The Test of Time ย้อนเวลามาตามใจ

ี 2

ิน เพราะการ ‘เดินทาง’ ในเส้นทางไร้รูปทรงนี้เกิดขึ้นรวดเร็วราวกับหลุดเข้าไปในท่อดูดอากาศที่มีพลังมหาศาล ร่างกายถูกบิดกระทบตบไปมาโดยแรงกระทำรอบตัว ร่างกายแทบแหลกละเอียดเหมือนเข้าไปอยู่ในเครื่องปั่นนํ้าผลไม้ อย่านึกถึงการนั่งชิลบนไทม์แมชช

กตา ด็อกเตอร์มาวินกำลังปิดเปลือกตาแน่

นสิ่งมีชีวิตที่ไวต่อการรับแสง พวกมันคงทรมานมากขณะถูกทดลอ

ปีชีส์อื่น ควรเป็นเขาท

กะพริบตาเพื่อให้สายตาปรับระยะและเคยชินกับแสงสว่าง แต่เอ็ฟเฟ็กต์ที่แย่ส

่ใช่ในสภาพนี้ เขากำลังกล่าวโทษความไม่ถูกต้องของภาพยนต

ึกมากกว่าจะมาอยู่ในที่แบบนี้ โชคยังดีที่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ และถึงชุดจะไม่เหมาะกับการเดินทาง อย่างน้อยเขาก็คิดถูกที่คิดได้ว่าควรสวมอะไรที่จะปกป้องตัวเองไว้จากอันตรายอะไรก็ตามที่คาดการณ์ไม่ได้ ในหนูทดลอง พวกมันเดินทางโดยไม่ได้สวมอะไรป้องกัน (น่าเศร้าที่ไม่มีใครออกมาเรียกร้องสิทธิให้เหล่าหนูทดลอง) แต่เขาคิดว่

สีแดงเลือดหมู มันกําลังสั่นไหวและมีเหงื่อแตกซึม เขาพลิกตัวขึ้นนั่งและพิงหลังเข้ากับผน

ตอนพวกมันกลับไปที่เวลาปัจจุบัน หัวใจมีอาการผิดปกติ ถึงจะไม่หนักหนา แต่ถ้าสิ่งมีชีวิตที่เข้าเครื่องย้า

่นั่นก็หลังจากอาเจียนเอาอาหารมื้อเช้าออกมาจนหมด ..ฟิชเบอร์เกอร์คําเดียวที่เขากินก่

ะไรโง่ๆ แบบนี้ ถ้าเอาชีวิตมาท

มก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ครั้งสำคัญของโลก ต่อให้เหต

มั่นใจในตัวเองมันค้ำคออยู่ และในเมื่อตั