้าทั้งหมดเพื่อสารภาพรักกับเขา แต่ปฏิกิริยาของเขากลับเป็นความเกรี้ยวกราดอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน เขาปัดเค้กวันเกิดของฉันตกพื้นแล้วคำรามลั่น “สติแตกไปแล้วเหรอ? ฉันเป็นผู้ปกครองเธอนะ!” จากนั้นเขาก็ฉีกภาพวาดที่ฉันใช้เวลาวาดเป็นปีเพื่อเป็นคำสารภาพรักของฉันจนไม่เหลือชิ้นดี เพียงไม่กี่วันต่อมา เขาก็พาโคลอี้ คู่หมั้นของเขากลับมาบ้าน ผู้ชายที่เคยสัญญาว่าจะรอฉันโต ที่เคยเรียกฉันว่าดวงดาวที่สว่างไสวที่สุดของเขา ได้หายไปแล้ว ความรักที่ร้อนแรงและสิ้นหวังตลอดสิบปีของฉันทำได้เพียงแผดเผาตัวเอง คนที่ควรจะปกป้องฉันกลับกลายเป็นคนที่ทำร้ายฉันเจ็บปวดที่สุด ฉันก้มมองจดหมายตอบรับจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในมือ ฉันต้องไปจากที่นี่ ฉันต้องถอนรากถอนโคนเขาออกจากหัวใจ ไม่ว่าจะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม ฉันยกโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์ของพ่อ “พ่อคะ” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “เอวาตัดสินใจแล้ว เอวาอยากไปอยู่กับพ่อที่กรุงเทพฯ ค่ะ”

ลูกเขยจอมราชันย์กลับมาแล้ว

“ทำไม！เสี่ยวซวนลี่！ เราเป็นญาติสายเลือดเดียวกันแท้ ๆ ทำไมเธอต้องฆ่าพ่อแม่ฉันด้วย！？” เมื่อสิบห้าปีก่อน ตอนนั้นฉันอายุเพียงห้าขวบ เพื่อแย่งมรดกลุงเสี่ยวซวนลี่ ได้ลงมือฆ่าพ่อแม่ของฉันด้วยตัวเอง จมน้ำตายอย่างโหดร้าย แล้วทำทีเป็นรับฉันมาเลี้ยง เพื่อปกปิดความผิดที่เขาฆ่าพี่ชายตัวเอง！ แต่สัตว์เดรัจฉานตนนั้น ถึงจะเลี้ยงดูฉันมาหลายปี ก็ยังไม่อาจเปลี่ยนสันดานเย็นชาไร้หัวใจของเขาได้… เมื่อฉันค่อย ๆ เติบโตขึ้น เผยให้เห็นพรสวรรค์ของตัวเอง พอถึงอายุยี่สิบ ฉันก็ได้ก่อตั้งบริษัทเทคโนโลยีชีวภาพที่มีอิทธิพลระดับนานาชาติ ชื่อเสียงของฉันก็เริ่มโด่งดังขึ้นเรื่อย ๆ เขา... เสี่ยวซวนลี่ ใส่ร้ายป้ายสีว่าฉันเป็นคนข่มขืน แย่งชิงบริษัทของฉันไป และทำลายชื่อเสียงของฉันจนพังพินาศ ฉันหนีออกนอกประเทศอย่างหมาไร้เจ้าของ！ ห้าปีผ่านไปในพริบตาเดียว ฉัน เสี่ยวเทียน ผ่านการชำระล้างด้วยเลือดและไฟ กลับมาแล้ว — ในฐานะหัวหน้าสูงสุดขององค์กรติดอาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดนอกประเทศ！ ทรัพย์สมบัติของฉันมีค่ามหาศาลถึงระดับล้านล้าน！ อิทธิพล — องค์กรติดอาวุธของฉันมีกำลังพลถึงหนึ่งแสนคน！ อำนาจ — แค่ฉันกลับมา นายกเทศมนตรีก็ยังต้องก้มหัวมาต้อนรับ！ เมื่อได้พบเสี่ยวซวนลี่อีกครั้ง เขากลับยังกล้าหัวเราะเยาะว่าฉันเป็นคนข่มขืน เป็นแค่หมาไร้เจ้าของ！ แต่ในวินาทีที่ฉันเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของฉันออกมา… พวกเขาทั้งหมดคุกเข่าลงตรงหน้าฉัน ร้องไห้สะอึกสะอื้นอ้อนวอนขอให้ฉันให้อภัย！

ขอเลิกกับสามีงี่เง่า

กลางวันอ่อนหวาน กลางคืนร้อนแรง นี่คือคำที่ลู่เยียนจือใช้เพื่อบรรยายถึงเธอ แต่หานเวยบอกว่าตัวเองมีชีวิตอยู่ไม่ถึงครึ่งปี ลู่เยียนจือกลับไม่ลังเลที่จะขอหย่ากับสือเนี่ยน “แค่ปลอบใจเธอไปก่อน ครึ่งปีข้างหน้าเราค่อยแต่งงานใหม่” เขาคิดว่าสือเนี่ยนจะรออยู่ที่เดิมตลอด แต่เธอได้ตาสว่างแล้ว น้ำตาแห้งสนิท หัวใจสือเนี่ยนก็แตกสลายไปแล้วด้วย การหย่าปลอมๆ สุดท้ายกลายเป็นจริง ทำแท้งลูก เริ่มต้นชีวิตใหม่ สือเนี่ยนจากไปโดยไม่หันกลับมาอีก แต่ลู่เยียนจือกลับเสียสติ ต่อมา ได้ยินว่าคุณชายลู่ผู้มีอิทธิพลนั้นก็อยู่นิ่งๆ ต่อไปไม่ได้ ขับรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ไล่ตามเธออย่างบ้าคลั่ง เพียงเพื่อขอให้เธอเหลือบมองเขาอีกครั้ง...

วางแผนเพื่อเธอ

เสิ่นเฉียวหลงรักลี่จิ่งฮั่นโดยไม่สนใจอะไรมานานสามปีแล้ว ภาพถ่ายสัตว์ป่าที่เธอเสี่ยงชีวิตแทบตายเพื่อถ่ายได้ กลับถูกนำไปให้คนรักใหม่ของเขาใช้ขึ้นสู่ยอดการแข่งขันถ่ายภาพ เสิ่นเฉียวตาสว่างแล้ว ในเมื่อเขาไม่รักเธอ เธอก็ไม่ต้องการอีกต่อไป เธอทิ้งสัญญาการหย่าไว้ เธอสาบานว่าจะพิสูจน์ตัวเอง แต่ไม่คาดคิดว่าคู่แข่งของอดีตสามีจะยื่นข้อเสนอเข้ามา “ผมชื่นชมคนที่มีความสามารถ และไม่ชอบวิธีการที่ต่ำทรามแบบนี้ เกียรติและเสียงปรบมือควรเป็นของคนที่สมควรได้รับมันจริงๆ” เสิ่นเฉียวพยายามหลบเลี่ยง แต่อีกฝ่ายกลับรุกเข้าใกล้ จนกระทั่งเธอไม่สามารถถอยได้อีก “คุณเสิ่น ผมไม่ได้ทำเพราะแค่ความสนใจชั่วคราว แต่เป็นการวางแผนมานานแล้ว”

อ้ายหลานสาวน้อยจอมพลัง

หนูน้อย"อ้ายหลาน"เกิดมาพร้อมกับพลังพิเศษไม่เหมือนใคร แม้นางจะเป็นเพียงเด็กหญิงตัวเล็กๆ แต่นางก็มีพลังมหาศาลสามารถยกกระสอบข้าวด้วยมือเดียว ก้อนหินสิบคนโอบนางก็สามารถยกทุ่มได้อย่างง่ายดาย และจมูกนางไวต่อกลิ่นยิ่งนักแม้สิ่งนั้นจะอยู่ไกลเพียงใดโดยเฉพาะอาหาร นางมีจมูกที่พิเศษสามารถแยกแยะสิ่งมีพิษและไม่มีพิษได้  

Like Daddy, Like Baby แด๊ดดี้ครับ...

การเสียชีวิตของมารดาอย่างกะทันหันทำให้ชีวิตของเด็กหนุ่มวัยสิบเจ็ดปีอย่าง ‘กานต์’ เปลี่ยนไปราวกับหน้ามือหลังมือ ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาต้องอึ้งงันจนพูดไม่ออก นอกจากเรื่องการจากไปของมารดาแล้ว ก็คือเรื่องที่เขามี ‘พ่อเลี้ยง’ โดยที่ตนไม่เคยรู้มาก่อน ‘ออสติน สเวน’ นักธุรกิจชาวอเมริกันก้าวเข้ามาในชีวิตของเขา พร้อมกับข้อเสนอเพื่อให้เขาได้ศึกษาต่อจนกว่าจะบรรลุนิติภาวะ เด็กหนุ่มที่สิ้นไร้ไม้ตอก ไม่เหลือใครนอกจากตนเองจะทำอะไรได้อีก ได้แต่ตอบตกลงไปเสี่ยงโชคเอาข้างหน้า สายสัมพันธ์ระหว่างเขาและผู้ชายตาสีฟ้าน้ำทะเลจึงเริ่มต้นขึ้น ในฐานะ ‘เด็กในการดูแล’ และ ‘ผู้ปกครอง’ ทว่า...ออสติน สเวน มีเสน่ห์เหลือล้นมากเกินไปจนทำให้กานต์แทบไม่อาจห้ามใจให้ไม่คิดกับเขาเป็นอื่น ขณะที่ชีวิตประสบกับจุดหักเห ความรู้สึกวุ่นวายที่พร่างพรายขึ้นมาในใจก็ทำให้กานต์สับสน ‘ผู้ปกครอง’ ที่ค่อยๆ กลายเป็น ‘เจ้าของหัวใจ’ ชักจะทำให้เด็กหนุ่มแสนดีคนนี้เกเรขึ้นทีละน้อยแล้วสิ...

ลูน่าที่ทอดทิ้งอัลฟ่า

อัลฟ่านิคป่วยเป็นภาวะพิษเงิน ในฐานนะลูน่าของเขา ในเวลานี้ ฉันกลับทำลายแหวนแต่งงานของเรา และโยนเอกสาร “คำร้องยกเลิกสัญญาคู่ครอง” ใส่หน้าเขา “ฉันขอปฏิเสธไม่ให้คุณเป็นคู่ครองของฉันอีกต่อไป” หมาป่าของฉันส่งเสียงคำรามด้วยความพอใจ แต่ดวงตาของนิคกลับแดงก่ำ คุกเข่าต่อหน้าฉันด้วยความเจ็บปวด “ติลลี่ ผมขอโทษ โทษผมที่โง่เลยล้มป่วยแบบนี้ ผมจะพยายามไม่ให้ตัวเองดูน่าเกลียด จะไม่เพิ่มภาระให้กับคุณ” “ผมยินดีถวายทุกอย่างให้กับคุณ ขอเพียงคุณอย่าทิ้งผมไป” เขากอดขาของฉันอ้อนวอน เหมือนว่าไปจากฉันแล้วเขาจะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ อัลฟ่าที่เคยได้รับความเคารพและเกรงขามจากทุกคน ตอนนี้นอนฟุบอยู่ที่พื้น ต่ำต้อยเหมือนกับสุนัขตัวหนึ่ง แต่ฉันกลับไม่สนใจความเจ็บปวดของเขา ลากเขาไปที่ตรงหน้ารูปปั้นเทพธิดาจันทรา “ถ้านายไม่ยอมยกเลิกสัญญา ฉันจะขอให้เทพธิดาจันทราถอนคำขอพรของนาย！ ”

ลูน่า อัลฟ่าของเธอตกหลุมรักฉัน

ในงานเลี้ยงวันเกิดของอัลฟ่าเดนิส เขาพาผู้หญิงคนหนึ่งกลับมาด้วย นั่นคืออดีตคู่ชีวิตของเขา และเป็นผู้หญิงที่เคยทิ้งเขาไปอย่างไร้เยื่อใย เขาเอาทุกอย่างบนโลกมาวางตรงหน้าฉัน ขณะเดียวกันก็ทรมานเธออย่างบ้าคลั่ง แม้กระทั่งเอาเธอไปทิ้งในคุกน้ำ แต่จนถึงวันครบรอบสัญญาวันนั้น ฉันกลับเห็นเขา กำลังกอดทำเครื่องหมายอยู่ในห้องกับวีจิเนีย “เธอคงไม่คิดว่ายังจะตกมาอยู่ในเงื้อมมือของฉันอีกใช่ไหม？ ถ้าถูกลูน่าของนายพบเข้าจะทำยังไง？ ” “ตอนนี้ฉันทำแบบนี้ เพียงเพื่อลงโทษเธอ” วีจิเนียหัวเราะเบา ๆ แล้วหันมองฉันที่ยืนอยู่หน้าประตู “ดูอัลฟ่าของเธอร่วมเตียงกับฉันรู้สึกยังไง？ ” เธอพูดกับฉันอย่างไร้เสียง ยิ่งไปกว่านั้นยังชูนิ้วขึ้นอย่างภาคภูมิใจ บนนิ้วของเธอสวมแหวนแต่งงานเหมือนกับฉัน วินาทีนั้น หมาป่าของฉันร้องครวญครางอีกครั้งด้วยความเจ็บปวด และความเจ็บปวดก็กระจายไปทั่วร่างกาย “วีจิเนีย เธอกำลังพูดกับใครเหรอ？ ”