มนตราวังนาคินทร์ PWP

แพ้ทาง(รัก)คุณหมอลูคัส

ปีศาจชอนซา

เมื่อพยาบาลสาวต้องโทษในคดีอาญา วันเวลาไม่อาจเยียวยา รอยแผลที่เขาฝากฝังเอาไว้ในหัวใจเธอได้ แก้วกานดาก้มหน้ายอมรับกับโชคชะตาที่แสนจะโหดร้าย เมื่อลูคัสเป็นผู้กำหนด ถึงแม้ว่าเธอไม่ใช่คนที่พรากชีวิตเฮเลนไปจากเขาก็ตามที แต่เมื่อคดีสิ้นสุดลงแล้ว เธอก็ไม่อยากรื้อฟื้นถึงมันอีก “ผมขอโทษที่มาช้า ขอโทษที่ไม่ตามหา ขอโทษที่ไม่พยายามให้มากกว่านี้ ขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะครับแก้วกานดา” “เดี๋ยวก่อนนะ คุณกำลังเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า เราไม่เคยคบกัน เรื่องราวระหว่างเรา มันไม่เคยมีจุดเริ่มต้นตั้งแต่แรก ฉันคงทำตามคำขอของคุณหมอไม่ได้หรอกค่ะ” “ถ้าไม่เห็นแก่ผม คุณก็เห็นแก่ลูกเถอะนะแก้วกานดา” “ลูกเหรอ ฉันว่าคุณพูดจาเพ้อเจ้อไปกันใหญ่แล้ว” หญิงสาวถึงกับเบือนหน้าหนี เมื่อพูดถึงแก้วตาดวงใจของเธอ “ขอให้ผมได้เข้ามาเติมเต็ม เพื่อเพิ่มสีสันให้กับชีวิตของคุณกับลูกเถอะนะแก้วกานดา” "ชีวิตของฉันไร้สีสันตั้งแต่วันที่ก้าวเท้าเข้าไปอยู่ในเรือนจำแล้วละค่ะ จวบจนกระทั่งลูอิสเข้ามาในชีวิต ลูกคือสิ่งเดียวที่เป็นแรงผลักดัน ทำให้ฉันอยากมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้" แก้วกานดาปรายตามองนายแพทย์ลูคัสด้วยสายตาว่างเปล่า ความเจ็บปวดที่เธอเคยได้รับจากเขามันด้านชา เสียจนเข้าขั้นวิกฤต ซึ่งอยู่ในภาวะอธิบายความรู้สึกไม่ได้ เธอไม่อยากเข้าใกล้ผู้ชายอันตรายอย่างเขาอีกแล้ว "เด็กคนนั้นเป็นลูกของใคร" เขาเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงเข้ม ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ เมื่อดีเอ็นเออยู่บนใบหน้าลูอิสชัดเจนขนาดนั้น คงไม่ต้องถามหาบิดาผู้ให้กำเนิดหรอกมั้ง เพียงแค่หวังอยากได้คำตอบจากแก้วกานดาเท่านั้นเอง "ลูกของแม่ค้าขายขนมหวานยังไงละค่ะ ชีวิตของฉันอาจดูต่ำต้อย แต่ฉันก็ไม่เคยลดคุณค่าในตัวเอง คุณหมอกลับไปเถอะค่ะ" “ผมก็ไม่ได้มองว่าคุณต่ำต้อย เพราะคุณกับลูกคือชีวิตคือจิตวิญญาณของผม” เขาพูดพลางเดินสำรวจข้าวของในร้านของเธอ ก่อนจะชะเง้อชะแง้มองเข้าไปด้านใน ซึ่งกว้างพอสำหรับเป็นที่พักและร้านขายขนมไทยในตัว “อย่ามาใช้ถ้อยคำที่ฟังแล้วชวนอาเจียนหน่อยเลยค่ะ ฉันเป็นคนตรงไปตรงไปตรงมา ลูกของฉัน ฉันเลี้ยงเองได้ ไม่จำเป็นต้องอาศัยคนอย่างคุณ” “ผมรู้ว่าผมผิด ที่ไม่คิดจะตามหา เพราะผมคิดว่าตัวเองคือสาเหตุที่ทำให้คุณได้รับบาดเจ็บจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด” คราวนี้ลูกผู้ชายอกสามศอก นายแพทย์ที่มากด้วยบารมีและอิทธิพล เริ่มหลั่งน้ำตาให้กับความรู้สึกผิด เมื่อเขาไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีตได้ “เมื่อจิตใจของคนเรามืดบอด ก็มักจะมองข้ามทุกสิ่งอย่าง แม้แต่ความเป็นมนุษย์ในตัวเอง ฉันไม่อยากกลับไปสัมผัสกับความรู้สึกแบบนั้นอีก เรื่องราวระหว่างเรา มันไม่ได้เริ่มต้นตั้งแต่แรก แต่กลับมีตอนจบ คุณกลับไปเถอะค่ะ คุณหมอลูคัส ฉันหวังว่าเราคงไม่ได้พบกันอีกนะคะ” แก้วกานดายังคงยืนกรานคำเดิม เพิ่มเติมคือความหนักแน่น เมื่อหญิงสาวไม่อยากพาตัวเองกลับไปยืนในจุดที่เคยผ่านมาแล้ว เพราะความเจ็บปวดมันยังคงอัดแน่นลงไปในหัวใจของเธอ แผลเป็นที่เกิดขึ้นนั้นยากต่อการเยียวยาเหลือเกิน

โรแมนติก จำเลย บทบาทที่เจ้าเล่ห์ ชาย ความปรารถนาทางเพศ หมอ ชาย ความรักที่เย็นชา การเข้าใจผิด ดราม่า 25+

ดาวน์โหลดนิยายได้ที่ App

ณ ลานจอดรถชั้นสี่ของมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่งในเวลาห้าโมงเย็น

ผู้คนบางตาเพราะนักศึกษาส่วนใหญ่กลับไปแล้ว มีเพียงนักศึกษาปริญญาโทภาคค่ำที่เริ่มทยอยมาแต่ส่วนมากก็จอดที่ลานด้านล่างเพราะรถไม่ค่อยมีแล้ว

มีรถยนต์สามคันที่ยังจอดตรงชั้นนั้น และรถหนึ่งในสามคือสปอร์ตปาเจโร่สีแดงที่จอดด้านในสุดมันกำลังโยกเยกเป็นจังหวะ

ที่ฝั่งคนขับ หญิงสาวผมสั้นสีบลอนด์เทา ผิวขาวจั๊วะกำลังถลกกระโปรงขึ้นถึงเอวแล้วขย่มบนตักของชายหนุ่มรูปหล่อร่างใหญ่คนหนึ่งอย่างเอาเป็นเอาตาย ส่วนเขาก็ใช้สองมือบีบสองเต้าอวบใหญ่เข้าหากันแล้วละเลงเลีย ดูดขบหัวนมสีชมพูที่แข็งคัดจนเธอเจ็บจี๊ดแต่ก็เสียวเป็นบ้า

ยิ่งเสียวก็ยิ่งเพิ่มแรงขย่มให้แท่งรักคว้านลึกเข้าออกในรูสวาทมากขึ้น...

“ เรจะเสร็จแล้วค่ะพี่อาร์ม ใกล้แล้ว ” เธอคร่ำครวญแล้วเร่งจังหวะ แต่เขายกสะโพกของเธอออกจากแก่นกายฉับพลัน เธอมองเขาอย่างไม่เข้าใจที่ทำไมต้องขัดจังหวะการขึ้นสวรรค์ด้วย

ใบหน้าหล่อเหลาราวเทพประทานยิ้มยั่ว

“ พี่อยากให้เรขี่เกียร์ ” พลางปรายตาไปมองเกียร์รถยนต์ฝั่งซ้ายมือของตัวเอง คนถูกสั่งทำตาโต

“ ดะ... ได้ยังไงล่ะคะ มันใหญ่จะตาย ”

“ ตรงหัวมันก็เท่า ๆ กับของพี่ ” เขาว่าพลางขยับเอาดุ้นของตัวเองไปเทียบใกล้ ๆ ลำเอ็นยาวใหญ่เท่าข้อแขนที่ส่วนปลายโผล่พ้นมันเบ่งบานแดงก่ำราวหัวเห็ด ทั่วลำมีเส้นเอ็นปูดโปนร้อยรัดและมีน้ำใคร่ของเธอเคลือบจนมันวาว

เรศินินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น ของเขาใหญ่ยาว ใหญ่กว่าหัวเกียร์รถยนต์ด้วยซ้ำ แต่เธอก็กลัวการเอาสิ่งแปลกปลอมเข้าไปในร่างกายนี่นา

“ มันจะสกปรกหรือเปล่าคะ ”

“ พี่จะใส่ถุงยางให้มัน ” เขาว่าพลางล้วงถุงยางขึ้นมาฉีกแล้วสวมครอบบนเกียร์ แต่อีกฝ่ายยังมีแววตาลังเลตระหนกตื่น เขาจึงก้มลงไปปาดลิ้นเลียติ่งเสียวบวมเป่งแดงแจ๋ของเธอที่ยื่นออกมาจากกลีบพูที่แบะอ้า ละเลงพลิ้วมันเร็ว ๆ เธอกระดกก้นส่ายไปมาอย่างแสนทรมาน ความเสียวโจมตีอีกระลอก

“ นะเบ่บี๋ เอากับเกียร์ให้พี่ดูหน่อยนะ นะคะ ”

เขาอ้อนออดเสียงพร่า แล้วเธอก็ยอมแค่ได้ยินเสียงและแววตาอ้อน ๆ นั้น

สะโพกอวบขยับไปเหนือเกียร์รถ โหย่งตัวขึ้นเหนือเกียร์ให้มันจ่อที่ปากรูรักก่อนกดสะโพกลงมาให้มันค่อย ๆ จมลึกเข้าไปในภายใน

“ อูววว ” เธอครางเมื่อรับของแปลกปลอมที่แข็งขึงเข้าไปในโพรงนุ่ม เสียวเป็นบ้า

ดวงตาคมกริบแวววาวอย่างพึงใจ เขาจ้องมองกลีบแคมที่ย่นยู่ยามมันกลืนเกียร์เข้าไป ตอนเธอยกขึ้นน้ำใคร่สีใสเคลือบเกียร์จนฉ่ำวาว

อ่านเลย