มนตราวังนาคินทร์ PWP

เจ้าสาวจำยอม สามีเศรษฐีนอกสายตา

Roana Javier

ชูจี้ถูกเก็บไปอุปการะตั้งแต่ยังเด็ก ซึ่งถือเป็นความฝันของเด็กกำพร้าทั่วไปอย่างชูจี้ แต่ชีวิตหลังจากนั้นมันไม่ได้มีความสุขดั่งที่ชูจี้คิดฝันไว้เลย เธอต้องอดทนถูกเย้ยหยันและการทำทารุณจากแม่บุญธรรมของเธอ แต่ก็ยังโชคดีที่เธอได้รับความเมตตาจากคนใช้สูงวัยคนหนึ่งในบ้านหลังนั้น ชึ่งเป็นคนคอยดูแลและเอาใส่เธอเหมือนแม่แท้ ๆ ของเธอ จนกระทั่งคนใช้จากไปด้วยอาการป่วย ชูจี้ก็ถูกบังคับให้แต่งกับผู้ชายที่ไม่เอาการเอางานแทนลูกสาวแท้ ๆ ของพ่อแม่บุญธรรมของเธอเพื่อชดใช้ค่ารักษาพยาบาลของคนใช้ เรื่องราวจะเป็นเช่นเดียวกับซินเดอเรลล่าหรือไม่? อย่างไรก็ตาม ชายที่เธอจะแต่งงานด้วยนั้นไม่เหมือนเจ้าชายเลยสักนิดนอกจากรูปร่างหน้าตาของเขาที่สามารถเทียบเท่ากับเจ้าชายได้เท่านั้นเอง ลู่เหยี่ยนเป็นลูกชายนอกสมรสของครอบเศรษฐีครอบครัวหนึ่ง เขาใช้ชีวิตไปวันๆ (พอลอดไปด้วยค่ะ)มาโดยตลอด ที่เขาตกลงแต่งกับชูจี้ก็เพราะอยากจะทำให้ความปรารถนาสุดท้ายของแม่ของเขาสมหวังเท่านั้น แต่ในคืนวันแต่งงาน เขากลับพบว่าเจ้าสาวคนนี้มีพฤติกรรมที่ผิดกับที่เคยได้ยินได้ฟังมา โชคชะตาจะบันดาลให้พวกเขาเป็นอย่างไร และลู่เหยี่ยนจะเป็นดั่งที่เราคิดหรือไม่ สิ่งที่น่าประหลาดใจคือลู่เหยี่ยนมีหลายอย่างที่คล้ายๆ กับมหาเศรษฐีที่ใหญ่ที่สุดในเมืองนี้อย่างพิลึก สุดท้ายแล้ว ลู่เหยี่ยนจะสามารถรู้ได้หรือไม่ว่าชูจี้ คือเจ้าสาวจำเป็นที่ต้องได้แต่งงานแทนพี่สาวของเธอ การแต่งงานของพวกเขาจะเป็นจุดเริ่มต้นเรื่องราวสุดโรแมนติกหรือวิบากกรรมของชีวิต โปรด ติดตามและค้นหาชีวิตและเรื่องราวของทั้งสองคนด้วยกันเถอะ

สมัยใหม่ ชีวิตคนเมือง บทบาทที่เป็นผู้ใหญ่ ชาย บทบาทที่ฉลาด ชาย คนมีชื่อเสียง การปกปิดตัวตน คู่แข่งในความรัก

ดาวน์โหลดนิยายได้ที่ App

ณ ค่ายทหารที่ค่อนข้างเงียบเหงาในยามค่ำคืนแห่งหนึ่งอยูแถบชายแดนทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ “..นายทหารหนุ่มวัยฉกรรจ์ที่เป็นลูกน้องของผู้บังคับบัญชาระดับนายผู้พล..”

คำมูล นายทหารหนุ่มวัย 22 ปี เขาถูกย้ายให้มาประการอยู่กับเจ้านายจากบ้านเกิดทางภาคเหนือนายทหารหนุ่มจึงต้องย้ายตามท่านนายพลที่ได้อพยพลูกและเมียที่แก่กว่าตัวเองถึง 3 ปี

โดยที่เมียสาวของท่านนายพลก็คือ “..คุณนายอรดี..”

ที่เป็นแม่หม้ายลูกติดวัยแตกเนื้อสาวชื่อ “.เพียงเดือน..” ซึ่งเธอกำลังเรียนหนังสืออยู่ชั้น ม.6

ซึ่งท่านผู้พลก็พักอาศัยอยู่ที่บ้านพักของทางราชการจัดให้ซึ่งเป็นบ้านเดี่ยวมีเนื้อที่ประมาณกว้างพอสมควรและมีบริเวณหน้าบ้านไว้จัดสวนปลูกต้นไม้และสวนหญ้าให้มีความเขียวชะอุ่ม

อยู่ในบริเวณบ้านแลดูสดชื่นสบายใจมีห้องนอนห้องครัวและห้องนั่งเล่นที่สามารถอยู่กันได้อย่างสบายๆกับคนในครอบครัว

รวมทั้งนายทหารคำมูลและนายทหารคินต์ ก็ 3 -4 คน ซึ่งนายพลอานัต จะอยู่กับคุณนายอรดีอยู่ชั้นบนโดยใช้เป็นห้องนอนหนึ่งห้องและห้องทำงานของท่านอีกหนึ่งห้องส่วนลูกสาวของคุณนายอรดีเพียงเดือนเธอก็จะอยู่ชั้นล่างที่มีอยู่ห้องนอนเดียว

ส่วนห้องที่เหลือเป็นห้องโถงไว้พักผ่อนและรับแขกถัดไปก็จะเป็นห้องน้ำและอีกด้านหนึ่งที่แยกออกไปอยู่ที่หลังบ้านด้านข้างๆห้องครัวตรงนั้นก็จะเป็นบริเวณบ้านพักมีพลทหารรับใช้อยู่หนึ่งคนชื่อ “พลทหารคำมูล ”

ซึ่งเป็นคนภาคเหนือซึ่งคอยรับใช้ในบ้านเช่น ซักผ้า รีดผ้าล้างจานและนายทหารหนุ่มคำมูลเขาจะงานทุกอยากที่เจ้านายมอบหมายและสั่งการณ์ใช้ทุกอย่าง

นายทหารคำมูลมันจะพักอยู่ห้องนอกบ้านติดกับครัว ข้างๆห้องที่มี “..คินต์..”

ซึ่งญาติห่างๆของนายพลมาพักอาศัยอยู่เด็กหนุ่มอายุ 20 ปี เขามาอยู่กับนายพลที่พ่อแม่เขาฝากให้มาพักอาศัยอยู่ด้วยเพื่อให้เล่าเรียนหนังสือในวิทยาลัยของจังหวัดที่เขาสอบได้แถวๆชายแดนทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่นายพลย้ามมาพอดีเลยเขาอยู่ด้วย

โดยจะอาศัยนอนที่ห้องรับแขกและอาศัยดูทีวีของบ้านซึ่งเขาจะใช้ที่นอนยางพาราปูนอนหน้าโซฟาเพราะว่ามันเก็บง่ายและสะดวกสบายตามประสาเด็กวัยรุ่น

ท่านนายพลอานัตเขาเป็นคนที่มีนิสัยรักความสนุกสนามและชอบเที่ยวออกไปเต่ดื่มเหล้าเมายากับเพื่อนๆอีกทั้งจะกลับดึกบ้านพักดึกๆดื่นๆแทบทุกวัน

เมื่อกลับมาถึงบ้านทีไรก็จะมาะทะเลาะกับเมียสาวรุ่นใหญ่อย่างคุณนายอรดีอยู่บ่อยๆ

เพราะว่าเธอเป็นคนขี้หึ้งชอบหาเรื่องมาบ่นว่าและทะเลาะกันรุนแรงจนบางครั้งถึงขั้นต้องลงไม้ลงมือกับเมียหม้ายสาวรุ่นใหญ่ที่มีอายุแก่กว่าเขาเกือบจะ 3 ปี อย่างน่าเบื่อหน่าย

และท่านนายเองก็รู้สึกรำคาญกับเมียสาวรุ่นใหญีมากที่เธอออกจะเป็นคนที่ขี้หึงพอสมควร

อ่านเลย