icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

พ่ายรักนายเลขาฯเถื่อน

บทที่ 6 พ่ายรักนายเลขาฯเถื่อน Chapter 6

จำนวนคำ:2135    |    อัปเดตเมื่อ:13/01/2022

นพร้อมเพื่อนร่วมงานสาวรุ่นราวคราวเดียวกัน เนื่องมาจากว่าป

รติภรรยา ไม่พาผู้หญิงเข้าห้องทำงานส่วนตัว แต่ใช้สถานที่ในห้อง

และอดีตผู้หญิงของพ่อเลี้ยง อย่างหนึ่งที่เธอไม่เข้าใจว่าพวกเขาเลิกกันไปนานแล้ว ยังต้องติดต่

ันคือสายวิชาการออกแบบอุตสาหกรรม ผู้หญิงคนนี้ต่อหน้ายิ้มแย้มได้อย่างไร้เดียงสา แต่จ้องจะแ

งตากันก็รู้ว่าอ

สาวจ้องเขม็งผ่านขอบจอโน้ตบุ๊คไปยังบุคคลทั้งสองในบ้าน พวก

ง ๆ ขณะที่ปรายลดาไม่ตอบอะไร แต่เพื่อนอย่างเธอก็พอรู้ได้ว่าฮ

ูดเลย หึงผัวล่ะสิ

้อนคำคนที่มีกำลังปัญหาความรักและชีวิตครอบครัวขนาดว่าไม

ธาม ร้องไห้จนหลับ ไม่เห็

” คำถามของนัชชาไม่ได้คาดหวังอะไรนัก รู้เหตุ

ไว้กับอดีตชู้รักในบ

ม่เชื่อใจพ่อเลี้ยงเหรอ

จคิดขึ้นมาได้ควรมีเหตุผลสักหน่อย หากเ

ๆ ทั้งชาติ เห็นงานสำหรับกว่าเมียท้องอ่อนได้ยังไง? แล้วอีนั่นมันก็รู้ว่าแกท้อง ยังหอบงานมา มันหมายความว่าไง

ไป

่างไปงุนงงและตกใจ ด้วยนิสัยส่วนตัวของนัชชา บวกกับ

นแตะบ่าชายหนุ่มให้มองงานว่ามีเรื่องผิดพลาด ทั้งที่มันไม่มีอ

าพอดีเลย พี่กับเ

จากนัชชาโดยสิ้นเชิง ใบหน้าส

าน’ หล่อนยังมีจุดประสงค์จะเคลมเขาอยู่ตลอดเวลา แม้รู้ดีว่าตอนนี้

ะ วันนี้โรงพยาบาลที่พุดฝากท้องมีลงท

อเปรอะเปื้อนยังคงกำดินสอ หลุบตามองสองมือเรียวที่กอบกุมกันอยู่ ด้วยคว

ท้องคนไส้ แม่พุดกับลูกสำคัญที่สุดกับปริมอยู่แล้

ู้ว่าภรรยาฝากท้องที่โรงพยาบาลไหนด้วยซ้ำ พอเลื่อนสายตาม

ีกหรือเปล่า? อย่ามาประชดพี่นะ ที่พี่

ี้ควรจะไป หมอย้ำว่าสำคัญมาก! ใช่ไหมพุด?” ปลายเสียงบอกคน

ด้วย น่ารักที่สุดเนี่ย ยัยปริม” ว่าแล้วก็บีบแก้มขาวนวลเล่น เหมือนที่หยอกกันอยู่บ่อย

นหน้าที่ของคนว่างงานอย่างปริมแล้วกันค่ะ ตอนนี้ปริมว่างมาก พ่อกับแม่โกรธปริมเพราะปริมทำแบบนี้ในห

่ยืนหัวเราะเพื่อน เห็นอยู่ว่านัชชาจงใจตะเบ็งเสียงคอแทบแตกใส่ห

ริมแค่แวะมาบอก โตแล้วเนอะจะไปไ

ินไปคว้ามือเรียวไว ๆ แต่ก็ถูกสะบัดออกด้วยสีหน้า

พี่ทำงานไปก่อนเถอะ เรื่องลูกเมื่อไรก็ได้” พูดแล้วก็คว้ามือเพื่อนสาว รีบเดินหนีเจ้าของบ้านไป

้เจ้านาย ยังต้องทำหน้าที่ล้างจานแทนแม่บ้าน เพรา

เชอร์รี สตรอว์เบอร์รี ที่คนสั่งเหมือนจะสั่งมาเรื่อย ๆ ทีละเล็กทีละน้อยให้เขาต้องเด

บ้า! คอยด

าทางแก่แดดอย่างยัยเด็กแรดนี่ น่

งว่ากับสามีมายังมีจริต มียางอาย หากจะต้องพูดเรื่องบนเตียงกั

ติอยู่เสมอด้วยนิสัย

เสียงประตูบานเลื่อนอัตโนมัติจะดังเตือนว่ามีใครสักคนกำลังจะออกจากบ้าน มันทำ

่จับจูงมือกันเตรียมออกจากบ้านรับรู้ได้ว่าบางคนคงไม่ปล่อยให

ช่นักโทษ จะมากักตัวอะไรกันตลอดเวลา ผัวก็ไม่ใช่ ผัวเขายังไม่

ฟกะพริบ! กัดฟันกรอด ๆ มองผู้หญิงตัวเล็กท

เปิดรับโบนัส

เปิด
พ่ายรักนายเลขาฯเถื่อน
พ่ายรักนายเลขาฯเถื่อน
“เมื่อผู้ดีตีนแดง ตะแคงตีนเดิน ไฮโซปากตลาดฉายา 'อีปริม' ทายาทคนเดียวของเจ้าแม่ปลากระป๋อง ต้องมาเจอกับเลขาฯ บอร์ดี้การ์ด 'อลัน แบรดฟอร์ด' หนุ่มลูกครึ่งไทย-บราซิล สัญชาติอเมริกัน ระดับความฮ็อตหลุดโลก ดีกรีความดิบเถื่อนสูงปรี้ดติดเพดาน! สำคัญสุดคือเขาดันตกหลุมรักคุณหนูเอาแต่ใจ ยอมตกเป็นทาสรักในเรือนเบี้ย เธอจะทำอย่างไรต่อไป... อลันถึงจะขี้หงุดหงิด ยังเป็นคนคิดเร็วทำเร็วอยู่สักหน่อย เขาคงไม่ปล่อยให้เธอต้องหนาวตายซะก่อน มือหนาสากลากชุดกระโปรงนอนออกจากเรือนกายแน่งน้อยออกอย่างระวัง เนื้อตัวของเธอส่งกลิ่นหอมอ่อนราวดอกไม้แรกแย้มบาน ก็คงจะใช่... นี่มันเด็กสาว! ยัยเด็กบ้านี่อายุห่างจากเขาตั้งสิบปี ------------------------ "ต้องให้ฉันเช็ดหนอนน้อยให้ด้วยไหมคะ? คุณอลัน..." "เช็ดไหมล่ะ?" แกล้งถามไปอย่างนั้น ยังไม่เคยมีผู้หญิงบนเตียงคนไหนเรียกน้องชายของเขาว่าหนอนน้อย! เห็นจะมียัยปริมคนแรก "บ้า... จะเช็ดได้ไง? ทะลึ่งจัง" "หน้าตาคุณทะลึ่งกว่าผมอีก อย่าบอกนะว่าไม่รู้ตัวเลย?" เขาว่าขณะที่ยังนอนเฉย ๆ รอรับบริการของหญิงสาวที่คงไม่มีใครคิดว่าเธอจะอายเป็น! ดวงตาสุกใสประกายวิบวับ ยิ้มกรุ้มกริ่มมองผลงานชิ้นโบว์แดงของตัวเอง หลังถอดเสื้อผูกข้างอยู่หลายนาน จากกิริยาตาลุกวาวมองเรือนกายแน่นขนัดไปด้วยมัดกล้ามเหมือนจะกัดกินกันเข้าไป หน้าแดงซ่านอ่อน ๆ มือยังลูบเช็ดไป ลูบขึ้นลูบลงวนไปมาอยู่บนหน้าอกจนเขาสะดุ้ง คว้าหมับเข้าข้อมือเรียวเพราะมันโดนหัวนมเข้าอย่างจัง! "พอก่อน... ผมว่า... ทำเอง... ดีกว่า"”