ค่อย ๆ รักกันเบา ๆ

“โปรย : เมื่อบุพเพอาละวาด ให้ได้พบกับคนในหัวใจในวันวาน เธอจะปฏิเสธเขาได้ไหม เมื่อเขารุกสุดตัวและหัวใจ เบา ๆ ไม่ได้แล้ว... ************************ " เบา ๆ ก่อนสิน้อง " เสียงแหบห้าวคำรามลึกในลำคอ สองมือใหญ่ขยุ้มแก้มก้นแน่นหนั่นรุนแรงจนเกิดรอยแดงบนผิวเนื้อขาวนวลนั้น พลางรั้งจังหวะที่เธอยกตัวขึ้นลงให้ช่องรักรูดรึงเอ็นเนื้อแข็งขึงร้อนผ่าวให้เบาลง " พี่ก็อย่าเลียนมน้องสิคะ " บอกเสียงสั่นพร่า หลับตาพริ้ม กลีบปากอิ่มเผยออ้าระบายลมหายใจและเสียงครางเพราะซ่านเสียวเมื่อลิ้นสากแตะบนหัวนมแล้วไล้ไปมาเร็ว ๆ " ทำไมจะเลียไม่ได้ " " น้องเสียว อ๊า อย่าบี้ตรงนั้น " เธอครางพลางพยายามปัดมือเขาที่กำลังใช้นิ้วโป้งบี้เม็ดเสียวกลางกลีบแคมเร็ว ๆ " ไม่ชอบหรือไง " " ชอบมาก แต่มันเสียว พอเสียวก็อยากเอาเร็ว ๆ ไงคะ " พูดพลางร่อนส่ายเอวบี้บดให้ลำเอ็นใหญ่คว้านสีจุดเสียวภายในโพรงรักมากขึ้น แล้วขย่มถี่ ๆ ให้รูน้อยรูดลงรูดขึ้นเร็ว ๆ แรง ๆ สองแคมอวบอูมแบะอ้า น้ำใครฉ่ำแฉะเคลือบท่อนเอ็นของเขาจนมันวาว ร่องรักแดงแจ๋ เม็ดเสียวแดงก่ำบวมเป่งยื่นออกมาจากกลางสองกลีบแคมราวกับทายท้า มันยั่วให้อยากกระแทกแล้วกระแทกอีกเหลือเกิน...”