'เจ้าเป็นว่าที่ชายาของข้า จะต้องให้บอกอีกกี่ครั้ง หรือต้องให้ข้าเสกทายาทเข้าท้องเสียก่อน’ ใครจะไปคิด ว่าการบังเอิญไปเก็บดอกไม้ที่ใครบางคนเผลอทำตกเอาไว้จะมีแวมไพร์มา 'จองรัก' จองผลาญไปตลอดกาล หากกล่าวถึงกุหลาบ หลายคนอาจนึกถึงเรื่องราวโรแมนติกประหนึ่งนิยายหวานซึ้งเพียงเท่านั้น แต่สำหรับหญิงสาวอย่าง ลินิน การได้มาพบกุหลาบดอกหนึ่งเข้าโดยบังเอิญกลับทำให้ชีวิตของเธอพลิกผันไปตลอดกาล เมื่อมันนำพาเธอไปพานพบกับเจย์เดน แวมไพร์ ที่มีอยู่มานานหลายศตวรรษ นอกจากนี้ เขายังหวงของรักมากเสียด้วยสิ แต่การมาของเขานั้นก็นำคำสาปรักมาสู่เธอด้วย
ยามค่ำคืนช่วงเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วง อากาศโดยรอบจึงเย็นจัด เมฆหมอกบางเบาโอบล้อมรอบตึกสูงระฟ้าราวกับกำลังปกปิดความลึกลับอีกด้านหนึ่งของโลกเอาไว้ ท้องฟ้าในยามนี้มืดสนิทมีเพียงแสงเบาบางจากดวงจันทร์ที่คล้ายกับรอยยิ้มเหยียดเยาะเยือกเย็นชวนน่าหวาดหวั่น
ณ ทางเดินทอดยาวสู่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ปรากฎภาพหญิงสาวที่กำลังเดินผ่านสวนสาธารณะ วันนี้เป็นดั่งเช่นทุกวันที่เธอต้องออกไปทำงานพาร์ทไทม์ที่ร้านขายดอกไม้ สองขาก้าวไปตามเส้นทางที่คุ้นเคย เพียงแต่ในวันนี้กลับมีสิ่งแปลกประหลาดที่เข้ามาสะดุดสายตาของเธอเข้าโดยบังเอิญเสียอย่างนั้น ดวงตาคู่สวยเพ่งมองเจ้าสิ่งนั้นก่อนจะพบว่ามันคือกุหลาบดอกหนึ่งซึ่งถูกวางทิ้งเอาไว้บนกลางทางเดิน
นอกจากนี้ มันช่างต่างจากดอกกุหลาบที่เธอเห็นทุกวันในร้านยิ่งนัก เจ้าพวกนั้นทั้งสดใสและบานสะพรั่ง แต่กุหลาบที่เธอพบในค่ำคืนนี้กลับแตกต่างออกไป ชวนน่าอัศจรรย์ระคนสงสัย เพราะสีของมันนั้นดำขลับสนิทราวกับถูกวาดขึ้นมาจากฝันร้ายของใครบางคน
“ใครเอาแกมาทิ้งกันนะ” ด้วยความที่เธอเป็นพนักงานพาร์ทไทม์ในร้านจัดดอกไม้มานับแรมปี จึงมีความผูกพันให้กับดอกไม้นานาชนิด แม้ว่าสีของเจ้าดอกไม้นี้จะไม่ค่อยน่าเชยชมสักเท่าไหร่นักก็ตาม
“แกสีดำอย่างนั้นเหรอ?” เธอไม่ค่อยมั่นใจนักว่าเป็นเพราะสายตาที่เห็นว่ากุหลาบดอกนี้มีสีดำ หรือเพราะแสงยามค่ำคืนที่มืดมิดกันแน่ จึงเอ่ยกับตัวเองอย่างนึกสงสัย ก่อนจะก้มลงหยิบมันขึ้นมาไว้ในมือ
ทันใดนั้นเอง ยามเมื่อปลายนิ้วสัมผัสลงบนกลีบดอกความรู้สึกเย็นยะเยือกก็แผ่ซ่านไปตามนิ้วมือ ลุกซู่ขึ้นมาถึงบนเรือนร่าง ประหนึ่งกำลังต้องสัมผัสมือของคนที่ไร้ชีวิตและจิตวิญญาณเสียอย่างนั้น ความเย็นเยียบแทรกซึมเข้าสู่ผิวของเธออย่างจัง ก่อนที่นิ้วเรียวบางจะสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่เคลื่อนผ่านปลายนิ้วอีกครั้ง
แต่ถึงอย่างนั้น ก็ไม่ได้ทำให้เธอปล่อยวางกุหลาบดอกนี้ลงแต่น้อย มิหนำซ้ำยังเก็บติดตัวไปประหนึ่งมันเป็นของล้ำค่าอีกต่างหาก
.
.
.
ณ มุมมืดในตรอกซอยที่ไม่ไกลนัก ดวงตาคู่หนึ่งจับจ้องมาที่เธออย่างไม่อาจละสายตา แววตาทอประกายสีแดงเรืองรอง ราวกับเปลวไฟอยู่ในความมืดมิด
เจ้าของดวงตานั้นแยกยิ้มออกย่างช้า ๆ ราวกับพบเรื่องถูกตาต้องใจเข้าให้แล้วอย่างนั้น
"ข้ายังไม่ทันได้เลือกด้วยซ้ำ นี่หรือ...ว่าที่ชายาของข้า" ความหมายจากถ้อยคำนั้นดูราวกับขัดใจ แต่ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้ากลับพึงพอใจ ประหนึ่งคนปากไม่ตรงกับใจเสียอย่างนั้น
บทที่ 1 บทนำ
07/02/2025
บทที่ 2 กุหลาบต้องมนต์
07/02/2025
บทที่ 3 พรหมลิขิต
07/02/2025
บทที่ 4 หนี้สิน
07/02/2025
บทที่ 5 เหตุเพราะกุหลาบดอกนั้น
07/02/2025
บทที่ 6 ยินดีต้อนรับสู่คฤหาสน์แบรดฟอร์ด
07/02/2025
บทที่ 7 หน้าที่ของเจ้าในคฤหาสน์
07/02/2025
บทที่ 8 วันแรกในฐานะ...อะไรไม่รู้
07/02/2025
บทที่ 9 ท่านชายจอมปากแข็ง
07/02/2025
บทที่ 10 ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
07/02/2025
บทที่ 11 ประหนึ่งเป็นเรื่องของตัวเอง
07/02/2025
บทที่ 12 เริ่มรู้สึก...
07/02/2025
บทที่ 13 เจ้าแวมไพร์หวงของ
07/02/2025
บทที่ 14 พวกมนุษย์สาวอาจชอบชายหนุ่มที่ร้ายลึก
07/02/2025
บทที่ 15 เหตุใดนางจึงยังไม่มาหาข้าอีก!
07/02/2025
บทที่ 16 มีอาการให้เห็น
07/02/2025
บทที่ 17 แอบง้อ
07/02/2025
บทที่ 18 ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ
07/02/2025
บทที่ 19 เสียอาการเท่ากับเสียระบบ
07/02/2025
บทที่ 20 ไม่กล้าบอกชัด
07/02/2025
บทที่ 21 แผนการของเจ้าแวมไพร์หนุ่ม
07/02/2025
บทที่ 22 มือยุ่มย่ามคืนกลางดึก
07/02/2025
บทที่ 23 เพื่อความสบายใจของท่านชาย
07/02/2025
บทที่ 24 เจ้าเป็นว่าที่ชายาของข้า จะต้องให้ย้ำเตือนไหม
07/02/2025
บทที่ 25 ตั้งแต่เจ้าเข้ามาในชีวิต
07/02/2025
บทที่ 26 พลังชีวิตบริสุทธิ์
07/02/2025
บทที่ 27 ไร่องุ่น
07/02/2025
บทที่ 28 เจ้าแวมไพร์หนุ่มพวกนี้...
07/02/2025
บทที่ 29 บางครั้งแวมไพร์ก็ทึ่มได้เหมือนกัน
07/02/2025
บทที่ 30 องุ่นหวานฉ่ำ
07/02/2025
บทที่ 31 หากความลับเยอะนัก จะหาคนรักใหม่
07/02/2025
บทที่ 32 ยุทธการมัดใจ
07/02/2025
บทที่ 33 อย่าเห็นแก่ความหล่อนักสิ
07/02/2025
บทที่ 34 งานเลี้ยงฉลองครบรอบตระกูลแบรดฟอร์ด
07/02/2025
บทที่ 35 แขกไม่ได้รับเชิญ
07/02/2025
บทที่ 36 ข้าขอโทษ
07/02/2025
บทที่ 37 คนรักเก่า
07/02/2025
บทที่ 38 ทำตัวห่างเหิน
07/02/2025
บทที่ 39 นางเป็นอดีตไปแล้ว
07/02/2025
บทที่ 40 ไกลหัวใจ
07/02/2025
หนังสืออื่นๆ ของ Minseoltang
ข้อมูลเพิ่มเติม