พระสนมขั้นผินผู้นั้นคือฮูหยินประมุขวังโอสถ

ที

ข้าว่า

ไป ส่วนคลื่นลมในห้องพักชั้นล่างโรง

ว ไหนจะไอร้อนที่แนบเรือนร่างนางอยู่ ร่างบางดิ้นขลุกขลักก่อนปรือเปลือกตา

รี

ม่เปิดร้าน! พวกเจ

ห็นร้านยาในตรอกเมืองหวาจ้งเมื่อเจ็ดปีก่อน ได้ยินเสียงร้องบาดหู เงาร่างสูง

ครู่เสี่ยวเอ้อได้ยินเสียงตะโกนดังลั่นถึงได้รีบม

มีเรื่อง

็นเงากิ่งไม้วูบไหวเท่านั

องจนยุ่งเหยิง ขนาดเขาทำกิริยาไร้ธรรมเนียมเช่นนี้ยังไม

้าร้องอีกข้าจะ

นปาก เจินจื่ออีมองตามไป น้ำเสียงเมื่อครู่ใกล้เคียงกับบุรุษที่ล่วงเกินนางเมื่อวาน เหตุใดใบหน้าเขากลับเปลี่ยนไป

เจ้า หากเจ้าพอใจจะร้องเสียงดัง

วอิงอิงคนงามนั่งหลั่งน้ำตาเงียบเชียบ บุรุษไม่รู้ความเช่นหยางกั่วหลิงม

เถอะ อย่าเอาแต

เองไปด้วย ตั้งแต่นางรู้สึกตัวหากไ

ส่วนพยานทั้งหลายของเจ้าตอนนี้คงพากันเดินทางไปไกลแล้ว เมื่อวานเจ้าบอกให้ข

มุขวังโอสถอ่อนโยนราวสายน้ำไหลอยู่แล้ว ยิ่งเขาเอ่ยวาจานุ่มนว

ื่อวานหรือ? แล้

เป็นข้าเอง มิน่าเจ้

นคนที่นางเห็นคือเอ้อร์สือ มิน่าเล่าเช้านี้ภรรยา

นเมื่อวาน ไว้ข้าเอาม

้าไปที่ดวงหน้างาม เจินจื่อ อีส่งเสียงอู้

ใบหน้าข้าหรื

อ

ืนนั้นมา ค่อยบรรจงแตะเช็ดใบหน้าทีละส่วน แต่ไหนแต่ไรมีนางกำนัลรับใช้คอยปร

ทำอะไรข

ภาพที่นางเห็นคือใบหน้าเหยเกของบุรุษน่าตายคนเมื่อวานนั่งยิ้มแ

ื่อข้าแล

ยางกั่วหลิงคิดว่าใบหน้าเช่นนี้ดูงดงามน่ารัก เมื่อครู่

ีกไ

้านวลเนียนโดยดี เจินจื่ออีคร้านจะต่อปากต่อคำ เขาอยากเป็นอ

ั้นไม่รู้นางเชื่อถือเขาได้มากน้อยเพียงใด ขนาดใบหนังยังปิดบังผู้คน แต่ยามนี้

ั่งน

ออกจากใบหน้าแล้ว กลายเป็นคุณชายอ่อนโยนน่าหลงใหลตามเดิม ส่วนเจินจื่ออีสภาพจิตใจดีกว่า

ับเจ้าไม่ได้ก

หลิงเว้น

บเหวินไท่ พวกเราค่อยทำพิธ

ตพูดอะไร นางกับเถารุ่ยค้นพบทางลับท้ายตำหนักจิ้งอันโดยบัง

ไรในวังหลวง นอกจากโดนสนมของเยี่ยหลานเฉิงรังแกยังมีไทเฮา

งคืนจึงพบทางออก ไม่รู้ว่าทางลับเส้นนั้นพาสองคนอ

นคนของวังหลวง เพียงแต่อาภรณ์เนื้อดีสีกลีบเหมยของนางกำนัล ยังคงงามกว่าอาภรณ์หรูหราของชาวบ้านหลายส่วน ที่กลางป่านั้นเอ

าเผยความลับของข้าให้เจ้ารู้ก็เพร

ายื่นส่งให้ เจ

ปัญหาให้ ข้าหยางกั่วหลิงย่อมไม่ทอดทิ้งภรรยา

ู่ตรงหน้าเจินจื่ออี ร่า

หวานเช่นนี้เจ้าคงไม่อยากกิน ข้าพ

บฟัง ท่านประมุขวังโอสถเริ่มรู้สึกเหนื่อยหน่ายบ้างแล้ว เมื่อว

ข้าเรียกเจ

น้างามเงยห

ได้ชื่อ

วยชาขึ้นจิบชะงัก หยางกั่วหล

เป็นสหายกับ

ายหน้า บุรุษที่นางรู้จักมีแทบจะนับนิ้วมือได

ญิงอยากให้ข้าเ

นเรียกข้าว่

นชื่

งคล้ายคำว่า จือจื่อ ที่แปลว่านักโทษ ซ้ำนางยังถูกส่งมาเป็นสตรี

่าที่นี่ยังเป็นเมืองหลวงแคว้นเยี่ยอยู่หรือไม่ เรื่องที่นา

แซ่หย

ซ่หยางกั่ว ชื่อ

นใจเจินจื่ออีอยากให้เขาพานางออกไปข้างนอก อีก

างนอก ท่านสั่งอาหา

ิงอยากก

าเถอะข้ากิ

ไ