มนตราวังนาคินทร์ PWP

โชคชะตาของพระชายา

Raff Madison

ฉู่ว่านยู ผู้สืบเชื้อสายมาจากตระกูลแพทย์แผนโบราณ มีทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยม ยาที่เธอทำนั้นทุกคนต่างอยากได้ สามารถรักษาได้ทุกโรค แต่กลับไม่คาดคิดว่าจะย้อนยุค กลายเป็นผู้หญิงที่ขี้เหร่ที่สุดในใต้หล้า และยังเอาชนะใจท่านอ๋องด้วย การเริ่มต้นไม่ค่อยดีก็ไม่เป็นไร มาดูกันว่าเธอจะพลิกผันยังไง การแย่งการแต่งงานงั้นเหรอ? เธอทำให้น้องต้องรับบทเรียน แย่งสินเิมดลับมา ให้ชายั่วหญิงร้ายคู่นี้อยู่ด้วยกันตลอดไป ขี้ขลาดเหรอ? เธอจัดการพ่อร้าย สั่งสอนผู้หญิงเสแสร้ง! ขี้เหร่เหรอ? เธอรักษาพิษในตัว และกลายเป็นคนงามอันน่าทึ่ง! ลูกสาวขี้เหร่ของจวนอัครมหาเสนาบดี กลายเป็นผู้สูงส่ง แม้แต่ผู้โหดเหี้ยมบางคนยังหวั่นไหวกับเธอ เมื่อสุดที่รักจะจัดการผู้ใด เขามักจะช่วยเสมอ... แต่น่าเสียดายสุดที่รักคนนั้นไม่มีเขาอยู่ในใจ ฉู่ว่านยู "ออกไป หย่าเลย ผู้ชายมีแต่เป็นภาระของข้าเท่านั้น" เสี่ยวลี่จิงรู้สึกน้อยใจ "ไม่ได้ ข้าให้ครั้งแรกกับเจ้าแล้ว เจ้าต้องรับผิดชอบข้า"

ประวัติศาสตร์ นางเอกเก่งกาจ ย้อนยุค หวาน จีนโบราณ

ดาวน์โหลดนิยายได้ที่ App

“นายไม่อยู่ครับ” เสียงเข้มดังขึ้นเมื่อเห็นสาวน้อยในชุดนักเรียน ยื่นด้อมๆ มองๆ อยู่หน้าบ้านประตูบ้านเลยเดินออกไปดู

“สวัสดีค่ะพี่เทเลอร์” แนนนี่ยกมือไหว้เทเลอร์ลูกน้องคนสนิทของปรเมศวร์อย่างนอบน้อม

“แนนรู้ค่ะว่าคุณเขาไม่อยู่ แต่แนน...” สาวน้อยชะเง้อคอมองเข้าไปในบ้านแล้วต้องฉีกยิ้มกว้างเมื่อเจอกับสิ่งที่เธอต้องการ

“ขอแนนเข้าไปเล่นกับน้องพาร์ทได้มั้ย ขอแค่ 5 นาทีแล้วแนน จะกลับ”

เด็กสาวทำหน้าอ้อนวอนขอความเห็นใจ เพราะเธอรู้ว่าเขาไม่อยู่บ้านเธอจึงปฏิเสธที่จะไปเที่ยวกับเพื่อนเพื่อจะมาหาเด็กชายตัวน้อย

“อย่าทำให้ผมต้องลำบากใจเลยครับ ถ้านายรู้คุณจะโดนดุเอา”

เทเลอร์ถึงจะเห็นใจแนนนนี่อยู่ไม่น้อย แต่ถ้าเขาปล่อยเธอเข้าไปคนที่จะเจ็บตัวคือตัวเธอเอง

“......” แนนนี่ได้แต่ทำหน้าเศร้ามองเด็กน้อยวัยขวบเศษที่กำลังหัดเดินอยู่กับพี่เลี้ยงหนุ่มอีกคน

“งั้นหนูฝากเอานี่ให้น้องได้มั้ย” มือเรียวยื่นถุงหิ้วแบรนด์ดังให้พี่เลี้ยงหนุ่ม

“ครับเดี๋ยวผมเอาให้นายน้อยคุณรีบกลับไปก่อน ถ้านายมาเห็นเข้าจะไม่พอใจเอา” เทเลอร์รับถุงแล้วเดินเข้าบ้าน

“ก็ยังดีกว่าไม่ได้เจอ” แนนนี่ยิ้มให้เด็กชายก่อนจะเดินออกจากบ้านด้วยความผิดหวัง

“แนน!”

“เดี๋ยวก่อนอย่าพึ่งไป!”

“คะ...พี่ไทเกอร์” สาวน้อยหันไปยิ้มให้ไทเกอร์ที่วิ่งหน้าตาตื่นมาหาเธอ

“ตามพี่มา!” ไทเกอร์มองซ้ายขวาเมื่อเห็นพี่ชายเทเลอร์ไม่อยู่แถวนั้นรีบจับมือสาวน้อยเดินลับๆ ล้อๆ ไปที่สวนหลังบ้าน

“10 นาที พี่ให้เวลาแนน 10 นาที” ไทเกอร์พูดยิ้มๆ แล้วรีบวิ่งเข้าบ้านเพื่อดูต้นทาง

“ขอบคุณนะคะ” แนนนี่ยิ้มดีใจ

“ทำอะไรอยู่ครับ” เด็กสาวเดินเข้าไปหาเด็กน้อยที่กำลังนั่งเล่นหุ่นยนต์ตัวใหญ่ที่เธอไม่มีปัญญาแม้จะซื้อมันได้ เพราะราคามันตัวเดียวก็เท่ากับเงินเดือนที่เขาให้เธอใช้จ่ายทั้งเดือน

"หม่ำๆ"เด็กน้อยยิ้มให้เธอพร้อมเดินเข้าไปกอดอย่างออดอ้อน

“หิวเหรอครับ” แนนนี่อุ้มเด็กน้อยอย่าถนอม มองซ้ายขวาเพื่อหาพี่เลี้ยงหนุ่มแต่ก็ไร้ซึ่งวี่แวว

“หม่ำๆ หม่ำๆ” เด็กน้อยยกมือขึ้นขยี้ตาพร้อมซุกหน้าเล็กซบอกอุ่น

“แค่เอาเข้าไปส่งในบ้านแป๊บเดียวคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง” เธอบ่นพึมพำก่อนจะตัดสินใจอุ้มเด็กน้อยเข้าไปในบ้าน

“ง่วงเหรอครับ”

เด็กน้อยจ้องมองหน้าแนนนี่ตาแป๋วพร้อมส่งยิ้มหวานให้ รอยยิ้มใสซื่อ ทำให้แนนนี่ไม่อาจละสายตาจากเด็กน้อยคนนี้ได้

“งั้นพี่แนนพาขึ้นไปนอนนะครับ”

เพียงแค่เห็นรอยยิ้มเล็ก ๆ ของเด็กน้อยก็ทำให้เด็กสาวลืมเรื่องร้ายทุกอย่าง เวลานี้เป็นเวลาที่เธอมีความสุขที่สุดถึงมันจะเป็นเวลาสั้นๆ ก็ตาม…

“ไทเกอร์!!” เทเลอร์เดินออกจากห้องทำงานเห็นแนนนี่อุ้มเจ้านายตัวน้อยขึ้นไปบนห้องก็เค้นเสียงดุเรียกน้องชาย

อ่านเลย