icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ดุจฝันตะวันลวง

บทที่ 4 4

จำนวนคำ:1248    |    อัปเดตเมื่อ:14/03/2022

กล้จะได้คำตอบเรื่องที่ต้องการ เธอจึงลุกขึ้นตามหัวหน้าคนงานไป มือเล็กหยิบจานข้าวข

อ ช้าๆ ก็ไ

ยงสร้อยฟ้าฉันมีอะไรมาเซอร์ไพรส์วั

พหาคุณรวิวรรณซึ่งเป็นลูกสาวคนเล็ก อารมณ์รวีพงษ์ขึ้นๆ ลงๆ เดี๋ยวเงียบ เดี๋

หญ่แล้ว ฉันไม่รู้ด้ว

คนที่นี่เขารู้หมดแ

ไม่มีความหมายในคำพูดนั้นเลย ซ้ำยังเป็นตร

ือเพราะรู้สึกเจ็บ แต่ร้องออกไปคงหนีไม่

ย่างนั้นช่วยสงเคราะห์ฉันสักที ท

ดหน้าหนีลากดึงเธอเข้าห้องทำงาน สร้

ี้ ฝันเครียดหัวจะระเบิดเพราะคุ

่ ไม่อย่างนั้น ฉันจะจับเธอโย

มาในห้องทำงานซึ่งเป็นห้องสี่เหลี่ยมที่ตั้งห่างฟาร์มเล็

วามเถื่อนของสามี

ธอคงมีสภาพน่าทุเรศทุรัง ทั้งน้ำตา เหงื่อคละเค

่างไรคะ พูดมาเลยเส

่อครู่นั่งทำตาหวานใส่นายสง

นะคะ ฝันก็มีสิท

อื่น พยายามที่สุดแล้ว เขาชอบทำให้คนอื่นมองกันเป็นต

มแต่เพียงไม่นานละออก ดุจฝันใบหน

่ละครั้งคงเพราะอยากทำให้เจ็บ

นยังไงกัน

ูดลมหายใจเข้าปอด “ถ้าพ

ื่อมจริงห

จำฉันเสื่อมตั้งแต่วันน

ต่อหลายครั้งเธอเ

ธอโกหกทุกคน บอกมา นับวันฉันยิ

ใหญ่ดันไปชิดผนัง บีบไ

รดสงสารฝันเถอะ อย่าทำแบบนี้ที่นี

นแล้ว เรื่องอายอยากจะหัวเราะ คนอย่างเธอ

เธอเจ็บหัวใจ…อะไรบ้างท

ิกหวังลม

อกโดนดีแน่ ฉันจะจัดเธอสัก

ถอยหนี ร่างใหญ่เข้ามาประชิด มือเล็

สิคะแต่อย่าทำให้อายคนอื่น ท

งตา รวีพงษ

ห้คนอื่นมองฝันเป็นเมียคุณได

้หรอกทรมานแค่ไหน ที่ต้องโดนมองด้

ห็นใช่ไหมว่าเ

หน้าแดงระเรื่อ ท

ดแบบนั้นอย่า

ิง คนชอบโกหกอย่างเ

เกลี่ยเบาๆให้ริมฝีปากทั้งสองแยกจากกัน เธอแหงนมองดูนัยน์ตาสีถ่าน แววตาร้ายที่ทำให้หัวใจหวั่นไหวย

อะไร ฉันแค่จ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ดุจฝันตะวันลวง
ดุจฝันตะวันลวง
“การแต่งงานดั่งความฝันยามค่ำคืน ตะวันสาดแสงแรงกล้าภาพทุกอย่าง แจ่มชัด เหลือเพียงหยดน้ำตาจากคำลวง .......... "ไม่นอนฉันจะปิดไฟ ถ้ายังไงเธอไปนอนห้องเดิมสิ คืนนี้ไม่ต้องรอฉันกดเธอใต้ร่างอีกหรอกนะ ฉันไม่มีอารมณ์" ดุจฝันยังเอาหมอนปิดหน้า เธอไม่อยากอยู่ที่นี่อีกแล้วแต่ไม่อยากออกไปนอกห้อง เด็กในบ้านจะนำเรื่องนี้ไปถึงหูแม่เลี้ยงสร้อยฟ้า ท่านจะซักถามโน่นนี่ สามีนั้นกลับคิดอกุศลว่าเธอรอให้เขาทำเรื่องอย่างว่า "ฉันไม่ไปไหนที่นี่ห้องฉัน" "คุณปิดไฟได้เลยค่ะฝันไม่รบกวน คิดว่าฝันไม่อยู่ในห้องเหมือนทุกคืนสิคะส่วนเรื่องอื่นฝันไม่ต้องการซะหน่อย" "อย่างเธอหรือไม่ต้องการวันทั้งวันคงแต่งตัวรอผัวกลับบ้าน" รวีพงษ์ยิ้มเยาะ "ไฟฉันปิดแน่" ดุจฝันรับรู้ความมืดที่โอบล้อมรอบตัวหยิบหมอนออกจากใบหน้า ในห้องมืดสนิท เวลาที่หมุนช้าๆนับจากนี้จะมีเพียงเธอนั่งถางตาเพราะนอนไม่หลับ หลายคืนที่เธอไม่ได้พักผ่อน คืนนี้อีกสักคืนจะเป็นไรไป”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 25