icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

พ่ายรักนายเลขาฯเถื่อน

บทที่ 8 พ่ายรักนายเลขาฯเถื่อน Chapter 8

จำนวนคำ:2304    |    อัปเดตเมื่อ:13/01/2022

ง แพทย์จึงทำการล้างท้องเพื่อกำจัดสารแปลกปลอมออกจากร่างกาย ให้น้

าหล่อเหลาราวกระดาษขาวซีดกว่ากางเกงยีนที่ใส่มาในทีแรก ทั่วทั้งไรผมสีน้

้ามโต ก็คงจะไม่ใช่เรื่องแปลกตั้งแต่เข็นเตียงผู้ป่วยเข้าโรงพยา

เอ่ยพร้อมกัน พยาบาลสาวหน้าตาดี

กันก่อนนะคะ... ยัยปริม แกอยู่ดูคุณอลันเลยนะ” ปลายเสียงต่อว่าเพื่อนใน

เป็นอะไร ต้องมีญาติคนไข้ลงน

บ่อยนัก เรียกได้ว่าตั้งแต่มาอยู่เมืองไทย

ะไรหรอกมั้ง” ตอบหน้าตาเฉย ขณะที่ผู้ป่วยแค่พริ้มตาปิดลงนอนขดตัวอยู่กับผ้าห่ม ด้วยตัวเขาเองคงไม่

din) ในเลือดนะครับ แล้วก็... ไวรัสไ

ใจ ธรรมดาของคนทั่วไปคงจะเข้าใจแค่อย่

ะหมอ? ไม่เ

สารพวกนี้ที่จริงแล้วผิดกฎหมายและมันต้องได้รับการอนุญาตจากแพทย์และ

มาทานเอง ยาที่อ้างว่าปลุกเซ็กส์ได้บางตัวมีผลข้างเคียงร้ายแรง เช่นแมลงวันสเปนสกัดได้สารแคนทราล

คนขี้สงสัยอย่างนัชชาถามขึ้นก่อนคุณแม่ที่ยังท

ที่ผิดกฎหมายเพื่อขายของมากกว่า มีแต่ยาซิดิลนาฟิลที่ทำให้อวัยวะเพศชายแข็งตัวนาน แต่ก็อาจจะมีอาการปวดแสบ

้นลูบหน้าท้องตัวเองเบา ๆ พร้อมอารมณ์กร้าวโกรธชัดเจนเต็มวงหน้า “ข

น้าที่ของพยาบาล ชี้แจงรายละเอียดเล็กน้อยเรื่องค่าใช้จ่ายหากมีสิทธิ์เ

่อดัง ใบหน้าบึ้งตึงของนัชชาบอกว่าเธอจะต้องเอาเรื่องให้ถึงที่สุด! พอคนน

ยนะ นังอสรพิษนี่มันต้องโดนของจริงบ้าง มันเห็นแก

่าถ้าเธอรับประทานเข้าไปจะมีผลอย่างไรกับเด็กในครรภ์อ่อน ๆ ผู้ป่วยพอยาลดไข้ และน

จัดการให้น

ตัวให้หายก่อนค่อยกลับมาทำงานนะ” ตอบแล้วก็อดเป็นห่วงเขาไม่ไหว ดว

อยู่ดีไม่ว่าดี วัคซีนไม่รู้จักฉ

ียวเล็กขึ้นป้องปากอ้าโตอย่างตกใจสุดขีด

นไม่ถูกขย้ำไปก็ดีเท่าไร” ในทีท่าว่าไม่พอใจ นัชชาหลุบตามองคนป่

ไม่ทำมันอีกแน่ น่า

ว่าเยอะ เขาน่าจะเป็นอันตรายเพราะแกมากก

นกอดอกโดยไม่ละวางสายตาคมปลาบ ก่อนชี้ปลายนิ้วไ

าทำพืชทำพันธุ์หรอก แกดูดี ๆ สิยัยพุด นี่ขนาดมัน

นื้อ ไม่มีใครคิดว่านัชชาจะพูดมันออกมาหน้าตาเฉย ปรายลดาถึงพอรู้นิสัยความหยาบคายปากร้ายอย

ล้าพูดเรื่องแบบนี

ุณแม่ ไป ๆ ฉันขับรถไปส่งแกก่อน” เธอไม่รอช้าที่จะเดินไปโ

ว่าไม่เกินสิบห้านาที หื่นนิดก็อดทนหน่อ

งหงุดหงิดผู้หญิงช่างกวนประสาทสักแค่ไหน แต่สุดท้ายแล้

ต์ที่คนขับเหยียบคันเร่งแรงตามอารมณ์ ผ่านความมืดสลัวของกรุงเทพฯ

นญาติมิตรกันอีกคนหนึ่ง เคยนอนกกกอดทำเรื่องสนุก ๆ อยู่บนเตียงของเขา จนกระทั่งเขาปฏิเสธที่

คุณนะ แล้วที่คุณเจตนาทำร้ายครอบ

ลัวความผิดอันสั่งสมมาจากความริษยา เธอจงใจใส่ยา

ลี้ยงออกจากบ้านล้มเหลวไม่เป็นท่า ยัยปริมดันพาเลขานุการหนุ่มไปโรง

บสายผ่านลำโพงที่เชื่อมต่อกับโทรศัพท์ภายในรถ ปิ่นแก้วเห

ยวไปหานะ ปิ่นต้องไปเคลี

จะหมั้นกับลูกสาวคุณนายนิตยาเร็ว ๆ น

ี่ชายหนุ่มวางหูใส่เธออย่างไร้เยื่อใย ปิ่นแก้วใช้

ววตาคู่สวยเต็มไปด้วยโทสะ ไม่ต่างจากหมั

่อหล่อนไม่สามารถที่จะทำอะไรได้ ปิ่นแก้วไม่ลืมส

์งานที่ฟิลิปปินส์หลายเ

เปิดรับโบนัส

เปิด
พ่ายรักนายเลขาฯเถื่อน
พ่ายรักนายเลขาฯเถื่อน
“เมื่อผู้ดีตีนแดง ตะแคงตีนเดิน ไฮโซปากตลาดฉายา 'อีปริม' ทายาทคนเดียวของเจ้าแม่ปลากระป๋อง ต้องมาเจอกับเลขาฯ บอร์ดี้การ์ด 'อลัน แบรดฟอร์ด' หนุ่มลูกครึ่งไทย-บราซิล สัญชาติอเมริกัน ระดับความฮ็อตหลุดโลก ดีกรีความดิบเถื่อนสูงปรี้ดติดเพดาน! สำคัญสุดคือเขาดันตกหลุมรักคุณหนูเอาแต่ใจ ยอมตกเป็นทาสรักในเรือนเบี้ย เธอจะทำอย่างไรต่อไป... อลันถึงจะขี้หงุดหงิด ยังเป็นคนคิดเร็วทำเร็วอยู่สักหน่อย เขาคงไม่ปล่อยให้เธอต้องหนาวตายซะก่อน มือหนาสากลากชุดกระโปรงนอนออกจากเรือนกายแน่งน้อยออกอย่างระวัง เนื้อตัวของเธอส่งกลิ่นหอมอ่อนราวดอกไม้แรกแย้มบาน ก็คงจะใช่... นี่มันเด็กสาว! ยัยเด็กบ้านี่อายุห่างจากเขาตั้งสิบปี ------------------------ "ต้องให้ฉันเช็ดหนอนน้อยให้ด้วยไหมคะ? คุณอลัน..." "เช็ดไหมล่ะ?" แกล้งถามไปอย่างนั้น ยังไม่เคยมีผู้หญิงบนเตียงคนไหนเรียกน้องชายของเขาว่าหนอนน้อย! เห็นจะมียัยปริมคนแรก "บ้า... จะเช็ดได้ไง? ทะลึ่งจัง" "หน้าตาคุณทะลึ่งกว่าผมอีก อย่าบอกนะว่าไม่รู้ตัวเลย?" เขาว่าขณะที่ยังนอนเฉย ๆ รอรับบริการของหญิงสาวที่คงไม่มีใครคิดว่าเธอจะอายเป็น! ดวงตาสุกใสประกายวิบวับ ยิ้มกรุ้มกริ่มมองผลงานชิ้นโบว์แดงของตัวเอง หลังถอดเสื้อผูกข้างอยู่หลายนาน จากกิริยาตาลุกวาวมองเรือนกายแน่นขนัดไปด้วยมัดกล้ามเหมือนจะกัดกินกันเข้าไป หน้าแดงซ่านอ่อน ๆ มือยังลูบเช็ดไป ลูบขึ้นลูบลงวนไปมาอยู่บนหน้าอกจนเขาสะดุ้ง คว้าหมับเข้าข้อมือเรียวเพราะมันโดนหัวนมเข้าอย่างจัง! "พอก่อน... ผมว่า... ทำเอง... ดีกว่า"”