icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บุตรเช่นข้า หาได้ต้องการบิดาเช่นท่าน

บทที่ 3 ขึ้นเขา หาอาหาร

จำนวนคำ:2619    |    อัปเดตเมื่อ:03/12/2024

ายหนุ่มวัย 27 ปี รีบเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นเพื่อที่จะได้เข้าไปในป่าลึกให้มากกว่านี้ ถึงแม้ว่าแสงแดดจากดวงอาทิตย์จะเริ่มร้อนขึ้

งเหอซีบิดาของร่างนี้และคนตระกูลซ่งที่คอยทำร้ายมารดาและน้องสาวของเจ้าของร่าง ด้วยหากว่าจัดกา

๊ยตงหยางได้ชีวิตใหม่มันก็ดีอยู่หรอก แต่ทำไมจะต้องมาอยู่ในครอบครัวแบบนี้ด้วย แบบนี้เขาเรียกว่าสวรรค์กลั่นแกล้งหรือเปล่าเนี่ย ไม่รู้ว่าป่านนี้ จะมีใครรู้หรือยังว

ห็นจะเป็นพวกชาวบ้านที่รวมกลุ่มกันเข้ามาล่าสัตว์ ส่วนเด็กและผู้หญิงจะหาผักป่าอยู่รอบนอกเท่านั้น หลินตงหยางไม่สนใจว่าจะ

ในที่แห่งนี้ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้ ขนาดเขาที่ตายแล้วยังได้มาเกิดใหม่เลย นับประสาอะไรกับเผือกที่มันจะมีขนาดใหญ่ก

งทำให้ป่าดูมืดทึบอึมครึมเป็นอย่างมาก เดินไปได้ไม่นานก็พบเห็ดป่าเกิดขึ้นอยู่เต็มไปหมด ดูเหมือนว่าจะเป็

ตู่เลยสักนิด ในเมื่อพบของที่กินได้แล้วก็ต้องเอากลับไป เสียอย่างเดียวไม่มีไก่ ถ้ามีไก่สักตัวคงได้ต้มน้ำแกงไก่ใส่เห็ด

เก็บฟืนจนพอใช้ในวันนี้แล้วจากนั้นก็เดินออกจากป่ามุ่งหน้ากลับบ้านทันที เด็กชายกึ่งวิ่งก

วไก่ป่าที่กำลังกกไข่อยู่ในรังตกใจ จึงได้บินขึ้นมา จังหวะเดียวกับที่หลินตงหยางเดินไปถึงพอดี ด

ล้วหรือ แต่ว่าข้าแค่ฟา

อเกินไป เมื่อหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้เขาก็ไม่คิดหาคำตอบอีก ดีเสียอีกมีไก่แล้ว หลินตงหยางเห็นว่าเป็นไก่ตัวเมียไม่รู้ว่าจะมีไข่ไก่หรือไม่ เขาจ

ยความดีใจ อย่างน้อยวันนี้ก็มีอาหารแล้ว ตราบใดที่ขยันชีวิตย่อมมีหนทางพบแสงสว่าง หลินตงหยางสัญญากับเจ้าของร่างเดิมว่

มคาด หลังจากหลินตงหยางกลับมาถึงบ้านยังไม่ทันที่จะได้เข้าบ้าน ก็ได้ยินเสียงน้องสาวร้องไห้ และเสียงท่านแม่อ้อนวอนนางฉ

้าเลย ข้าเจ็บ ฮือ ท

ีพวกเจ้าให้ตาย เศษสวะเช่นพวกเจ้าไม่สมควรมีชีวิตอยู่ กล้าดียังไงมา

ยงเอาตัวเข้าไปบังท่อนไม้ที่

ยางที่เอาตะกร้าไปซ่อนเอาไว้เรียบร้อยแล้ว วิ่งเข้ามาด้วยความเร็ว เขากระโดดถีบน

้ายข้าที่เป็นผู้อาวุโสหรือ

ัวขาดทุน แล้วเจ้าล่ะยายแก่ไม่ใช่ของแถมไม่ใช่ตัวขาดทุนเช่นกันรึ แกมันเป็นหญิงแก่ที่น่ารังเกียจ ก

ที่ฉีกุ้ยเถียนจะได้เอ่ยปากด

ห้ลูกเดรัจฉานของเจ้าได้ร่ำเรียนอีก หากจะมีใครเดรัจฉาน มันก็คือพวกเจ้าตระกูลซ่ง หาใช่มารดาของข้าไม่ ออกไปจากบ้านของข้า และอย่าได้มาที่นี

เด็กที่ขี้ขลาด ขี้กลัวและไม่มีปากเสียงแล้ววันนี้เกิ

อให้ข้าไปส่งเร

างโยนท่อนไม้ในม

ียนรู้สึกตกใจมาก หรือว่าหลิน

จะโทษตัวเองไม่ได้ หากนางเข้มแข็งมากกว่านี้ลูก ๆ คงไม่ต้องลำบากขนาดนี้ นางมองดูลูกชายท

น้องสาวยายแก่นั่นตีเจ้ากี่ไม้

แม่อ่อนแอ แม่ไม่สามารถปกป้อง

ดแล้ว ท่านไม่ผิด แต่ผิดที่คนพวกนั้นไม่ใช่ค

เจ้าค่ะ

้าบ้านก่อน ต่อไปไม่ต้องเปิดประตูออกมา คน

มากนะ

าดเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไปแล้ว หลินตงหยางคนนั้นได้ตายไปแล้ว ต่อจาก

่ใหญ่ แต่ข้

ม่ ท่านไหวหรือไม่ขอรับ ช่วยทำแผลให้น้องสาวที

แม่ยังพอไหว

พร้อมทั้งเผือกอีกหนึ่งหัว เพราะที่บ้านไม่มีข้าวสารเหลือแล้ว ไม่ว่าจะเป็นแป้ง หรือธัญพืชไม่มีอะไรเหลือทั้งนั้น

ันใดให้แม่

ู่ยังเอาตัวไปรับไม้แทนน้องสาวอีก ท่านพักผ่อ

มีใครรู้ว่านางเจ็บแค้นมากแค่ไหน ต่อไปนี้นางคงต้องเข

เปิดรับโบนัส

เปิด
บุตรเช่นข้า หาได้ต้องการบิดาเช่นท่าน
บุตรเช่นข้า หาได้ต้องการบิดาเช่นท่าน
“หลินตงหยาง อายุ 27 ปี เติบโตมากับแม่เพียงสองคน ในวัยเด็กหลินตงหยางเคยมีพ่อผู้ให้กำเนิดแต่หลังจากที่พ่อได้งานใหม่ในเมืองหลวงพ่อที่เคยมีก็ไม่มีอีกแล้ว พ่อกลับมาหย่าขาดกับแม่ทันทีที่ไปทำงานในเมืองหลวงได้เพียง 2 เดือน ด้วยให้เหตุผลในการหย่าว่า แม่กับและเขาคือตัวถ่วงความเจริญในชีวิตพ่อ สาเหตุก็ไม่มีอะไรมากแค่พ่อหน้าตาหล่อเหลาและเป็นที่ถูกใจของลูกสาวหัวหน้างาน เพื่อตำแหน่งงานและความเป็นอยู่ที่สบายขึ้น พ่อเลือกที่จะทิ้งภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากที่ผ่านเรื่องยากลำบากมาด้วยกัน หย่าขาดกับภรรยาเพื่อไปแต่งงานใหม่ มีชีวิตใหม่ในเมืองหลวง โดยทิ้งคนข้างหลัง ทิ้งภรรยาที่เคยสาบานว่าจะอยู่ครองคู่กันตลอดไป ในปีที่เขาเรียนจบมหาวิทยาลัย แม่ก็ล้มป่วยและจากเขาไปในที่สุด สาเหตุที่หลินตงหยางเสียชีวิต เพราะทำงานหนัก อาชีพโปรแกรมเมอร์ตัวเล็กๆ อย่างเขา ต้องพยายามทำงานให้ได้ตามที่หัวหน้าสั่งมา ในที่สุดเขาก็พัฒนาเกมกำลังภายในของบริษัทได้สำเร็จ หลินตงหยางนอนหลับไปด้วยความสบายใจ แต่ทว่าพอเขาลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที นี่ไม่ใช่คอนโดหรูย่านใจกลางเมืองปักกิ่ง หลังคามุงหญ้านี่คืออะไร มันควรจะเป็นเพดานสีขาวสิ เมื่อมองไปรอบๆ ห้องนี่คืออะไร นี่มันไม่ใช่ผนังที่ทำมาจากคอนกรีต มันคือดินเหนียว หลินตงหยางคิดว่าตัวเองฝันไป เขาหลับตาลงอีกครั้งแล้วลืมตาขึ้น ทุกอย่างยังเหมือนเดิม มารดามันเถอะ เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง หลังจากแน่ใจแล้วว่าไมไ่ด้ฝัน ตอนนั้นเองเขารู้สึกปวดหัวขึ้นมาอย่างรุนแรง และในหัวของเขามีภาพเหตุการณ์ของเด็กชายที่ชื่อเดียวกับเขา หลินตงหยาง อายุ 10 ขวบ เรื่องราวชีวิตตั้งแต่เกิดจนตายไปของเด็กชาย ทำเอาหลินตงหยางกำมือแน่น ก่อนจะสบถออกมา "พ่อสารเลว เฉินซื่อเหม่ยชัดๆ" และตามมาด้วยเสียงร้องไห้ของน้องสาว สาเหตุที่เด็กชายหลินตงหยางเสียชีวิต เพราะถูกผู้ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นย่าแย่งผักป่าและทุบตี ทั้งๆ ที่คนพวกนั้นได้ตัดขาดพับพวกเขาสามแม่ลูกแล้ว แต่ยังมิวายข่มเหงรังแก”