รักต้องห้าม  โทสะของผู้ปกครอง

รักต้องห้าม โทสะของผู้ปกครอง

Bev Garnett

5.0
ความคิดเห็น
85.6K
ชม
30
บท

สิบปีเต็มที่ฉันแอบรักภาคิน วงศ์วรานนท์ ผู้ปกครองของฉัน หลังจากครอบครัวของฉันล้มละลาย เขาก็รับฉันไปดูแลและเลี้ยงดูฉันจนโต เขาคือโลกทั้งใบของฉัน ในวันเกิดอายุสิบแปดปี ฉันรวบรวมความกล้าทั้งหมดเพื่อสารภาพรักกับเขา แต่ปฏิกิริยาของเขากลับเป็นความเกรี้ยวกราดอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน เขาปัดเค้กวันเกิดของฉันตกพื้นแล้วคำรามลั่น “สติแตกไปแล้วเหรอ? ฉันเป็นผู้ปกครองเธอนะ!” จากนั้นเขาก็ฉีกภาพวาดที่ฉันใช้เวลาวาดเป็นปีเพื่อเป็นคำสารภาพรักของฉันจนไม่เหลือชิ้นดี เพียงไม่กี่วันต่อมา เขาก็พาโคลอี้ คู่หมั้นของเขากลับมาบ้าน ผู้ชายที่เคยสัญญาว่าจะรอฉันโต ที่เคยเรียกฉันว่าดวงดาวที่สว่างไสวที่สุดของเขา ได้หายไปแล้ว ความรักที่ร้อนแรงและสิ้นหวังตลอดสิบปีของฉันทำได้เพียงแผดเผาตัวเอง คนที่ควรจะปกป้องฉันกลับกลายเป็นคนที่ทำร้ายฉันเจ็บปวดที่สุด ฉันก้มมองจดหมายตอบรับจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในมือ ฉันต้องไปจากที่นี่ ฉันต้องถอนรากถอนโคนเขาออกจากหัวใจ ไม่ว่าจะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม ฉันยกโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์ของพ่อ “พ่อคะ” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “เอวาตัดสินใจแล้ว เอวาอยากไปอยู่กับพ่อที่กรุงเทพฯ ค่ะ”

บทที่ 1

สิบปีเต็มที่ฉันแอบรักภาคิน วงศ์วรานนท์ ผู้ปกครองของฉัน

หลังจากครอบครัวของฉันล้มละลาย เขาก็รับฉันไปดูแลและเลี้ยงดูฉันจนโต เขาคือโลกทั้งใบของฉัน

ในวันเกิดอายุสิบแปดปี ฉันรวบรวมความกล้าทั้งหมดเพื่อสารภาพรักกับเขา

แต่ปฏิกิริยาของเขากลับเป็นความเกรี้ยวกราดอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน เขาปัดเค้กวันเกิดของฉันตกพื้นแล้วคำรามลั่น “สติแตกไปแล้วเหรอ? ฉันเป็นผู้ปกครองเธอนะ!”

จากนั้นเขาก็ฉีกภาพวาดที่ฉันใช้เวลาวาดเป็นปีเพื่อเป็นคำสารภาพรักของฉันจนไม่เหลือชิ้นดี

เพียงไม่กี่วันต่อมา เขาก็พาโคลอี้ คู่หมั้นของเขากลับมาบ้าน

ผู้ชายที่เคยสัญญาว่าจะรอฉันโต ที่เคยเรียกฉันว่าดวงดาวที่สว่างไสวที่สุดของเขา ได้หายไปแล้ว ความรักที่ร้อนแรงและสิ้นหวังตลอดสิบปีของฉันทำได้เพียงแผดเผาตัวเอง

คนที่ควรจะปกป้องฉันกลับกลายเป็นคนที่ทำร้ายฉันเจ็บปวดที่สุด

ฉันก้มมองจดหมายตอบรับจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในมือ ฉันต้องไปจากที่นี่ ฉันต้องถอนรากถอนโคนเขาออกจากหัวใจ ไม่ว่าจะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม

ฉันยกโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์ของพ่อ

“พ่อคะ” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “เอวาตัดสินใจแล้ว เอวาอยากไปอยู่กับพ่อที่กรุงเทพฯ ค่ะ”

บทที่ 1

วันที่สิบแปดของการตัดใจจากภาคิน วงศ์วรานนท์ เริ่มต้นด้วยการที่เอวาลบรูปภาพบนหน้าจอล็อกของโทรศัพท์

มันเป็นภาพถ่ายทีเผลอที่เธอแอบถ่ายไว้

ภาคินกำลังนั่งอยู่บนโซฟา อาบไล้ด้วยแสงแดดยามบ่าย มีนิตยสารธุรกิจวางอยู่บนตัก เขากำลังมองมาที่เธอ พร้อมกับรอยยิ้มจางๆ ที่แทบจะมองไม่เห็นบนริมฝีปาก

ตลอดสิบปีเต็ม ตั้งแต่อายุแปดขวบจนถึงสิบแปด ผู้ชายคนนี้คือดวงอาทิตย์ในโลกของเธอ

ความสุข ความโกรธ ความเศร้า โลกทั้งใบของเธอหมุนรอบตัวเขา

แต่ตอนนี้ เธอต้องการจะดับดวงอาทิตย์ดวงนั้นด้วยมือของเธอเอง

หน้าจอดับมืดลง

กลายเป็นสีดำสนิท ไม่เหลืออะไรทิ้งไว้

นิ้วของเอวาสั่นเล็กน้อยขณะที่เธอวางโทรศัพท์ลงแล้วหยิบแก้วนมบนโต๊ะขึ้นมา มันเย็นชืดหมดแล้ว

เธอดื่มรวดเดียว ของเหลวเย็นๆ ไหลผ่านลำคอ แต่ก็ไม่อาจระงับความรู้สึกร้อนรุ่มในอกได้

เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง แล้วกดเบอร์ที่ไม่ได้ติดต่อไปนานแล้ว

สายต่อติดอย่างรวดเร็ว เสียงอ่อนโยนของผู้ชายดังขึ้น

“เอวาเหรอลูก”

“พ่อคะ” เธอเรียก น้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อย “เอวาได้จดหมายตอบรับแล้วค่ะ จากจุฬาฯ”

พ่อของเธอเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นน้ำเสียงของเขาก็เต็มไปด้วยความยินดีที่ปิดไม่มิด “เยี่ยมไปเลย! เอวา พ่อขอแสดงความยินดีด้วยนะลูก คณะอักษรศาสตร์ใช่ไหม? คณะที่ลูกใฝ่ฝันมาตลอด”

“ค่ะ”

“แล้ว...ลูกตัดสินใจแล้วใช่ไหม? ว่าจะมาอยู่กรุงเทพฯ”

“ตัดสินใจแล้วค่ะ” เอวาพูด พลางกำโทรศัพท์แน่นขึ้น “เอวาอยากมาอยู่กับพ่อ”

เธออยากหนีไปจากที่นี่ อยากหนีไปจากภาคิน

พ่อของเธอเหมือนจะสัมผัสได้ถึงอารมณ์ในน้ำเสียงของเธอ เขาถอนหายใจเบาๆ “เป็นเพราะภาคินเหรอ? เขาทำให้ลูกลำบากใจอีกแล้วใช่ไหม”

“เปล่าค่ะ” เอวาโกหก พยายามทำเสียงให้ผ่อนคลาย “พี่คินเขากำลังจะหมั้นแล้วค่ะ เอวาจะอยู่ที่บ้านเขาในฐานะเด็กในปกครองต่อไปก็คงไม่เหมาะ มันรู้สึกแปลกๆ ค่ะ อีกอย่าง ตอนนี้เอวาก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ถึงเวลาที่ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่ด้วยตัวเองแล้วค่ะ”

ความเงียบอันหนักอึ้งโรยตัวลงมา

หลังจากนั้นไม่นาน เสียงของพ่อที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดใจก็ดังผ่านโทรศัพท์มา “เอวาที่น่าสงสารของพ่อ หลายปีมานี้ลูกคงลำบากมากที่ต้องไปอยู่บ้านนั้นเพราะพ่อดูแลลูกไม่ได้...ดีแล้วล่ะที่ลูกจะมา ต่อไปนี้พ่อจะดูแลลูกเองนะ”

เขาพูดเสริม “ธุรกิจของครอบครัวเรากลับมาเข้าที่เข้าทางแล้วนะลูก ลูกไม่จำเป็นต้องพึ่งพาใครอีกต่อไป พ่อเลี้ยงลูกได้”

ความอบอุ่นจากคำพูดของเขาทำให้เอวารู้สึกแสบตา

เธอสูดจมูก กลั้นน้ำตาไว้ “ค่ะ”

หลังจากวางสาย เธอมองตัวเองในกระจก ตาของเธอแดงและบวม

สิบปี เธอใช้เวลาสิบปีเต็มในการรักผู้ชายที่ไม่มีวันเป็นของเธอ

เธอต้องไปจากที่นี่

เธอต้องถอนรากถอนโคนภาคินออกจากหัวใจ ทีละชิ้น ทีละชิ้น ไม่ว่าจะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม

เธอสูดหายใจลึกๆ แล้วเดินออกจากห้องนอน ไฟในห้องทำงานที่ปลายโถงทางเดินยังเปิดอยู่

ภาคินยังคงทำงานอยู่

เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเดินไปที่นั่น กำจดหมายตอบรับจากจุฬาฯ ไว้แน่น เธอต้องบอกเขา

เธอหยุดที่ประตูซึ่งแง้มอยู่ เธอเห็นผู้ชายข้างในผ่านช่องว่างนั้น

เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีเทาเรียบๆ ท่าทางสง่างามและสีหน้ามุ่งมั่น แสงจากโคมไฟส่องกระทบโครงหน้าคมคายของเขา ทำให้ใบหน้าที่หล่อเหลาราวกับไม่ใช่คนจริงดูนุ่มนวลขึ้น แว่นตากรอบทองวางอยู่บนสันจมูกโด่ง เพิ่มความสุภาพอ่อนโยนให้กับท่าทีที่เย็นชาของเขา

นี่คือภาคิน วงศ์วรานนท์ อดีตลูกน้องคนสนิทของพ่อเธอ ชายหนุ่มผู้ปราดเปรื่องที่ยังคงภักดีในตอนที่ธุรกิจของครอบครัวเธอล้มละลาย ตอนที่พ่อแม่ของเธอหย่ากันและแม่ของเธอย้ายไปอยู่ต่างประเทศ พ่อของเธอซึ่งอยู่ในจุดที่ตกต่ำที่สุดได้ขอให้ภาคินมาเป็นผู้ปกครองตามกฎหมายของเธอ เขาคือผู้ชายที่เลี้ยงดูเธอมา

ผู้ปกครองของเธอ ที่ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด

และเป็นผู้ชายที่เธอแอบรักมาตลอดสิบปี

“พี่คินคะ” เธอเรียกเบาๆ เสียงของเธอแทบจะเป็นเสียงกระซิบ

ภาคินเงยหน้าขึ้น ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นเธอ “มีอะไร?”

น้ำเสียงของเขาเย็นชาและห่างเหินเหมือนเคย

หัวใจของเอวาบีบรัด เธอเกือบจะพูดออกไปแล้ว แต่โทรศัพท์ของเขาบนโต๊ะก็ดังขึ้น เป็นเสียงเรียกเข้าที่สดใส

สีหน้าเย็นชาของเขาละลายลงทันทีที่เห็นชื่อผู้โทร ความอ่อนโยนที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อนผลิบานในดวงตาของเขา

“โคลอี้” เขาพูด น้ำเสียงของเขาต่ำและนุ่มนวล

นั่นคือคู่หมั้นของเขา โคลอี้ วรโชติ

“สถานที่เหรอ? คุณตัดสินใจได้เลย ผมยังไงก็ได้ ไม่ต้องห่วงเรื่องค่าใช้จ่าย” เขาฟังคนที่อยู่อีกฝั่งของสาย มุมปากของเขาโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความรักใคร่ “แค่คุณชอบ อย่างอื่นก็ไม่สำคัญแล้ว”

เอวายืนนิ่งอยู่ที่ประตู มือและเท้าของเธอเย็นเฉียบ

จดหมายตอบรับในมือของเธอรู้สึกหนักอึ้งราวกับหนักเป็นพันกิโล

เธอจำวันเกิดอายุสิบแปดของเธอได้เมื่อสองเดือนก่อน เธอรวบรวมความกล้าทั้งหมดเพื่อมอบภาพวาดที่เธอใช้เวลาวาดเป็นปีให้เขา ชื่อภาพว่า ‘ความลับ’

ในภาพวาด เด็กสาวคนหนึ่งกำลังเดินตามหลังผู้ชายคนหนึ่ง สายตาของเธอเต็มไปด้วยความรัก

มันคือคำสารภาพรักของเธอ

ปฏิกิริยาของภาคินคือความเกรี้ยวกราดอย่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน

เขาปัดของขวัญทั้งหมดลงจากโต๊ะ เค้กกระแทกพื้นดังโครม

“เอวา อัศวเมธา!” เขาคำราม ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธ “สติแตกไปแล้วเหรอ? ฉันเป็นผู้ปกครองเธอนะ!”

เธอเถียงกลับอย่างดื้อรั้น น้ำตาไหลอาบแก้ม “แต่เราไม่ได้เกี่ยวข้องกันทางสายเลือดนะคะ! พ่อไว้ใจพี่! และวิธีที่พี่ตามใจเอวามาตลอด...มันไม่ใช่แบบที่ผู้ปกครองควรจะปฏิบัติต่อเด็กในปกครอง!”

เขาหัวเราะเยาะ ใบหน้าหล่อเหลาของเขาบิดเบี้ยวด้วยความโหดร้าย “แยกไม่ออกหรือไงระหว่างความรักแบบครอบครัวกับความรักแบบหนุ่มสาว? ที่เรียนมานี่ไม่ได้ช่วยอะไรเลยสินะ”

พูดจบ เขาก็ฉีกภาพวาดของเธอ ‘ความลับ’ ของเธอ จนไม่เหลือชิ้นดี

เขาหันหลังเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง ทิ้งเธอไว้ตามลำพังท่ามกลางซากปรักหักพังของวันเกิดของเธอ

เธอร้องไห้และเก็บชิ้นส่วนต่างๆ ขึ้นมา ค่อยๆ ติดมันกลับเข้าด้วยกัน แต่ภาพวาดนั้นก็เหมือนกับหัวใจของเธอที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็น

ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังไม่ยอมแพ้

เธอคิดว่าตราบใดที่เธอดีพอ ตราบใดที่เธอเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกับเขาได้ เขาจะมองเห็นเธอ

แต่หลังจากที่เธอเรียนจบ เขาก็พาโคลอี้ วรโชติกลับมาบ้าน

เขาแนะนำเธอด้วยรอยยิ้ม “เอวา นี่โคลอี้ คู่หมั้นของพี่”

นั่นคือช่วงเวลาที่เธอรู้

มันจบลงแล้วจริงๆ

ความรักที่ร้อนแรงและสิ้นหวังตลอดสิบปีที่ผ่านมาของเธอมีแต่จะแผดเผาตัวเอง

ตอนนี้ เธอต้องเป็นคนดับไฟกองนั้นเอง

เธอต้องถอนเขาออกจากหัวใจให้ได้

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ Bev Garnett

ข้อมูลเพิ่มเติม
ลูกเขยจอมราชันย์กลับมาแล้ว

ลูกเขยจอมราชันย์กลับมาแล้ว

สมัยใหม่

5.0

“ทำไม!เสี่ยวซวนลี่! เราเป็นญาติสายเลือดเดียวกันแท้ ๆ ทำไมเธอต้องฆ่าพ่อแม่ฉันด้วย!?” เมื่อสิบห้าปีก่อน ตอนนั้นฉันอายุเพียงห้าขวบ เพื่อแย่งมรดกลุงเสี่ยวซวนลี่ ได้ลงมือฆ่าพ่อแม่ของฉันด้วยตัวเอง จมน้ำตายอย่างโหดร้าย แล้วทำทีเป็นรับฉันมาเลี้ยง เพื่อปกปิดความผิดที่เขาฆ่าพี่ชายตัวเอง! แต่สัตว์เดรัจฉานตนนั้น ถึงจะเลี้ยงดูฉันมาหลายปี ก็ยังไม่อาจเปลี่ยนสันดานเย็นชาไร้หัวใจของเขาได้… เมื่อฉันค่อย ๆ เติบโตขึ้น เผยให้เห็นพรสวรรค์ของตัวเอง พอถึงอายุยี่สิบ ฉันก็ได้ก่อตั้งบริษัทเทคโนโลยีชีวภาพที่มีอิทธิพลระดับนานาชาติ ชื่อเสียงของฉันก็เริ่มโด่งดังขึ้นเรื่อย ๆ เขา... เสี่ยวซวนลี่ ใส่ร้ายป้ายสีว่าฉันเป็นคนข่มขืน แย่งชิงบริษัทของฉันไป และทำลายชื่อเสียงของฉันจนพังพินาศ ฉันหนีออกนอกประเทศอย่างหมาไร้เจ้าของ! ห้าปีผ่านไปในพริบตาเดียว ฉัน เสี่ยวเทียน ผ่านการชำระล้างด้วยเลือดและไฟ กลับมาแล้ว — ในฐานะหัวหน้าสูงสุดขององค์กรติดอาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดนอกประเทศ! ทรัพย์สมบัติของฉันมีค่ามหาศาลถึงระดับล้านล้าน! อิทธิพล — องค์กรติดอาวุธของฉันมีกำลังพลถึงหนึ่งแสนคน! อำนาจ — แค่ฉันกลับมา นายกเทศมนตรีก็ยังต้องก้มหัวมาต้อนรับ! เมื่อได้พบเสี่ยวซวนลี่อีกครั้ง เขากลับยังกล้าหัวเราะเยาะว่าฉันเป็นคนข่มขืน เป็นแค่หมาไร้เจ้าของ! แต่ในวินาทีที่ฉันเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของฉันออกมา… พวกเขาทั้งหมดคุกเข่าลงตรงหน้าฉัน ร้องไห้สะอึกสะอื้นอ้อนวอนขอให้ฉันให้อภัย!

ลูน่าคนใหม่ของอัลฟ่าฉัน – ชีวิตที่ถูกช่วงชิง และ คู่แท้ที่ถูกทอดทิ้ง

ลูน่าคนใหม่ของอัลฟ่าฉัน – ชีวิตที่ถูกช่วงชิง และ คู่แท้ที่ถูกทอดทิ้ง

มนุษย์หมาป่า

5.0

หลังจากถูกกักขังอยู่ในห้วงนิทราต้องสาปนานถึงห้าปี ในที่สุดฉันก็ตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่ฉันทำคือการเดินตามกลิ่นของคู่แท้ของฉัน อัลฟ่าของฉัน คีริน ฉันพบเขาในห้องทำงาน กำลังจูบกับผู้หญิงคนอื่น...โอเมก้าสาวท่าทางหงิมๆ ที่ฉันแทบไม่รู้จัก เขาบอกฉันว่าผู้หญิงคนนั้นไม่มีความหมายอะไร เป็นแค่คนที่ช่วยปลอบประโลมความเศร้าโศกของเขา และฉันก็โง่พอที่จะเชื่อเขา แต่เมื่อฉันไปที่หอจดหมายเหตุของฝูง ผู้เฒ่ากลับบอกฉันว่าฉันถูกประกาศให้เป็นบุคคลที่เสียชีวิตตามกฎหมายไปแล้วเมื่อสามปีก่อน คำร้องลงนามโดยพ่อแม่ของฉันเอง และดำเนินการโดยคีริน เขามีลูน่าคนใหม่แล้ว...ผู้หญิงคนนั้น ลูกชายของฉันเองบอกว่าฉันน่าจะตายไปซะ เขาบอกว่าผู้หญิงคนนั้นใจดีกว่าและควรจะเป็นแม่ของเขา จากนั้น ผู้หญิงที่มาแทนที่ฉันก็พยายามจะฆ่าฉัน เธอผลักฉันตกหน้าผาลงไปในแม่น้ำที่เชี่ยวกราก คีรinกระโจนตามลงไป ว่ายผ่านมือของฉันที่ยื่นออกไป...แล้วช่วยหล่อน ฉันนอนเป็นอัมพาตอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล ถูกบังคับให้ต้องทนฟังคีรินใช้คำสั่งอัลฟ่าของเขาสั่งให้มีการถ่ายเลือดเพื่อช่วยชีวิตหล่อน เขาไม่เคยถามด้วยซ้ำว่าผู้บริจาคคือใคร เขาแค่สั่งให้สูบชีวิตของฉันออกไปเพื่อช่วยคู่ที่เขาเลือก ขณะที่ชีวิตของฉันกำลังเหือดหายไป ฉันเห็นครอบครัวทั้งหมดของฉัน...คู่แท้ของฉัน พ่อแม่ของฉัน ลูกชายของฉัน...กำลังห้อมล้อมเตียงของหล่อน เป็นภาพครอบครัวที่สมบูรณ์แบบและมีความสุข วินาทีนั้นเองที่ฉันเข้าใจในที่สุด การตื่นขึ้นมาคือความผิดพลาด หนทางเดียวที่เหลืออยู่ของฉันคือการหายตัวไป และภาวนาให้พวกเขาไม่มีวันตามหาดวงวิญญาณที่ฉันกำลังจะกลายเป็นเจอ

หนังสือที่คุณอาจชอบ

หย่าแล้วก็ไม่ต้องขอคืนดี

หย่าแล้วก็ไม่ต้องขอคืนดี

Chandra Spin
5.0

... ในวันครบรอบแต่งงาน ฮั่วเยี่ยนสือ สามีผู้มั่งคั่งทิ้งเธอไป แล้วหาคนรักแรกของเขา ผู้ชายที่ไม่รักนวลสงวนตัวก็เหมือนสิ่งไร้ค่า ผู้ชายที่เธอเคยอ่อนข้อให้แต่ก็ไม่สนใจเธอ งั้นเธอไม่ต้องการแล้ว จึงขอหย่าทันที ฮั่วเยี่ยนสือไม่สนใจ ซูหว่านหนิงกลับเข้าสู่วงการบันเทิงและเฉิดฉาย รักแรกในอุดมคติชอบแกล้งอ่อนแองั้นเหรอ งั้นก็ให้เธอเผยธาตุแท้จริงให้ทุกคนได้เห็น อดีตสามีที่เป็นคนปากแข็งที่สุด "เมื่อเธอเบื่อแล้วเธอจะกลับมาหาฉัน" แต่ภรรยาที่เคยเต็มใจทำทุกอย่างให้เขานั้นไม่กลับมาอีกแล้ว ไม่เพียงแต่ประสบความสำเร็จในอาชีพเท่านั้น แต่ยังมีคนมากมายมาตามจีบเธออีก ดาราระดับโลกแสดงความรักอย่างแรงกล้า ผู้บริหารบริษัทสื่อพยายามทุกวิถีทางเพื่อทำให้เธอยิ้ม แม้แต่ทายาทเศรษฐีอันดับหนึ่งก็ต้องการเธอเท่านั้น จากนั้นฮั่วเยี่ยนสือเริ่มตระหนก เปลี่ยนจากคนเย็นชากลายเป็นคนที่คอยติดตามไม่ห่าง ใช้ทุกวิถีทางเพื่อตามจีบภรรยา ซูหว่านหนิงไม่แม้แต่จะมอง "เมื่อก่อนคุณเฉยเมยกับฉัน ตอนนี้คุณไม่คู่ควรกับฉันแล้ว" ฮั่วเยี่ยนสือขอร้องเธออย่างบ้าคลั่ง "หนิงหนิง เราแต่งงานใหม่เถอะ" ซูหว่านหนิงแสดงท่าทางหยิ่ง "คุณฮั่ว ฉันไม่เคยกลับไปหาของที่ทิ้งไปแล้ว"

โซ่คล้องใจ

โซ่คล้องใจ

สิบสี่กุมภาฯ
5.0

ความรักของฉันมันคงเหมือนนาฬิกาทราย.. .. เมื่อด้านหนึ่งถูกเติมเต็ม....อีกด้านกลับว่างเปล่า ..และสูญสิ้นไป..กับกาลเวลา........ "สำหรับฉันเธอมันก็แค่ผู้หญิงไร้ค่า อยู่บนที่สูงแต่ทำตัวต่ำ" "หึ....ขอบคุณค่ะที่ชม จะพูดแค่นี้ใช่มั้ย จะได้ไปอ่อยผู้ชายต่อ" "อ้อ...ถ้าสนใจ เชิญนะคะ พอดีชอบแบบ ทีเดียวหลายๆคนมันสนุกดี แต่คนดีๆอย่างพี่...."เธอมองเขาอย่างพิจารณา พร้อมยกยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน ก่อนจะเดินจากไป หมับ!! "มีอะไรอีกคะ หรือว่าสนใจอยากไปร่วมเตียงด้วย" "......" ชายหนุ่มเงียบ มองหน้าเธออย่างเอาเรื่อง และออกแรงบีบข้อมือเล็กอย่างแรง แต่คนตรงหน้ากลับไม่แสดงท่าทีว่าเจ็บ ถึงเธอจะเจ็บเหมือนกระดูกกำลังจะแหลกเป็นชิ้นๆ "ถ้าไม่ทำอะไรก็ปล่อย พี่ไม่อยากได้แต่คนอื่นเขาอยากได้!" พรึบ!! เธอสะบัดมือเขาอย่างแรงและเดินกลับเข้าไปในงานเลี้ยง หมับ! "ว้าย เป็นบ้าอะไรปล่อยนะ" แต่ไม่ทันจะเดินไปถึงไหนร่างบางก็ถูกกระชากจนตัวปลิว จนชนเข้ากับกำแพงห้องอย่างแรง "ถ้าเธอยังหาเรื่องอุ่นอีก ฉันจะไม่ปล่อยเธอไว้แน่!" เขามองเธออย่างเกรี้ยวกราด "หึ...ทำไมค่ะ จะแกล้งแล้วจะทำไม" เธอมองหน้าเขาอย่างไม่เกรง ยิ่งได้ยินเขาพูดแบบนี้แล้วมันยิ่งรู้สึกเจ็บ ทำไมนะทำไมต้องรักคนที่ไม่มีใจ "ปล่อย!" "ทำไม จะรีบไปเสนอตัวให้ไอ้บ้านั่นรึไง!"ใบหน้าหล่อคม ยื่นเข้าใกล้ พร้อมตะเบ็งเสียงแข็งใส่หน้าเธอ มือหนาออกแรงบีบท่อนแขนราวกับจะให้มันแหลกละเอียด "ใช่แล้วจะทำไม คืนนี้เรามีนัดกัน จะไปทำอะไรกันคนไม่ต้องให้บอกนะ หรือว่าอยากรู้จะได้ถ่ายคลิปมาให้ดู!" "หึ...ร่าน! ถ้ามันคันมากเดี๋ยวฉันจะสังเคราะห์ให้เธอเอง" "นะ...ฺฮื่อ" ร่างเล็กดิ้นพยายามให้หลุดจากพันธนาการเมื่อ เขาประกบปากจูบดูดเม้มริมฝีปากบางสีแดงอย่างแรง เขาดูดเม้มมันอย่างหนักหน่วง มือหนาลูบบีบขย้ำหน้าอกอย่างแรงเหมือนจะให้มันแหละติดมือออกมา "ฮื่อ" เสียงหวานร้องท้วงในลำคอ เมื่อได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งเต็มปาก จนแทบจะอ้วก -ญี่ปุ่น ณิชาภัทร โชติฐิติเมธานนท์ ดีไซเนอร์สาวสวย เก่งฉลาดไม่ยอมใคร มั่นใจในตัวเอง ลูกสาวคนโตของแด๊ดดี้กันต์ อายุ 24 -แบงค์ นิธิภัทร์ พัชรกานต์กุล วิศวกรหนุ่มไฟแรง หล่อเก่งมีความสามารถทั้งศึกษาวิเคราะห์ คำนวณ ออกแบบ ตรวจสอบแก้ไขปัญหาและควบคุมการผลิต....วัย 27 ความผูกพันระหว่างคนเป็นสิ่งมีค่าและมีความหมาย เป็น เสมือนเรื่องราวและความทรงจำดี ๆ ที่คนทุก ๆ คนไขว่คว้า แต่กลับมีน้อยช่วงเวลา ที่สอนสิ่งดี ๆ ให้เราได้รับรู้ ที่มีค่าให้เรานึกถึง ทุกครั้งที่นึกถึงมัน จะคอยย้ำเตือนเราให้นึกถึงช่วงวันเก่าๆ ที่ดึงทุก ๆ คนไว้ให้อยู่ร่วมกัน สิ่ง ดี ๆ ที่ผ่านไปเป็นเสมือนเม็ดทรายในนาฬิกาที่ร่วงหล่น…… ทุกเม็ดทรายแทน ความหมายของ………………ความผูกพัน ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความห่วงใย ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความชิดใกล้ ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………การไขว่คว้า ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความคิดถึง ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความลึกซึ้ง ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………วันเวลา ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………สิ่งมีค่า ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………จิตใจ ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ตัวตน ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “รัก” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “เรา” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “มิตรภาพ” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “เพื่อน” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………” ทุกสิ่งที่เต็มใจ ให้เพื่อเธอ” เม็ดทรายเหล่านี้แม้จะ ร่วงหล่น แต่ก็ยังคงรวมกันในนาฬิกาทราย คอยย้ำเตือนเราถึงช่วงเวลาดีๆ ที่ผ่านมา เป็นนาฬิกาที่มีค่าและมีความหมาย อยู่ในความทรงจำของกันและกันตลอดไป … ช่วงเวลาแห่งความสุข อาจไม่เคย อยู่กับเรานานในโลกของความเป็นจริง เป็นเหมือนสิ่งที่ผ่านเข้ามาและก็ผ่านเข้าไป ให้เราได้สัมผัส ให้เราได้รู้สึกดี ๆ ให้เราได้รู้สึกอบอุ่นและมีความสุข แต่ถึงแม้ช่วง เวลาเหล่านี้อาจจะไม่ยาวนาน แต่มันสร้างสิ่งดี ๆ ให้เรามากมาย มันมีค่าและยิ่งใหญ่ และจะเป็นกำลังใจให้เราตลอดไป มันจะแทนความหมายของความเป็น “เพื่อน” ตลอดไป…… “นาฬิกาทรายใบนี้ ขอให้แทนมิตรภาพของเราตลอดไป ไม่เคยมีช่วงเวลาไหนที่เราห่างไกล โดยไม่ผูกพัน” ขอบคุณบทความจาก คุณ นุชรัตน์ รักมาก คำเตือน ในทุกเรื่องทุกการกระทำของตัวละครเกิดจากจินตนาการ ไม่ใช่เรื่องจริงไม่ควรลอกเลียนแบบการกระทำที่ไม่เหมาะสม อันจะนำไปสู่ความสูญเสียความผิดบาปทั้งปวง ไม่ได้มีเจตนามุ่งร้ายต่อตัวบุคคลหรือวิชาชีพใดวิชาชีพหนึ่ง หากอ่านแล้วไม่มั่นใจว่าหรือไม่เลียนแบบได้หรือไม่แนะนำให้ปรึกษาผู้ปกครองค่ะ นิยายเรื่องนี้เหมาะสมสำหรับผู้ที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป เพราะอาจมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมด้านพฤติกรรม ความรุนแรง เพศ หรือการใช้ภาษาโปรดใช้วิจารณญาณและเสพเนื้อหาอย่างมีสตินิยายเรื่องนี้เกิดจากความต้องการจะเขียนของนักเขียนเท่านั้นไม่ได้มีเจตนาไม่ดีหรือสนับสนุนการใช้ความรุนแรงในชีวิตจริง รบกวนอ่านคำเตือนก่อนอ่านของนักเขียนแล้วค่อยตัดสินใจหากไม่ชอบไม่เป็นไรค่ะ ©ลิขสิทธิ์เป็นของผู้สร้างสรรค์ แต่เพียงผู้เดียวการเผยแพร่ทำซ้ำดัดแปลงโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตผิดกฎหมายตาม พ. ร. บลิขสิทธิ์ 2537 มาตรา 1527 31 มีโทษทั้งจำทั้งปรับ ไม่อนุญาตให้คัดลอกทำซ้ำดัดแปลงตัดภาพหรือถ่ายภาพไปเผยแพร่ใด ๆ ทั้งสิ้นหากพบจะขอดำเนินคดีตามกฎหมาย❌❌❌ พึ่งหัดแต่งนิยายเป็นมือใหม่หัดแต่งคำบางคำอาจจะใช้ผิดไปต้องขออภัยด้วยนะ คำโปรยเนื้อหาการบรรยายอาจใช้คำได้ไม่สวยเท่ากับนักเขียนท่านอื่นๆ แต่ก็ตั้งใจเขียนออกมาให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ 14 กุมภาฯ 13/01/2022 ฝากติดตามผลงานด้วยนะคะ

ขังหนูน้อยไว้ข้างกาย

ขังหนูน้อยไว้ข้างกาย

Erick
5.0

หลีย่างอยู่กับฟู่เฉิงโจวเป็นเวลาสี่ปี แต่เขาไม่เคยแสดงให้คนอื่นเห็นว่าเธอเป็นคนสำคัญ ทว่เขาแค่รู้จักกับเย่เซี่ยจูได้ไม่ถึงเดือน ก็ประกาศสถานะของเธอจากแฟนสาวไปเป็นคู่หมั้นอย่างเปิดเผย ฟู่เฉิงโจวให้ความรักและเกียรติทั้งหมดแก่เย่เซี่ยจู โดยบอกว่าเธอเป็นคนสะอาดบริสุทธิ์ ไม่เหมือนกับหลีย่าง หลีย่างไม่ได้ร้องไห้หรือโวยวาย เธอเก็บของเงียบๆ เตรียมตัวที่จะออกจากชีวิตของเขา แต่เมื่อชายคนนั้นตื่นขึ้นมา ฟู่เฉิงโจวกลับเสียสติ เขาดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอดและดิ้นรนสุดชีวิต “คิดจะกลับไปหาคนรักเก่าหรือ? ชาตินี้ก็อย่าหวังเลย! “หลีย่าง เธอเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น!”

ลบไม่ได้ช่วยให้ลืม

ลบไม่ได้ช่วยให้ลืม

rabb
5.0

เซี่ยอวี๋อันชอบเฟิงจี้หานตั้งแต่เด็ก งานแต่งงานที่เธอเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อมานานถึงสามปี แต่เมื่อใกล้ถึงวันแต่งงาน เขากลับพารักแรกกลับ เซี่ยอวี๋อันรู้ดีว่าทุกอย่างจบสิ้นแล้ว ความรักที่เกิดจากการอยู่ด้วยกันนานๆ การเคารพกันและกัน ทุกอย่างก็แค่การเสแสร้งเท่านั้น เธอตัดสินใจปล่อยมือ ปล่อยเขาไป ในขณะเดียวกันก็ปล่อยตัวเองไปด้วย แต่เมื่อเธอยื่นเอกสารหย่าให้ เขากลับคลั่ง "เซี่ยอวี๋อัน ทำหน้าที่คุณนายเฟิงให้ดี ไม่ต้องคิดเรื่องหย่าเลย" เซี่ยอวี๋อันหัวเราะ "เฟิงจี้หาน ฉันไม่ต้องการอะไรแล้ว รวมถึงนายด้วย"

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ