icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บุตรเช่นข้า หาได้ต้องการบิดาเช่นท่าน

บทที่ 9 หยิบมาจากภูเขา

จำนวนคำ:2641    |    อัปเดตเมื่อ:03/12/2024

ไว้ให้มากที่สุดอย่างน้อย ๆ เขาจะได้เข้าเรียนในโรงเรียนส่วนตัวที่หมู่บ้านข้าง ๆ ได้อย่างสบายใจ หลังจากไปศึกษาเล่าเรียนในป

ู่ไกลมาก เขาไม่จำเป็นที่จะต้องไปนอนค้างที่โรงเรียนเหมือนคนอื่น ๆ ถึงตอนนั้นเขาแค่ตื่นเช้าหน่อยและเข้าไปในภูเขาเพื่อตรวจดูกับดัก หาก

น พอรู้สึกตัวอีกทีก็มาอยู่กลางป่าหนาทึบแล้ว ดูเหมือนว่าที่นี่จะเป็นป่าส่วนในแล้ว เพราะป่าบริเวณนี้ดูเงียบ

้ดังนั้นเขาก็หันหลังกลับและรีบเดินออกจากป่าส่วนในทันที เพราะหากว่าเกิดอะไรขึ้น หรือมีเสือโผ

ยังไม่ทันจะหาเงินได้ แต่จะตายเสียก่อน

ุ่มไม้ด้านหลังของเขาก็สั่นไหวขึ้นมา หลินตงหยางขึ้นสายธนูแล้วถอยออกมาจากตรงนั้น หลังจากที่รอดูว่าจะมีตัวอันใดโผล่ออกมาจากพุ่มไม้ เขาจะได้ถือโอกาสยิงธนูท

พ่อแม่พวกเจ้าเล่า หรือว่าหลงทางมา เออ ข้าลืมไปพวกเจ้าเ

้สองตัว หลินตงหยางก็บังเอิญพบเข้ากับฝูงกวางป่า นอกจากฝูงกวางป่าแล้ว ด้านข้าง ยังมีฝูงแพะป่าอีกฝูงดู

มีพละกำลังมากมายพอที่จะเอากวางตัวใหญ่กลับไป แต่ถ้าล่าหมูป่าได้แล้วจะเอากลับไปยังไง เป็นสิ่ง

กมก็ดีน่ะสิ จะล่าเท่าไหร่ก็ได้ ไม่ต้องมานั่งคิดหาว

งป่า อย่างน้อย ๆ ก็สามารถนำกลับไปเลี้ยงเอาไว้ที่บ้านได้ เมื่อตัดสินใจได้แล้ว หลินตงหยางก็รีบเดินไปทางฝูงแพะป่าทันที

ดรวมถึงฝูงกวางป่าด้วย แต่มีแพะป่าตัวผู้และลูกแพะป่าอีกหนึ่งตัวยังคงยืนล้อมแม่แพะป่าที่ถูกยิงที่ขา หลินต

ข้าไปใกล้แต่พ่อแพะกับลูกก็ไม่ได้วิ่งหนีไปไหน พวกมันทั้งสอง

กธนูออกให้ ข้ารู้ว่าเจ้าฟังไม่รู้เรื่อง แต

ันไม่มีทางวิ่งหนี เขาจึงนำเชือกที่เตรียมมา เอามาผูกเข้าที่คอ ของแพะป่าพ่อลูก จากนั้นก็ดึงลูกธนูออกจากขาแม่แพะ

เดียว ในเมื่อไม่กลัวเขาก็จะเอากลับไปทั้งสามตัวเลยก็แล้วกัน จะได้เลี้ยงเอาไว้ ท่านแม่กับน้องสาวค

ัวเล็กสองตัวนั้นเป็นเพียงลูกหมาป่าเท่านั้น แต่ทั้งสองตัวเป็นทายาทที่สืบเชื้อสายมาจากราชาหมาป่าโด

ื่อผู้เป็นแม่กำลังทำอาหารเย็นอยู่ในครัว ส่วนน้องสาวกำลังให้อาหารไก่ป่าที่เขาจับมาไ

มาจากที่ใดเจ้าคะ อีก

พะป่าอยู่รวมกับล่อไปก่อน พี่ยังต้องสร้า

ใช่หรือไม่ เป็นไปได้เยี่ยงไรที่

ี่ตัวอื่นวิ่งหนีไปหมด พี่ก็เลยเอากลับมาทั้งสามตัวน่ะสิ อ้อ จริงสิ

จ้าค่ะ ท่านแม่ ท่านแม่เจ้าคะ ท่านรีบมาดู

กัน ตงหยางกลับ

ี้ข้าโชคดีมาก ได้แพะมาสามตัว

ตัวเ

งหลินซื่อค่อนข้างแปลกใจมาก ที่พ่อแพะกับลูกแพะไม่วิ่งหนีตอนที่หลินตงหยางเดินเข้าไป แต่สิ่งที่ทุกคนไม่

ลับมาแล้วก็เลี้ยงดูพวกมันให้ดีก็แล้วกัน แล้วนี่ยังมีลูกหมาอีกสองต

ื่อมันว่าเสี่ยวไป๋ ส่วนตัวสีดำ ข้าจะตั้งชื่

เถอะ ไป พา

งนอนหลับสนิทนั้น เหมือนกับว่าเขาอยู่ในอาการครึ่งหลับครึ่งตื่นและได้ยินเสียงชายชราพู

มอบความสามารถของเกมที่เจ้าพัฒนาขึ้น ข้าจะมอบมันให้กับเจ้าทั้งหมด เจ้าสามารถใช้ทักษะ สกิลเหล่านั้นได้ซึ่งข้าได้เปลี่ยนให้อยู่ในรูปแบบ พลังปราณ และทักษะสกิลต่าง ๆ คือวรยุทธ์ของ

ันแน่ แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาพิสูจน์หาความจริงอันใดทั้งนั้น ตอนนี้เขาง่วงนอนมา

ลูกนอนไ

่านแม่ ข้าหล

จ้าถึงได้ดูอ

ร้ายทำให้ตกใจตื่นกลาง

ยู่ของพวกเราดีขึ้นมากแล้วหรือ ทั้งหมดนี้เป็นเพราะความดีความชอบของเจ้า

โทษก็โทษคนผู้นั้นกับบ้านซ่งเถอะขอรับ แต่ต่อไปนี้ท่านแม่วางใจได้ ข้าจะพยาย

เปิดรับโบนัส

เปิด
บุตรเช่นข้า หาได้ต้องการบิดาเช่นท่าน
บุตรเช่นข้า หาได้ต้องการบิดาเช่นท่าน
“หลินตงหยาง อายุ 27 ปี เติบโตมากับแม่เพียงสองคน ในวัยเด็กหลินตงหยางเคยมีพ่อผู้ให้กำเนิดแต่หลังจากที่พ่อได้งานใหม่ในเมืองหลวงพ่อที่เคยมีก็ไม่มีอีกแล้ว พ่อกลับมาหย่าขาดกับแม่ทันทีที่ไปทำงานในเมืองหลวงได้เพียง 2 เดือน ด้วยให้เหตุผลในการหย่าว่า แม่กับและเขาคือตัวถ่วงความเจริญในชีวิตพ่อ สาเหตุก็ไม่มีอะไรมากแค่พ่อหน้าตาหล่อเหลาและเป็นที่ถูกใจของลูกสาวหัวหน้างาน เพื่อตำแหน่งงานและความเป็นอยู่ที่สบายขึ้น พ่อเลือกที่จะทิ้งภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากที่ผ่านเรื่องยากลำบากมาด้วยกัน หย่าขาดกับภรรยาเพื่อไปแต่งงานใหม่ มีชีวิตใหม่ในเมืองหลวง โดยทิ้งคนข้างหลัง ทิ้งภรรยาที่เคยสาบานว่าจะอยู่ครองคู่กันตลอดไป ในปีที่เขาเรียนจบมหาวิทยาลัย แม่ก็ล้มป่วยและจากเขาไปในที่สุด สาเหตุที่หลินตงหยางเสียชีวิต เพราะทำงานหนัก อาชีพโปรแกรมเมอร์ตัวเล็กๆ อย่างเขา ต้องพยายามทำงานให้ได้ตามที่หัวหน้าสั่งมา ในที่สุดเขาก็พัฒนาเกมกำลังภายในของบริษัทได้สำเร็จ หลินตงหยางนอนหลับไปด้วยความสบายใจ แต่ทว่าพอเขาลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที นี่ไม่ใช่คอนโดหรูย่านใจกลางเมืองปักกิ่ง หลังคามุงหญ้านี่คืออะไร มันควรจะเป็นเพดานสีขาวสิ เมื่อมองไปรอบๆ ห้องนี่คืออะไร นี่มันไม่ใช่ผนังที่ทำมาจากคอนกรีต มันคือดินเหนียว หลินตงหยางคิดว่าตัวเองฝันไป เขาหลับตาลงอีกครั้งแล้วลืมตาขึ้น ทุกอย่างยังเหมือนเดิม มารดามันเถอะ เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง หลังจากแน่ใจแล้วว่าไมไ่ด้ฝัน ตอนนั้นเองเขารู้สึกปวดหัวขึ้นมาอย่างรุนแรง และในหัวของเขามีภาพเหตุการณ์ของเด็กชายที่ชื่อเดียวกับเขา หลินตงหยาง อายุ 10 ขวบ เรื่องราวชีวิตตั้งแต่เกิดจนตายไปของเด็กชาย ทำเอาหลินตงหยางกำมือแน่น ก่อนจะสบถออกมา "พ่อสารเลว เฉินซื่อเหม่ยชัดๆ" และตามมาด้วยเสียงร้องไห้ของน้องสาว สาเหตุที่เด็กชายหลินตงหยางเสียชีวิต เพราะถูกผู้ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นย่าแย่งผักป่าและทุบตี ทั้งๆ ที่คนพวกนั้นได้ตัดขาดพับพวกเขาสามแม่ลูกแล้ว แต่ยังมิวายข่มเหงรังแก”