ลูน่าผู้ถูกอัลฟ่าปฏิเสธ — อุ้มท้องลูกของศัตรูเขา

ลูน่าผู้ถูกอัลฟ่าปฏิเสธ — อุ้มท้องลูกของศัตรูเขา

Lorenza Pollick

5.0
ความคิดเห็น
9
ชม
9
บท

คีริน อัลฟ่าผู้เป็นคู่แท้ของฉัน... เขาควรจะเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน แต่ในสายตาของเขา ฉันเป็นได้แค่ตัวแทนของผู้หญิงอีกคนในชีวิตของเขา... ลลิล เมื่อลลิลอ้างว่าเธอถูกพวกหมาป่าเร่ร่อนทำร้ายและกำลังตั้งท้องลูกนอกคอก คีรินก็ตัดสินใจเลือก เขาสั่งให้ฉันไปบอกกับสภาผู้อาวุโสของฝูงว่า ฉันคือคนที่ถูกย่ำยี เขาสั่งให้ฉันรับเป็นแม่ของลูกในท้องลลิล และเมื่อฉันพบว่าตัวเองกำลังตั้งท้องลูกของเรา เขาก็ออกคำสั่งสุดท้าย... ไปหาหมอ แล้วเอามันออกซะ เขาบอกว่าลูกของเราจะทำให้ลลิลต้องเครียดเกินไป เขาปลอบโยนหล่อนอย่างอ่อนหวานผ่านกระแสจิตส่วนตัว ขณะที่สั่งให้ฉันฆ่าลูกของเราเอง ฉันเป็นแค่เครื่องมือให้เขาใช้แล้วทิ้ง ส่วนหล่อนคือสมบัติล้ำค่าที่ต้องปกป้อง แต่เมื่อแม่ของเขาขังฉันไว้ในห้องขังที่บุด้วยแร่เงิน ปล่อยให้ฉันแท้งลูกจมกองเลือดของตัวเอง ความรักสุดท้ายที่ฉันมีให้เขาก็แหลกสลายกลายเป็นเถ้าถ่าน ขณะที่นอนอยู่ตรงนั้น ร่างกายแหลกสลายและหัวใจว่างเปล่า ฉันรวบรวมพละกำลังเฮือกสุดท้ายและเปล่งเสียงหอนที่ไม่ได้ใช้มาตั้งแต่เด็ก มันคือเสียงเรียกศักดิ์สิทธิ์ถึงครอบครัวของฉัน... ราชวงศ์แห่งตระกูลเขี้ยวขาว... ให้มารับเจ้าหญิงของพวกเขากลับคืน

ลูน่าผู้ถูกอัลฟ่าปฏิเสธ — อุ้มท้องลูกของศัตรูเขา บทที่ 1

คีริน อัลฟ่าผู้เป็นคู่แท้ของฉัน... เขาควรจะเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน แต่ในสายตาของเขา ฉันเป็นได้แค่ตัวแทนของผู้หญิงอีกคนในชีวิตของเขา... ลลิล

เมื่อลลิลอ้างว่าเธอถูกพวกหมาป่าเร่ร่อนทำร้ายและกำลังตั้งท้องลูกนอกคอก คีรินก็ตัดสินใจเลือก

เขาสั่งให้ฉันไปบอกกับสภาผู้อาวุโสของฝูงว่า ฉันคือคนที่ถูกย่ำยี

เขาสั่งให้ฉันรับเป็นแม่ของลูกในท้องลลิล

และเมื่อฉันพบว่าตัวเองกำลังตั้งท้องลูกของเรา เขาก็ออกคำสั่งสุดท้าย... ไปหาหมอ แล้วเอามันออกซะ เขาบอกว่าลูกของเราจะทำให้ลลิลต้องเครียดเกินไป

เขาปลอบโยนหล่อนอย่างอ่อนหวานผ่านกระแสจิตส่วนตัว ขณะที่สั่งให้ฉันฆ่าลูกของเราเอง ฉันเป็นแค่เครื่องมือให้เขาใช้แล้วทิ้ง ส่วนหล่อนคือสมบัติล้ำค่าที่ต้องปกป้อง

แต่เมื่อแม่ของเขาขังฉันไว้ในห้องขังที่บุด้วยแร่เงิน ปล่อยให้ฉันแท้งลูกจมกองเลือดของตัวเอง ความรักสุดท้ายที่ฉันมีให้เขาก็แหลกสลายกลายเป็นเถ้าถ่าน

ขณะที่นอนอยู่ตรงนั้น ร่างกายแหลกสลายและหัวใจว่างเปล่า ฉันรวบรวมพละกำลังเฮือกสุดท้ายและเปล่งเสียงหอนที่ไม่ได้ใช้มาตั้งแต่เด็ก

มันคือเสียงเรียกศักดิ์สิทธิ์ถึงครอบครัวของฉัน... ราชวงศ์แห่งตระกูลเขี้ยวขาว... ให้มารับเจ้าหญิงของพวกเขากลับคืน

บทที่ 1

มุมมองของศรัณย์ภัทร:

“ศรัณย์ภัทร ไปที่สภาผู้อาวุโส บอกพวกเขาว่าเธอคือคนที่ถูกพวกเร่ร่อนลักพาตัวไป”

เสียงนั้นไม่ใช่เสียงพูด มันคือแรงกดดันในหัวของฉัน เย็นเยียบและเฉียบขาด

มันคือเสียงของคู่แท้ของฉัน อัลฟ่าของฉัน... คีริน

มันดังผ่านกระแสจิต สายใยที่มองไม่เห็นซึ่งเชื่อมโยงสมาชิกทุกคนในฝูงจันทราโลหิตเข้าไว้ด้วยกัน สำหรับคนส่วนใหญ่ สายใยนี้คือความอบอุ่นใจ คือความรู้สึกของการเป็นส่วนหนึ่งตลอดเวลา แต่สำหรับฉัน มันได้กลายเป็นกรงขัง

มือของฉันสั่นเทา ฉันกำชุดผ้าฝ้ายเรียบๆ ที่สวมใส่อยู่แน่น

“คีริน ไม่นะคะ ได้โปรดเถอะค่ะ ฉันยอมรับเป็นแม่ให้ลูกของลลิลตอนที่เด็กเกิดมาแล้ว ฉัน... ฉันรับความอัปยศจากการถูก... ย่ำยีไม่ไหวจริงๆ”

คำพูดเหล่านั้นเป็นเพียงเสียงกระซิบที่สิ้นหวังในใจของฉัน เป็นคำวิงวอนที่ส่งกลับไปตามสายใยแห่งจิตนั้น มีเพียงความเงียบงันชั่วครู่... ความเงียบที่น่าขนลุก

แล้วเสียงของเขาก็ดังขึ้นอีกครั้ง เจือด้วยอำนาจที่ทำให้ฉันเข่าอ่อน มันคือ ‘คำสั่งอัลฟ่า’ พลังพิเศษเฉพาะตัวของผู้นำฝูง มันไม่ใช่คำขอร้อง แต่มันคือคำสั่งที่ถักทอเข้ากับตัวตนของฉัน บังคับให้ต้องเชื่อฟัง

“เธอคือลูน่าในอนาคต เธอต้องเข้มแข็งพอที่จะแบกรับเรื่องนี้เพื่อความมั่นคงของฝูง ลลิลเปราะบางเกินไป เรื่องอื้อฉาวนี้จะทำร้ายเธอ ครอบครัวของเธอเป็นพันธมิตรที่สำคัญกับเราในตอนนี้ เธอรู้ดี อย่าทำให้มันยาก”

คำชมของเขาตบหน้าฉันฉาดใหญ่ เขาเห็นการเสียสละของฉันไม่ใช่ของขวัญจากความรัก แต่เป็นหน้าที่ที่ฉันต้องทำ ความเข้มแข็งของฉันไม่ได้มีไว้เพื่อตัวเอง แต่เพื่อหล่อน... เพื่อลลิล

ฉันหลับตาแน่น ความรู้สึกคลื่นไส้ตีตื้นขึ้นมา

“แล้วลูกล่ะคะ?” ฉันถาม ความคิดของฉันสั่นสะเทาด้วยความกลัวสุดขั้วที่รู้สึกเหมือนน้ำแข็งในเส้นเลือด “ลูกของเราล่ะคะ?”

ความเงียบโรยตัวลงมาอีกครั้ง นานกว่าเดิม ฉันแทบจะสัมผัสได้ถึงความหงุดหงิดและความรำคาญของเขา

“มันผิดเวลา” ในที่สุดเขาก็ตอบ น้ำเสียงเรียบเฉยไร้ความรู้สึก “ตอนนี้ลลิลก็ไม่มั่นคงอยู่แล้ว ความเครียดที่จะต้องมีลูกหมาป่าอีกตัวในบ้านพักของฝูง แถมยังเกิดใกล้ๆ กับลูกของเธอ... มันจะหนักหนาเกินไปสำหรับเธอ ไปหาหมอเถอะ เขารอเธออยู่”

คำสั่งนั้นไม่ได้ถูกพูดออกมา แต่มันอยู่ตรงนั้น... คำสั่งที่โหดร้ายและไม่ได้เอ่ยออกมา... กำจัดลูกของเราซะ

ลมหายใจของฉันสะดุด มือของฉันยกขึ้นกุมท้องที่ยังแบนราบโดยสัญชาตญาณ ลูกของเรา... ชีวิตเล็กๆ ที่กำลังก่อตัวขึ้น เป็นครึ่งหนึ่งของฉันและครึ่งหนึ่งของเขา เขากำลังบอกให้ฉันทำลายมัน... เพื่อผู้หญิงอีกคน

“ฉัน... ฉันเข้าใจค่ะ” ฉันพยายามส่งความคิดกลับไป รู้สึกราวกับว่าความคิดนั้นกำลังถูกฉีกออกจากจิตวิญญาณ

และแล้ว หมัดสุดท้ายที่บดขยี้ทุกอย่างก็มาถึง ขณะที่กระแสจิตของฉันกับเขายังคงเปิดอยู่ ความรู้สึกใหม่ก็แทรกซึมเข้ามา มันคือเสียงสะท้อนของการที่เขาเปิดกระแสจิตส่วนตัวอีกสายหนึ่ง เสียงทุ้มนุ่มนวลของเขาถูกห่อหุ้มด้วยกำมะหยี่

“ไม่เป็นไรนะลลิลคนดีของพี่ อย่าร้องไห้เลย พี่จัดการเรียบร้อยแล้ว ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี”

ความแตกต่างนั้นช่างชัดเจนและโหดร้ายทารุณ มันทำลายบางสิ่งลึกๆ ในตัวฉันจนแหลกละเอียด เขามอบคำสั่งเย็นชาให้ฉัน แต่กลับมอบคำปลอบโยนอันแสนหวานให้หล่อน ฉันเป็นแค่เครื่องมือ แต่หล่อนคือสมบัติล้ำค่า

ขาทั้งสองข้างของฉันขยับไปเอง พาร่างฉันออกจากห้องนอนของเราไปยังปีกพยาบาลของฝูง หมออุดม หมอหมาป่าสูงวัยหน้าตาเคร่งขรึมกำลังรออยู่ เขาไม่จำเป็นต้องถามว่าฉันมาทำไม คำสั่งของอัลฟ่าที่ส่งถึงหมอประจำฝูงก็ไม่ต่างจากราชโองการ เครื่องมือสีเงินวาววับถูกวางเรียงรายอยู่บนถาดแล้ว

“ลูน่าครับ” เขาพูด น้ำเสียงแฝงความสงสารซึ่งยิ่งทำให้ทุกอย่างเลวร้ายลง “อัลฟ่าคีรินแจ้งผมเรื่องสถานการณ์แล้ว”

เขามองมาที่ฉัน ดวงตาของเขาฉายแววเศร้าสร้อยอย่างสุดซึ้ง “คุณควรรู้นะครับ... อาการบาดเจ็บที่คุณได้รับจากการต่อสู้เพื่อเขาเมื่อฤดูกาลที่แล้ว... มันทำให้ร่างกายคุณอ่อนแอลง การทำแท้งครั้งนี้... มีแนวโน้มสูงที่จะทำให้คุณไม่สามารถตั้งท้องลูกหมาป่าเลือดบริสุทธิ์ได้อีกเลย”

คำพูดของเขาแขวนอยู่ในอากาศ หนักอึ้งและน่าอึดอัด ไม่มีลูกอีกแล้ว เขากำลังขอให้ฉันเสียสละไม่ใช่แค่ลูกคนนี้ แต่คือลูกในอนาคตของเราทุกคน

หมออุดมหยิบมีดผ่าตัดโค้งมนสีเงินขึ้นมา โลหะสะท้อนแสงแวววาว และหมาป่าในตัวฉันก็ผงะถอย เงินเป็นพิษต่อเผ่าพันธุ์ของเรา มันแผดเผาผิวหนังและดูดกลืนพละกำลัง เครื่องมือที่ทำจากมันถูกออกแบบมาเพื่อการสิ้นสุด

ขณะที่เขาขยับเข้ามาใกล้ การเคลื่อนไหวเล็กๆ ที่แทบจะมองไม่เห็นก็เกิดขึ้นลึกๆ ในตัวฉัน มันไม่ใช่การเตะ มันเป็นเพียง... ประกายไฟ ประกายแห่งชีวิตที่ยืนยันการมีอยู่ของมัน “ของข้า”

หมาป่าในตัวฉันที่ถูกกดขี่และเงียบงันมานานเพื่อคีริน คำรามลั่นขึ้นมาอย่างเกรี้ยวกราด “ลูกของเรา! ของข้า!”

“หยุดนะ!” ฉันร้องลั่น ถอยกรูดออกจากโต๊ะ “ฉันทำไม่ได้ ฉันจะไม่ทำ”

หมอหยุดชะงัก ความประหลาดใจฉายบนใบหน้า แต่เขาไม่ได้โต้เถียง เขาเพียงแค่พยักหน้า

ฉันเดินโซซัดโซเซออกจากปีกพยาบาล หัวใจเต้นรัวเหมือนกลองในอก ฉันจะปกป้องลูกคนนี้ ฉันจะทำ ฉันต้องทำ

ขณะที่ก้าวเข้าสู่ลานกว้างของฝูง สายตาของฉันก็ถูกดึงไปที่จอขนาดยักษ์กลางแจ้ง ปกติมันจะแสดงข่าวสารหรือประกาศของฝูง แต่ตอนนี้ มันกำลังฉายภาพสดจากร้านบูติกหรูของมนุษย์

เขาอยู่ที่นั่น อัลฟ่าของฉัน คีรินของฉัน เขากำลังยิ้ม ก้มหน้าลงใกล้กับลลิล มือของหล่อนวางอยู่บนท้องที่นูนเด่นของเธอ และเขากำลังถือเปลไม้แกะสลักอย่างประณีตให้เธอดู

กระแสจิตที่ฉันลืมปิดไปนั้นปะทุขึ้นด้วยความคิดเย้ยหยันของคนในฝูง

“ดูนั่นสิ นังโอเมก้าชั้นต่ำที่คิดว่าตัวเองเป็นลูน่า”

“สงสัยจะไปอ้าขาให้พวกเร่ร่อนตัวแรกที่เจอ”

“ดีแล้วที่อัลฟ่าคีรินจะกำจัดหล่อนไปซะ เป็นตัวอัปยศจริงๆ”

เสียงเหล่านั้นเหมือนฝูงต่อในหัวของฉัน พวกเขาคิดว่าฉันเป็นโอเมก้าไร้ค่าที่เขาเก็บมาเลี้ยงด้วยความสงสาร พวกเขาไม่รู้เลยว่าฉันคือเจ้าหญิงแห่งตระกูลเขี้ยวขาว ว่าฉันซ่อนกลิ่นที่แท้จริงอันทรงพลังและกดสายเลือดอัลฟ่าของตัวเองไว้เพียงเพื่อจะได้อยู่กับเขา

ฉันละสายตาจากจอที่เขากำลังเอาอกเอาใจผู้หญิงอีกคนกับลูกของหล่อน มามองท้องที่ยังแบนราบของตัวเอง ที่ซึ่งลูกของเรากำลังต่อสู้เพื่อมีชีวิตอยู่

เศษเสี้ยวสุดท้ายของหัวใจฉันกลายเป็นหิน ฉันจะไม่แค่จากไป ฉันจะตัดสายสัมพันธ์ ฉันจะทำพิธีปฏิเสธ และฉันจะทำให้เขารู้สึกถึงความเจ็บปวดรวดร้าวของสิ่งที่เขาโยนทิ้งไป

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ Lorenza Pollick

ข้อมูลเพิ่มเติม
คำโกหกของอัลฟ่า การลุกฮือของโอเมก้า

คำโกหกของอัลฟ่า การลุกฮือของโอเมก้า

มนุษย์หมาป่า

5.0

หลังจากเข้าเวรยาวนาน 36 ชั่วโมงที่ศูนย์บำบัด ฉันนำอาหารจานโปรดไปให้คู่ชีวิตของฉัน อัลฟ่าภาคิน หวังว่าเราจะได้ใช้เวลาเงียบๆ ด้วยกัน แต่ฉันกลับพบเขาอยู่ในคฤหาสน์ลับที่ชายขอบอาณาเขตของเรา กำลังหัวเราะอยู่กับผู้หญิงอีกคนและเด็กชายตัวเล็กๆ ที่ฉันไม่เคยรู้ว่ามีตัวตนอยู่ ฉันซ่อนตัวอยู่ในเงามืด และได้ยินเขาเรียกฉันว่า "โอเมก้าตัวคั่นเวลา" เป็นแค่เครื่องมือทางการเมืองที่เขาจะเขี่ยทิ้งทันทีที่สนธิสัญญาฉบับใหม่ถูกลงนาม พ่อแม่บุญธรรมของฉัน ซึ่งก็คืออัลฟ่าและลูน่าของฝูง ก็รู้เห็นเป็นใจด้วย ทั้งชีวิตของฉัน สายใยแห่งโชคชะตาของฉัน มันคือเรื่องโกหกที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างประณีต และในตอนนั้นเอง เขาก็ส่งกระแสจิตมาหาฉัน "คิดถึงนะ ที่รัก" ความโหดร้ายที่แสนธรรมดานั้นแผดเผาหยาดน้ำตาของฉันจนเหือดแห้ง เหลือทิ้งไว้เพียงความแค้นที่เย็นเยียบจับขั้วหัวใจ พวกเขากำลังวางแผนจะทำให้ฉันอับอายต่อหน้าสาธารณชนในงานเลี้ยงอาหารค่ำสุดหรู แต่ฉันก็ได้เตรียมของขวัญสำหรับงานวันเกิดลูกชายของเขาไว้แล้ว และมันจะถูกส่งไปในเวลาเดียวกันพอดี ข้างในนั้นคือคริสตัลบันทึกข้อมูลที่เก็บความลับทุกอย่างของพวกเขาเอาไว้

จากเถ้าถ่าน: โอกาสครั้งที่สอง

จากเถ้าถ่าน: โอกาสครั้งที่สอง

โรแมนติก

5.0

ฉันเคยรักภาคิน วัฒนากร คู่หมั้นของฉันมาตั้งแต่เรายังเด็ก การแต่งงานของเราควรจะเป็นการผนึกสัญญาที่สมบูรณ์แบบสำหรับการควบรวมกิจการระหว่างสองอาณาจักรธุรกิจของครอบครัวเรา ในชาติที่แล้ว เขายืนอยู่ข้างนอกสตูดิโอศิลปะที่กำลังถูกไฟเผาพร้อมกับจูลี่ น้องสาวต่างแม่ของฉัน และมองดูฉันตาย ฉันกรีดร้องเรียกชื่อเขา ควันไฟทำให้ฉันสำลัก ผิวหนังของฉันร้อนผ่าวจากความร้อน “ภาคิน ได้โปรด! ช่วยฉันด้วย!” จูลี่เกาะแขนเขาแน่น ใบหน้าของเธอแสดงความหวาดกลัวจอมปลอม “มันอันตรายเกินไป! คุณจะเจ็บตัวนะ! เราต้องไปแล้ว!” และเขาก็เชื่อฟัง เขามองฉันเป็นครั้งสุดท้าย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสมเพชที่กรีดลึกยิ่งกว่าเปลวไฟใดๆ แล้วเขาก็หันหลังและวิ่งหนีไป ทิ้งให้ฉันถูกเผาจนตาย จนกระทั่งวินาทีสุดท้ายของชีวิต ฉันก็ยังไม่เข้าใจ เด็กผู้ชายที่เคยสัญญาว่าจะปกป้องฉันเสมอ กลับยืนมองฉันถูกเผาทั้งเป็น ความรักที่ไม่มีเงื่อนไขของฉันคือราคาที่ฉันต้องจ่ายเพื่อให้เขาได้ไปอยู่กับน้องสาวของฉัน เมื่อฉันลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันกลับมาอยู่ในห้องนอนของตัวเอง ในอีกหนึ่งชั่วโมง ฉันมีนัดประชุมคณะกรรมการของครอบครัว ครั้งนี้ ฉันเดินตรงไปที่หัวโต๊ะและพูดว่า “ฉันขอถอนหมั้น”

หนังสือที่คุณอาจชอบ

มงกุฎเลือด

มงกุฎเลือด

Tepui Frost
5.0

ในชาติก่อน นางได้ต่อสู้เพื่อประเทศชาติเป็นเวลาห้าปี แต่ความดีความชอบทางการทหารกลับถูกน้องหญิงยึดไป คู่หมั้นที่นางรักหมดใจนั้นกลับนิ่งเฉยและร่วมมือกับอีกฝ่ายผลักนางตกลงสู่ห้วงลึกจนต้องเสียชีวิตอย่างน่าสลดใจในคืนที่หนาวเย็น หลังจากได้เกิดใหม่ นางสาบานว่าจะทำให้ทุกคนที่รังแกนางได้รับผลกรรมที่สาสม เมื่อเผชิญหน้ากับครอบครัวที่เสแสร้งและผู้ชายเจ้าชู้ นางยิ้มเยาะ : ความดีความชอบทางทหาร? รางวัล? คู่หมั้น? เอาไปให้หมด นางหันหลังกลับและคุกเข่าในงานเลี้ยงในวังอย่างน่าตกใจโดยชี้ตรงไปยังมุมมืดที่มีอ๋องอวี้นั่งอยู่บนรถเข็น“ขอฝ่าบาททรงโปรดพระราชทานการสมรสระหว่างหม่อมฉันกับอ๋องอวี้เพคะ” ทุกคนต่างตกตะลึง อ๋องอวี้เซียวจือ ขาทั้งสองข้างใช้การไม่ได้และมีนิสัยเย็นชา เป็นคนที่ทุกคนหลีกเลี่ยงเสมือนปีศาจที่มีชีวิต ทุกคนหัวเราะเยาะนางว่าคงบ้าไปแล้ว ถึงรนหาที่ตายเช่นนี้ แต่ไม่มีใครรู้ว่านางเห็นถึงความโดดเด่นและพลังที่ซ่อนอยู่ลึกในตัวชายคนนี้ นางช่วยให้เขาฟื้นฟูความแข็งแกร่งและรักษาขาที่เป็นพิการ เขาสัญญาว่าจะให้ชีวิตที่มั่นคงแก่นางและเป็นที่พึ่งที่แข็งแกร่งที่สุดให้นาง เมื่อน้องหญิงที่แอบอ้างนำความดีความชอบทางทหารของนางไปอวดความเก่งกล้า และแม่แท้ ๆ ยังคงใช้กลอุบายควบคุมชะตากรรมของนาง… นางและอ๋องอวี้ร่วมมือกันวางแผนอย่างรอบคอบทุกขั้นตอน เปิดโปงกลโกงและแสดงความกล้าหาญในสนามรบ! จนกระทั่งอ๋องอวี้ยืนขึ้นได้อีกครั้งและมีอำนาจครอบครองราชสำนัก จนกระทั่งนางแสดงตราประทับที่แท้จริงข และให้ทหารทั้งหลายยอมรับ ทุกคนเพิ่งรู้สึกตระหนักว่า คนที่พวกเขาเคยทิ้งไปไม่ต่างจากขยะนั้น ทั้งคู่ได้จับมือกันแล้วครองแผ่นดินไว้ด้วยแล้ว

เสด็จอาเลิกตามใจพระชายาสักทีเถอะ

เสด็จอาเลิกตามใจพระชายาสักทีเถอะ

Pinkygirl
4.8

ในชีวิตชาติที่แล้ว เพื่อช่วยรักแรกของตัวเอง คนชั่วสามคนได้ทำลายพลังการต่อสู้ของนาง ตัดแขนขาของนางออก ตัดเส้นเลือดของนางและปล่อยเลือดของนางไหลออกมาทั้งอย่างนั้น และทรมานนางจนตาย เมื่อเกิดใหม่ครั้งนี้ นางวางแผนอย่างรอบคอบ โดยสาบานว่าจะให้พวกเขาได้สัมผัสกับความทุกข์ทรมานที่นางเคยประสบมา! รักแรกที่ไร้เดียงสาอะไรกัน ที่จริงก็เป็นเพียงผู้หญิงที่ตีสองหน้าเก่ง อยากจะไต่ขึ้นไปสูงเหรอ งั้นก็จะให้เจ้าปีนขึ้นไป ยิ่งปีนขึ้นสูงมากเท่าไร ตอนตกลงมาก็จะยิ่งเจ็บมากเท่านั้น! พวกสวะสมควรได้รับบาปกรรมของพวกสวะ พวกมันทำชั่วกับนางไปชั่วชีวิตหนึ่ง นางจะทำให้พวกมันไม่ตายดี พวกคนที่เจ้าเล่ห์ ตีสองหน้าเก่ง นางจะจัดการกับทุกคน! แต่นางไม่เคยคิดเลยว่าในการแก้แค้นของนาง นางจะไปมีเรื่องกับเสด็จอาที่เป็นเจ้าแผนการเข้า ที่วัน ๆ ต้องการให้นางจูบและกอดเขาตลอดทั้งวัน ในขณะที่นางแก้แค้นคนชั่วนั้นยังสามารถสนิทสนมกับเสด็จอาด้วย ในความจริงแล้ว การที่เป็นผู้หญิงชั่วๆ ก็มีความสุขมาทีเดียวกว่าที่คิดเลย!

นางแกร่งหวนคืน

นางแกร่งหวนคืน

rabb
5.0

การสมรู้ร่วมคิดครั้งหนึ่งทำให้ตระกูลถูกทำลายจนหมดสิ้น ญาติพี่น้องต้องตายอย่างน่าสลดใจ ตระกูลเซียวถูกตราหน้าว่าเป็นกบฏและถูกประณามอย่างหนัก ภายใต้สถานการณ์ที่ยากลำบาก เซียวโหรวถูกสามีทรยศ ขณะตั้งครรภ์ถูกบีบให้กระโดดหน้าผาเพื่อจบชีวิต แต่เมื่อนางลืมตาขึ้นอีกครั้ง กลับพบว่าตัวเองอยู่ในร่างของฮูหยินรองในจวนกงชินโหว จวนโหวที่ดูเหมือนจะทรงอำนาจ แต่กลับเต็มไปด้วยความลับและเรื่องสกปรกต่างๆ เผชิญหน้ากับเหล่าคนเลวที่แฝงตัวอยู่ เซียวโหรวขมวดคิ้วและตัดสินใจจัดการปัญหาอย่างเด็ดขาด นางจัดการคนรับใช้ที่ดื้อรั้น สั่นคลอนคนเลว ทอดทิ้งสามีที่ไม่คู่ควร และสร้างชื่อเสียงให้เป็นที่รู้จักในเมืองหลวง นางตั้งใจใช้มือที่เรียบเนียนของตนเป็นดั่งมีดคมเพื่อเปิดทางเลือดเพื่อแก้ไขความผิดและล้างแค้นให้กับตระกูล เขาคือรัฐทายาทที่มีอำนาจสูงสุดของตระกูลใหญ่ในแผ่นดินต้าเหลียง เขาหล่อเหลามีความหยิ่งยโสและเจ้าอารมณ์ คนทั่วไปพูดว่าเขาเย่อหยิ่ง ไม่มีมนุษยธรรม คุมขังพ่อฆ่าน้องชาย มือเปื้อนเลือดเหมือนนักฆ่า แต่เขายิ้มและพูดว่า "เมื่อเทียบกับแม่นางเซียวแล้ว ข้าสู้ไม่ติดเลย"

ไฟรักเร่าร้อน NC18++

ไฟรักเร่าร้อน NC18++

Me'JinJin
4.9

คิณ อัคนี สุริยวานิชกุล ทายาทคนโตของสุริยวานิชกุลกรุ๊ป อายุ 26 ปี นักธุรกิจหนุ่มที่หน้าตาหล่อเหลาราวกับเทพบุตร เย็นชากับผู้หญิงทั้งโลกยกเว้นเธอเพียงคนเดียวเท่านั้น เอย อรนลิน "เมื่อเขาดึงเธอเข้ามาในวังวนของไฟรักที่แผดเผาหัวใจดวงน้อยๆของเธอให้ไหม้ไปทั้งดวง" "เธอแน่ใจนะว่าจะให้ฉันช่วยค่าตอบแทนมันสูงเธอจ่ายไหวเหรอ?" เอย อรนลิน พิศาลวรางกูล ดาวเด่นของวงการบันเทิงที่ผันตัวไปรับบทนางร้าย เธอสวย เซ็กซี่ ขี้ยั่วกับเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น "เขาคือดวงไฟที่จุดประกายขึ้นในหัวใจดวงน้อยๆของเธอให้หลงเริงร่าอยู่ในวังวนแห่งไฟรัก" "อะ อึก จะ เจ็บ เอยเจ็บค่ะคุณคิณ"

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
ลูน่าผู้ถูกอัลฟ่าปฏิเสธ — อุ้มท้องลูกของศัตรูเขา ลูน่าผู้ถูกอัลฟ่าปฏิเสธ — อุ้มท้องลูกของศัตรูเขา Lorenza Pollick มนุษย์หมาป่า
“คีริน อัลฟ่าผู้เป็นคู่แท้ของฉัน... เขาควรจะเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน แต่ในสายตาของเขา ฉันเป็นได้แค่ตัวแทนของผู้หญิงอีกคนในชีวิตของเขา... ลลิล เมื่อลลิลอ้างว่าเธอถูกพวกหมาป่าเร่ร่อนทำร้ายและกำลังตั้งท้องลูกนอกคอก คีรินก็ตัดสินใจเลือก เขาสั่งให้ฉันไปบอกกับสภาผู้อาวุโสของฝูงว่า ฉันคือคนที่ถูกย่ำยี เขาสั่งให้ฉันรับเป็นแม่ของลูกในท้องลลิล และเมื่อฉันพบว่าตัวเองกำลังตั้งท้องลูกของเรา เขาก็ออกคำสั่งสุดท้าย... ไปหาหมอ แล้วเอามันออกซะ เขาบอกว่าลูกของเราจะทำให้ลลิลต้องเครียดเกินไป เขาปลอบโยนหล่อนอย่างอ่อนหวานผ่านกระแสจิตส่วนตัว ขณะที่สั่งให้ฉันฆ่าลูกของเราเอง ฉันเป็นแค่เครื่องมือให้เขาใช้แล้วทิ้ง ส่วนหล่อนคือสมบัติล้ำค่าที่ต้องปกป้อง แต่เมื่อแม่ของเขาขังฉันไว้ในห้องขังที่บุด้วยแร่เงิน ปล่อยให้ฉันแท้งลูกจมกองเลือดของตัวเอง ความรักสุดท้ายที่ฉันมีให้เขาก็แหลกสลายกลายเป็นเถ้าถ่าน ขณะที่นอนอยู่ตรงนั้น ร่างกายแหลกสลายและหัวใจว่างเปล่า ฉันรวบรวมพละกำลังเฮือกสุดท้ายและเปล่งเสียงหอนที่ไม่ได้ใช้มาตั้งแต่เด็ก มันคือเสียงเรียกศักดิ์สิทธิ์ถึงครอบครัวของฉัน... ราชวงศ์แห่งตระกูลเขี้ยวขาว... ให้มารับเจ้าหญิงของพวกเขากลับคืน”
1

บทที่ 1

29/10/2025

2

บทที่ 2

29/10/2025

3

บทที่ 3

29/10/2025

4

บทที่ 4

29/10/2025

5

บทที่ 5

29/10/2025

6

บทที่ 6

29/10/2025

7

บทที่ 7

29/10/2025

8

บทที่ 8

29/10/2025

9

บทที่ 9

29/10/2025