ที่จริงหนูเข้ามาอ่อย

ที่จริงหนูเข้ามาอ่อย

nugkeanransawat

5.0
ความคิดเห็น
3K
ชม
10
บท

เมื่อความสวยของนักศึกษาสาวทำให้หนุ่มๆในออฟฟิศปั่นป่วน เธอคือลินลภัส เด็กฝึกงานวัย21ปีที่สวยขาวขายาว ลินมักจะใช้เสน่ห์แก้ปัญหาในทุกเรื่อง ไปๆมาๆหนุ่มๆทั้งบริษัทเป็นอันตกหลุมรักเธอทุกราย

บทที่ 1 กระชากยาม

ตอน กระชากยาม

แก๊ก! ๆ ๆ รองเท้าส้นสูงสีดำกระแทกพื้น ขาขาวอมชมพูยาวสวย สองเต้าแน่นเสื้อเชิ๊ตแขนยาวสีครีม

แก๊ก! ๆ ๆ เท้าขาวก้าวสลับ ตูดกลมงอนเด้งดึ๋งๆ เอวเล็กบางโยกส่าย

"ไม่ทัน ไม่ทันแน่ๆ ไม่นะยัยลิน"

"นี่เพิ่งวันแรกเองน๊าาา"

เด็กสาวฝึกงานวิ่งหน้าตั้งจากป้ายรถเมล์มายังหน้าบริษัทใหญ่

แฮ่ก! ๆ ๆ เหงื่อชุ่มเสื้อจนเห็นชั้นในสีแดง ใบหน้ารีเรียวแดงก่ำ

แปะ! ๆ เหงื่อหยดใสร่วงจากปลายจมูกโด่งๆลงตรงหัวนมพอดี

ลินลภัสวิ่งแจ้นเข้ามายังป้อมยาม ยืนเขย่งเท้าเกาะที่ลงชื่อนักศึกษาเข้างาน

"มาสายสามสิบนาทีเลยนะน้อง ลง08.30เลย" ยามตัวดำๆเดินมาดุ

"พี่คะ วันแรกเอง ช่วยๆหนูหน่อยนะคะ" ลิน

"ช่วยยังไง นี่จะลง08.00เหรอ" ยามดุ

"ค่ะ ไม่ได้เหรอ แฮร่ๆ" ลินยืนบิดเอว ส่งยิ้มแห้ง

"ไม่ได้น้อง สายก็คือสาย" รปภ.ดุแล้วจับมือลินเขียนเวลา

หมับ! ๆ มือดำๆกับมือขาวอมชมพูกุมกันแน่น

"พี่คะ ลงศูนย์ๆเลยค่ะ เดี๋ยวหนูมีรางวัลให้" ลินเอ่ยแล้วใช้อีกมือควานถอยหลังไปลูบเป้ายาม

"อูย! ๆ เห้ยน้อง อย่าทำตรงนี้" ยามขาสั่น หน้าดำๆแดงปั้ด

"งั้นมานี่ซิคะ ลงแปดตรงแล้วตามมาหาหนู" ลินเอ่ยแล้วเดินเข้าห้องน้ำหลังป้อมยาม

แอ๊ดดด! ยามตัวดำเดินตามเข้ามาติดๆ

เด็กสาวนั่งยองๆ รูดซิบกางเกงสแลคแล้วล้วงเอาลำดำๆออกจากกางเกงใน

หมับ! ๆ ฮิ! ๆ ลินขยำดุ้นเนื้ออุ่นๆเล่นอย่างกับเป็นเรื่องชิลๆ

เอานิ้วโป้งกับนิ้วชี้คีบตรงปลาย บีบๆสองทีหัวดำๆก็บานออกจนแดง

อีกมือขยำตรงกลางแล้วบีบแรงๆ ปึ่ด! ๆ ๆ มันพองสู้จนใหญ่โตล้นกำมือ

อืมมม! อูยยย! ยามยืนหน้าบูดหน้าเบี้ยว แท่งเอ็นเค้าแดงตรงที่มือเล็กเรียวของลินบีบ ส่วนที่เหลือดำหมด

ส่วบ! ๆ ๆ สาวมหาลัยกำแท่งพองๆรูดจนมันแข็งเต็มที่ เส้นเอ็นปูดโปนที่พันหยักๆโดยรอบมันบาดอุ้งมือนุ่มๆจนสยิว

"ใหญ่จังนะคะ" ลินนั่งยองๆเงยหน้ามองยามขณะที่ใช้สองมือกำแท่งเอ็นโตๆรูดสาว

ส่วบ! ๆ ๆ ปลายหัวบานมันผลุบๆโผล่ๆจากกำมือ

โอยย! หนูววว! ยามปากสั่น แท่งเอ็นเค้าร้อนขึ้นและกระตุกดุ๊กดิ๊กๆอยู่ในกำมือน้อย

"ต่อไปนี้ถ้าหนูมาสายลุงลงชื่อให้หนูเลยนะคะ"

"ไม่ได้หรอกหนู" ยามก้มบอก

"ว๊าเสียดายจัง" ลินปล่อยมือจากลำโต

"ก็ได้หนู ทำให้ลุงแตกทีเถอะ ขอร้องหละ" ยามรีบเอ่ยปาก

"หิ! ๆ ฝึกปลอมลายมือหนูเลยนะคะ แล้วหนูจะมีรางวัลให้อีก" ลินเอ่ย

ส่วบ! ๆ ๆ ฝ่ามือเรียวยาวจับลำโตตรงหน้าบีบกำ ส่วบ! ๆ ๆ กระชากมันทั้งที่กำลังบีบแน่นสุดแรง

โอ๊ย! ๆ ๆ

"ได้ไหมคะ" ลิน

"ได้ซิหนูววว" อูยย! ยามปากสั่น

กร่อด! ๆ ลินกัดฟันตัวเองด้วยความหมั่นเขี้ยว ตาจ้องลำโตๆที่แดงเถื่อกคาสองมือตัวเอง

ส่วบ! ๆ ๆ บีบกระชากแท่งเอ็นลุงจนหนังหุ้มลำจนร่นไปมา เริ่มบิดข้อมือหมุนๆขณะที่ชักรูดลำไปด้วย

โอ๊ย! ๆ ๆ แบบนี้ทำให้ยามเสียวสุดๆจนต้องร้องลั่น

โอ๊ะ! ยามทนความเสียวไม่ไหว หน้าดำๆกระตุกแรง

ปรี๊ด! ๆ ๆ น้ำขาวข้นแตกราดใบหน้าเรียวสวย ติดปลายจมูกยืดลงมาที่ปากสีชมพู

อ๊าย! "ตายแล้วลุง" ลินบ่น

ฟุ่บ! ๆ ๆ เธอเอียงหน้าไปมา เอาแก้มเช็ดกับกางเกงขายาวจนน้ำขาวๆเลอะติดเครื่องแบบยาม

แก๊ก! ๆ ๆ ลินล้างหน้าแล้ววิ่งหนีเข้าตึกบริษัท

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ nugkeanransawat

ข้อมูลเพิ่มเติม

หนังสือที่คุณอาจชอบ

ชายาข้าเป็นหมอนิติเวช

ชายาข้าเป็นหมอนิติเวช

เกาะครีต
4.9

วิญญาณแพทย์นิติเวชที่มีชื่อเสียงในศตวรรษที่ 21 ได้เข้ามาอยู่ในร่างคุณหนูของจวนเสนาบดีอย่างบังเอิญ ผู้คนกล่าวหาว่านางไม่เชี่ยวชาญด้านการแพทย์และทำให้บุตรชายของแม่ทัพตาย ด้วยเหตุนี้ฮ่องเต้ต้องการฆ่านางเพื่อให้คำอธิบายกับแม่ทัพ! ผู้คนกล่าวหาว่านางเป็นคนหยิ่งยโสและเจ้ากี้เจ้าการ ทุกคนเกลียดนาง และครอบครัวของนางต้องการไล่นางออก! ผู้คนกล่าวหาว่านางเป็นคนเลวทรามและไร้ความปรานี วางยาน้องสาว และพ่อของนางต้องการโบยนางจนตาย! ในความเป็นจริงหากอยากจะกล่าวหาผู้ใดสักคน มันก็หาข้ออ้างได้ทั่ว แต่นางเป็นคนไม่ยอมใคร นางผอมบางนางหนึ่งปลุกปั่นโลกด้วยความสามารถอันทรงพลังตนเอง ท่านอ๋องกล่าวว่า หากได้เจ้ามาครอบครอง ข้ายอมทรยศทุกคนในโลก นางกล่าวว่า เพื่อท่าน ต่อให้ทุกคนในโลกเกลียดข้า ข้าก็ยอม

มงกุฎเลือด

มงกุฎเลือด

Tepui Frost
5.0

ในชาติก่อน นางได้ต่อสู้เพื่อประเทศชาติเป็นเวลาห้าปี แต่ความดีความชอบทางการทหารกลับถูกน้องหญิงยึดไป คู่หมั้นที่นางรักหมดใจนั้นกลับนิ่งเฉยและร่วมมือกับอีกฝ่ายผลักนางตกลงสู่ห้วงลึกจนต้องเสียชีวิตอย่างน่าสลดใจในคืนที่หนาวเย็น หลังจากได้เกิดใหม่ นางสาบานว่าจะทำให้ทุกคนที่รังแกนางได้รับผลกรรมที่สาสม เมื่อเผชิญหน้ากับครอบครัวที่เสแสร้งและผู้ชายเจ้าชู้ นางยิ้มเยาะ : ความดีความชอบทางทหาร? รางวัล? คู่หมั้น? เอาไปให้หมด นางหันหลังกลับและคุกเข่าในงานเลี้ยงในวังอย่างน่าตกใจโดยชี้ตรงไปยังมุมมืดที่มีอ๋องอวี้นั่งอยู่บนรถเข็น“ขอฝ่าบาททรงโปรดพระราชทานการสมรสระหว่างหม่อมฉันกับอ๋องอวี้เพคะ” ทุกคนต่างตกตะลึง อ๋องอวี้เซียวจือ ขาทั้งสองข้างใช้การไม่ได้และมีนิสัยเย็นชา เป็นคนที่ทุกคนหลีกเลี่ยงเสมือนปีศาจที่มีชีวิต ทุกคนหัวเราะเยาะนางว่าคงบ้าไปแล้ว ถึงรนหาที่ตายเช่นนี้ แต่ไม่มีใครรู้ว่านางเห็นถึงความโดดเด่นและพลังที่ซ่อนอยู่ลึกในตัวชายคนนี้ นางช่วยให้เขาฟื้นฟูความแข็งแกร่งและรักษาขาที่เป็นพิการ เขาสัญญาว่าจะให้ชีวิตที่มั่นคงแก่นางและเป็นที่พึ่งที่แข็งแกร่งที่สุดให้นาง เมื่อน้องหญิงที่แอบอ้างนำความดีความชอบทางทหารของนางไปอวดความเก่งกล้า และแม่แท้ ๆ ยังคงใช้กลอุบายควบคุมชะตากรรมของนาง… นางและอ๋องอวี้ร่วมมือกันวางแผนอย่างรอบคอบทุกขั้นตอน เปิดโปงกลโกงและแสดงความกล้าหาญในสนามรบ! จนกระทั่งอ๋องอวี้ยืนขึ้นได้อีกครั้งและมีอำนาจครอบครองราชสำนัก จนกระทั่งนางแสดงตราประทับที่แท้จริงข และให้ทหารทั้งหลายยอมรับ ทุกคนเพิ่งรู้สึกตระหนักว่า คนที่พวกเขาเคยทิ้งไปไม่ต่างจากขยะนั้น ทั้งคู่ได้จับมือกันแล้วครองแผ่นดินไว้ด้วยแล้ว

หย่าปุ๊บ แต่งงานใหม่ปั๊บ

หย่าปุ๊บ แต่งงานใหม่ปั๊บ

Crimson Syntax
5.0

ทุกคนต่างรู้ดีว่าเจียงว่านหนิงรักเย่เชินมานานหลายปี เธอที่มักจะว่านอนสอนง่ายและน่ารักเสมอ ได้สักลายเพื่อเขาและยอมทนอยู่ใต้อำนาจผู้อื่น เมื่อเธอถูกทุกคนใส่ร้ายจนโดนตำหนิ เขากลับนิ่งเฉยและยังถึงขั้นให้เธอคุกเข่าให้แฟนเก่าของเขาอีกด้วย เธอที่รู้สึกอับอาย ในที่สุดก็หมดหวัง หลังจากยกเลิกการหมั้น เธอก็หันไปแต่งงานกับทายาทพันล้านทันที คืนนั้นเอง ใบทะเบียนสมรสของทั้งคู่ก็กลายเป็นข่าวฮิตบนโลกออนไลน์ เย่เชินที่เคยคิดว่าตัวเองเก่งกาจที่สุดก็เริ่มวิตกและพูดออกมาด้วยความโกรธว่า "อย่าเพ้อฝันไปเลย นายคิดว่าเธอรักนายจริงๆ งั้นเหรอ เธอแค่ต้องการใช้พลังอำนาจของตระกูลฟู่เพื่อแก้แค้นฉันเท่านั้นเอง" ฟู่จิงเซินจูบหญิงสาวในอ้อมกอดและตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจว่า "แล้วจะเป็นไรไปล่ะ ก็พอดีว่าฉันมีทั้งเงินและอำนาจนี่"

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ