ดุจฝันตะวันลวง

์มไก่ มองคนงานที่กำลังยกลังลูกไก่ตัวเล็กเพื่อวางบนพื้นฟาร์มที่มีแกลบเกลี่ยหนาเป็นระเบียบ และกระจายให้ทั่วคอก วันน

ี้เป็นวันที่สามซึ่งได้เข้ามาแต

อะไรข

งเธอจากหัวจรดเท้า ดุ

ำงาน

เกียจเธอน่ะ

้ค่ะแค่

นว่าเลยมาที่นี่เหรอ กลับ

เรื่องฉันหรอกค่ะเพราะคุณไม่เ

ดพูดมากออกไปเสียงบางอย่างซึ่งโด

ุงมือผ้าโยนเอกสารบา

่งเป็นการตบหน้าเธอต่อหน้าคนนับสิบ ดุจฝันเงียบห้าม

ฝันอยากช่วยอะไรบ้า

ลังครบร้อยตัวหรือเปล่า ไม่ได้หนักซะหน่อย อย่าถือว่าเ

นไม่มีหยุดพัก และเป็นเช่นนั้นจริง เพราะลังหล่นลงบนพื้นเพียงหยิบขึ้น เสียงตัวน้อยร้องเจี้ยบๆ คนงานหลายคนแอบมอง หญิงสา

ด “จะรีบไปทำง

ะ อยากรู้นักจะ

งกับเธอเท่านั้น การที่เขาไม่ให้เกียรติเธอต่อหน้าใครๆ ทำให้อับอาย อย

อกนะดุจฝัน คิดว่

ขาจะหยุดร้ายแค่แม่เขาเตือน ไม่มีทางเป็นจริงเรื

่อ ผมช่

ี แต่ความเป็นจริงคนงานกลัวเขามาก เพราะเป็นหัวหน้าคนงานที่ดุเอาการ สงบมองซ้ายขวา ดุจฝันขอบใจอยากเลี่ยงห่างหัวหน้าคนงาน เพราะหันเ

ันนั่งยองๆ หยิบลูกไก่ตัวน้อยขึ้นช้าๆ พยายามทำใ

ใจไม่วายภาวนาครั้งที่ร้อยแปดให้ดุจฝัน ความจำกลับคืนมา เ

ยเหลือแม่เลี้ยง หัวหน้าคนงานไม่รู้ว่าการดูแลเอาใจใส่เมียเจ้านายมากไ

ย์ เธอจะทำเรื่องเสื่อมเสียมาให้ครอบครัว รวีพงษ์ค

ครอบครอง กับผู้ชายคนอื่นก็คงหว่านเสน่ห์ไปทั่วไม่ต่างกัน ไม่อย่างนั้นนายสงบจะ

ม่เดียวกันจะเป็นพ

อร์ที่แสนสบายอย่างเคย คนงานหลายคนมองเธอแต่ไม่มีใครเข้ามาพูดคุย คงเพราะสามีแสดงออกนอกหน้าว่าไม่ชอบเมียที่ได้ตบแต่ง ทุกคนต่างเอาใจเจ้านายหนุ่ม ดุจฝันรู้สึกไม่ยุติธรรมสำหรับตนเอง แต่ก็ไม่หวังให้ใคร

้วยคนน

พยักหน้า ดูเหมือนคนงานจะหันมามองด

อะไรครับ ว่าแต่มือเป็นยั

มหน้าตาคมเข้มตอบคำถามที่เ

รณ์วันนั้นนะครั

ชินก็เท่านั้น แล้วเรื่องที่คุณบอ

มกระจ่างในใจได้บ้าง ดุจฝันรู้สึกอยาก

ไงคะ

ูอุณหภูมิยัง อย่ามามัวนั่งโม้ ถ้า