/0/10305/coverorgin.jpg?v=5f0b531756365ecfd5edc35a276e960b&imageMogr2/format/webp)
ช่วงรัชศกเจียซิงปีที่หกสิบ ทหารของแคว้นเป่ยเหลียงได้โจมตีแคว้นเซิ่งถัง จักรพรรดิที่ถูกกักขังอยู่ในวังทรงปลิดชีพพระองค์เอง คนในราชวงศ์ล้มตายกันนับไม่ถ้วน แคว้นเซิ่งถังจึงต้องตกเป็นของแคว้นเป่ยเหลียงนับตั้งแต่นั้นมา
ซึ่งในช่วงเวลาสำคัญนี้ องค์ชายใหญ่ได้ออกมาให้คำมั่นสัญญาว่า หลังจากที่พระองค์ได้ขึ้นครองบัลลังก์แล้ว จะรับใช้แคว้นเป่ยเหลียงตลอดไป
ยอมสละดินแดน ชดใช้ค่าเสียหาย แล้วก็ส่งเครื่องบรรณาการให้ทุกปี
ช่วงนั้นเนื่องจากภาระภาษีของแคว้นเซิ่งถังค่อนข้างมาก ประชาชนจึงต้องอยู่กันอย่างทนทุกข์ทรมานแสนสาหัส
“แอ๊ด……”
หลังจากทหารที่ประตูเมืองผลักประตูที่มีลูกธนูปักอยู่เต็มไปหมดเปิดออก เกี้ยวขนนักโทษคันหนึ่งก็แล่นเข้าไปในเมืองหลวงอย่างช้าๆ
ซูเฉิงอิ้งถูกมัดอยู่ในเกี้ยวขนนักโทษในท่ากางแขนกางขา ผมยาวๆ นั้นกระเซอะกระเซิงไปหมด สายตาก็พร่ามัว
ใบหน้าที่แสนงดงามของนางถูกปกคลุมด้วยฝุ่นโคลนที่เลอะเทอะไปทั้งตัว ผิวหนังและเนื้อที่แผ่นหลังของนางนั้นแตกไปหมด บนแผ่นป้ายระบุโทษที่ยาวสามฟุตเขียนเอาไว้อย่างชัดเจนว่า ‘กบฏ’
“นางนี่เอง! นางสมคบคิดกับข้าศึกก่อกบฏ ไม่สนใจแคว้นเซิ่งถังเพราะเห็นแก่ผลประโยชน์ส่วนตัว!”
“ตอนนั้นที่ตระกูลซูละเมิดคำสั่งทหาร จักรพรรดิองค์ก่อนก็ยังมีพระเมตตา ให้นางรับโทษโดยการสละความบริสุทธิ์ไปแต่งงานเพื่อเชื่อมสัมพันธไมตรีกับแคว้นเป่ยเหลียง แต่ใครจะไปคาดคิดล่ะว่า นางจะร่วมมือกับแคว้นเป่ยเหลียง คิดชั่วๆ โดยการพยายามทำให้แคว้นเซิ่งถังไปสู่จุดที่ต้องล่มสลายเช่นนี้!”
“หากไม่ใช่เพราะว่าจักรพรรดิองค์ใหม่กับฮองเฮาทรงยอมรับในข้อเรียกร้องอันไร้เหตุผลเหล่านั้นของแคว้นเป่ยเหลียง แคว้นเซิ่งถังของพวกเราก็คงล่มสลายไปนานแล้ว……”
เหล่าประชาชนต่างก็จ้องมองไปที่ซูเฉิงอิ้งพร้อมกับด่าทอสาปแช่งนางกันด้วยแววตาโกรธเคือง แถมยังปาไข่เน่าและผักเน่าในมือไปที่เกี้ยวขนนักโทษไม่หยุด ประหนึ่งเป็นสายฝนที่ซัดสาดเข้ามาอย่างไรอย่างนั้น
ที่ตัวของซูเฉิงอิ้งเหม็นคละคลุ้งไปหมด แล้วในเวลาเพียงแค่ชั่วพริบตา หัวของนางก็แตกจนมีเลือดไหลออกมา นางพยายามที่จะลืมตาขึ้นและมองดูถนนที่คุ้นเคยในเมืองหลวง มองดูทิวทัศน์ต่างๆ ที่อยู่ในความทรงจำของนาง ร่างกายของนางสั่นเทาไปทั้งตัว ดวงตาที่แห้งผากของนางเริ่มมีน้ำตาคลอขึ้นมาแล้ว
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการถูกประชาชนประณาม นางก็ส่ายหัวไปมาอย่างไร้ซึ่งเรี่ยวแรง นางไม่ได้ทรยศบ้านเมือง นางไม่ได้ทรยศใครเสียหน่อย……
แต่นางในตอนนี้ แม้แต่เอ่ยปากพูดก็ยังทำไม่ได้แล้วเลย
ริมฝีปากทั้งบนและล่างของนางถูกเย็บปิดสนิทไว้ด้วยด้ายป่านมานานแล้ว
/0/24571/coverorgin.jpg?v=e724ec8faa7c3c83774eee3eadf46ee8&imageMogr2/format/webp)
/0/9382/coverorgin.jpg?v=35c98982a2854f2d1cc207860eebf199&imageMogr2/format/webp)
/0/21534/coverorgin.jpg?v=6d88f8f617755dee1cdda8f175ae3c1d&imageMogr2/format/webp)
/0/5598/coverorgin.jpg?v=45e8c83cc4ffe8171204103393525984&imageMogr2/format/webp)
/0/3283/coverorgin.jpg?v=f51a468294a49097b40b4a7e65c91373&imageMogr2/format/webp)
/0/8650/coverorgin.jpg?v=520e41b69f65a7bc869ad6f395fae5c4&imageMogr2/format/webp)
/0/10881/coverorgin.jpg?v=4a87bfe2790a0766bebac77f7f644435&imageMogr2/format/webp)
/0/28552/coverorgin.jpg?v=68ea996751c40d2a3057cf898ce89429&imageMogr2/format/webp)