icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บุตรเช่นข้า หาได้ต้องการบิดาเช่นท่าน

บทที่ 7 ซ่อมรั้วบ้าน และความสามารถเริ่มปรากฏ

จำนวนคำ:2661    |    อัปเดตเมื่อ:03/12/2024

็รีบไปที่บ้านของผู้ใหญ่บ้านเพื่อพูดคุยเรื่องซ่อมแซมรั้วและว่าจ้างคนในหมู่บ้านเพื่อมาซ่อมแซมรั้วบ้านให้

หญ่บ้านอยู่ห

หลี่เจี้ยนอัน หลานชายคนโตของผู้ใหญ่บ้านเดินออกมาเปิดปร

ื่องมาปรึกษาและรบกวนท่านป

อตรงนี้สักครู่ ข้าจะ

ววันนี้ท่านไม่ต้องไ

ุดน่ะ ข้าเลยกลับมาบ้

อร

นหลี่เจี้ยนผิง ตอนแรกที่หลานชายไปเรียกหลี่เจี้ยนผิงเองก็สงสัย

ยความที่เขาเป็นคนนอกจะยื่นมือเข้าไปยุ่งมากก็ไม่ได้ คนบ้านซ่งเอง

ิ่งทำตัวไม่กลัวฟ้าไม่เกรงดิน แต่ดูเหมือนว่าหลังจากที่หลินตงหย

น จากที่เคยเป็นเด็กขี้อาย ขี้ขลาดและหวาดกลัวกลับกลายมาเ

้านซ่งทุบตี ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าหลินตงหยางทุบตีคนบ้านซ่งไม่เว้นแม้กระทั่งหัวหงอกห

าข้ามีเรื่

รงขึ้นมากกว่านี้ขอรับ ข้าอยากรบกวนให้ท่านช่วยหาคนให้หน

มงานทันที แต่ว่าวันละ 30 อีแปะไม่แพงไปรึ

้ากับท่านแม่ไม่สะดวกเ

มีใครเลี้ยงอาหาร

นจะได้ตั้งใจทำงานกันมากขึ้น ข้าเองก็ค่

เหลืออันใดไม่ได้มาก เพราะมันเป็นเรื่องภายในครอบครัวของเจ้า แต

ั้นข้ากลับบ้านก่อน ท่านแม่รอกินข้

กลับดี

ายในเมือง ทำให้ที่บ้านมีเพียงท่านแม่และน้องสาวเท่านั้น ปลายยามเฉิน ผู้ใหญ่บ้านหลี่เจ

ด้อีกเพียงสองครั้งแต่นับว่าแต่ละครั้งทำเงินให้เขามากกว่า สิบตำ

่อบ้านมั่นคงและแข็งแรงก็ไม่จำเป็นต้องกลัวว่าคนบ้านซ่งจะมาระรานท่านแม่และน้องสาวของเขาได้อีก ในเวลาที

ี่ได้จากการขายเห็ดหยางตู่สองครั้งสุดท้าย หลินตงหยางคิดว่าเขาควรหาเงินเพิ่มให้มากหน่อย อย่างน้อย ๆ ก็เพื่อที่จะสามา

ือการที่ตัวเขาประสบความสำเร็จ เมื่อเขาขึ้นสูงเท่าไหร่ เขาก็จะบดขยี้มดปลวกตระกูลซ่งได้มากเท่านั้น ไม่ว่าจะเป็นความร่ำรวยหรือแม้แต

้ลูกจะขึ้นเข

่ เหตุใดคนถึงไม่ค่อยจ

าก ยกเว้นนายพรานผู้ที่มีความชำนาญเท่านั้น แม่ไม่อนุญาตให้ลูกลงไปในแม่น้ำนะ ตอนนี้พวกเราไม่ได้ลำบากเพียงนั้นแล้ว เจ

องเด็ดขาด ข้ายังอยากหาเงินให้มากและเข้าเรียนในโรงเรียนของหมู่บ้านข้าง ๆ ข้ายัง

เป็นแม่เองที่

วผู้นั้น คนเช่นนั้นหากไม่อาศัยเส้นสายมีหรือจะเดินไปบนเส้นทางขุนนางได้ และเส้นสายก็ไม่ได้มีมากมายอันใด

ไปเถอะ เดี๋ยวจะแดดร้อนเสียก่อน แล้วเจ้

กว่าเดิม ท่านแม่เตรียมข้าวให้ข้าเอาไปด้วยก็พอแล้วขอ

บน้องสาวของเจ้าจะช่วยกันขุดแปลงผักห

วเองต้องเหนื่อยเกินไป ข้า

ใจเจ

่ขึ้นเขาอีกเจ้าคะ เช่นนั้นวันนี้ข้าไปกับพี่ใหญ

ขุดแปลงผักที่บ้าน ไม่ต

ค่ะท่

มอันเล็ก มีดสำหรับสับฟืน ข้าวสำหรับมื้อกลางวันและน้ำดื่ม ที่ลืมไม่ได้คือกระเป๋าผ้าแบ

ปก่อนนะขอรับ อย่าลืมป

ชคดีนะเจ้าคะ ได้สั

น้องสาว

สมองอันชาญฉลาดแล้ว แต่ละอาชีพของตัวละครนั้นย่อมมีจุดเด่นเป็นของตัวเอง อย่างน้อย ๆ มันจะช่วยเขาได้มากตอนนี้ หลินตงหยางหั

ดินขึ้นไปบนภูเขา และหัวเราะให้กับความคิดอันไร้สาระของตัวเองอยู่นั้น ก็มีฝูงหมูป่าวิ่งมาด้วยความรวดเร็ว มันพุ่งมาทางเขา ด้วยความตกใจหลินตงหยางกระโดดหลับตาทันที แต

้ ว่ากันว่าคนที่ตกใจมักทำอะไรโดยไม่คาดคิดเสมอ แล้

ให้เขาตกลงมาจากต้นไม้ทันที และในตอนนั้นเอง ความสามารถเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ได้เริ่มปรากฏออกมา เขาไม่เพียงแต่สามารถลงมายืนบนพื้นได้ด้วยความปลอดภัย แต่เขายังค้นพบว่าเขาสามารถใช้วิชาตัวเบาได

ริเวณนี้ยังมีเห็ดหยางตู่เกิดขึ้นอยู่จำนวนมาก นอกจากเห็ดหยางตู่แล้ว เขายังเก็บเห็ดหลินจือได้จากต้นไม้ที่ยืนต้นตาย ความสู

เปิดรับโบนัส

เปิด
บุตรเช่นข้า หาได้ต้องการบิดาเช่นท่าน
บุตรเช่นข้า หาได้ต้องการบิดาเช่นท่าน
“หลินตงหยาง อายุ 27 ปี เติบโตมากับแม่เพียงสองคน ในวัยเด็กหลินตงหยางเคยมีพ่อผู้ให้กำเนิดแต่หลังจากที่พ่อได้งานใหม่ในเมืองหลวงพ่อที่เคยมีก็ไม่มีอีกแล้ว พ่อกลับมาหย่าขาดกับแม่ทันทีที่ไปทำงานในเมืองหลวงได้เพียง 2 เดือน ด้วยให้เหตุผลในการหย่าว่า แม่กับและเขาคือตัวถ่วงความเจริญในชีวิตพ่อ สาเหตุก็ไม่มีอะไรมากแค่พ่อหน้าตาหล่อเหลาและเป็นที่ถูกใจของลูกสาวหัวหน้างาน เพื่อตำแหน่งงานและความเป็นอยู่ที่สบายขึ้น พ่อเลือกที่จะทิ้งภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากที่ผ่านเรื่องยากลำบากมาด้วยกัน หย่าขาดกับภรรยาเพื่อไปแต่งงานใหม่ มีชีวิตใหม่ในเมืองหลวง โดยทิ้งคนข้างหลัง ทิ้งภรรยาที่เคยสาบานว่าจะอยู่ครองคู่กันตลอดไป ในปีที่เขาเรียนจบมหาวิทยาลัย แม่ก็ล้มป่วยและจากเขาไปในที่สุด สาเหตุที่หลินตงหยางเสียชีวิต เพราะทำงานหนัก อาชีพโปรแกรมเมอร์ตัวเล็กๆ อย่างเขา ต้องพยายามทำงานให้ได้ตามที่หัวหน้าสั่งมา ในที่สุดเขาก็พัฒนาเกมกำลังภายในของบริษัทได้สำเร็จ หลินตงหยางนอนหลับไปด้วยความสบายใจ แต่ทว่าพอเขาลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที นี่ไม่ใช่คอนโดหรูย่านใจกลางเมืองปักกิ่ง หลังคามุงหญ้านี่คืออะไร มันควรจะเป็นเพดานสีขาวสิ เมื่อมองไปรอบๆ ห้องนี่คืออะไร นี่มันไม่ใช่ผนังที่ทำมาจากคอนกรีต มันคือดินเหนียว หลินตงหยางคิดว่าตัวเองฝันไป เขาหลับตาลงอีกครั้งแล้วลืมตาขึ้น ทุกอย่างยังเหมือนเดิม มารดามันเถอะ เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง หลังจากแน่ใจแล้วว่าไมไ่ด้ฝัน ตอนนั้นเองเขารู้สึกปวดหัวขึ้นมาอย่างรุนแรง และในหัวของเขามีภาพเหตุการณ์ของเด็กชายที่ชื่อเดียวกับเขา หลินตงหยาง อายุ 10 ขวบ เรื่องราวชีวิตตั้งแต่เกิดจนตายไปของเด็กชาย ทำเอาหลินตงหยางกำมือแน่น ก่อนจะสบถออกมา "พ่อสารเลว เฉินซื่อเหม่ยชัดๆ" และตามมาด้วยเสียงร้องไห้ของน้องสาว สาเหตุที่เด็กชายหลินตงหยางเสียชีวิต เพราะถูกผู้ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นย่าแย่งผักป่าและทุบตี ทั้งๆ ที่คนพวกนั้นได้ตัดขาดพับพวกเขาสามแม่ลูกแล้ว แต่ยังมิวายข่มเหงรังแก”