Login to MeghaBook
icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
สิ้นลายเสือ

สิ้นลายเสือ

KHUNLi.Li

5.0
ความคิดเห็น
5.4K
ชม
35
บท

สัญญาแค้นที่ทำร่วมกันกับสาวสวยผู้โชคร้าย เธอต้องรับกรรมที่พี่สาวก่อไว้และตกเป็นทาสของคนบ้าเจ้าอารมณ์1ปีเพื่อชดใช้ แทนพี่สาวที่ไร้ความรับผิดชอบของเธอ...

บทที่ 1 Part : น้องสาวของแฟนเก่าตัวแสบ

• ACTION •

ก่อนที่ผมจะเดินหน้าเป็นคนเหี้ยๆ แบบนี้ ผมก็เคยเป็นไอโง่มาก่อน…

โง่ที่รักแบบไม่ลืมหูลืมตา โง่แบบชนิดที่ว่าเขาไม่เคยรักก็ยังรักเขา โง่แบบที่ว่า ยอมแม้ว่าเธอจะเคยนอกใจไปนอนกับคนอื่น ..โง่แบบที่คิดว่าสักวันเธอจะหันมารักผมบ้าง

แต่ก็นั่นแหละ… ทุกอย่างมันเป็นแค่เรื่องในอดีตไปแล้ว ผมในวันนี้ ไม่ใช่ผมในวันนั้นอีกแล้ว อะไรที่ว่าเลวอะไรที่ว่าชั่ว มีเหรอที่ดีเดย์จะไม่ทำ….

“มึงออกมายังเนี่ย?”

“เออ.. กำลังจะออกไปแล้ว” หนุ่มหล่อที่เพิ่งดันตัวลุกจากที่นอน พูดบอกกับเพื่อนของเขาที่โทรเข้ามา

“ออกเหี้ยอะไร เสียงยังงัวเงียอยู่เลยไอสัต รีบมา!”

“เออ รู้แล้ว”

วันนี้เป็นวันเปิดร้านของบอส เพื่อนสนิทในวงเหล้าของดีเดย์ ซึ่งแน่นอนว่างานใหญ่แบบนี้ไม่มีพลาดแน่นอน สำหรับคนเจ้าสำราญแบบเขาแล้ว

@Big Boss เวลา23.20น.

“นั่นไง แม่งมาละไอเวร..” เสียงบอสพูดบ่นกับเพื่อนในโต๊ะเมื่อเห็นว่าดีเดย์เดินทางมาถึง หลังจากที่เขาโทรหาไปเมื่อช่วงสองทุ่ม

“คอนโดมึงก็อยู่แค่นี้ไอห่า กว่าจะมาได้”

“เหี้ย~ สาวเต็มร้านเลย” ดีเดย์ไม่ได้สนใจคำพูดของบอสเลยสักนิด เพราะในเวลานี้มีสาวสวยมากมายที่เรียกความสนใจของเขาอยู่

คืนนี้ต้องได้สักคนกลับคอนโดล่ะวะ…

“อีส้มๆ เมียเก่ามึงก็มาด้วย นั่งอยู่โต๊ะหน้าดีเจ..” บอสพูดพรางใช้ปากชี้ไปตำแหน่งที่ว่า

“เมียห่าอะไร ..แค่แวะมาเอากันสองสามทีเอง” ดีเดย์ส่ายหัวพรางเบะปากให้กับคำพูดนั้นของบอส ก่อนจะเริ่มมาบรรเลงเหล้าที่วางอยู่ด้านหน้า

อึก อึกๆ!

เพล้ง!

เสียงแก้วหล่นแตกเรียกความสนใจของคนในร้านและคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ของโต๊ะนั้น ซึ่งก็เป็นโต๊ะที่อยู่ติดกับโต๊ะที่ดีเดย์นั่งอยู่

อะไรกัน ยังไม่เที่ยงคืนเลย เมาแล้วเหรอวะ.. “…”

“บาเบลจ๋า~ ไปเอาที่โกยขยะมาเก็บเศษแก้วให้ลูกค้าหน่อยจ้ะ^^” บอสตะโกนเรียกสาวสวยเด็กเสริฟ์ในร้าน หวานใจของเขา “เอาแก้วใหม่มาด้วยนะครับ~”

“ค่ะพี่บอส~” เธอตอบรับคำสั่งของเจ้านายก่อนที่จะวิ่งเอาบิลอาหารไปเสียบไว้ที่บาร์แล้วรีบนำอุปกรณ์ไปเก็บกวาดเศษแก้วตามที่นายจ้างสั่ง

“นี่แก้วใหม่ค่ะ ..ระวังเท้านะคะ^^” เธอพูดบอกกับลูกค้าด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเริ่มจัดการงานตรงหน้า

“ระวังมือนะครับคนเก่ง^^” เสียงอ้อล้อของบอสสะกิดต่อมความรำคาญของดีเดย์ จนเขาต้องละสายตาจากจอมือถือ ขึ้นมามองหน้าเด็กเสริฟ์สาว ที่เพื่อนสนิทของตนหม้ออยู่

เขาจ้องมองสาวสวยในชุดเด็กเสริฟ์เก็บเศษแก้วอย่างให้ความสนใจ เพราะใบหน้าของเธอดูคล้ายใครคนหนึ่งที่เขารู้จัก…

เคยพาขึ้นคอนโดหรือว่าเคยเห็นที่ไหนวะ? “…” เขาครุ่นคิดอยู่นานจนเธอทำงานตรงหน้าเสร็จ และวิ่งกลับไปที่หลังร้าน

“มองเหี้ยอะไร ..คนนี้ห้ามเด็ดขาด” ผมรีบห้ามความคิดของไอชั่วทันที เมื่อเห็นว่ามันมองจ้องน้องบาเบลราวกับจะกลืนกิน

“น้องเขาชื่ออะไรวะ?”

“กูบอกว่าไม่ได้ไง นั่นแฟนกู..”

“แฟนเหี้ยอะไร.. เมียมึงนั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์นู่น” ดีเดย์พูดดับฝันลมๆ แล้งๆ ของบอสลง

“มึงห้ามยุ่งกับหวานใจกูเด็ดขาด!” น้องเขาไม่คู่ควรกับผู้ชายเหี้ยๆ อย่างพวกผมหรอก ยิ่งไอเหี้ยเดย์ยิ่งไม่คู่ควรเลย น้องเขาควรไปเจอผู้ชายดีๆ และมีชีวิตที่สดใสมากกว่า

“กูแค่คุ้นหน้าเฉยๆ แต่จำไม่ได้ว่าเคยเจอที่ไหน?” ดีเดย์พูดบอกกับเหตุผลของเขา

“อย่าบอกนะว่า.. มึงลากน้องบาเบลของกูขึ้นห้องแล้วอ่ะ!?” บอสตะโกนถามอย่างสิ้นหวัง

“บาเบลเหรอ? ..ชื่อคุ้นจังวะ”

“เอาดีนะเว้ย กูไม่เล่นแล้วนะ?” บอสเอ่ยถามอย่างสงสัย

“ไม่ใช่.. กูไม่เคยพาขึ้นคอนโด แต่นึกไม่ออกว่าเคยเห็นหน้าที่ไหน”

“โอ๊ย~ โล่งใจ” บอสถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะพูดบอกเรื่องที่พอรู้เกี่ยวกับบาเบลให้เพื่อนของเขาฟัง

“บ้านน้องเขาอยู่แถวนี้ มึงก็คงบังเอิญเจอที่ร้านข้าวต้มหรือไม่ก็ที่ห้างล่ะมั้ง”

“บา เบล ..บาเบล” ดีเดย์พูดย้ำชื่อนั้นพรางนึกคิด ก่อนที่เขาจะยกมุมปากขึ้นเมื่อนึกออกว่าเคยได้ยินชื่อนี้ และเห็นหน้าของเธอที่ไหน “หึ”

น้องสาวของอีชั่วนี่เอง โลกกลมจริงๆ …

“ยิ้มเหี้ยอะไรของมึง..” รอยยิ้มร้ายๆ ของดีเดย์ ราวกับมีแผนชั่วบางอย่างในหัวนั้น ทำบอสผู้เป็นนายจ้างของสาวสวยใจคอไม่ดี

“เด็กเสริฟ์เลิกงานกี่โมงวะ?”

“ถามทำเหี้ยอะไร กูบอกแล้วไงว่าไม่ได้!”

“หรือมึงจะให้กูเดินไปถามน้องเขาเอง?”

เมื่อเห็นว่าบอสเงียบนิ่งไม่ยอมปริปากพูด ความใคร่รู้ของหนุ่มหล่อก็ลากเขาให้ลุกขึ้นจากเก้าอี้ และเดินตรงไปหาสาวสวยที่กำลังยืนรับออเดอร์อยู่โต๊ะใกล้ๆ

“ไอเหี้ยเดย์!” เสียงบอสเรียกห้ามเพื่อนของเขา แต่ก็ไม่อาจรั้งความอยากรู้ของเขาลงได้

หมับ!

แขนของคนตัวเล็กถูกคนตัวสูงที่เดินปรี่เข้ามาหาเธอจับโดยไม่ได้ขออนุญาต…

“เลิกงานกี่โมง?”

“คะ?”

“ถามว่าเลิกงานกี่โมง” ดีเดย์เอ่ยถามย้ำกับคำถามเดิม ส่วนสาวสวยก็แปลกใจที่จู่ๆ ก็มีคนแปลกหน้ามาถามเรื่องส่วนตัวของเธอเช่นนั้น

“เอ่อ.. ขอโทษนะคะ แต่หนูทำงานอยู่” เธอดึงแขนของตัวเองออกจากมือของเขาอย่างระวัง และเมินกับสิ่งที่เขาเอ่ยถาม พรางนึกกลัวผู้ชายแปลกหน้าคนนี้

“น่าสนใจแฮะ..” ดีเดย์พูดออกมาพรางยกยิ้มมุมปาก

แค่เห็นหน้าของเด็กนี่ ความชั่วที่พี่สาวของเธอทำไว้ก็หวนกลับคืน ชักจะอยากเอาคืนแล้วสิ…

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] - [Follow the next episode]

[-กดใจ -เพิ่มเข้าชั้น -คอมเมนท์ให้กำลังใจ และฝากกดติดตามไรท์ด้วยนะครับ🙏]

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ KHUNLi.Li

ข้อมูลเพิ่มเติม

หนังสือที่คุณอาจชอบ

ที่แท้เป็นผู้มีอิทธิพลระดับโลก

ที่แท้เป็นผู้มีอิทธิพลระดับโลก

Odey Jagoe
5.0

เสิ่นซือหนิงซ่อนตัวตนไว้ยอมทำทุกอย่างให้ แต่ความจริงใจของเธอกลับถูกสามีทำลายไปหมด และสิ่งที่เธอได้รับนั้นคือข้อตกลงการหย่า ด้วยความผิดหวังเธอจึงหันหลังจากไปและกลายเป็นตัวเองที่แท้จริงอีกครั้ง หลังจากได้เห็นความใกล้ชิดของสามีกับคนรักของเขา เธอก็จากไปด้วยความผิดหวัง จากนั้นเปิดเผยตัวตนที่เป็นนักปรุงน้ำหอมอัจฉริยะระดับนานาชาติ ผู้ก่อตั้งองค์กรข่าวกรองที่มีชื่อเสียง และผู้สืบทอดในโลกแฮ็กเกอร์ อดีตสามีของเธอเลยเสียใจมาก เมื่อเมิ่งซือเฉินรู้ว่าตัวเองทำผิด เขาก็เสียใจมาก หนิง ผมผิดไปแล้ว ให้โอกาสผมอีกครั้งเถอะ ทว่าฮั่วจิ่งชวนขาพิการนั้นกลับลุกขึ้นยืนและจับมือกับเธอว่า "อยากคบกับเธอ นายยังไม่มีค่าพอ"

ทะลุมิติมาเป็นบุตรสาวหญิงหม้าย

ทะลุมิติมาเป็นบุตรสาวหญิงหม้าย

l3oonm@
5.0

จือหลินเธอเป็นเด็กกำพร้า ที่ถูกมารดาทอดทิ้งไว้ที่โรงพยาบาลตั้งแต่วันแรกที่ลืมตามาดูโลก ต่อมาทางโรงพยาบาลจึงส่งตัวเธอให้กับสถานสงเคราะห์ พออายุได้สามปี ก็มีองค์กรหนึ่งมารับเลี้ยงตัวเธอ แต่พวกเขาเลี้ยงเธอและเด็กคนอื่นๆ ไว้เพื่อเป็นหนูทดลองเท่านั้น ครั้งแรกที่ถูกนำตัวมา ต่างก็โดนจับฉีดยาเข้าสู่ร่างกาย เพื่อหาเด็กที่เลือดต้านเชื้อที่ฉีดเข้าไปได้เท่านั้น หากร่างกายทนรับไม่ไว้สิ่งที่ทางองค์กรมอบให้คือความตาย จือหลินอาจเป็นเพราะเลือดของเธอพิเศษกว่าเด็กคนอื่น ไม่ว่าฉีดยาตัวไหนเข้าสู่ร่างกายเธอก็ทนรับได้ทั้งนั้น นับจากนั้นมาเธอจึงถูกเลี้ยงดูจากองค์กรมาอย่างดี เรื่องการศึกษาเธอก็สามารถเรียนรู้ทุกสิ่งได้อย่างเต็มที่ แต่เพราะความฉลาดของเธอจึงถูกส่งให้เรียนวิทยาศาสตร์การแพทย์และเรียนแพทย์ควบคู่ไปด้วย เมื่อเรียนจบมาแล้ว จือหลินยังคงทำการให้องค์กรเช่นเดิม แม้จะไม่ได้เป็นนักฆ่าเช่นเพื่อนคนอื่นที่มาพร้อมกัน แต่เธอก็ต้องฝึกไม่ต่างจากพวกเขา ยิ่งเมื่อต้องนำเด็กเข้ามาเป็นหนูทดลองเช่นเดียวกับเธอในตอนเล็ก ต่อให้ไม่อยากทำก็ต้องทำ หากฝ่าฝืนไม่ทำการชิปที่ถูกฝังอยู่ในตัวจะถูกกระตุ้นให้ได้รับความทรมานทันที นานวันเข้า ความดำมืดก็ก่อเกิดในใจ ไม่ว่าจะฉีดยาให้เด็กร้ายแรงเพียงใดจือหลินก็เลิกรู้สึกผิดไปเสียแล้ว เพราะการทำงานของเธอตลอดหลายปีที่ผ่านมาทำให้ทางองค์กรยกย่องและมักจะให้สิ่งดีๆ กับเธอเสมอ เมื่อมีชิปตัวหนึ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อฝังมิติอีกห้วงหนึ่งไว้ภายในร่างกาย จือหลินนางก็ได้รับเลือกให้ทดลองใช้สิ่งนี้ด้วยเช่นกัน จือหลินถูกฝังชิปมิติเข้าที่แกนสมองของเธอ ความเจ็บปวดที่ได้รับทำให้เธอแทบสิ้นสติ เมื่อชิปถูกฝังลงไปแล้ว เพียงไม่นานก็มีเสียงจากระบบให้เธอยืนยันตัวตน ก่อนที่จะปรากฏภาพต่างๆ ภายในหัวของเธอ ของจากภายนอกล้วนแต่ถูกส่งเข้าไปเก็บไว้ด้านในได้ทั้งสิ้น หากเป็นเนื้อสด ผักผลไม้ ยังคงความสดอยู่เช่นเดิมแม้จะเก็บไว้นานมากเพียงใด ห้วงมิติของจือหลินเหมือนเป็นห้องสูทในคอนโดของเธอเองที่มีทุกอย่างพร้อมใช้อยู่ภายใน แม้แต่ห้องทดลอง ห้องทำงานของเธอก็ปรากฏอยู่ในนั้นเช่นกัน นับจากนั้นจือหลินจึงซื้อของเขาเก็บภายในมิติของเธอเป็นจำนวนมาก ตัวเธอเพียงผู้เดียวที่สามารถเข้าออกในห้วงมิติได้ วันเวลาผ่านไปจนจือหลินล่วงเข้าวัยสามสิบปี เธอสามารถผลิตยาที่ทำให้ทั่วโลกจับตามองออกมาได้ ยายื้อชีวิตจากความตาย แต่การทดลองของเธอที่ผ่านมาต้องใช้คนจำนวนมากในการเข้าทดลอง จือหลินสามารถยื้อชีวิตของชายชราที่กำลังจะหมดลมหายใจให้กลับมามีชีวิตปกติได้ เมื่อเธอกักตัวเขาไว้ได้หกเดือนเห็นว่าไม่มีสิ่งใดที่ผิดปกติจึงคิดจะปล่อยเขาออกไปใช้ชีวิตเช่นเดิม แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อชายชราที่กำลังจะเดินออกจากห้องทดลองล้มลงต่อหน้าทุกคนที่เข้าร่วมชื่นชมผลงานของเธอ จือหลินรีบเข้าไปตรวจดูความผิดปกติทันที ก็พบว่าเขาหยุดหายใจเสียแล้ว เจ้าหน้าที่ทั้งหมดจึงต้องพาชายชราคนนั้นกลับเข้าไปในห้องทดลองเพื่อหาสาเหตุ ผ่านไปเพียงสองครึ่งชั่วโมงเขากลับลืมตาขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ แต่แววตาที่มองมาทางทุกคนได้เปลี่ยนไป ในดวงตาของชายชราผู้นั้นมีเพียงตาขาวไม่มีตาดำเช่นคนมีชีวิต “เกิดเรื่องอะไรขึ้น” ผู้อำนวยการองค์กรเดินเข้ามาหาจือหลินแล้วเอ่ยถามอย่างตื่นตระหนก เพราะนักข่าวที่ข่าวเชิญมายังอยู่ที่ด้านนอกเพื่อรอฟังคำตอบ “ขอดิฉันตรวจสอบก่อนค่ะ” จือหลินกุมหน้าผากอย่างมึนงง เธอก็ไม่เข้าใจเช่นกันว่าเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร คนทั้งหมดยืนมองชายชราที่เดินท่าทางประหลาดอยู่ในห้องทดลอง ในตอนนี้เขาเริ่มหยิบสิ่งของทำร้ายตัวเองอย่างบ้าคลั่ง เจ้าหน้าที่คนหนึ่งรีบวิ่งเข้าไปในห้องทดลองเพื่อห้ามไม่ให้เขาทำร้ายตัวเอง ชายชราเมื่อได้ยินเสียงคนเดินเข้ามาก็พุ่งเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว และเริ่มกัดกินเนื้อตัวของเขาอย่างโหดร้าย คนที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดต่างยกมือขึ้นปิดปากอย่างตกใจ เพราะกลัวข่าวเรื่องนี้จะรั่วไหล ผู้อำนวยการสั่งให้คนไปแจ้งนักข่าวให้กลับไปก่อน ทางองค์กรจะแถลงการณ์เรื่องนี้ในภายหลัง เจ้าหน้าที่ที่ถูกทำร้ายล้มลงเสียชีวิตไม่นานก็มีสภาพไม่ต่างจากชายชราคนนั้น เสียงวุ่นวายไม่ได้จบลงที่ห้องทดลองของจือหลินเพียงแห่งเดียว เพราะห้องทดลองอื่นก็ล้วนพบเหตุการณ์เช่นนี้ไม่ต่างกัน ผู้อำนวยการจำต้องส่งสัญญาณเคลื่อนย้ายเจ้าหน้าที่ออกจากตึกทดลองให้เร็วที่สุด จือหลินไม่รู้ว่ายาของนางจะสร้างผลเสียมากถึงเพียงนี้ เพราะเจ้าหน้าที่หลายคนล้วนจบชีวิตจนกลายเป็นซอมบี้ไปเสียแล้ว ตึกทดลองถูกปิดตาย เพื่อไม่ให้ซอมบี้ที่อยู่ด้านในออกมาสร้างความเสียหายภายนอกได้ “เรื่องนี้ดิฉันขอจัดการด้วยตนเองค่ะ” จือหลินเดินเข้าไปหาผู้อำนวยการที่ห้องทำงานของเขา เพื่อบอกสิ่งที่เธอคิดว่าอย่างดีแล้วในหลายวันที่ผ่านมา เมื่อเห็นว่าผู้อำนวยการไม่ห้ามในสิ่งที่เธอจะทำจือหลินจึงเดินไปที่หน้าตึกทดลองพร้อมระเบิดเวลาในมือ เธอคิดจะทำลายสิ่งของทุกอย่างที่เธอสร้างขึ้นมาลงด้วยมือของเธอเอง จือหลินเปิดประตูตึกทดลองแล้วรีบปิดลงทันที เธอเดินเข้าไปที่กลางตึกให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะระหว่างทางเธอต้องคอยต่อสู้กับซอมบี้ที่จะเข้ามาทำร้ายเธอไปด้วย เสียงสัญญาณระเบิดดังขึ้น จือหลินหลับตาลง พร้อมทั้งถอนหายใจให้กับเรื่องราวในชีวิตที่ผ่านมา เสียงระเบิดดังไปทั่วบริเวณพร้อมทั้งตึกทดลองที่ถล่มลงมาจนแทบไม่เหลือซาก “เจ็บชะมัด” จือหลินร้องครางออกมาเบาๆ แต่เมื่อรู้สึกตัวได้เธอก็รีบพยุงตัวขึ้นนั่งอย่างรวดเร็วพร้อมมองไปรอบๆ อย่างไม่อยากเชื่อ เธอคิดว่าตายไปแล้วเสียอีก แต่ทำไมถึงได้มีความรู้สึกเจ็บได้ “นี้มันเรื่องบ้าอะไรอีกว่ะเนี่ย” จือหลินเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ รอบๆ ตัวเธอในตอนนี้เป็นป่าทึบ มือของเธอก็ไม่ใช่ของเธออย่างแน่นอนเพราะมีขนาดเล็กราวกับเป็นเด็กน้อยคนหนึ่งเท่านั้น ตอนที่เธอมึนงงสับสน เรื่องราวความทรงจำของเจ้าของร่างก็ไหลเข้าสู่หัวของเธอจนต้องลงไปนอนดิ้นกับพื้น

เป็นสุดที่รักของผู้เผด็จการ

เป็นสุดที่รักของผู้เผด็จการ

Charlton Buccafusco
5.0

ตลอดสิบปีที่ฉู่จินเหอรักเหลิ่งมู่หยวนฝ่ายเดียว เอาใจใส่กับเขาอย่างเต็มที่ แต่เธอไม่เคยคิดว่าที่แท้เธอเป็นแค่ตัวตลกคนหนึ่งเท่านั้น ที่สำนักงานเขตเพื่อทำการหย่า เหลิ่งมู่หยวนมองดูฉู่จินเหอด้วยความเย็นชาและพูดอย่างเหยียดหยามว่า "ถ้าเธอคุกเข่าลงและขอร้องฉัน ฉันอาจจะให้โอกาสเธอกอีกครั้ง ฉู่จินเหอเซ็นอย่างไม่ลังเลและออกจากตระกูลเหลิ่ง สามเดือนต่อมา ฉู่จินเหอปรากฏตัวอย่างเปิดเผย ในเวลานั้น เธอเป็นประธานเบื้องหลังของ LX นักออกแบบลับที่ล้ำค่าที่สุดในโลก และเจ้าของเหมืองที่มีมูลค่าหลายร้อยล้าน ทางตระกูลเหลิ่งคุกเข่าลงและขอร้องให้คืนดีและขอการให้อภัย ฉู่จินเหอแยู่ในโอบกอดของซีอีโอโจว ซึ่งเป็นคนใหญ่คนโตในโลกธุรกิจอย่างมีความุข เธอเลิกคิ้วพลางเยาะเย้ย "ฉันในตอนนี้ไม่ใช่คนที่พวกคุณมาเกี่ยวข้องได้"

อย่าไปยุ่งกับทายาทสาวลึกลับ

อย่าไปยุ่งกับทายาทสาวลึกลับ

Tripp Zakarison
5.0

อวิ๋นเจินอาศัยอยู่ในตระกูลอวิ๋นมาเป็นเวลา 20 ปี กลับพบว่าเธอเป็นลูกสาวปลอม พ่อแม่บุญธรรมของเธอวางยาเธอเพื่ออยากจะได้เงินมาลงทุน หลังจากที่อวิ๋นเจินรู้เรื่องนี้ เธอก็ถูกไล่กลับไปที่ชนบท จากนั้นเธอก็ค้นพบว่าตัวเองคือลูกสาวแท้ๆ ของตระกูลเฉียวและมีชีวิตที่หรูหราสุด ๆ หลังจากกลับมา เธอได้รับความรักจากครอบครัวและมีชื่อเสียงโด่งดัง น้องสาวจอมปลอมใส่ร้ายอวิ๋นเจิน แต่เธอไม่คาดคิดว่าอวิ๋นเจินจะมีความสามารถต่างๆ เมื่อต้องเผชิญกับการยั่วยุ เธอได้แสดงความสามารถและทักษะต่างๆ มากมายเพื่อจัดการผู้รังแก มีข่าวลือกันว่าอวิ๋นเจินยังคงโสด และชายหนุ่มชื่อดังแห่งเมืองงก็ผลักเธอไปเข้ากำแพง "คุณนายกู้ ถึงตามราเปิดเผยตัวตนได้แล้วนะ"

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
สิ้นลายเสือ
1

บทที่ 1 Part : น้องสาวของแฟนเก่าตัวแสบ

31/08/2023

2

บทที่ 2 Part : ถึงเวลาทวงคืน

31/08/2023

3

บทที่ 3 Part : ข้อเสนองานใหม่

31/08/2023

4

บทที่ 4 Part : หยุดนะไอคนอุบาทว์!! NC

31/08/2023

5

บทที่ 5 Part : เซ็นสัญญารับใช้

31/08/2023

6

บทที่ 6 Part : เธอเป็นของฉันใจไว้!

31/08/2023

7

บทที่ 7 Part : คนเลว! NC

31/08/2023

8

บทที่ 8 Part : กอดฉันไว้..

31/08/2023

9

บทที่ 9 Part : เคยแสนดี

31/08/2023

10

บทที่ 10 Part : ตอดนิ้วดีจริงๆ NC

31/08/2023

11

บทที่ 11 Part : เสืองั้นเหรอ

31/08/2023

12

บทที่ 12 Part : สวัสดีครับแม่

31/08/2023

13

บทที่ 13 Part : งานใหม่

31/08/2023

14

บทที่ 14 Part : เสือหวงของ

31/08/2023

15

บทที่ 15 Part : กลับไปบ้านโดนแน่ NC

31/08/2023

16

บทที่ 16 Part : เสนอหน้า!

31/08/2023

17

บทที่ 17 Part : ไม่คาดหวังไม่ผิดหวัง

31/08/2023

18

บทที่ 18 Part : เปลี่ยนไปจนไม่รู้ตัวเอง

31/08/2023

19

บทที่ 19 Part : ปลุกด้วยลิ้น S-nc

31/08/2023

20

บทที่ 20 Part : ลุ่มหลง NC

31/08/2023

21

บทที่ 21 Part : ความรู้สึกที่ไม่ควรเกิด

31/08/2023

22

บทที่ 22 Part : ตั้งสติไอเดย์

31/08/2023

23

บทที่ 23 Part : เปลี่ยนไปจนใจหาย

31/08/2023

24

บทที่ 24 Part : แฟนเก่า

31/08/2023

25

บทที่ 25 Part : ฉากเรียกน้ำตา

31/08/2023

26

บทที่ 26 Part : ไอคนไม่มีหัวใจ!

31/08/2023

27

บทที่ 27 Part : ในฐานะคนรัก NC

31/08/2023

28

บทที่ 28 Part : พ่อคนคลั่งรัก

31/08/2023

29

บทที่ 29 Part : พี่รักหนูนะบาเบล NC

31/08/2023

30

บทที่ 30 Part : อ้าส์ ที่รักครับ NC

31/08/2023

31

บทที่ 31 Part : กลับมาทำไม

31/08/2023

32

บทที่ 32 Part : หาทางออกร่วมกัน

31/08/2023

33

บทที่ 33 Part : ทางเลือกใหม่ของบาเบล

31/08/2023

34

บทที่ 34 Part : ยอมเป็นหมาเพื่อเมียจ๋าสุดที่รัก NC

31/08/2023

35

บทที่ 35 Part : END.

31/08/2023