ที่จริงหนูเข้ามาอ่อย

ที่จริงหนูเข้ามาอ่อย

nugkeanransawat

5.0
ความคิดเห็น
3K
ชม
10
บท

เมื่อความสวยของนักศึกษาสาวทำให้หนุ่มๆในออฟฟิศปั่นป่วน เธอคือลินลภัส เด็กฝึกงานวัย21ปีที่สวยขาวขายาว ลินมักจะใช้เสน่ห์แก้ปัญหาในทุกเรื่อง ไปๆมาๆหนุ่มๆทั้งบริษัทเป็นอันตกหลุมรักเธอทุกราย

ที่จริงหนูเข้ามาอ่อย บทที่ 1 กระชากยาม

ตอน กระชากยาม

แก๊ก! ๆ ๆ รองเท้าส้นสูงสีดำกระแทกพื้น ขาขาวอมชมพูยาวสวย สองเต้าแน่นเสื้อเชิ๊ตแขนยาวสีครีม

แก๊ก! ๆ ๆ เท้าขาวก้าวสลับ ตูดกลมงอนเด้งดึ๋งๆ เอวเล็กบางโยกส่าย

"ไม่ทัน ไม่ทันแน่ๆ ไม่นะยัยลิน"

"นี่เพิ่งวันแรกเองน๊าาา"

เด็กสาวฝึกงานวิ่งหน้าตั้งจากป้ายรถเมล์มายังหน้าบริษัทใหญ่

แฮ่ก! ๆ ๆ เหงื่อชุ่มเสื้อจนเห็นชั้นในสีแดง ใบหน้ารีเรียวแดงก่ำ

แปะ! ๆ เหงื่อหยดใสร่วงจากปลายจมูกโด่งๆลงตรงหัวนมพอดี

ลินลภัสวิ่งแจ้นเข้ามายังป้อมยาม ยืนเขย่งเท้าเกาะที่ลงชื่อนักศึกษาเข้างาน

"มาสายสามสิบนาทีเลยนะน้อง ลง08.30เลย" ยามตัวดำๆเดินมาดุ

"พี่คะ วันแรกเอง ช่วยๆหนูหน่อยนะคะ" ลิน

"ช่วยยังไง นี่จะลง08.00เหรอ" ยามดุ

"ค่ะ ไม่ได้เหรอ แฮร่ๆ" ลินยืนบิดเอว ส่งยิ้มแห้ง

"ไม่ได้น้อง สายก็คือสาย" รปภ.ดุแล้วจับมือลินเขียนเวลา

หมับ! ๆ มือดำๆกับมือขาวอมชมพูกุมกันแน่น

"พี่คะ ลงศูนย์ๆเลยค่ะ เดี๋ยวหนูมีรางวัลให้" ลินเอ่ยแล้วใช้อีกมือควานถอยหลังไปลูบเป้ายาม

"อูย! ๆ เห้ยน้อง อย่าทำตรงนี้" ยามขาสั่น หน้าดำๆแดงปั้ด

"งั้นมานี่ซิคะ ลงแปดตรงแล้วตามมาหาหนู" ลินเอ่ยแล้วเดินเข้าห้องน้ำหลังป้อมยาม

แอ๊ดดด! ยามตัวดำเดินตามเข้ามาติดๆ

เด็กสาวนั่งยองๆ รูดซิบกางเกงสแลคแล้วล้วงเอาลำดำๆออกจากกางเกงใน

หมับ! ๆ ฮิ! ๆ ลินขยำดุ้นเนื้ออุ่นๆเล่นอย่างกับเป็นเรื่องชิลๆ

เอานิ้วโป้งกับนิ้วชี้คีบตรงปลาย บีบๆสองทีหัวดำๆก็บานออกจนแดง

อีกมือขยำตรงกลางแล้วบีบแรงๆ ปึ่ด! ๆ ๆ มันพองสู้จนใหญ่โตล้นกำมือ

อืมมม! อูยยย! ยามยืนหน้าบูดหน้าเบี้ยว แท่งเอ็นเค้าแดงตรงที่มือเล็กเรียวของลินบีบ ส่วนที่เหลือดำหมด

ส่วบ! ๆ ๆ สาวมหาลัยกำแท่งพองๆรูดจนมันแข็งเต็มที่ เส้นเอ็นปูดโปนที่พันหยักๆโดยรอบมันบาดอุ้งมือนุ่มๆจนสยิว

"ใหญ่จังนะคะ" ลินนั่งยองๆเงยหน้ามองยามขณะที่ใช้สองมือกำแท่งเอ็นโตๆรูดสาว

ส่วบ! ๆ ๆ ปลายหัวบานมันผลุบๆโผล่ๆจากกำมือ

โอยย! หนูววว! ยามปากสั่น แท่งเอ็นเค้าร้อนขึ้นและกระตุกดุ๊กดิ๊กๆอยู่ในกำมือน้อย

"ต่อไปนี้ถ้าหนูมาสายลุงลงชื่อให้หนูเลยนะคะ"

"ไม่ได้หรอกหนู" ยามก้มบอก

"ว๊าเสียดายจัง" ลินปล่อยมือจากลำโต

"ก็ได้หนู ทำให้ลุงแตกทีเถอะ ขอร้องหละ" ยามรีบเอ่ยปาก

"หิ! ๆ ฝึกปลอมลายมือหนูเลยนะคะ แล้วหนูจะมีรางวัลให้อีก" ลินเอ่ย

ส่วบ! ๆ ๆ ฝ่ามือเรียวยาวจับลำโตตรงหน้าบีบกำ ส่วบ! ๆ ๆ กระชากมันทั้งที่กำลังบีบแน่นสุดแรง

โอ๊ย! ๆ ๆ

"ได้ไหมคะ" ลิน

"ได้ซิหนูววว" อูยย! ยามปากสั่น

กร่อด! ๆ ลินกัดฟันตัวเองด้วยความหมั่นเขี้ยว ตาจ้องลำโตๆที่แดงเถื่อกคาสองมือตัวเอง

ส่วบ! ๆ ๆ บีบกระชากแท่งเอ็นลุงจนหนังหุ้มลำจนร่นไปมา เริ่มบิดข้อมือหมุนๆขณะที่ชักรูดลำไปด้วย

โอ๊ย! ๆ ๆ แบบนี้ทำให้ยามเสียวสุดๆจนต้องร้องลั่น

โอ๊ะ! ยามทนความเสียวไม่ไหว หน้าดำๆกระตุกแรง

ปรี๊ด! ๆ ๆ น้ำขาวข้นแตกราดใบหน้าเรียวสวย ติดปลายจมูกยืดลงมาที่ปากสีชมพู

อ๊าย! "ตายแล้วลุง" ลินบ่น

ฟุ่บ! ๆ ๆ เธอเอียงหน้าไปมา เอาแก้มเช็ดกับกางเกงขายาวจนน้ำขาวๆเลอะติดเครื่องแบบยาม

แก๊ก! ๆ ๆ ลินล้างหน้าแล้ววิ่งหนีเข้าตึกบริษัท

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ nugkeanransawat

ข้อมูลเพิ่มเติม

หนังสือที่คุณอาจชอบ

โซ่รักเมียชัง

โซ่รักเมียชัง

ณิการ์
5.0

“ของขวัญในวัน ‘หย่า’ ค่ะคุณสงคราม” เธอส่งยื่นที่ทดสอบการตั้งครรภ์ให้สามีที่เป็นอดีตสามีอยู่ข้างตน สงครามขมวดคิ้วมองสิ่งที่แสนรักส่งมาให้ตนเองก่อนจะรับมันมา พอเห็นว่ามันคือที่ทดสอบการตั้งครรภ์ เขาก็โกรธมาก “เธอหลอกให้ฉัน ‘หย่า’ งั้นเหรอแสนรัก” เขากำที่ทดสอบการตั้งครรภ์แน่นด้วยความโกรธ อีกมือกำใบหย่าแน่นจนมันยับจะขาดคามือ “เป็นคุณสงครามที่ต้องการเองต่างหากค่ะ ขอตัวนะคะ ฉันจะแวะหาเพื่อนก่อนถึงจะกลับไปเก็บของที่บ้านของคุณค่ะ” ตอนนี้ใบหน้าของแสนรักไร้ความรู้สึกและการที่เธอมีสีหน้าไร้ความรู้สึกนี่แหละทำให้สงครามคว้าข้อมือเล็กกระชากดึงไปยังรถของตัวเองที่จอดอยู่ “กลับไปคุยกันที่บ้านเรื่อง ‘ลูก’ และเรื่อง ‘หย่า’ วันนี้ถือว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นก็แล้วกัน” แม้จะเซ็นใบหย่าไปแล้ว แต่เขาไม่มีทางปล่อยแสนรักที่อุ้มท้องลูกเขาออกไปจากกรงของเขาแน่นอน “ปล่อยฉันนะคุณสงคราม! ปล่อยฉัน! ช่วยด้วยค่ะ ช่วยฉันด้วยค่ะ” แสนรักตะโกนร้องขอความช่วยเหลือคนที่เดินผ่านตนเองและเขา ทุกคนก็มองมาทางตนเอง แต่สงครามก็ตะโกนบอกคนที่จะเข้ามาช่วยไปว่า “เรื่องของผัวเมีย อย่ายุ่ง!” แล้วทุกคนก็หยุดเท้าที่จะเดินมาหาทั้งสองโดยอัตโนมัติ

เจ้าสาวจำยอม สามีเศรษฐีนอกสายตา

เจ้าสาวจำยอม สามีเศรษฐีนอกสายตา

Roana Javier
4.9

ชูจี้ถูกเก็บไปอุปการะตั้งแต่ยังเด็ก ซึ่งถือเป็นความฝันของเด็กกำพร้าทั่วไปอย่างชูจี้ แต่ชีวิตหลังจากนั้นมันไม่ได้มีความสุขดั่งที่ชูจี้คิดฝันไว้เลย เธอต้องอดทนถูกเย้ยหยันและการทำทารุณจากแม่บุญธรรมของเธอ แต่ก็ยังโชคดีที่เธอได้รับความเมตตาจากคนใช้สูงวัยคนหนึ่งในบ้านหลังนั้น ชึ่งเป็นคนคอยดูแลและเอาใส่เธอเหมือนแม่แท้ ๆ ของเธอ จนกระทั่งคนใช้จากไปด้วยอาการป่วย ชูจี้ก็ถูกบังคับให้แต่งกับผู้ชายที่ไม่เอาการเอางานแทนลูกสาวแท้ ๆ ของพ่อแม่บุญธรรมของเธอเพื่อชดใช้ค่ารักษาพยาบาลของคนใช้ เรื่องราวจะเป็นเช่นเดียวกับซินเดอเรลล่าหรือไม่? อย่างไรก็ตาม ชายที่เธอจะแต่งงานด้วยนั้นไม่เหมือนเจ้าชายเลยสักนิดนอกจากรูปร่างหน้าตาของเขาที่สามารถเทียบเท่ากับเจ้าชายได้เท่านั้นเอง ลู่เหยี่ยนเป็นลูกชายนอกสมรสของครอบเศรษฐีครอบครัวหนึ่ง เขาใช้ชีวิตไปวันๆ (พอลอดไปด้วยค่ะ)มาโดยตลอด ที่เขาตกลงแต่งกับชูจี้ก็เพราะอยากจะทำให้ความปรารถนาสุดท้ายของแม่ของเขาสมหวังเท่านั้น แต่ในคืนวันแต่งงาน เขากลับพบว่าเจ้าสาวคนนี้มีพฤติกรรมที่ผิดกับที่เคยได้ยินได้ฟังมา โชคชะตาจะบันดาลให้พวกเขาเป็นอย่างไร และลู่เหยี่ยนจะเป็นดั่งที่เราคิดหรือไม่ สิ่งที่น่าประหลาดใจคือลู่เหยี่ยนมีหลายอย่างที่คล้ายๆ กับมหาเศรษฐีที่ใหญ่ที่สุดในเมืองนี้อย่างพิลึก สุดท้ายแล้ว ลู่เหยี่ยนจะสามารถรู้ได้หรือไม่ว่าชูจี้ คือเจ้าสาวจำเป็นที่ต้องได้แต่งงานแทนพี่สาวของเธอ การแต่งงานของพวกเขาจะเป็นจุดเริ่มต้นเรื่องราวสุดโรแมนติกหรือวิบากกรรมของชีวิต โปรด ติดตามและค้นหาชีวิตและเรื่องราวของทั้งสองคนด้วยกันเถอะ

นางบำเรอกับจอมบงการ

นางบำเรอกับจอมบงการ

B.J.BEN
4.7

ธัญญ์... ชายหนุ่มที่เจ็บช้ำกับความรักเมื่อครั้งอดีต วิธาดา... หญิงสาวร้ายกาจที่แอบรักเขาหมดหัวใจ หญิงสาวมองสบตากับเขาในระยะกระชั้นชิด หัวใจบอบบางเรียกร้องให้เธอเปิดเผยความจริงในส่วนลึกของจิตใจ “ฉันรักนายนะธัญญ์ รักนายมานานแล้ว” หล่อนคิดเอาไว้ไม่มีผิดว่าเขาจะต้องทำหน้าตกใจ แม้จะทำใจเอาไว้แล้ว แต่เธอรู้สึกเจ็บปวด มีผู้ชายหลายคนอยากสานสัมพันธ์กับเธอ แต่เธอก็สลัดทิ้ง แต่เขา... คนที่เธอแอบรัก เขากลับมีใจให้น้องสาวของเธอ เขากลับไม่ต้องการความรักของเธอ เขากลับตกใจและมองเธอเหมือนตัวประหลาด “เธอพูดอะไรของเธอ” ธัญญ์ทั้งมึนงง ทั้งตกใจในคำพูดของหญิงสาว “พูดความจริง นายคงไม่เคยรู้มาก่อน นายเป็นผู้ชายคนแรกของฉัน คืนนั้น...” เธอพูดอย่างหมดเปลือก เขาจะดูถูกยังไงก็ช่าง แต่เธอเป็นคนพูดตรงๆ เธออยากให้เขารับรู้และเข้าใจ “แต่ฉันไม่ได้รักเธอ ไม่แม้แต่จะคิด”

ช่วยเลิกงี่เง่าสักที

ช่วยเลิกงี่เง่าสักที

Jade Winslow
5.0

แต่งงานมาแล้วสี่ปีแต่เพิ่งได้มีอะไรกับสามีไม่นาน เฉียวหนานซีก็ตั้งครรภ์โดยไม่ได้ตั้งใจขึ้นมา เธอดีอกดีใจคิดจะบอกข่าวดีแก่สามี แต่กลับพบว่า เขามีคนอื่นที่คอยอยู่ข้างๆ มานานแล้ว และหญิงสาวคนนั้นก็มีลูกของเขาด้วยเช่นกัน เพราะรักมาก เธอจึงยอมทนต่อทุกการละเลยของเขา พร้อมคืนที่ต้องอยู่คนเดียวในห้องที่ว่างเปล่า แต่เมื่อเขายอมให้แฟนเก่าเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต โดยไม่ปรานีและประกาศว่า "ซินฉือท้องลูกของตระกูลฟู่" เฉียวหนานซีจึงตื่นรู้ว่า รักที่มีมาสี่ปีนั้นกลับสูญเปล่า ในเมื่อเขาไม่ซื่อตรง เธอจึงไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงความสัมพันธ์อีกต่อไป ในข้อตกลงการหย่า เฉียวหนานซีเน้นข้อความหนาว่า "สี่ปีของการแต่งงานที่ไร้เพศสัมพันธ์ ฝ่ายชายไม่สามารถทำหน้าที่สามีได้" หลังจากนั้น เธอก็จากไปอย่างสง่างาม ทำวิจัย เปิดแกลเลอรี งานของเธอเจริญรุ่งเรือง และคนที่เคยแอบรักเธอก็มาปรากฏข้างๆ ฟู่จิงหวยมองผู้หญิงใต้แสงแฟลชที่แสงสว่างเจิดจ้าเต็มไปด้วยความอิจฉา จากนั้นก็กอดเธอในอ้อมกอดแล้วถามว่า "เฉียวหนานซี เธอลืมไปแล้วหรือว่าใครเป็นสามีของเธอ " เฉียวหนานซียิ้มเย้ยหยัน "ฉันโสด ไม่ต้องมายุ่ง"

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
ที่จริงหนูเข้ามาอ่อย ที่จริงหนูเข้ามาอ่อย nugkeanransawat นิยายสั้น
“เมื่อความสวยของนักศึกษาสาวทำให้หนุ่มๆในออฟฟิศปั่นป่วน เธอคือลินลภัส เด็กฝึกงานวัย21ปีที่สวยขาวขายาว ลินมักจะใช้เสน่ห์แก้ปัญหาในทุกเรื่อง ไปๆมาๆหนุ่มๆทั้งบริษัทเป็นอันตกหลุมรักเธอทุกราย”
1

บทที่ 1 กระชากยาม

14/01/2024

2

บทที่ 2 บีบเพื่อนร่วมงาน

14/01/2024

3

บทที่ 3 แผนกชายล้วน

14/01/2024

4

บทที่ 4 โดนล้วง

15/01/2024

5

บทที่ 5 พี่เลี้ยง

15/01/2024

6

บทที่ 6 ฮอทดอกแพ็คคู่

16/01/2024

7

บทที่ 7 ผู้จัดการ

16/01/2024

8

บทที่ 8 โดนรุม

17/01/2024

9

บทที่ 9 งานเลี้ยง

17/01/2024

10

บทที่ 10 โดนรุม (21p)

18/01/2024