จากเถ้าถ่าน: โอกาสครั้งที่สอง

จากเถ้าถ่าน: โอกาสครั้งที่สอง

Lorenza Pollick

5.0
ความคิดเห็น
116
ชม
20
บท

ฉันเคยรักภาคิน วัฒนากร คู่หมั้นของฉันมาตั้งแต่เรายังเด็ก การแต่งงานของเราควรจะเป็นการผนึกสัญญาที่สมบูรณ์แบบสำหรับการควบรวมกิจการระหว่างสองอาณาจักรธุรกิจของครอบครัวเรา ในชาติที่แล้ว เขายืนอยู่ข้างนอกสตูดิโอศิลปะที่กำลังถูกไฟเผาพร้อมกับจูลี่ น้องสาวต่างแม่ของฉัน และมองดูฉันตาย ฉันกรีดร้องเรียกชื่อเขา ควันไฟทำให้ฉันสำลัก ผิวหนังของฉันร้อนผ่าวจากความร้อน “ภาคิน ได้โปรด! ช่วยฉันด้วย!” จูลี่เกาะแขนเขาแน่น ใบหน้าของเธอแสดงความหวาดกลัวจอมปลอม “มันอันตรายเกินไป! คุณจะเจ็บตัวนะ! เราต้องไปแล้ว!” และเขาก็เชื่อฟัง เขามองฉันเป็นครั้งสุดท้าย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสมเพชที่กรีดลึกยิ่งกว่าเปลวไฟใดๆ แล้วเขาก็หันหลังและวิ่งหนีไป ทิ้งให้ฉันถูกเผาจนตาย จนกระทั่งวินาทีสุดท้ายของชีวิต ฉันก็ยังไม่เข้าใจ เด็กผู้ชายที่เคยสัญญาว่าจะปกป้องฉันเสมอ กลับยืนมองฉันถูกเผาทั้งเป็น ความรักที่ไม่มีเงื่อนไขของฉันคือราคาที่ฉันต้องจ่ายเพื่อให้เขาได้ไปอยู่กับน้องสาวของฉัน เมื่อฉันลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันกลับมาอยู่ในห้องนอนของตัวเอง ในอีกหนึ่งชั่วโมง ฉันมีนัดประชุมคณะกรรมการของครอบครัว ครั้งนี้ ฉันเดินตรงไปที่หัวโต๊ะและพูดว่า “ฉันขอถอนหมั้น”

จากเถ้าถ่าน: โอกาสครั้งที่สอง บทที่ 1

ฉันเคยรักภาคิน วัฒนากร คู่หมั้นของฉันมาตั้งแต่เรายังเด็ก การแต่งงานของเราควรจะเป็นการผนึกสัญญาที่สมบูรณ์แบบสำหรับการควบรวมกิจการระหว่างสองอาณาจักรธุรกิจของครอบครัวเรา

ในชาติที่แล้ว เขายืนอยู่ข้างนอกสตูดิโอศิลปะที่กำลังถูกไฟเผาพร้อมกับจูลี่ น้องสาวต่างแม่ของฉัน และมองดูฉันตาย

ฉันกรีดร้องเรียกชื่อเขา ควันไฟทำให้ฉันสำลัก ผิวหนังของฉันร้อนผ่าวจากความร้อน “ภาคิน ได้โปรด! ช่วยฉันด้วย!”

จูลี่เกาะแขนเขาแน่น ใบหน้าของเธอแสดงความหวาดกลัวจอมปลอม “มันอันตรายเกินไป! คุณจะเจ็บตัวนะ! เราต้องไปแล้ว!”

และเขาก็เชื่อฟัง เขามองฉันเป็นครั้งสุดท้าย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสมเพชที่กรีดลึกยิ่งกว่าเปลวไฟใดๆ แล้วเขาก็หันหลังและวิ่งหนีไป ทิ้งให้ฉันถูกเผาจนตาย

จนกระทั่งวินาทีสุดท้ายของชีวิต ฉันก็ยังไม่เข้าใจ เด็กผู้ชายที่เคยสัญญาว่าจะปกป้องฉันเสมอ กลับยืนมองฉันถูกเผาทั้งเป็น ความรักที่ไม่มีเงื่อนไขของฉันคือราคาที่ฉันต้องจ่ายเพื่อให้เขาได้ไปอยู่กับน้องสาวของฉัน

เมื่อฉันลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันกลับมาอยู่ในห้องนอนของตัวเอง ในอีกหนึ่งชั่วโมง ฉันมีนัดประชุมคณะกรรมการของครอบครัว ครั้งนี้ ฉันเดินตรงไปที่หัวโต๊ะและพูดว่า “ฉันขอถอนหมั้น”

บทที่ 1

ประตูไม้โอ๊กหนักอึ้งของห้องประชุมคณะกรรมการตระกูลอัครโยธินถูกผลักเปิดออกอย่างแรงจนแก้วคริสตัลบนโต๊ะไม้มะฮอกกานีสั่นไหว

พราว อัครโยธิน ยืนอยู่ที่ประตู ใบหน้าของเธอซีดเซียว ปราศจากเครื่องสำอาง และดวงตาที่เคยอบอุ่นอ่อนโยน บัดนี้กลับเย็นชาและแข็งกระด้างราวกับเศษน้ำแข็ง

เธอเดินตรงไปที่หัวโต๊ะ ที่ซึ่งพ่อของเธอนั่งอยู่ด้วยสีหน้างุนงง

“พราวต้องการถอนหมั้นค่ะ”

น้ำเสียงของเธอราบเรียบไร้ความรู้สึก มันตัดผ่านเสียงพูดคุยแผ่วเบาเกี่ยวกับเรื่องการควบรวมกิจการที่กำลังจะเกิดขึ้นระหว่างอัครโยธิน กรุ๊ป และอาณาจักรวัฒนากร

คุณไพศาล อัครโยธิน พ่อของเธอ จ้องมองเธอ “พราว ลูกพูดเรื่องอะไรกัน? อย่าทำตัวไร้สาระน่า เดี๋ยวภาคินก็มาแล้ว”

“พราวไม่ได้ไร้สาระค่ะ” เธอกล่าว พลางกวาดสายตามองสมาชิกในครอบครัวที่มาชุมนุมกัน “พราวจะไม่แต่งงานกับคุณภาคิน วัฒนากร”

“นี่มันไม่ใช่เรื่องของลูกคนเดียวนะพราว” พ่อของเธอพูดเสียงดังขึ้น “นี่มันคือเรื่องการควบรวมกิจการที่วางแผนกันมาเป็นสิบปี มันคืออนาคตของตระกูลเรา”

ชีวิตนั้นได้จบสิ้นลงในวินาทีที่เธอเผชิญหน้ากับเขาและน้องสาวต่างแม่เรื่องที่พวกเขาลักลอบคบหากัน การเผชิญหน้าครั้งนั้นบานปลายจนน่าเกลียด และท่ามกลางความโกลาหล ไฟก็เริ่มลุกไหม้ในสตูดิโอศิลปะของเธอ

สิ่งสุดท้ายที่เธอจำได้คือความเจ็บปวดแสนสาหัสตอนที่เขาทิ้งให้เธอถูกเผา แล้วจากนั้น...ก็คือความว่างเปล่าที่มืดมิดและเงียบงัน จนกระทั่งเธอสะดุ้งตื่นขึ้นมาบนเตียงของตัวเองเมื่อเช้านี้ แสงแดดส่องสว่าง นกขับขาน และปฏิทินก็แสดงวันที่เมื่อสองปีก่อน มันไม่ใช่ความฝัน มันคือโอกาสครั้งที่สอง

เธอจำไฟนั่นได้ ควันฉุนกึกที่อัดแน่นในปอด ความร้อนที่แผดเผาผิวหนัง เธอจำได้ว่ากรีดร้องเรียกภาคิน คู่หมั้นของเธอ ผู้ชายที่เธอรักมาตั้งแต่เด็ก

เขาอยู่ที่นั่น เขายืนอยู่นอกประตูสตูดิโอศิลปะของเธอ ใบหน้าของเขาสว่างวาบด้วยแสงจากเปลวไฟ และข้างๆ เขาก็คือจูลี่ น้องสาวต่างแม่ของเธอ

“ภาคิน ได้โปรด! ช่วยฉันด้วย!” เธอเคยกรีดร้อง เสียงแหบแห้ง

จูลี่เกาะแขนเขาแน่น ใบหน้าของเธอแสดงความหวาดกลัวจอมปลอม “ภาคิน มันอันตรายเกินไป! คุณจะเจ็บตัวนะ! เราต้องไปแล้ว!”

และเขาก็เชื่อฟัง เขามองพราวเป็นครั้งสุดท้าย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสมเพชที่กรีดลึกยิ่งกว่าเปลวไฟใดๆ แล้วเขาก็หันหลังและวิ่งหนีไป ทิ้งให้เธอตาย

ความทรงจำนั้นชัดเจนจนทำให้เธอคลื่นไส้ นั่นคือราคาของความอ่อนโยนของเธอ นั่นคือรางวัลสำหรับความรักที่ไม่มีเงื่อนไขของเธอ

“เขาไม่ได้รักพราวค่ะ” พราวพูด น้ำเสียงของเธอยังคงสงบนิ่งอย่างน่าประหลาด “เขารักจูลี่”

มีเสียงสูดหายใจดังขึ้นจากอีกฟากของโต๊ะ

จูลี่ นรินทร์ น้องสาวต่างแม่ของเธอ เงยหน้าขึ้น ดวงตากลมโตไร้เดียงสาของเธอเริ่มมีน้ำตาคลอ “พี่พราวคะ พูดแบบนี้ได้ยังไง คุณภาคินรักพี่พราวจะตายไป จูลี่...จูลี่ก็แค่น้องสาวของพี่”

“อย่ากล้าเรียกตัวเองว่าน้องสาวฉัน” พราวตวาด ในที่สุดน้ำเสียงของเธอก็แตกพร่าด้วยความโกรธเกรี้ยว

“พราว พอได้แล้ว!” คุณไพศาลตบโต๊ะดังปัง

จูลี่เริ่มร้องไห้สะอึกสะอื้นเบาๆ เป็นเสียงที่น่าสงสารและบีบหัวใจซึ่งมักจะได้ผลกับผู้ชายในครอบครัวนี้เสมอ “คุณภาคินเป็นห่วงพี่พราวมากเลยนะคะตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุ เขาโทรมาทุกชั่วโมงเลย เขาไม่นอนทั้งคืนเพื่อตามหาสีน้ำมันรุ่นลิมิเต็ดที่พี่พราวอยากได้สำหรับภาพวาดใหม่”

พราวแทบจะหัวเราะออกมา สีน้ำมันนั่น ใช่ เขาหามันมาให้เธอ

เขายังหาเพชรหายากให้จูลี่ด้วย

“เขาให้สีน้ำมันเธอใช่ไหม?” ดวงตาของพราวล็อกอยู่ที่จูลี่ “แล้วเขาให้อะไรเธอ?”

จูลี่ทำหน้างุนงง “ฉัน...ฉันไม่เข้าใจว่าพี่หมายถึงอะไร”

พราล้วงเข้าไปในกระเป๋าชุดเดรสสีดำเรียบๆ ของเธอแล้วหยิบกล่องกำมะหยี่เล็กๆ ออกมา เธอโยนมันลงบนโต๊ะ มันไถลไปตามพื้นไม้ขัดมันแล้วหยุดอยู่ตรงหน้าพ่อของเธอ

เขาเปิดมันออก ข้างในเป็นสร้อยคอเส้นหนึ่ง เป็นสายสร้อยเงินบางๆ พร้อมจี้ไพลินรูปหยดน้ำ

“คุณภาคินให้พราวเมื่อเดือนที่แล้วเป็นของขวัญวันครบรอบ” พราวอธิบายให้ทุกคนในห้องฟัง

จากนั้น เธอก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วโยนลงบนโต๊ะข้างๆ กล่อง หน้าจอสว่างขึ้น แสดงรูปภาพรูปหนึ่ง

มันเป็นรูปของภาคินกับจูลี่ พวกเขาอยู่บนเรือยอชต์ พระอาทิตย์กำลังตกดินอยู่ข้างหลัง แขนของภาคินโอบรอบตัวจูลี่ และเขากำลังจูบที่คอของเธอ บนคอของจูลี่มีสร้อยคอเส้นหนึ่ง

มันเป็นสายสร้อยเงินบางๆ พร้อมจี้ไพลินรูปหยดน้ำ

มันเหมือนกับเส้นที่อยู่ในกล่องทุกประการ

“เขาบอกพราวว่ามันเป็นงานชิ้นเดียวในโลก ออกแบบมาเพื่อพราวคนเดียว” พราวพูด น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยการเสียดสี “เขาโกหก”

เธอหยิบกล่องขึ้นมา “เส้นนี้เขาซื้อจากห้างเซ็นทรัล ราคาเจ็ดพันบาท พราวเช็คดูแล้ว ส่วนเส้นที่จูลี่ใส่ในรูปนั่นน่ะ? มาจากคาร์เทียร์ ราคาเจ็ดล้านบาท”

เธอปล่อยให้สร้อยราคาถูกร่วงหล่นจากนิ้ว กระทบกับโต๊ะดังแกร๊ง มันดูน่าสมเพชและเล็กกระจ้อยร่อย

เธอจำได้ว่าเคยทะนุถนอมมันแค่ไหน เคยใส่มันทุกวัน คิดว่ามันเป็นสัญลักษณ์ของความรักที่พิเศษของเขา การตระหนักว่ามันเป็นของราคาถูก ของปลอม เป็นยาขมที่กลืนไม่ลง

ทันใดนั้น ประตูก็เปิดออกอีกครั้ง

ภาคิน วัฒนากร รีบร้อนเข้ามา ผมของเขายุ่งเล็กน้อย เนคไทคลายออก ดูเหมือนเขาวิ่งมาตลอดทาง

“พราว ที่รัก ผมขอโทษที่มาสาย ผม...” เขาหยุดพูดเมื่อเห็นบรรยากาศในห้อง เขาเห็นรูปในโทรศัพท์ สร้อยคอบนโต๊ะ และสีหน้าของพราว

“พราว นี่มันไม่ใช่เรื่องจริงนะ” เขาพูด น้ำเสียงอ้อนวอน “ให้ผมอธิบายนะ”

“อธิบายอะไรคะ?” พราวถาม “อธิบายว่าสร้อยเส้นไหนคือของจริงเหรอ?”

ก่อนที่เขาจะทันได้ตอบ จูลี่ก็ร้องออกมาเบาๆ เธอโงนเงน มือข้างหนึ่งกดหน้าผาก

“ฉันรู้สึก...เวียนหัว” เธอกระซิบ

ทันทีทันใด ความสนใจของภาคินก็เปลี่ยนจากพราวไปที่จูลี่ ความตื่นตระหนกบนใบหน้าของเขาเป็นของจริงแล้ว แต่มันเป็นความรู้สึกที่มีให้ผู้หญิงอีกคนของเขา

“จูลี่!” เขารีบไปอยู่ข้างๆ เธอ ประคองเธอไว้ขณะที่เธอทรุดตัวลง “คุณเป็นอะไรไหม? เป็นอะไรไป?”

เขาประคองเธอด้วยความอ่อนโยนอย่างร้อนรนซึ่งเขาไม่ได้แสดงให้พราวเห็นมานานหลายปี เขาไม่ได้เหลือบมองคู่หมั้นของเขาเลยแม้แต่น้อย ผู้หญิงที่เขาควรจะแต่งงานด้วย ผู้หญิงที่เขาทิ้งให้ถูกเผา

เมื่อมองดูพวกเขา ถ่านไฟแห่งความรักก้อนสุดท้ายในใจของพราวก็มอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่านที่เย็นชืด นี่แหละ นี่คือข้อพิสูจน์ ต่อหน้าทุกคน

การตัดสินใจของเธอไม่ใช่แค่ถูกต้อง แต่มันจำเป็นต่อการอยู่รอดของเธอ

“นั่นไงคะ” พราวพูด น้ำเสียงของเธอดังก้องกังวานด้วยความเด็ดขาด “เห็นไหมคะ? เขาเลือกแล้ว”

เธอมองไปที่พ่อของเธอ ซึ่งใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจและความสยดสยองที่เริ่มปรากฏขึ้น

“พราวขอถอนหมั้นค่ะ” เธอกล่าวซ้ำ “ถ้าตระกูลวัฒนากรต้องการเจ้าสาวจากตระกูลอัครโยธินเพื่อผนึกการควบรวมกิจการ ก็ให้พวกเขาเอาจูลี่ไปสิคะ ดูเหมือนเธอจะเต็มใจรับตำแหน่งแทนพราวมากกว่า”

คุณไพศาลมองจากใบหน้าที่แน่วแน่ของลูกสาวไปยังภาพที่ภาคินกำลังวุ่นวายอยู่กับจูลี่ เขาดูสับสนไปหมด

“พราว...อย่าเพิ่งใจร้อนสิ” เขาพูดตะกุกตะกัก “ทุกคนแค่...ต้องใจเย็นๆ ก่อน”

“ให้เวลาพวกเขาสักสัปดาห์สิคะ” แม่เลี้ยงของเธอ แม่ของจูลี่ เสนออย่างราบรื่น “ช่วงเวลาให้ใจเย็นลง พราวแค่กำลังใช้อารมณ์ เดี๋ยวเธอก็ได้สติเอง”

หนึ่งสัปดาห์ พวกเขากำลังให้เวลาเธอหนึ่งสัปดาห์เพื่อลืมการถูกเผาทั้งเป็น หนึ่งสัปดาห์เพื่อยอมรับการถูกแทนที่ด้วยของเลียนแบบราคาถูก

ได้เลย หนึ่งสัปดาห์ก็มากเกินพอแล้ว

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ Lorenza Pollick

ข้อมูลเพิ่มเติม
คำโกหกของอัลฟ่า การลุกฮือของโอเมก้า

คำโกหกของอัลฟ่า การลุกฮือของโอเมก้า

มนุษย์หมาป่า

5.0

หลังจากเข้าเวรยาวนาน 36 ชั่วโมงที่ศูนย์บำบัด ฉันนำอาหารจานโปรดไปให้คู่ชีวิตของฉัน อัลฟ่าภาคิน หวังว่าเราจะได้ใช้เวลาเงียบๆ ด้วยกัน แต่ฉันกลับพบเขาอยู่ในคฤหาสน์ลับที่ชายขอบอาณาเขตของเรา กำลังหัวเราะอยู่กับผู้หญิงอีกคนและเด็กชายตัวเล็กๆ ที่ฉันไม่เคยรู้ว่ามีตัวตนอยู่ ฉันซ่อนตัวอยู่ในเงามืด และได้ยินเขาเรียกฉันว่า "โอเมก้าตัวคั่นเวลา" เป็นแค่เครื่องมือทางการเมืองที่เขาจะเขี่ยทิ้งทันทีที่สนธิสัญญาฉบับใหม่ถูกลงนาม พ่อแม่บุญธรรมของฉัน ซึ่งก็คืออัลฟ่าและลูน่าของฝูง ก็รู้เห็นเป็นใจด้วย ทั้งชีวิตของฉัน สายใยแห่งโชคชะตาของฉัน มันคือเรื่องโกหกที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างประณีต และในตอนนั้นเอง เขาก็ส่งกระแสจิตมาหาฉัน "คิดถึงนะ ที่รัก" ความโหดร้ายที่แสนธรรมดานั้นแผดเผาหยาดน้ำตาของฉันจนเหือดแห้ง เหลือทิ้งไว้เพียงความแค้นที่เย็นเยียบจับขั้วหัวใจ พวกเขากำลังวางแผนจะทำให้ฉันอับอายต่อหน้าสาธารณชนในงานเลี้ยงอาหารค่ำสุดหรู แต่ฉันก็ได้เตรียมของขวัญสำหรับงานวันเกิดลูกชายของเขาไว้แล้ว และมันจะถูกส่งไปในเวลาเดียวกันพอดี ข้างในนั้นคือคริสตัลบันทึกข้อมูลที่เก็บความลับทุกอย่างของพวกเขาเอาไว้

ลูน่าผู้ถูกอัลฟ่าปฏิเสธ — อุ้มท้องลูกของศัตรูเขา

ลูน่าผู้ถูกอัลฟ่าปฏิเสธ — อุ้มท้องลูกของศัตรูเขา

มนุษย์หมาป่า

5.0

คีริน อัลฟ่าผู้เป็นคู่แท้ของฉัน... เขาควรจะเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน แต่ในสายตาของเขา ฉันเป็นได้แค่ตัวแทนของผู้หญิงอีกคนในชีวิตของเขา... ลลิล เมื่อลลิลอ้างว่าเธอถูกพวกหมาป่าเร่ร่อนทำร้ายและกำลังตั้งท้องลูกนอกคอก คีรินก็ตัดสินใจเลือก เขาสั่งให้ฉันไปบอกกับสภาผู้อาวุโสของฝูงว่า ฉันคือคนที่ถูกย่ำยี เขาสั่งให้ฉันรับเป็นแม่ของลูกในท้องลลิล และเมื่อฉันพบว่าตัวเองกำลังตั้งท้องลูกของเรา เขาก็ออกคำสั่งสุดท้าย... ไปหาหมอ แล้วเอามันออกซะ เขาบอกว่าลูกของเราจะทำให้ลลิลต้องเครียดเกินไป เขาปลอบโยนหล่อนอย่างอ่อนหวานผ่านกระแสจิตส่วนตัว ขณะที่สั่งให้ฉันฆ่าลูกของเราเอง ฉันเป็นแค่เครื่องมือให้เขาใช้แล้วทิ้ง ส่วนหล่อนคือสมบัติล้ำค่าที่ต้องปกป้อง แต่เมื่อแม่ของเขาขังฉันไว้ในห้องขังที่บุด้วยแร่เงิน ปล่อยให้ฉันแท้งลูกจมกองเลือดของตัวเอง ความรักสุดท้ายที่ฉันมีให้เขาก็แหลกสลายกลายเป็นเถ้าถ่าน ขณะที่นอนอยู่ตรงนั้น ร่างกายแหลกสลายและหัวใจว่างเปล่า ฉันรวบรวมพละกำลังเฮือกสุดท้ายและเปล่งเสียงหอนที่ไม่ได้ใช้มาตั้งแต่เด็ก มันคือเสียงเรียกศักดิ์สิทธิ์ถึงครอบครัวของฉัน... ราชวงศ์แห่งตระกูลเขี้ยวขาว... ให้มารับเจ้าหญิงของพวกเขากลับคืน

หนังสือที่คุณอาจชอบ

สวนฟาร์มมหัศจรรย์ยุค80

สวนฟาร์มมหัศจรรย์ยุค80

จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ

เซี่ยถิงถิง ย้อนเวลากลับมาในวันที่แฟนหนุ่มได้บอกเลิกกับเธอ เด็กสาวที่มากความสามารถจากหมู่บ้านเชิงเขาเล็กๆ ครอบครัวของเธอเป็นเกษตรกรมา 13 ชั่วอายุคน เซี่ยถิงถิงถือว่าเป็นปัญญาชนคนแรกของหมู่บ้าน ตลอดเวลาเด็กสาวที่หน้าตาสะสวยและเรียนดีผู้นี้ เป็นคนที่เชื่อฟังคำสั่งสอนของครอบครัวและค่อนข้างจะหัวโบราณอยู่บ้าง นี่จึงเป็นสาเหตุให้แฟนหนุ่มของเธอมีอันต้องเลิกรากันไปเพราะถิงถิงไม่เคยหลับนอนกับเขา นั่นถือว่าเป็นการหมื่นเกียรติของตัวเธอเอง แต่สาเหตุที่แท้จริงแล้วแฟนหนุ่มของเธอเพียงต้องการเกาะกิ่งไม้สูงเพื่อความก้าวหน้าเพียงเท่านั้น เพียงเพราะถิงถิงมาจากครอบครัวชาวนาในชนบทไม่มีแรงสนับสนุนเขาให้ปีนป่ายขึ้นไปอยู่บนกิ่งไม้สูงได้ตามที่เขาต้องการ เขาจึงต้องหันหลังให้กับถิงถิงเพื่อไปเกาะขาลูกสาวนายทหารยศใหญ่ที่มีฐานะร่ำรวยและพร้อมสนับสนุนเขาในสิ่งที่เขาต้องการ ถิงถิงเองถึงแม้จะเสียใจมาก แต่สำหรับเธอแล้ว ชาวนาแล้วอย่างไร ชาวนาก็ถือว่ามีเกียรติ คุณรังเกียจชาวนาก็อย่ากินข้าวที่ชาวนาปลูกก็แล้วกัน ในเวลาชั่วข้ามคืนจากความรักที่เธอมีให้แฟนหนุ่มแต่ตอนนี้เธอมีเพียงความรังเกียจและเสียใจที่มองคนผิดไปเท่านั้น ถิงถิงตัดสินใจลาออกจากงานและเก็บกระเป๋ากลับบ้านเกิด เธอจะพลิกภูเขาแห้งแล้งที่บ้านเกิดให้เป็นแหล่งอาหาร อันอุดมสมบูรณ์ เธอจะทำให้คนที่ดูถูกเธอได้เห็นว่า เกษตรกรนั้นหาได้ต่ำต้อยไม่ เธอจะต้องร่ำรวยเพราะอาชีพของเธอให้ได้ในสักวันและจะตอกหน้าคนพวกนั้นคืนให้สาสม แต่ที่น่าอับอายที่สุดไม่ใช่ถูกแฟนหนุ่มบอกเลิกในที่สาธารณะ แต่เป็นเธอที่เดินเหยียบเปลือกกล้วยแล้วลื่นล้มหัวฟาดต่างหาก เพราะความโมโหทำให้ไม่ทันได้มองทาง นี่ถือว่าตายด้วยความอับอายและคับแค้นใจมากที่สุด ขอบคุณพระเจ้าที่ให้โอกาสเธอได้กลับมา

คืนเผลอรัก

คืนเผลอรัก

เนื้อนวล

เมื่อหล่อนพลั้งพลาดมี One Night Stand กับน้องชายของผู้ชายในฝัน?!! วาสินีเสียใจมากที่ปรมะผู้ชายที่ตนเองแอบรักมาหลายปีพลาดทำผู้หญิงท้อง หญิงสาวดื่มเหล้าจนเมามาย และเผลอไผลมีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนกับปรมินทร์คุณหมอหนุ่มสุดหล่อซึ่งเป็นน้องชายแท้ๆ ของปรมะ! เรื่องทุกอย่างมันควรจะจบแค่นั้น... เพราะทั้งเขากับหล่อนต่างตกลงกันว่าจะเก็บเรื่องนี้เอาไว้เป็นความลับ? หากแต่เรื่องมันไม่ยอมจบน่ะสิ เมื่อเมธวินพี่ชายของหล่อนดันมาพบเจอเข้าพอดิบพอดีดั่งจังหวะนรก! การแต่งงานจอมปลอม กับคุณหมอหนุ่มสุดเย็นชาจึงเกิดขึ้นกะทันหัน เขากับหล่อนจึงต้องร่วมหัวจมท้ายอยู่ในเรือลำเดียวกัน จนกว่าจะมีโอกาสได้เซ็นใบหย่า! ซีรีส์ในชุดที่เกี่ยวข้องกัน 1. ขายหัวใจให้ท่านประธาน 2. มลทินรัก CEO 3. คืนเผลอรัก 4. อุ้มรักเมียแสนชัง

ขอเลิกกับสามีงี่เง่า

ขอเลิกกับสามีงี่เง่า

Thalia Frost

กลางวันอ่อนหวาน กลางคืนร้อนแรง นี่คือคำที่ลู่เยียนจือใช้เพื่อบรรยายถึงเธอ แต่หานเวยบอกว่าตัวเองมีชีวิตอยู่ไม่ถึงครึ่งปี ลู่เยียนจือกลับไม่ลังเลที่จะขอหย่ากับสือเนี่ยน “แค่ปลอบใจเธอไปก่อน ครึ่งปีข้างหน้าเราค่อยแต่งงานใหม่” เขาคิดว่าสือเนี่ยนจะรออยู่ที่เดิมตลอด แต่เธอได้ตาสว่างแล้ว น้ำตาแห้งสนิท หัวใจสือเนี่ยนก็แตกสลายไปแล้วด้วย การหย่าปลอมๆ สุดท้ายกลายเป็นจริง ทำแท้งลูก เริ่มต้นชีวิตใหม่ สือเนี่ยนจากไปโดยไม่หันกลับมาอีก แต่ลู่เยียนจือกลับเสียสติ ต่อมา ได้ยินว่าคุณชายลู่ผู้มีอิทธิพลนั้นก็อยู่นิ่งๆ ต่อไปไม่ได้ ขับรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ไล่ตามเธออย่างบ้าคลั่ง เพียงเพื่อขอให้เธอเหลือบมองเขาอีกครั้ง...

ทางใหม่ เริ่มใหม่

ทางใหม่ เริ่มใหม่

Beckett Grey

ซ่งจิ่งถังรักฮั่วอวิ๋นเซินอย่างลึกซึ้งนานถึงสิบห้าปี แต่ในวันที่เธอคลอดลูกกลับตกอยู่ในอาการโคม่า ขณะที่ฮั่วอวิ๋นเซินกระซิบข้างหูเธออย่างอ่อนโยนว่า "ถังถัง อย่าฟื้นขึ้นมาอีกเลย สำหรับฉัน เธอไม่มีค่าอะไรอีกแล้ว" ซ่งจิ่งถังเคยคิดว่าสามีของเธอเป็นคนอ่อนโยนและรักใคร่ตัวเอง แต่จริงๆ แล้วเขามีแต่ความเกลียดชังและใช้ประโยชน์จากเธอเท่านั้น และลูกๆ ที่เธอเสี่ยงชีวิตให้กำเนิด กลับเรียกหญิงสาวคนอื่นว่า 'แม่' ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนต่อหน้าที่เตียงคนไข้ของเธอ เมื่อซ่งจิ่งถังฟื้นขึ้นมา สิ่งแรกที่เธอทำคือการตัดสินใจหย่าขาดอย่างเด็ดขาด! แต่หลังจากหย่าแล้ว ฮั่วอวิ๋นเซินจึงเริ่มตระหนักว่า ชีวิตที่ผ่านมาของเขาเต็มไปด้วยเงาของซ่งจิ่งถัง หญิงคนนี้กลายเป็นความเคยชินของเขา เมื่อพบกันอีกครั้ง ซ่งจิ่งถังปรากฏตัวในที่ประชุมในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์ เธอเปล่งประกายจนทุกคนต้องหันมามอง หญิงคนนี้ที่เคยมีแต่เขาในใจ บัดนี้กลับไม่แม้แต่จะมองเขาอีก ฮั่วอวิ๋นเซินคิดว่าเธอแค่ยังโกรธอยู่ ถ้าเขาเอ่ยปากพูดนิดหน่อย ซ่งจิ่งถังจะต้องกลับไปหาเขาแน่นอน เพราะเธอรักเขาหมดหัวใจ แต่ต่อมา ในงานหมั้นของผู้นำคนใหม่ของตระกูลเพ่ย เขาเห็นซ่งจิ่งถังสวมชุดแต่งงานหรูหรา ยิ้มอย่างเปี่ยมสุขและกอดแน่นเพ่ยตู้พร้อมสายตาที่เต็มไปด้วยความรักใคร่ ฮั่วอวิ๋นเซินอิจฉาจนแทบคลั่ง เขาตาแดงก่ำและบีบแก้วจนแตก เลือดไหลไม่หยุด...

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
จากเถ้าถ่าน: โอกาสครั้งที่สอง จากเถ้าถ่าน: โอกาสครั้งที่สอง Lorenza Pollick โรแมนติก
“ฉันเคยรักภาคิน วัฒนากร คู่หมั้นของฉันมาตั้งแต่เรายังเด็ก การแต่งงานของเราควรจะเป็นการผนึกสัญญาที่สมบูรณ์แบบสำหรับการควบรวมกิจการระหว่างสองอาณาจักรธุรกิจของครอบครัวเรา ในชาติที่แล้ว เขายืนอยู่ข้างนอกสตูดิโอศิลปะที่กำลังถูกไฟเผาพร้อมกับจูลี่ น้องสาวต่างแม่ของฉัน และมองดูฉันตาย ฉันกรีดร้องเรียกชื่อเขา ควันไฟทำให้ฉันสำลัก ผิวหนังของฉันร้อนผ่าวจากความร้อน “ภาคิน ได้โปรด! ช่วยฉันด้วย!” จูลี่เกาะแขนเขาแน่น ใบหน้าของเธอแสดงความหวาดกลัวจอมปลอม “มันอันตรายเกินไป! คุณจะเจ็บตัวนะ! เราต้องไปแล้ว!” และเขาก็เชื่อฟัง เขามองฉันเป็นครั้งสุดท้าย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสมเพชที่กรีดลึกยิ่งกว่าเปลวไฟใดๆ แล้วเขาก็หันหลังและวิ่งหนีไป ทิ้งให้ฉันถูกเผาจนตาย จนกระทั่งวินาทีสุดท้ายของชีวิต ฉันก็ยังไม่เข้าใจ เด็กผู้ชายที่เคยสัญญาว่าจะปกป้องฉันเสมอ กลับยืนมองฉันถูกเผาทั้งเป็น ความรักที่ไม่มีเงื่อนไขของฉันคือราคาที่ฉันต้องจ่ายเพื่อให้เขาได้ไปอยู่กับน้องสาวของฉัน เมื่อฉันลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันกลับมาอยู่ในห้องนอนของตัวเอง ในอีกหนึ่งชั่วโมง ฉันมีนัดประชุมคณะกรรมการของครอบครัว ครั้งนี้ ฉันเดินตรงไปที่หัวโต๊ะและพูดว่า “ฉันขอถอนหมั้น””
1

บทที่ 1

29/10/2025

2

บทที่ 2

29/10/2025

3

บทที่ 3

29/10/2025

4

บทที่ 4

29/10/2025

5

บทที่ 5

29/10/2025

6

บทที่ 6

29/10/2025

7

บทที่ 7

29/10/2025

8

บทที่ 8

29/10/2025

9

บทที่ 9

29/10/2025

10

บทที่ 10

29/10/2025

11

บทที่ 11

29/10/2025

12

บทที่ 12

29/10/2025

13

บทที่ 13

29/10/2025

14

บทที่ 14

29/10/2025

15

บทที่ 15

29/10/2025

16

บทที่ 16

29/10/2025

17

บทที่ 17

29/10/2025

18

บทที่ 18

29/10/2025

19

บทที่ 19

29/10/2025

20

บทที่ 20

29/10/2025