บ่วงแค้นแสนหวาน

แขนหนารัดร่างเล็กไว้แน่น เขาโน้มใบหน้าก้มลงต่ำ ลมหายใจอุ่นร้อนที่มาพร้อมกับกลิ่นของวิสกี้ปะทะกับพวงแก้มของหญิงสาว อัลลิยาร้อนวาบไปท

มาในที่สุด หลังจากที่ดึงสติกลับมาและเ

วะการหายใจของหญิงสาวที่เร็วและแรง ความร้อนรุ่มแผ่กระจายพร้อมกับความตื่นตระหนกตกใจ เมื่อปลายจมูกโด่งคลอเคลียแก้มนวลแผ่วเบา ไล้ไปมาโดยไม่ทิ้งน้ำหนัก อัลลิยาห

ยยาเถอะคะ คุณก

เข้าไป แปลความหมายได้ไม่ยากว่า ตอนนี้เขากำลังเ

อยู่นี่สติของฉันครบถ้วนทุกอย่าง” กล้าตะวันพูดถูก สติของเขา

ัว ปล่อยยานะคะ ย

ดสติมักทำอะไรที่ไม่รู้ตัว คนเราไม่อาจถือโทษโกรธได้ แต่นี่เขาทำเพราะความตั้งใจ คว

ปล่อยแน่แต

ือและขาทั้งสองข้างของเธอสั่น หัวใจดวงน้อยนั่นเล่า เต้นแรงและดังโครมครามมากที่สุดที่เธอเค

รตกใจเผยอปากรับเรียวลิ้นใหญ่ที่แทรกเข้าไปในโพรงปากสาวอย่างรวดเร็ว ปลายลิ้นหนาลุกล้ำเข้าไปสัมผัสลิ้นนุ่มที่ระริกสั่นอย่างเร่าร้อน รัดเกี่ยวและดื่มด่

ิ้นรนให้หลุดพ้นไม่ได้ อ้อมกอดของเขาอาบไปด้วยความร้อนของเปลวไฟ ยิ่งอยู่ใกล้ร่างกายของเธอแทบจะละลาย ผสมกับ

งกับที่เธอเ

จิตใจว่า เขารังเกียจสาวน้อยในอ้อมแขนนี้มากเพียงใด แต่เหตุใดร่างกายของเขาจึงไม่รังเกียจตาม ปรารถนาจะก

กที่รับกับสะโพกผาย ก่อนจะวางฝ่ามือลงบนบั้นท้ายงามงอน เขาบีบเบาๆ และใช้ฝ่ามือวนเป็นวงกลมอ

ส่ายหน้าเพื่อที่จะให้ริมฝีปากของเธอหลุดพ้นจากปากของเขา หากแต่มือแกร่งจับมั่นตรงท้าย

ไม่อาจทำให้ชายหนุ่มที่หัวใจเต็มไปด้วยความแค้นหยุดการกระทำอันป่าเถื่อนของตน เขาบดเบียดปากกร

กใคร ครั้งหน้าฉันจะทำมา

ะทะกับตู้เย็นอย่างไม่สนใจว่าเธอจะเจ็บมากน้อยแค่ไหน จากนั้นก็เด

สะอาดที่ไหลออกมาชำระล้างใบหน้า เน้นที่ริมฝีปากขัดคราบสัมผัสแสนรัญจวนจากชายใจร้

ำอะไรในห้

องทุกคนที่อยู่ภายในบ้านต่างหลับใหลกันหมด ยกเว้นเธอที่รู้สึกปวด

่ม” เธอตอบตามความเป็นจริงถึงส

เหมือนร้องไห้เลย” เป็น

พ่อที่เสียไปก

่แท้เรื่องนี้เอง อย่าคิดม

่อบรรเทาอาการที่เป็นอยู่ เมื่อทานยาเสร็จสาวใช้ร่างเล็กก็เ

มองอัลลิยาผ่านกระจกของหน้าต่างห้องครัว สายตาของเขาลุก

ธอกับแม่เธอต้องเจ

่างไร นารถวลัยต้องเจ็บยิ่งกว่า เจ็บเมื่อเห็นคนที่เลือดเนื้อเ