icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ดุจฝันตะวันลวง

บทที่ 5 5

จำนวนคำ:1422    |    อัปเดตเมื่อ:14/03/2022

นเสื้อยืด เหงื่อเม็ดเล็กที่ไหลสู่ทรวงสาวทำให้เลือดชายหนุ่มวิ่งพล่านขึ้นสมอ

เสียงสั่นห้าม พ่อเล

ยาอะไรมาปลุก แรงฉันเยอะสามารถกดเธอได้ทุกที่ ไม่

อน เสื้อยืดโดนดึงขึ้นไปกองบนเต้าทรวง ใบหน้าหล่อเหลา แววต

ำงานกันอยู่นะคะ

้า ยิ่งลูบไล้ให้ร่างกายซ่านสยิว ป่ายปัดจาก

เข้าไปไม่ใช่หรือ ฉันจะท

ดึงกางเกงตัวหลวมลงง่ายดาย ดวงตา

าให้เธอติดเซ็กซ์ของเขา สุขสมก็เหยียบย่ำให้ปวดใจ

จะขาดเสียให้ได้นะ

้าย

ร้องไห้ ดันส่งเข้าไปกลางกาย ดุจฝ

หน่อยนะ ถ้า

าโรงแรมรายชั่วโมง

รู้ว่าเขาไม่มีทางตามใจเธอ ซ้ำแกล้งให้เธอร้องครวญครา

าย เธอหมดสิ้นเรี่ยวแรง ซ้ำยกก

อือ…โอ้…

่ปลุกเร้าทั่วร่าง แรงเสียดสีที่กดจมหายเข้ามาในร่างกาย ส่งผลให้สมองหญิงสาวพร่ามัว และตอบสนองสิ่งที่ธรรมชาติสรรสร

ตอดแน่นๆ

ไม่ไ

ัง ร่างสวยสั่นคลอน

นหลังเมื่อสุขสม เช่นเดียวกับใบหน้าหล่อเหลาซ

ธอต้องการความอบอุ่น แต่เ

นอก…ดุจฝันพยายามหลับตาไม่ให

ดซิปกางเกงยีนส์ สายตามองร่างเปลือยท่อนล่างบนโซฟา

าอย่างที่พูดกันก็นอน

มเดินเข้าไปใกล้ ชี้นิ้วไปตรงกางเกงตัวเล็กที่ตนวา

อก

งผลให้สะโพกไปชนขอบโต๊ะใกล้

ล้ามา

เปิดประ

ปที่ห้องน้ำ รวีพงษ์เดินไปที่ประตู กดปลดล็อก ประตูกระจ

ารวี ได้ยินคนงาน

่งลง “ไม่ซ

ูฝั

องน

้ฆ่าใครตาย แม่เลี้ยงนั่งลงข้างๆ ลูกชายใบหน้า

้ จะแกล้งอะไร แต่ที่จริงจะทำ

ูกชายครั้งที่ร้อย “เมื่อไหร่แกจะ

ง พ่อเลี้ยงหนุ่มโต้กล

เองไม่ผิด ที่สำคัญเธอเป็น

แม้ความรักเขาก็ไม่มีสิทธิ์

ม่มีการขอโทษ เพราะคิดว่าดุจฝันคื

ับไปเถ

ไม่เริ่มต้นชีวิตใหม่ และบางค

ะครับ ลองคิดหน่อยถ้าพ่อกับแม่โดนกีดกันความรัก แม่โดนจับแต่ง

ฝัน ดูหนทางดูจะยากเย็น แม่เลี้ยง

นก็ต้องได้อ

กามเทพเอ

ยจะเถียงเลือก

ที่แม่ปลื้มร้ายขนาดไหน และเล

ระทำให้ครวญครางเมื่อครู่ออกมาในสภาพที่ปากแดง หน้าแดง แม่เลี้ยงหัน

รู้ว่าไม่ต้องซื้

เปิดรับโบนัส

เปิด
ดุจฝันตะวันลวง
ดุจฝันตะวันลวง
“การแต่งงานดั่งความฝันยามค่ำคืน ตะวันสาดแสงแรงกล้าภาพทุกอย่าง แจ่มชัด เหลือเพียงหยดน้ำตาจากคำลวง .......... "ไม่นอนฉันจะปิดไฟ ถ้ายังไงเธอไปนอนห้องเดิมสิ คืนนี้ไม่ต้องรอฉันกดเธอใต้ร่างอีกหรอกนะ ฉันไม่มีอารมณ์" ดุจฝันยังเอาหมอนปิดหน้า เธอไม่อยากอยู่ที่นี่อีกแล้วแต่ไม่อยากออกไปนอกห้อง เด็กในบ้านจะนำเรื่องนี้ไปถึงหูแม่เลี้ยงสร้อยฟ้า ท่านจะซักถามโน่นนี่ สามีนั้นกลับคิดอกุศลว่าเธอรอให้เขาทำเรื่องอย่างว่า "ฉันไม่ไปไหนที่นี่ห้องฉัน" "คุณปิดไฟได้เลยค่ะฝันไม่รบกวน คิดว่าฝันไม่อยู่ในห้องเหมือนทุกคืนสิคะส่วนเรื่องอื่นฝันไม่ต้องการซะหน่อย" "อย่างเธอหรือไม่ต้องการวันทั้งวันคงแต่งตัวรอผัวกลับบ้าน" รวีพงษ์ยิ้มเยาะ "ไฟฉันปิดแน่" ดุจฝันรับรู้ความมืดที่โอบล้อมรอบตัวหยิบหมอนออกจากใบหน้า ในห้องมืดสนิท เวลาที่หมุนช้าๆนับจากนี้จะมีเพียงเธอนั่งถางตาเพราะนอนไม่หลับ หลายคืนที่เธอไม่ได้พักผ่อน คืนนี้อีกสักคืนจะเป็นไรไป”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 25