icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บุตรเช่นข้า หาได้ต้องการบิดาเช่นท่าน

บทที่ 8 ขายเห็ดซื้อเกวียนล่อ

จำนวนคำ:2906    |    อัปเดตเมื่อ:03/12/2024

่ฟ้า กระต่ายป่า เมื่อเห็นว่าเวลาล่วงเลยมามากแล้ว เขาจึงรีบกลับบ้านทันท

าถึงบ้านก็รู้สึกหิวขึ้นมาทันที หลินเหมยเจียงค่อนข้างแปลกใจที่ล

ร็วเช่นนี้เล่า เก

้ากับกระต่ายป่ามาพอสมควร แล้วก็ท่านแม่ ท่านม

กคนนี้ทำท่าทาง

นใดมารับรองว่าเป็นของดีแน่นอนขอรับ” หล

ี้บุตรชายที่แสนดีของข้าได้พบเจอกับวาส

อรับท

น นะ...นี่ …มัน ใช

ถ้าเกิดขายเห็ดนี่ได้ ข้าก็อยากจะซื้อเกวียนล่อสักหน่อย อีกหน่อยข้าเข้าไปขายของในเมืองจะได้ไม่ต้องเดินแบก ถ้าหากว่าข

่ำแล้วนะลูก แม่ว่าค่

านแม่ว่ามาขอรับ แล้ว

างวันน่ะ เอาของ

งป่าที่หามาได้ไปขาย ตอนนี้ชีวิตความเป็นอยู่กำลังดีขึ้นเรื่อย ๆ หลังจากที่หลินตงหยางถูกนางฉีกุ้ยเถียนทุบตีจนได้รับบาดเจ็บสาหัส หลังจากหายดีแล้วหลินต

มุ่งหน้าไปที่โรงเตี๊ยมสกุลโจว เพื่อนำเห็ดหยางตู่ไปขาย เสี่ยวเอ้อร

ี้มีอันใดมารึ เจ้ารอสักครู่

ียง ขอรับ ข้าเอา

ม่ใช่หรือ ดี ดีจริง ๆ หลงจู๊กำลังปวดหัวอยู่เลย วันนี้จ

ป่าที่ลึกไปอีกขอร

นี้ก็

ูหลิน มีอันใด

หลงจู๊

หลงจู๊

ยรึ วันนี้ตามท่านแม่กับ

ะท่านลุ

ีเห็ดมาส่งเ

ไม่ลืมนึกถึงโ

อรับ เอาไว้หากข้าโชคดี

้าขออวยพรให้เจ้

ณท่านม

เรียบร้อยแล้วหลินตงหยางก็บอกลาและพาท่านแ

งานกับซ่งเหอซี แล้วโดนฉีกุ้ยเถียนแม่สามีโขกสับอยู่เป็นเวลาหลายปี น้อยครั้งมากที่นางจะได้ออกจากบ้านและเข้ามาใน

รงหมอที่สกุลเหลียงเปิดเอาไว้ข้างโถงยาอีกด้วย ทำให้บรรยากาศคึกคักมาก มีชาวบ้านหลายคนมาขายสมุนไพรและม

ฮูหยิน ต้องการมาซื้อหรื

ไพรบางอย่างมาขาย ไม่ทราบว

เชิญตามข้าม

ให้สามแม่ลูกนั่งลงเรียบร้อยแล้ว ก็รีบไปแจ้งหลงจู๊ให้ทราบทันที หลังจ

งกับข้าว่า พวกท่าน

่นนั้นเ

อันใดมาขายหรือ ช่วยเอาออกม

หยางยื่นเห็ดหลินจ

ลินจือหรือไม่ โอ

บว่าท่านจะรับซ

อกมาให้ข้าดูเร็วเข้า และเจ้าไม่ต้องห่วง โถงยาข

งสองดอกเท่

จสอบอายุของเห็ดหลิน

อร

ทั้งสองดอกนั้นมีอายุ 100 ปี ทำให้หลินตงหยางและครอบครัวดีใจเป็นอย่าง

วเห็ดที่ฮูหยินและลูกชายเก็บมามีอายุ 100 ปีอีกทั้งยังอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์มาก ข้าให้ ราคาพวกเจ้าเต็มคือดอกละ 1,000 ตำลึง สองดอกคิดเป

กเงินราคา 10 ตำลึง 20 ใบขอรับ นอกจากนั้น

รอสั

ามแม่ลูกก็บอกลาหลงจู๊ทันที ก่อนจากกันหลงจู๊ยังได้กำชับว่าหากมีสมุนไพรอันใดที่ต้อง

นนี้บ้านเรามีเงินแล

นี้ น้องสาวเจ้าอยากได้อันใด

่ะ ข้าอยากให้พี่ใหญ่เป็นขุนนางที่มี

กสาวทำให้นางตกใจมาก แต่นางสามารถเข้าใจได้เพราะที่ผ่านมาซ่งเหอซีไม่เคยดู

งก็ถูกรังแกด้วยเช่นเดียวกัน ลูก ๆ ของคนอื่นได้เรียนหนังสือ แต่ลูก ๆ ของนางไม่ได้รับโอกาสนั้

นแม่และน้องสาวไปตลาดค้าสัตว์ เพราะเขาต้องการซื้อเกวียนล่อ เอาไว้ใช้เดินทางเข้าเมืองในยามท

ป่าเข้ามาขายในเมือง รับรองว่าบ้านเราจะไม่ขาดแคลนเงินแน่นอน ที่สำคัญพี่ใหญ่ ยังจะไปเข้าเรียนที่โรงเรียนส่วนตัวที่หมู่บ้านข้าง ๆ ด้วย ก่อนไปเรียนพี่ใหญ

่ร้านขายผ้าดู หากให้ลูกหาเงินเข้าบ้านอยู่คนเดียวทั้ง ๆ ที่ลูกเ

ับท่านแม่ และเรียนปักผ้าจากท่านแม่ด้วย พี่ใหญ่หากท่านขึ้นเขาไป อย่

วนสุนัข ซื้อที่ตลาดค้าสัตว์ดีหรือไม่ เ

งเจ้

บไปด้วย หลินตงหยางใช้เวลาหัดขับเกวียนล่ออยู่ไม่นานก็สามารถทำได้เป็นอย่างดี ส่วนหลินเหมยเจียงผู้เป็นแม่นั้นก็ได้หัดบังคับเกวียนล่อด้วยเช่นเดียวกัน นางเอ

้างก็ว่าตั้งแต่สามแม่ลูกออกจากตระกูลซ่งมาแล้วชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้นเรื่อย ๆ ล่าสุดซ่อมแซมต่อเติมบ้านและซ่อ

ันใดได้แล้ว เจ้าเด็กหน้าตายนั่นดุร้ายต่อยตีไม่เลือกหน้า อีกอย่างหากนางทำอะไรมากไปกว่านี้จะกระทบชื่อเสียงของซ่งเหอซีที่ตอนนี้เป็นนายอำเภออยู่ ถึงจะคิดได้เช่นนั้นแ

เปิดรับโบนัส

เปิด
บุตรเช่นข้า หาได้ต้องการบิดาเช่นท่าน
บุตรเช่นข้า หาได้ต้องการบิดาเช่นท่าน
“หลินตงหยาง อายุ 27 ปี เติบโตมากับแม่เพียงสองคน ในวัยเด็กหลินตงหยางเคยมีพ่อผู้ให้กำเนิดแต่หลังจากที่พ่อได้งานใหม่ในเมืองหลวงพ่อที่เคยมีก็ไม่มีอีกแล้ว พ่อกลับมาหย่าขาดกับแม่ทันทีที่ไปทำงานในเมืองหลวงได้เพียง 2 เดือน ด้วยให้เหตุผลในการหย่าว่า แม่กับและเขาคือตัวถ่วงความเจริญในชีวิตพ่อ สาเหตุก็ไม่มีอะไรมากแค่พ่อหน้าตาหล่อเหลาและเป็นที่ถูกใจของลูกสาวหัวหน้างาน เพื่อตำแหน่งงานและความเป็นอยู่ที่สบายขึ้น พ่อเลือกที่จะทิ้งภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากที่ผ่านเรื่องยากลำบากมาด้วยกัน หย่าขาดกับภรรยาเพื่อไปแต่งงานใหม่ มีชีวิตใหม่ในเมืองหลวง โดยทิ้งคนข้างหลัง ทิ้งภรรยาที่เคยสาบานว่าจะอยู่ครองคู่กันตลอดไป ในปีที่เขาเรียนจบมหาวิทยาลัย แม่ก็ล้มป่วยและจากเขาไปในที่สุด สาเหตุที่หลินตงหยางเสียชีวิต เพราะทำงานหนัก อาชีพโปรแกรมเมอร์ตัวเล็กๆ อย่างเขา ต้องพยายามทำงานให้ได้ตามที่หัวหน้าสั่งมา ในที่สุดเขาก็พัฒนาเกมกำลังภายในของบริษัทได้สำเร็จ หลินตงหยางนอนหลับไปด้วยความสบายใจ แต่ทว่าพอเขาลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที นี่ไม่ใช่คอนโดหรูย่านใจกลางเมืองปักกิ่ง หลังคามุงหญ้านี่คืออะไร มันควรจะเป็นเพดานสีขาวสิ เมื่อมองไปรอบๆ ห้องนี่คืออะไร นี่มันไม่ใช่ผนังที่ทำมาจากคอนกรีต มันคือดินเหนียว หลินตงหยางคิดว่าตัวเองฝันไป เขาหลับตาลงอีกครั้งแล้วลืมตาขึ้น ทุกอย่างยังเหมือนเดิม มารดามันเถอะ เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง หลังจากแน่ใจแล้วว่าไมไ่ด้ฝัน ตอนนั้นเองเขารู้สึกปวดหัวขึ้นมาอย่างรุนแรง และในหัวของเขามีภาพเหตุการณ์ของเด็กชายที่ชื่อเดียวกับเขา หลินตงหยาง อายุ 10 ขวบ เรื่องราวชีวิตตั้งแต่เกิดจนตายไปของเด็กชาย ทำเอาหลินตงหยางกำมือแน่น ก่อนจะสบถออกมา "พ่อสารเลว เฉินซื่อเหม่ยชัดๆ" และตามมาด้วยเสียงร้องไห้ของน้องสาว สาเหตุที่เด็กชายหลินตงหยางเสียชีวิต เพราะถูกผู้ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นย่าแย่งผักป่าและทุบตี ทั้งๆ ที่คนพวกนั้นได้ตัดขาดพับพวกเขาสามแม่ลูกแล้ว แต่ยังมิวายข่มเหงรังแก”