นางมารผู้ไม่สมประกอบ

ที

ุกครั้งที่ผ่านหลังจากที่นางกลับมามีชีวิตอีกครั้ง เพราะการได้มาทำอะไรเหมือนดั่งเช่นมนุษย์คนหนึ่งอีกครั

รณ์ที่อาจจะนำพาให้นางมาเจอกับชายชั่วผู้นั้นได้อีก หากไม่ต้องเห็นหน้ากันตลอดชีวิตได้ก็คงดี แต่นางก

หนึ่งติดหล่มอยู่เจ้า

ายเดี๋ยวก็คงมีคนมาช่วยเอง” ชิงหลันบอก

เราใช้ม้าช

วยน้ำเสียงไม่พอใจ และดูเหมือนจะไม่พอใจเสีย

็แล้วกัน” ชิงหลันบอกคนของตนให้เร่

ติเหตุด้วย มันเป็นแผลติดตัวมาตลอด ขนาดว่าโตเป็นหนุ่มรูปงามแล้วก็ยังไม่จาง ครานั้นตอนที่รักยังหวานชื

เชื่อคำพูดงี่เง่าของคนเลวทรามต่ำช้าพรรค์นั้น

่เห็นสายตาของอีกฝ่ายที่มองมายังรถม้า สายตาของเหวินอี้ที่มองมาราวกลับเว้าวอให้นางหยุดรถม้าเพื่อช่วยเหลือเขา แต่ร

ำเพียงครู่เดียวนางก็บอกให้สาวใช้คนที่เอ่ยปากอยากช่วยเหวินอี้ ไปบอกกับคนที่

หลายคันเกิดอุบัติเหตโชคดีแล้วที่เจ้ากลับมาอย่างปลอดภัย” ชิงหมิงรีบวิ่งไป

ัวลงไปกอดพี่

ท่านพ่อรักท่านแม่มากจึงตั้งชื่ออีกฝ่ายตามท่านแม่ชิงชิง นางและพี่ชายเป็นพี่น้องที่รักกันมา

มีเรื่องเช่นนั้นเกิดขึ้นอีกเด็

นนี้เข้าไปอยู่ในเมืองไม่ดีกว่าหรือ

มืองคนเดียวไม่กลัวว่าข้

้องอยู่ลำพังหรอกให้ซงหลิวไปอยู่กับเจ้าก่อน เขาฝีมือดีที่สุดและพี่ก็ไว้ใจเขา เสร็จเรื่

ั้นนางรั้งอยู่ช่วยเหวินอี้จนถูกโจรป่าเข้าทำร้าย คนของท่านพี่ไปช่วยเหลือนางจนเกิดการต่อสู้ และก็เป็นซงหลิวคนนี้ที

ั้ง ๆ ที่ซงหลิวมิได้บาดเจ็บจนไม่สามารถทำงานในพรรคได้ เขาไม่ได้

” เพราะท่านพ่อชรามากแล้วทุกอ

แลตัวเองได้ แล้วหากเขาเป็นมือขวาก็แสดงว่าเขาไว้ใจได้ถูกห

่ะ เช่นนั้นก็ตามใจท่านพี่ เพีย

าง ชิงหมิงรีบเร่งเข้ามาอุ้มน้อ

จะเป็นมือขวาคนสนิทแต่ว่าก็เรียนวรยุทธ์มาด้วยกัน นับเป็นสหายรู้ใจก็มิผิดนักชิงหมิงบอกซงหลิวว่าต้องป

อเห็นแววตาที่ชัดเจนว่าตั้งใจจะช่วยเหลือจึงยังไม่ได้เอ่ยอะไรออกไป นางลืมไปว่าซงหลิวคือลูกน้องของพี่ชายนาง พี่

็นเช่นไร เขาก็ยังเป็นเช่นนั