มนตราวังนาคินทร์ PWP

หลังหย่าเธอกลายเป็นมหาเศรษฐี

Lewie Parenti

"ความรักทำให้คนตาบอด" เซิงเกอละทิ้งชีวิตที่สงบสุขเพื่อแต่งงานกับชายคนนั้น ยินยอมทำตัวเหมือนคนรับใช้ที่ไร้ตัวตนมาสามปีเต็ม แต่ในที่สุดเธอก็ตระหนักว่าความพยายามของเธอ มันไร้ประโยชน์สิ้นดี เพราะในใจของสามีตัวเองมีแต่รักแรกของเขา เซิงเกอรู้สึกผิดหวังอย่างมาก และขอหย่าอย่างเด็ดขาด "ถึงเวลาแล้ว ฉันไม่ปกปิดอีกแล้ว จะบอกความจริงให้" ทันใดนั้น โลกออนไลน์ก็ระเบิดขึ้นทันที มีข่าวลือว่าสาวรวยพันล้านคนหนึ่งหย่าร้างแล้ว ดังนั้น ซีอีโอนับไม่ถ้วนและชายหนุ่มรูปงามต่างรีบเข้าหาเธอเพื่อเอาชนะใจเธอ เฝิงอวี้เหนียนเห็นดังนั้นจึงทนไม่ไหวอีกต่อไปเลยจัดงานแถลงข่าวในวันถัดไป โดยขอร้องอย่างจริงจังว่า: ผมรักเซิงเกอ ขอร้องคุณภรรยากลับบ้านนะ

สมัยใหม่ ชีวิตคนเมือง บทบาทหยิ่ง บทบาทที่แข็งแกร่ง ชาย โรแมนติก การตั้งครรภ์ดราม่า

ดาวน์โหลดนิยายได้ที่ App

เสียงร้องอ้อนวอนของเด็กสาวผู้เป็นลูกที่วัยเพียงสิบขวบดังสลับกับเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดของนางอัมพรผู้เป็นมารดาดังขึ้นเป็นประจำทุกวัน จนชาวบ้านใกล้ ๆ ในย่านชุมชนแออัดหรือที่เรียกว่า ‘สลัม’ นั้นต่างพากันถอนใจด้วยความเอือมระอาในความระยำของไอ้ทัดเทพผู้เป็นทั้งพ่อและผัวของสองคนแม่ลูก

“กูบอกว่าให้เอาเงินมา! เอามาสิ มึงจะเก็บเอาไว้ทำไม อีห่า!”

ทัดเทพที่ถูกทั้งผีพนัน ผีสุรา และอบายมุขอีกหลายตัวเข้าสิง เตะอัดเข้าใส่ร่างของเมียไม่หยุด พอลูกสาวเข้าไปห้าม มันก็เหวี่ยงร่างของเมริสาออกไปแรง ๆ จนลอยไปติดกับผนังบ้าน

“อย่าทำลูกนะพี่เทพ”

แม้จะถูกทารุณอย่างหนัก แต่อัมพรก็ยังมีจิตใจของความเป็นแม่ เมื่อเห็นลูกสาวนอนตัวงอด้วยความเจ็บปวดจึงรีบร้องห้ามสามี และนั่นก็ทำให้คนใจสัตว์อย่างทัดเทพหันมาประเคนฝ่าเท้าเตะเข้าที่เบ้าตาของภรรยาอย่างแรง

“กูบอกให้มึงเอาเงินมาไง อีดอก”

“ฉัน... ฉันไม่มีจ้ะพี่เทพ... ไม่มี”

ใบหน้าที่ฟกช้ำดำเขียวรีบส่ายไปมา น้ำตาไหลออกมานองหน้า มองผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีด้วยความเจ็บช้ำ ทัดเทพไม่เคยช่วยทำมาหากิน แถมยังมาคอยขูดเลือดเอากับหล่อนอีก ขนาดเมริสาเป็นเด็กยังออกไปช่วยขายพวงมาลัยที่สี่แยกเพื่อหาเงินเข้าบ้าน

“ไม่มีอะไร กูเห็นนะว่ามึงมี เอาออกมา ก่อนที่กูจะฆ่ามึงตายคามือ”

ใบหน้าของทัดเทพแดงก่ำด้วยโทสะ กลิ่นเหล้าฟุ้งกระจาย จนอัมพรแทบอาเจียน มือใหญ่ของมันขยุ้มลงบนเส้นผมของอัมพร ก่อนจะกระชากแรง ๆ

“อย่าพี่! ฉันเจ็บ...”

“พ่ออย่าทำแม่นะ” เมริสาร้องไห้คร่ำครวญเข้าไปกอดขาบิดา แต่ก็ถูกเหวี่ยงกระเด็นออกมาอีกครั้ง

“มึงไปให้พ้นเลยอีเมย์ ก่อนที่กูจะกระทืบมึงอีกคน”

มันหันมาขู่บุตรสาวที่มันไม่เคยเห็นว่าเป็นลูก ก่อนหันไปทำร้ายอัมพรผู้ไม่มีทางสู้อีกครั้ง และในที่สุดเมริสาก็ทนเห็นมารดาเจ็บมากไปกว่านี้ไม่ไหว จำต้องควักเงินของตัวเองออกมาให้บิดาที่อยู่ในสภาพเมามายทั้งน้ำตา

“อย่าทำแม่เลยพ่อ อ่ะนี่เงินของเมย์ที่ขายพวงมาลัยได้ เอาไปเลยพ่อ”

“เมย์อย่าให้ลูก... เราจะไม่มีเงินซื้อกับข้าวเย็นนี้” อัมพรรีบร้องห้าม แต่ก็ถูกทัดเทพหันมากระทืบซ้ำด้วยความหมั่นไส้ จนตัวงอด้วยความเจ็บ

“อีดอก มึงอย่ามาแส่ได้ไหม เอามานี่อีเมย์”

ทัดเทพรีบคว้าเงินในมือของเมริสาที่มีไม่กี่ร้อยบาทอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหย่อนใส่กระเป๋ากางเกงและเดินผิวปากออกจากบ้านไปทันที

เมริสารีบวิ่งเข้าไปประคองมารดาที่นอนหมดสภาพอยู่ด้วยความเป็นห่วง น้ำตาไหลออกมาไม่หยุด เจ็บแค้นยิ่งนักที่บิดาไม่เคยเห็นหล่อนกับแม่เป็นคน ทั้งทุบ ทั้งตี ราวกับพวกหล่อนเป็นสัตว์

อ่านเลย