icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รักไม่ได้ร้าย

บทที่ 5 น้ำผึ้งอาบยาพิษ

จำนวนคำ:1996    |    อัปเดตเมื่อ:24/11/2023

กดูดดึงริมฝีปากบางทั้งบน และล่างอย่างเพลิดเพลิน นานเท่าไรแล้วที่เขาเฝ้าแต่คิดถึงเธอ ความถวิลหายิ่งนำพาให้ทวีแรงสัมผัส คนตัวโตยิ่งจูบหนัก ๆ มอมเมาให้ร่างบางยิ่งตอบสนอง ริมฝีปากนุ่มรับสัมผั

ิปอันเล็ก เรียวปากหยักกระตุกยิ้ม ก่อนจะรูดซิปลงจนสุดทาง และปล

ิ่มเอาไว้ในทันที ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเสื

ว เพราะประกายความเจิดจ้าจากร่างขาวโพลนที่มีเพียงแพนตี้ตัวจิ๋วติดกาย ความปรารถนาในตัวเธอ ส่งผลให้กลางกา

ลังเคลิ้มฝัน ก่อนที่ริมฝีปากบางจะ

และปากซุกซนของเขาซอกไซ้ไปถ้วนทั่ว กระทั่งริมฝีปากหยักอ้าออกกว้

ั้งยอดชูชัน ภายในใจหญิงสาว กำลังกู่ร้องก้องในใจ เธออยากได้สัมผัสที่ลึกซึ้งยิ่งกว่านี้ เมลดาแอ่นอกเขาหาเรียวปา

่เขาแตะ เขาจับ เขาจูบ มันก็สั่นสะท้านไปถึงใจ มันวาบหวาม หวิวไหว อ

อเค้นคลึงก้อนอกนุ่มหยุ่น พร้อมขบ

ปบนกล้ามเนื้อกำยำแน่นหนั่น เธอขบเม้มริมฝีปากแน่น แล้ว

ในขณะที่มือหนายังวนเวียนเคล้นคลึงซาลาเปาก้อนขาวไม่ห่าง เขาบีบก้อนเนื้อนุ่มหยุ่นอย่างเพลินมือ บาง

รนเปรอ ก่อนจะขยับร่างแกร่งไปกลางหว่างขาเรียวสวย สองมือหนาดันเข่าเธอขึ้

เป็นเพียงแผ่วเบา แต่เธอก็รู้สึกสะท้านไปทั้งร่าง หน้าอกอวบข

างกายสาว หลังน้ำหวานออกมามาก

เห็นว่าเวลานี้เมลดาพร

ายเท้าอย่างรวดเร็ว มือหนาจับกลางกาย ก่อนจะขยับขึ้นลงสองสามครั้งตามร่องรักที่เปีย

ื้

ย่างช้า ๆ เลือดในกายชายสูบฉีดตามจังหวะหัวใจที่เต้นแรง ก่อนจะค่อย

งแล้วครั้งเล่า และในที่สุด เธอก็ตัวเบาหวิวราวกับลูกโป่งที่กำลังล่องลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า ในขณะที่ร่างหนาก็ตามเธอไปติด ๆ เขากระตุกอย่างแรง ก่อนจะปลดปล่อ

นมองเพดานนิ่ง ภีมยังมีเสื้อติดกาย ในขณะที่เธอเปลือยเป

หญ่ หญิงสาวจ้องมองเขาตาละห้อย ก่อนจะสังเกตเห็นรอยแผลเป็นที

องคุยกันนะคะ ฟ

ย ๆ แต่เธอก็ยังรู้สึกเหนื่อยอ่อน เ

ในห้องทำงาน ทำให้ทั้งเขา และเธอต่างก็ต้องหยุดการสนทนา ทั

่ไหน น้องวินกับคุ

น ภีมก็ขานรับอย่างรวดเร็ว ในขณะที่สายตาคมกล้ายังจดจ้องใบหน้าหว

กุมหัวใจเธอทั้งดวง เพียงแค่ได้ยินเสียงเด็กน้อยเรียกขานภีมว่าแด๊ด เมลดาถึงกับไปไม่เป็น เธอพยายามคิดทบทวนทุกอย่าง มันช่างเป็นเรื่องยากลำบากสำหรับเธอเหลือเกิน ภายใต้ผ้านวม สองมือบางกุมกันแน่น น้ำตาเธอพลันร่วงเผาะ มิ

าให้เธออีกครั้ง ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทาง แล้วเดินออก

หัวใจเธอจนเป็นแผลเหวอะหวะ หัวใจของเธอกำลังจะแตกสลาย เธอคงเหมือนแมลงตัวน้อย ที่เผลอหลงระเริงไปกับน้ำผึ้งที่ทั้งหอม แ

เปิดรับโบนัส

เปิด
รักไม่ได้ร้าย
รักไม่ได้ร้าย
“โปรย : จู่ ๆ คู่หมั้นที่ทอดทิ้งไปนานถึงสี่ปี กล้าดีกลับมาสู่ขอ หึ! คนสติดีที่ไหนจะไปแต่งด้วย หัวเด็ดตีนขาดอย่างไร เธอก็จะไม่แต่งกับเขาเป็นอันขาด ****** "พี่ไม่ดีตรงไหนคะ" "เมต้องตอบด้วยเหรอคะ ไว้พี่ภีมตอบคำถามตัวเองได้เมื่อไหร่ แสดงว่าคงเป็นคนดีขึ้นมากโขเมื่อนั้น" "ก็ได้ค่ะ ก็ได้" ร่างสูงเปลือยเปล่ายกมือขึ้นสองข้าง แสดงอาการยอมแพ้ เมลดาเบือนหน้าหนีภาพตรงหน้า คนหน้าไม่อาย 'รู้ว่าใหญ่ แต่ไม่เห็นต้องยืนอวดขนาดนั้น' เธอไม่โง่ กลับไปกินไส้กรอกที่มีเจ้าของแล้ว ให้มันเสียศักดิ์ศรีหรอก แม้จะกินไปแล้วครั้งหนึ่งก็เถอะ ก็ตอนนั้นเธอยังไม่รู้นี่”