Login to MeghaBook
icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
เร้นรักเจ้าสาวจำเป็น

เร้นรักเจ้าสาวจำเป็น

นามปากกา ญาตา

5.0
ความคิดเห็น
5.3K
ชม
21
บท

“ทำอะไรกัน” มัลลิกาได้ยินเสียงลูอิสก็พยายามลุกขึ้นเดินไปหาเขา กำเสื้อเชิ้ตไว้ทั้งสองมือ “กลับมาแล้วเหรอคะ” “คุณดื่มเหรอ” ลูอิสก้มลงดมกลิ่นใกล้ ๆ เธอส่ายหน้าหันไปชี้ทางโดมินิกและอลิส “คุณหมอบอกเป็นยาบำรุงร่างกายค่ะ” ลูอิสมองหน้าเพื่อน คว้าเอวคอดไว้เมื่อเจ้าหล่อนทำท่าจะเซล้มไปทางอื่นให้ขยับมาพิงกายตัว แต่คนเมาดื้อยันมือออกห่างแถมยังใจกล้ากำเสื้อเขาไว้ “จริงไหมคะ” “เรื่องอะไรครับ” ลูอิสควงหญิงสาวไปทางโซฟารั้งเธอให้นั่งบนตัก มัลลิกาแกะมือที่จับเอวขยับขึ้นนั่งคร่อมสอดแขนคล้องลำคอมองหน้าเขาอย่างเรื่อง โดยไม่รู้เลยว่าการกระทำของเธอกำลังทำให้เก๊กขรึมหลุดภาพลักษณ์ “ก็คุณโดมินิกเล่าว่าคุณแอบซุกกิ๊กไว้ที่บริษัท ที่ให้พลอยอยู่แต่บ้านเพราะตัวเองจะได้มีความสุขส่วนพลอยก็นั่งโง่ ๆ ทำกับข้าวรอสามี รอนอนพร้อมคุณเท่านั้น” เธอชี้ไปทางคนเล่าที่ยกมือขึ้นฉับ ลูอิสมองหน้าเพื่อนอีกฝ่ายรีบลุกขึ้นขยับถอยห่าง “พวกเรากลับก่อนนะ” อลิสลุกขึ้นตามแรงสะกิดส่งยิ้ม “กลับแล้วเหยอ” คนเมาหันไปถามเสียงยาน “แล้วอลิสมาหาใหม่นะคะ” “ค่ะ บ๊ายบาย” มัลลิกาที่เมากรึ่มพยักหน้าโบกมือให้ ก่อนจะหันกลับไปมองหน้าสามีอย่างเอาเรื่อง ลูอิสมองอาการขู่เป็นลูกแมวแล้วยิ้ม ยกมือขึ้นลูบเส้นผมนุ่มความเหนื่อยจากการทำงานถูกเธอช่วยชำระล้างอย่างง่ายดายอยู่ทุกวัน เสียงเตือนข้อความเข้า “อลิสบอกว่าวันนี้เหมาะที่สุดสำหรับการปั๊มลูก ฉันเอาใจช่วยนายนะ” มัลลิกาแย่งมือถือเขาแล้ววางไว้ข้างกาย กุมหน้าคมคายให้หันมาสนใจ “จริงไหมคะ” “เรื่องไหน” ลูอิสถามเธอพร้อมกระเตงร่างหญิงสาวขึ้นเดินออกจากห้องนั่งเล่นตรงไปห้องนอน ทุกจังหวะการเดินมั่นคงหนักแน่น สายตาก็มองหน้าคนเมาแล้วยิ้มอารมณ์ดี ไม่ว่าจะมองอีกกี่ครั้ง มัลลิกาก็เป็นคนที่สามารถทำให้เขารู้สึกดีโดยที่ไม่ต้องทำอะไรเลย “ที่ไม่ยอมให้พลอยไปทำงานเพราะจะได้มีความสุขกับพวกหล่อน” มัลลิกาว่าพรางทำแก้มป่องสอดสองแขนคล้องคอ ลูอิสยิ้มชอบใจที่ได้เห็นอาการคล้ายหึงหวงตนจากเจ้าหล่อน ประตูห้องถูกเปิดและปิดลงพร้อมสองกายเดินเข้ามาด้านใน สะโพกได้รูปถูกวางบนเตียงกายชายกำลังจะถอยออกห่างแต่ถูกแขนที่คล้องคอรั้งไว้ จนเขาต้องตอบเสียงหนักแน่น “ผมมีแค่คุณ”

บทที่ 1 ตอนที่ 1

“อีพลอย มึงอยู่ไหน เอาเงินมาให้กูเดี๋ยวนี้” เสียงยานคางดังลั่นร้านพร้อมข้าวของตกลงพื้น ตามด้วยร่างชวนเซเดินไปมาตรงในมือกอดขวดเหล้ายกขึ้นดื่มอึกใหญ่เข้ามาในร้านขายของชำขนาดเล็ก

“แม่เมามาอีกแล้วเหรอ” มัลลิกาเดินออกมาดูแล้วก้มลงเก็บข้าวของที่ตกพื้นจัดเรียงเข้าที่ตามเดิม มองชั้นวางของที่เริ่มว่างหลายที่

“กูบอกให้มึงเอาเงินมา ก็เอามาสิวะอีนี่ เลี้ยงเสียข้าวสุกจริง ๆ” นภสรโวยวายขึ้นอีกครั้ง

“แล้วที่ฉันให้แม่ไปล่ะ เอาไปเล่นไพ่อีกแล้วใช่ไหม”

“อีลูกเวรกล้าขึ้นเสียงใส่กูเหรอ เขาเรียกต่อทุนหมดแล้วโว้ย” นภสรยกมือขึ้น แล้วหลบสายตาเดินไปมา

“ฉันไม่มีให้หรอก ต้องเอาเงินไปซื้อของเติมเข้าร้าน”

“เงินนั่นนะเหรอกูเอาไปใช้หมดแล้ว และกูรู้ว่ามึงยังมีเงินเก็บอีก”

“ว่าไงนะ แม่เอาเงินพลอยไปใช้แล้วเหรอ แม่ทำแบบนี้ได้ไง” มัลลิกามองตาโตสองคิ้วขมวดยุ่งรีบเดินไปเปิดกล่องเงินที่เก็บแยกไว้ซื้อจ่ายในร้าน ไม่มีเงินเหลือสักบาท ก่อนจะเลื่อนเปิดเก๊ะยังพอมีเงินเหลืออยู่บ้างแม้ไม่มาก เธอรีบเก็บเงินตรงนั้นใส่กระเป๋า ทิ้งตัวนั่งยกมือลูบหน้าตัวเอง อยากร้องไห้แต่ก็ร้องไม่ออก ทั้งเหนื่อยและท้อแท้

“ทำไมกูจะทำไม่ได้ อย่าลืมสิว่ากูเป็นคนให้ชีวิต ชุบเลี้ยงมึงมา หัดสำนึกข้าวแดงแกงร้อนกูบ้าง บ้านที่กูให้ซุกหัวนอนและถ้ากูรู้ว่าโตมาแล้วเถียงฉอด ๆ แบบนี้กูเอาขี้เถ้ายัดปากไปนานแล้ว” นภสรถือขวดเหล้าเหวี่ยงไปมาจนหกเลอะก่อนจะเดินไปเปิดตู้แช่เย็น “อะไรกันวะ เปิดร้านขายของแต่ไม่มีเหล้าสักขวด”

มัลลิกาไม่สนใจปล่อยให้อีกฝ่ายบ่น อีกเดี๋ยวหยุดไปเอง ร่างโรยแรงใบหน้าเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าเดินไปเก็บข้าวของเตรียมปิดร้าน

มัลลิกา รูปร่างทรวดทรงรูปนาฬิกาทราย ทั้งผิวพรรณและใบหน้าได้รูป สวยใส แต่มีชีวิตวัยสาวในอายุยี่สิบสี่ปีของมัลลิกาต้องจมอยู่กับแม่ที่ติดการพนันและเหล้า เธอเรียนจบเพียงแค่ม.หก อนาคตกำลังสดใสเพราะสอบชิงทุนเรียนปริญญาตรีได้แต่ต้องมาจบลงเพราะถูกแม่เอาเสื้อผ้า เอาเอกสารรายงานตัวไปเผาทิ้งจนเธอไม่สามารถเรียนได้ ต้องทำงานหาเงินมาเปิดร้านขายของชำเล็ก ๆ เพื่อประทังชีวิตไปวัน ๆ

“แม่ มากินข้าวค่ะ” มัลลิกาเดินออกมาตามมารดาตรงม้าหินอ่อนด้านหน้าร้านแต่ไม่พบอีกฝ่ายเจอเพียงขวดเหล้าเปล่าที่เหลือทิ้งไว้ต่างหน้า ตอนนี้เวลาเกือบหนึ่งทุ่มคงไม่พ้นไปบ่อน

ในตอนเด็กเธอขอร้อง อ้อนวอนไม่ให้ไปแต่ก็ไม่สำเร็จ สุดท้ายก็ไปอีกจนได้ เธอเดินไปปิดร้าน แล้วเข้าไปนั่งกินข้าว แต่แล้วเสียงกุกกักด้านหน้าบ้านก็ดังขึ้น

มัลลิกาพยายามทำตัวให้เงียบที่สุด เพราะกลัวว่าหากข้างนอกมีคนจริงและรู้ว่ามีคนอยู่ในบ้านอีกฝ่ายจะบุกเข้ามา หญิงสาวก้าวเท้าเดินไปหยิบกระเป๋าเงินและมือถือตัวเองก่อนเสียงเรียกเข้าจากเพื่อนเธอจะดังขึ้นและนั่นทำให้คนที่อยู่ข้างนอกทุบประตูเสียงดัง

ปัง ปัง

“เปิดประตู”

เสียงห้วนห้าวน่ากลัวดังขึ้นทำให้มัลลิกาตกใจทำมือถือร่วงจนแตกกระจาย พยายามเปิดมาประกอบให้เร็วที่สุด

“ระ ร้านปิดแล้วจ้า ไว้มาพรุ่งนี้นะ” เธอทำใจดีสู้ตะโกนกลับไปก่อนจะเก็บมือถือขึ้นมาเปิดเครื่องและเป็นจังหวะเดียวกับประตูร้านถูกพังเข้ามา

“จะ จะทำอะไร ออกไปจากบ้านฉันนะ”

“แม่มึงบอกพวกกูมาเอาตัวมึงไปให้เสี่ย”

“หมายความว่าไง” มัลลิกามองชายร่างใหญ่กว่าด้วยความหวาดกลัวขยับถอยห่างไปหลายก้าว หวาดกลัวอย่างที่สุด

โรงแรมหรูระดับห้าดาว ที่มีคิวเข้าพักเต็มทุกเดือนด้วยทำเลที่ตั้งติดกับวิวธรรมชาติและการบริการที่ดีเยี่ยม รวมถึงห้องพักสะอาดสะอ้านเปิดต้อนรับทั้งชาวไทยและต่างชาติ โดยเฉพาะจุดขายคือห้องอาหารในโรงแรมที่ดึงดูดความสนใจและความอยากรู้อยากลองได้เป็นอย่างดี

ถูกบริหารโดยหนุ่มหล่อสเปคสาว ๆ ที่หุ้นส่วนกับเพื่อนชาวต่างชาติ อาภากร นักธุรกิจชื่อดังในเมืองไทย และหุ้นส่วน ลูอิส เกรย์สัน หนุ่มในฝันของสาว ๆ หลายคนที่อยากได้เป็นสามี

นอกจากความร่ำรวย และมีนิสัยเย็นชา ฉลาดรู้ทันคนแล้ว ข่าวเม้าส์ในวงในเรื่องบนเตียงก็แซบไม่แพ้กัน และตอนนี้เขากำลังหาสาวที่จะมาเป็นแม่พันธุ์ให้เขา

“เป็นไง เดินทางเหนื่อยไหม ฉันให้พนักงานเตรียมห้องกับอาหารให้แล้ว”

“ขอบใจ แต่ฉันอยากเดินดูรอบ ๆ โรงแรมก่อน”

“ตามสบาย ฉันโดนตามตัวด่วน นายมีอะไรโทรมาแล้วกัน” อาภากรยกมือถือที่ยังคาสาย

“อืม” ลูอิสพยักหน้าแล้วเดินออกไปตามด้วยลูกน้อง

โรงแรมนี้เขาวางเงินร่วมหุ้นกับเพื่อน ช่วยตรวจสอบการออกแบบและกฎเกณฑ์การรับพนักงานมีการฝึกอบรมการให้บริการเหมือนโรงแรมดังต่างประเทศ รวมถึงทำเลที่นี่ดี ชายหนุ่มเดินออกมาสูดอากาศด้านนอกมีต้นไม้ที่ตัดแต่งกิ่งใบเรียบร้อย

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ นามปากกา ญาตา

ข้อมูลเพิ่มเติม

หนังสือที่คุณอาจชอบ

ห้ามหย่า

ห้ามหย่า

Bronson Heiss
5.0

ในวันแต่งงาน เสิ่นเยวียนถูกคู่หมั้นและน้องสาวของเธอทำร้าย และถูกจำคุกเป็นเวลาสามปีด้วยความทุกข์ทรมาน หลังจากได้รับการปล่อยตัวจากคุก น้องสาวผู้ชั่วร้ายได้คุกคามด้วยชีวิตแม่และพยายามให้เธอมอบตัวกับชายชรา อย่างไรก็ตาม เธอได้พบกับเซียวเป่ยหาน ซึ่งเป็นผู้ทรงอิธิพลที่หล่อเหลาและเย็นชาแห่งแห่งสังคมด้านมืด อย่างไม่คาดคิด และชะตากรรมของเธอก็เปลี่ยนไปตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา แม้ว่าเซียวเป่ยหานจะเย็นชา แต่เขากลับปฏิบัติต่อเสิ่นเยวียนดั่งเป็นสมบัติล้ำค่า นับแต่นั้นมา เธอจัดการคนเสแสร้ง เอาคืนแม่เลี้ยงและไม่ถูกกลั่นแกล้งอีกต่อไป

โชคชะตาของพระชายา

โชคชะตาของพระชายา

Raff Madison
3.8

ฉู่ว่านยู ผู้สืบเชื้อสายมาจากตระกูลแพทย์แผนโบราณ มีทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยม ยาที่เธอทำนั้นทุกคนต่างอยากได้ สามารถรักษาได้ทุกโรค แต่กลับไม่คาดคิดว่าจะย้อนยุค กลายเป็นผู้หญิงที่ขี้เหร่ที่สุดในใต้หล้า และยังเอาชนะใจท่านอ๋องด้วย การเริ่มต้นไม่ค่อยดีก็ไม่เป็นไร มาดูกันว่าเธอจะพลิกผันยังไง การแย่งการแต่งงานงั้นเหรอ? เธอทำให้น้องต้องรับบทเรียน แย่งสินเิมดลับมา ให้ชายั่วหญิงร้ายคู่นี้อยู่ด้วยกันตลอดไป ขี้ขลาดเหรอ? เธอจัดการพ่อร้าย สั่งสอนผู้หญิงเสแสร้ง! ขี้เหร่เหรอ? เธอรักษาพิษในตัว และกลายเป็นคนงามอันน่าทึ่ง! ลูกสาวขี้เหร่ของจวนอัครมหาเสนาบดี กลายเป็นผู้สูงส่ง แม้แต่ผู้โหดเหี้ยมบางคนยังหวั่นไหวกับเธอ เมื่อสุดที่รักจะจัดการผู้ใด เขามักจะช่วยเสมอ... แต่น่าเสียดายสุดที่รักคนนั้นไม่มีเขาอยู่ในใจ ฉู่ว่านยู "ออกไป หย่าเลย ผู้ชายมีแต่เป็นภาระของข้าเท่านั้น" เสี่ยวลี่จิงรู้สึกน้อยใจ "ไม่ได้ ข้าให้ครั้งแรกกับเจ้าแล้ว เจ้าต้องรับผิดชอบข้า"

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ