บอสขาได้โปรด! อย่าหื่นกับหนู

วใจของเธอก็กร

สคะ

รั

งหนูใช่ไหมคะ” เธอดันคิดลามกกับเขานี่สิเรื่อ

.อยากเห็นผมถอ

ีเพราะอาย แต่ภัทรวรรธน์คว้าแขนเธ

ูลาออกก็ได้นะคะ”

บ... ยังไม่ได้เห

เป็นไข้ โอ๊ย! ไม่รู้จะเอาห

หนูจะเ

อีเว้นต์ คุณต้องไปงานนี้กับผมด้ว

อีเวน

น์หันมามองเลขาของตัวเองที่ยืนยิ้มแป้นอยู่ข้าง ๆ ...ในชุดลา

ะบ

ส่ในงานเปิดตัวสินค้าห

มันดูไม่ด

บเบา ๆ แล้วหันหลังเดินเข้

ัพท์ขึ้นมาส่งไลน์

บ ๆ สีพาสเทล ไซส์ S

องแต่งตัวหน่อยครับ... มี

รสผ้าซาตินสีชมพูพีช ความยาวพอดีเข่า คอวีเบา ๆ ไม่โป๊เ

ณน่าจะดูดีกว่าผ้าปูโ

ณ แต่พอโดนหาว่าใส่ชุดเหมือนผ้าปูโต๊ะลายมะนาว

เริ่มหันมามองเธอเป็นตาเดียวกัน สนใจหญิงสาวร่างบางมากกว่าบูธสิ

ตตี้จากบริษ

พิชญ์สินีตกใจที่โดนเข

์เข้าพอดี สีหน้าของเขาเย็นชาในทันที และก้าว

ตัวของผม” เขามองเลขาส่วนตัวที่โดนจับแปลง

เสียงเข้มก็ได้ค่ะ

ินไปครับคุณน้ำหวาน... เ

ปากนิด ๆ … แล

ผิดว่าอ

ุณอ่อ

ดเสียงเบาแต่เขาได้ยินชัดเจน ภัท

บอกว่าไม่ แต่ใบหูแดงแปร๊ด! จนเขาต้องเดินหนี แต่ชะงักหันมาหนีบแขนขอ

่เช็กเอกสารอีกหน่อยนะครับ” กลับไปยังบร

บรรยากาศเงียบสงบ เหลือเพียงเสียงพิ

หน้าขึ้นมามองหน้าเลขาที่

บกองแฟ้ม หลับแบบอ้าปากนิด

่งลงข้าง ๆ อย่างเงียบเชียบ มือเรียวของภัทรวรรธน์ยื่นไปจัดผมที่ระหน้าผากเธอเ

ย่าแย่งข้าว

ิดว่าเธอตื่น แต่โชคดีคนขี้เซาไม่ตื่น เขาหัวเรา

บ…แต่ถ้าคุณไม่ตื่

ีปากของเขาเฉียดหน้าผากของเธอ ทั้งสอง

จะกลับก่อ

อครับว่าจ

ธอยังมีแก่ใจ

มไปส่งด

ต้อง

จนทัน และหนีบแขนของเธอ

ในขณะที่เขาแอบอ

วันศ

์สินียังคงนั่งจัดแฟ้มเอกสารอยู่ที่โต๊