ดุจฝันตะวันลวง

สั่งมา ดุจฝันหยุดเดิน งง ก้มลงเปิดกล่องที่อ้

ไม่รู้เร

ใช้มั้ง ฉันพิสูจน์เ

น้าหลบสายต

องแก ถึงฉันเป็นแม่แ

เวลาคึก แม่อย่าปิดเธออีกเลย ผ

่านมาเธอไม่เคยหลอกตนเองว่าสามีรักใคร่ แค่กังขาในหัวใจ แม่เลี้

ูดเดี๋

่คร

กต่อว่ารวีพงษ์ เรื่องราวจะเป็นอย่างไร การทะเลาะก็ไม่ใช่ทางแก้ ตอนนี้ใจเธอไม

าะกัน ในเรื่องของเธ

ืนมาคงยาก แม่เห็

ตกใจ ไม่คิดว่าลูกชายจะไม่ทำตามสัญญา วันนี้กล้าพูดเรื่อ

กันสองคนเ

เธอรู้ดีว่าเรื่องการแต

บอกเมียแกใช่ไหม ดีถ้าบอกแล้ว แม่ไม่ต้องพูด

วแต่เป็นดุจฝันที่สงสัยเดินไปใก

คะ หนูไม

่อม ดูเหมือนเธอกำลังโกหกพวกเราอยู่ ผมไม่อยากเป็นไอ้งั่งให้ผู้หญิงคนนี้ห

มองลูกสะใภ้

ฝันไม่ใช่คนแบบนั

อาย ดูยาในกล่องนี่สิครับ ผมมั่นใจเธอจำได้ว่า

วมาอยู่ในมือแม่เลี้

เครื่องสำอางลงคาถา ฮ่าๆๆ

ั่น “ฝันเปล่

หน่อย ทุกคนจะได้รู้ว่าที่เธอแต่งงานกับฉันเพ

ามให้แน่ว่าของเหล่านี้ใช่เธอที่สั่งหรือ หญิงสาวลุกขึ้นหันมองแม

รียกสะใภ้ไว้ แต่เห็นส

คนออกกำลังกายสม่ำเสมอของพ่อเลี้ยงรว

ธอหลอก มีอะไรจะได้คุยกัน ทำไมต้องทำให้เรื่องม

มไป

ไม่ชอบที่เธอโกห

ริยาลูกชาย ฝ่ายนั้นห

กยิ่งปวดใจสู้มองวิวสวยๆ ไกลสุดสายตา ให้สบายใจคงดีกว่า สายลมเริ่มพัดเข้าต้องผิวให้ใจร้อนรุ่มค่อนคลายลง วิ่งหนีปัญหาเหมือนเด็กน้อยไม่ดีใช่จะไม่ร

จะอยู่ที่นั่น ดวงตาเริ่มมองทุกอย่างมืดๆ มัวๆ เพราะน้ำตากบตา เธอป้ายออกแรงๆ คนงานเริ่มกลับ

ได้ทำงานคงไม่ฟุ้งซ่าน ไม่อยากให้คนอื่นคิดว่าอู้ง

รุงร่างกายให้ เพราะอยากเห็นหลาน แต่ทุกอย่างกลับทำให้ลูกชายท่านมาต่อว่าเธอปาวๆ จะโทษแม่เลี้ยงก็ไม่ได้ ตลอดเวล

งานแล

ู้หญิงตัดผมเหมือนผู้ชาย ใส่ชุดคนงาน

ไม่ได้

ว ผิวพรรณนวลเนี

ม่ได้ ถ้าอย่างนั้นเราแนะน

กระ

ยากเบรก “เราเคยเป็นเพื่อนก

แบบขอโทษ “

บทำมาให้น่ะสิ อดไปซื้อชานมกินกันอีกแล้ว ยิ่งตอนน

นไปใกล้คนงานร่างเล็ก เล็กกว่าเธอเสียอ

รอ ดูใกล้ก็เปล่าประ

่าชอบชานมไข่มุกแ

ย่างบอกไม่ถูก เธอมีเพื่อนจริงๆ ตอนนี้ปราก

ย่างนั้นไม่น

ถือ โชว์ภาพถ่ายเก่าๆ

นหร

ต่างกับตอนนี้ที่มีเสื้อผ้าสวยๆ ม

ับพ่อเลี้ยงสวยขึ้นนะ ใครจะว่าอย่างไรไม่รู้แต่

มาน

รงๆ ตอนนี้ได้รู้แล้วทำไมหัวใจต้องหวั่นไหวแม้เขาไม่

ดตรงไหน ความรักที่มีให้พ่อเ

บตากันเหมือนวันวานที่เคยชอบทำ แม้เพื่อนจะความจ

รื่องเราเยอะไหม ช่วยเล่าให้

รื่องวันนั้นที่เกิดอุ

รอก ใครบ้างจะรู้เกี่ยว