icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

พ่ายรักนายเลขาฯเถื่อน

บทที่ 7 พ่ายรักนายเลขาฯเถื่อน Chapter 7

จำนวนคำ:1992    |    อัปเดตเมื่อ:13/01/2022

นาน ฟังภาษาไทยเข้าใจไหม? คำว่ามารยาทน่ะ” เสียงหวานสะกดทีละค

ะถือสัญชาติอเมริกัน ไม่ต่างจากโดนตอกหน้ายับเยิน ชายหนุ่มไ

ับแล้วนะ” บนวงหน้าสดสวยของสาววัยสี่สิบที่ดูไม่แก่กว่าวัยฉาบด้วยรอยยิ้มที่คงไม่ต่างจากยาพ

.. ไปกินข

กเบา ๆ อีกคนก็กระตุกยิ้มมุมปาก ด้วยความคิดตรงกันว่าหากเข้าบ้าน

้ออาหารมารับประทานร่วมกัน แม้แต่ปิ่นแก้วเองกับคนบ้านนู้นก

ไม่มีแม้กระทั่งคำว่าเพื่อนหลงเหลือ ด้วยความที่เขาไม่อยากให้ภรรยาไม

รับอาสาหน้าที่ไปหยิบจานมาใส่อาหาร ถุงหลายใบบนโต๊ะกับขน

ชวนแม่มากินข้าว ก

อ่านป่ะ?” บางคนจงใจกัดสีหน้าแย้มยิ้มของปิ่นแก้ว แต่เพียงไม่นา

พี่ปิ่นน่าทานมาก

อาชายหนุ่มสองคนที่วางจานหลายใบลงบนโต๊ะกระจกในห้องรับแขกกว้างขวาง คิ

ๆ เรอะ ไม่ใ

้ประชดไปได้ล่ะ?” เธอหันไปบอกร่างสูงในเส

้นจรดสายตาไว้ในท่าทีว่าจะกินก็ไม่กิน นึกขึ้นได้ว่าลืมอะไรอยู่หรือเปล่า พ

รตีสายไหม น้ำผลไม้ขวดใหญ่ ซึ่งหล่อนค่อย ๆ รินลงใส่แก้ว โดยไม่ไ

้วยความริษยา หวงแหนพ่อเลี้ยง

นสิ พี่ซื้อมาให้คน

่นแก้วถึงกับหน้าเสีย ตามองตามน้ำส้มแก้วใหญ่ถูกส่

องชิมดูว่า

ตัวเล็กอย่างไม่พอใจ ตั้งแต่หญิงสาวหายป่วยดี ก็ตั้งท่าหาเรื่องอย

ขายังชิมให้เจ้านาย... เผื่อว่ามันจะมียาพิษหรือเปล่า? เลขาฯ พ่อฉัน ลูกหลานคุณนายเทย์เลอร์ ต

เหนือกางเกงสั้นสีชมพูแรง ๆ จนเกิดรอยแดง เจ้าตัวก็แค่สะดุ้ง ขณะที

ด็ก

ัวพาหญิงสาวยกมือขึ้นปิดปากที่อ้

. must be เส้นใหญ่ ผู้ใหญ่เส้น? ก๋วยเตี๋ยวน่ะค่ะ คุณฝร

นหน้า ขบกรามกรอดจนเห็นสันกราม อาหารบนโต๊ะจึงถูกจัดการอย่า

ในสายตาของปรเมษฐ์ที่ยืนงงเป็นไก่ตาแต

ก? อลัน... ไ

คิกคัก ก่อนจะลุกขึ้นยืนสุดความสูง “ไปดีกว่า เดี๋ยวจะไปหาหมอไม่ทัน พี่

ใจขึ้นมา โน้มตัวลงประ

วกันให้หนำใจเลยนะ” แล้วฝังริมฝีปากลงบนหน้าผากเนียน แก้มขาวผ่องของหญิงสาวกลายเป็นสีแด

้วลุกเดินไปเป็นคนแรก อีกคนจึงเดินตามไปในอีกค

ลับบ้าน เพื่อไปทำงานที่ฟิลิปปินส์ต่อ และเป็นเพราะว่าเขาอยากให้อ

ด้วย แต่เมื่อเจ้าตัวคว้ากุญแจรถยนต์

รจอดรถยนต์ พวกเธอก็พากันลงรถ ขณะที่ชายหนุ่มอีกคนเปิดประตูลงมา ใบหน้าหล

ัดผ่าน ระหว่างชั้นของลานจอดรถยนต์ เธอสังเกต

ัน” คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหา

คงกะจะเคลมผัวแก” เสียงแหลมเล็กที่เค้นมาจากลำคอจากโกรธแค้นพาดวงตาสีฟ้าครามมีเปลวไฟ

ิ่นใส่อะไรลงไปในน้ำส้ม แล้วย

ื่อนเขา ฉันคงได้เป็นผู้ร้ายแทนนางเลยป่ะ โรงพยาบาลอยู่ใกล้บ้านแ

นไว้เป็นหลักฐานด้วยล่ะ” นั่นหมายความ

์ แล้วต่างคนจึงพาผู้ชายตัวโตที่โดนอะไรในอาหารไม่ร

เปิดรับโบนัส

เปิด
พ่ายรักนายเลขาฯเถื่อน
พ่ายรักนายเลขาฯเถื่อน
“เมื่อผู้ดีตีนแดง ตะแคงตีนเดิน ไฮโซปากตลาดฉายา 'อีปริม' ทายาทคนเดียวของเจ้าแม่ปลากระป๋อง ต้องมาเจอกับเลขาฯ บอร์ดี้การ์ด 'อลัน แบรดฟอร์ด' หนุ่มลูกครึ่งไทย-บราซิล สัญชาติอเมริกัน ระดับความฮ็อตหลุดโลก ดีกรีความดิบเถื่อนสูงปรี้ดติดเพดาน! สำคัญสุดคือเขาดันตกหลุมรักคุณหนูเอาแต่ใจ ยอมตกเป็นทาสรักในเรือนเบี้ย เธอจะทำอย่างไรต่อไป... อลันถึงจะขี้หงุดหงิด ยังเป็นคนคิดเร็วทำเร็วอยู่สักหน่อย เขาคงไม่ปล่อยให้เธอต้องหนาวตายซะก่อน มือหนาสากลากชุดกระโปรงนอนออกจากเรือนกายแน่งน้อยออกอย่างระวัง เนื้อตัวของเธอส่งกลิ่นหอมอ่อนราวดอกไม้แรกแย้มบาน ก็คงจะใช่... นี่มันเด็กสาว! ยัยเด็กบ้านี่อายุห่างจากเขาตั้งสิบปี ------------------------ "ต้องให้ฉันเช็ดหนอนน้อยให้ด้วยไหมคะ? คุณอลัน..." "เช็ดไหมล่ะ?" แกล้งถามไปอย่างนั้น ยังไม่เคยมีผู้หญิงบนเตียงคนไหนเรียกน้องชายของเขาว่าหนอนน้อย! เห็นจะมียัยปริมคนแรก "บ้า... จะเช็ดได้ไง? ทะลึ่งจัง" "หน้าตาคุณทะลึ่งกว่าผมอีก อย่าบอกนะว่าไม่รู้ตัวเลย?" เขาว่าขณะที่ยังนอนเฉย ๆ รอรับบริการของหญิงสาวที่คงไม่มีใครคิดว่าเธอจะอายเป็น! ดวงตาสุกใสประกายวิบวับ ยิ้มกรุ้มกริ่มมองผลงานชิ้นโบว์แดงของตัวเอง หลังถอดเสื้อผูกข้างอยู่หลายนาน จากกิริยาตาลุกวาวมองเรือนกายแน่นขนัดไปด้วยมัดกล้ามเหมือนจะกัดกินกันเข้าไป หน้าแดงซ่านอ่อน ๆ มือยังลูบเช็ดไป ลูบขึ้นลูบลงวนไปมาอยู่บนหน้าอกจนเขาสะดุ้ง คว้าหมับเข้าข้อมือเรียวเพราะมันโดนหัวนมเข้าอย่างจัง! "พอก่อน... ผมว่า... ทำเอง... ดีกว่า"”