เล่ห์ทัณฑ์รัญจวน

“โปรย เล่ห์ร้ายลึกล้ำ ร้อนเร่ารัญจวน ถลำลึกลุ่มหลง ยากนักจะถอนตัว... ++++++++++++++++++ " มานั่งคร่อมบนหน้าผม " แม้จะถูกปลุกเร้าจนฤทธิ์กำหนัดแล่นพล่าน แต่คำสั่งนั้นก็ทำให้เธอละล้าละลังทำตัวไม่ถูก เมื่อมัวชักช้าจึงไม่ทันใจคนเอาแต่ใจ เขาผงกศีรษะขึ้นมาเร่งเร้าอีกครั้ง " บอกให้มาตรงนี้ไงม่านไหม " " แต่ว่า... มันจะไม่เหมาะนะคะ ไหมเปลือย คุณก็อายุมากกว่าไหมหลายปี แล้วถ้าไปนั่งคร่อมบนหน้าคุณมันจะ... จะบาปหรือเปล่า " คำพูดของเธอทำให้เขาหัวเราะพรวดออกมาอย่างกลั้นไม่ได้ " ไม่บาปหรอกน่า ทีเวลาคุณนอนอ้าแล้วผมก้มลงไปกิน ไม่เห็นคุณจะนึกถึงบาปอะไรเลย แอ่นสู้ลิ้นด้วยซ้ำ " เธอกัดริมฝีปากอิ่มข่มความอายแล้วค่อยคืบคลานขึ้นไปหาเขาที่เอนกายลงบนเบาะรถอีกครั้ง จนกระทั่งสองขาคร่อมบนใบหน้าหล่อเหลาพอดิบพอดี " แหวกออกสิ " เขาสั่งเสียงสั่นพร่า " ยะ... ยังไงคะ " เธอตะกุกตะกักถาม เสียงสั่นเทา หน้าแดงก่ำไปหมดด้วยความกระดากอาย " แหวกกลีบของคุณออก ผมจะได้เลียถนัดๆ " คำพูดหลุนๆ ของเขายิ่งทำให้เธอยิ่งร้อนไปหมดทั้งหน้าทั้งตัว”