5.0
ความคิดเห็น
249
ชม
12
บท

ทุกคนมีความชื่นชอบเป็นของตัวเอง แต่เธอที่ชอบและมโนหยามใจพิมพ์ลงเป็นเรื่องราวจนเกิดความเดือดร้อน แต่รสสุคนธ์ก็ได้ชดใช้ให้เขาไปแล้ว ทว่าเรื่องราวไม่จบเมื่อธราธิปรู้ว่าเจ้าหล่อนหอบลูกในท้องหนี

บทที่ 1 1

“จุดเริ่มต้นเรื่องราวทุกอย่างเกิดขึ้นจากความชอบของตัวเองที่การชอบนั้นดันมากไป มากเกินความพอดี มากจนทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน และสุดท้ายเธอต้องชดใช้สิ่งที่ก่อไว้”

สองเดือนก่อนหน้านี้ เธอเป็นเพียงพนักงานฝ่ายธุรการคนธรรมดาคนหนึ่ง มาทำงานและเลิกงานกลับบ้าน แต่เธอมีความชื่นชอบที่ต้องเก็บไว้เพราะกลัวว่าคนรอบข้างไม่เข้าใจจึงได้แต่เก็บซ่อนมันไม่ให้ใครได้รู้ว่าแท้จริงแล้วเธอชื่นชอบการจับคู่โดยเฉพาะผู้ชายด้วยกันเอง มันอาจจะแปลกประหลาดในสายตาของคนอื่น

ยิ่งความชอบถูกเล่าสู่ให้พวกที่ชอบแบบเดียวกัน ยิ่งเกิดแรงกระตุ้นจนลืมนึกถึงความเป็นส่วนตัว ก้าวก่ายชีวิตคนอื่นมากเกินไปจนสร้างปัญหาตามมาโดยไม่รู้ตัว และบางทีความชื่นชอบของตัวเองก็อาจไปทำร้ายคนนั้นได้ง่าย ๆ

รสสุคนธ์ หรือ ซีม่อน พนักงานสาวธรรมดาคนหนึ่งที่มีความชื่นชอบเป็นของตัวเอง แต่วันหนึ่งความไม่รู้จักคิดของตัวเองทำให้ความชอบนั้นทำร้ายคนอื่น เธอเป็นสาววายตัวแม่ ชื่นชอบการมโนเป็นที่สุด ยิ่งกับท่านประธานมาดนิ่งและญาติน้องชายขี้เล่นทำให้เธอเอาไป

มโน แตกต่างจากคนอื่น ๆ

“วันนี้ก็ยังรักกันดีเหมือนเดิม”

รสสุคนธ์ยืนแอบยิ้มสังเกตการณ์อยู่ห่าง ๆ มองด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ในสมองมโนตามภาพที่ได้เห็นไปไกลมากกว่านั้น เธอยืนอยู่นานสองนานก่อนจะถูกทัก

“น้องซีม่อนยืนมองอะไรอยู่เหรอจ๊ะ” รนธีมองไปทางที่เธอมองก็เห็นว่าใคร “หนูอย่าบอกเจ้นะว่าชอบท่านประธาน”

“เจ้ หนูไม่ได้ชอบท่านประธานค่ะ” เธอส่ายหน้าเป็นพัลวันเดินหมุนกายหลบไปอีกทาง แต่อีกฝ่ายไม่หยุดยังตามถามต่อ

“หรือชอบท่านรองฯ”

“เปล่า ๆ ค่ะ หนูไม่ได้ชอบ หนูแค่มองเฉย ๆ”

รสสุคนธ์บอกปัดไปแบบนั้น เพราะไม่กล้าพูดว่าตัวเองกำลังจับคู่พวกเขาจิ้น

“แน่ใจนะ”

“ล้านเปอร์เซ็นต์ค่ะ” เธอยิ้มและย้ำหนักแน่นเพื่อให้อีกฝ่ายคลายความสงสัย ถึงเธอจะเป็นสาววายแต่กระนั้นก็ยังชอบผู้ชาย ยิ่งเป็นพวกนั้นแล้วเธอยิ่งรู้ดี ระดับผู้บริหารไม่มานั่งสนใจหรือมาพูดคุยทำความรู้จักกับพนักงานธรรมดาหรอก

“ก็ดีแล้วลูก คนรวย ๆ แบบนั้นแถมเป็นเจ้านายเราอีก เขาไม่มาสนใจพนักงานแบบเรา ๆ หรอก” บอกเสร็จก็เดินกลับไปทำงานตัวเอง

“ค่ะ”

เธอรู้ เพราะเธอไม่ได้สนใจเรื่องนั้นเลย สนใจอย่างอื่นมากกว่า

เธอที่ไม่ได้หน้าตาดี และนิสัยเป็นคนเงียบ ๆ ทำให้ไม่มีใครสนใจหรืออาจเพราะตัวเองไม่ได้มีเสน่ห์มากพอให้ผู้ชายสนใจจึงไม่ได้คิดเรื่องมีแฟนและกลัวว่าเขารับไม่ได้ที่เธอเป็นสาววาย จึงเลือกที่จะอยู่กับสิ่งที่ชอบ...

“พร้อมมม รีดพร้อมค่า สวัสดีค่ะทุกท่าน สาววายตัวแม่อย่างดิฉันกลับมาแล้วหลังจากหลบไปเลียแผลใจจนหายดี ได้ยาหยีมาดามใจ วันนี้ฉันจะเปิดเรื่องใหม่ให้ทุกคนได้อ่านกันค่ะ ขอเตือนซับน้ำลายกันให้ดี ๆ นะคะ”

นิ้วเรียวยาวขยับเคลื่อนไหวไปตามอักษรบนแป้นคีย์บอร์ดอย่างชำนาญ หลังที่ห่างหายไปนานเมื่อคู่จิ้นที่เธอเคยจิ้นนั้นแต่งงานกับสาวสวยไปแล้ว และกว่าจะทำใจได้ก็นานทีเดียว แต่เห็นคลั่งไคล้แบบนี้เธอก็ไม่ได้ไปรุกล้ำสิทธิ์ส่วนตัวของพวกเขาและไม่ได้พาคนไปต่อต้านแต่อย่างใด

“เพราะความรักคือสิ่งสวยงาม ทุกคนคงรู้กฎของที่นี่ดีใช่ไหมว่าเราจะไม่ทำร้ายคนที่เรารัก และเคารพความเป็นส่วนตัวและการตัดสินใจของเขา อย่าเอาเรื่องที่กล้วยหอมแต่งอินจนเกิดเรื่องราว เราฟินกันผ่านแค่ตัวอักษรก็เพียงพอแล้ว”

หลังเธอโพสต์ลงหน้าเว็บบอร์ดส่วนตัวไม่นานคอมเมนต์ที่รอคอยก็พากันกดหัวใจเข้ามารัว ๆ ผู้ติดตามเธอนั้นมีเกือบแสนคนทีเดียวทำให้คนที่อยู่หลังหน้าจอนั้นระบายยิ้มเมื่อทุกคนรับทราบไปทางเดียวกัน

“เรื่องราวที่จะเล่า เริ่มต้นจาก...”

และข้อความต่อจากนั้นเป็นการพิมพ์นิยายที่เกิดขึ้นจากจินตนาการล้วน ๆ ของหญิงสาวที่ชื่นชอบการมโนจับจิ้น เธอสนุกที่ได้แต่งเติมสิ่งที่จินตนาการลงไปและเหมือนคนอ่านเองก็ชื่นชอบไม่ต่างกัน ก่อนจะคลิกโพสต์ลงไป

วันทำงานปกติ รสสุคนธ์ยังทำงานเหมือนเดิมทุกวันแต่วันนี้ แต่วันนี้มีประชุมนัดสำคัญของบริษัทพนักงานที่อยู่ทำโอทีเมื่อวานต้องเร่งจัดเตรียมทำเอกสารสรุปการทำงานในด้านต่าง ๆ ส่งให้หัวหน้า เธอที่ไม่ได้มีหน้าที่ในส่วนนั้นช่วยพนักงานคนอื่นเคลียร์งานไม่ให้ล้น เพราะงานในแต่ละวันต้องอัปเดตข้อมูลอยู่ตลอดเวลา

รสสุคนธ์เดินหมดแรงในมือถือแก้วน้ำชาเขียวปั่นที่ดูดเพิ่มความสดชื่นให้ร่างกาย ก่อนจะสะดุดชนเข้ากับร่างใครคนหนึ่งจนน้ำกระเด็นเปรอะเปื้อนเสื้อผ้าอีกฝ่าย

“ว้าย ขอโทษค่ะ” สายตาเธอมองหน้าอกที่เป็นรอยน้ำใช้มือเข้าเช็คลวก ๆ “เลอะหมดเลย ขอโทษนะคะ”

“ไม่เป็นไร”

“ถอดมาค่ะเดี๋ยวฉันเอาไปซักให้” เจ้าหล่อนไม่ได้เงยหน้ามองเลยว่าอีกฝ่ายเป็นใครแต่พยายามเข้าไปถอดเสื้อเขาออก และเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นธราธิปก็ชะงักมองค้าง

“เป็นอะไรหรือเปล่า” ชายหนุ่มยกมือขึ้นโบกผ่านหน้าอีกฝ่ายไปมาก่อนจะส่งเสื้อให้

“ปะเปล่าค่ะ ขอโทษจริง ๆ นะคะ”

“อืม” เขารับคำแล้วเดินจากไปอย่างเร่งรีบเพราะมีนัดประชุมสำคัญ ต้องมาเสียเวลาไปเกือบสิบนาที

รสสุคนธ์มองเสื้อที่ถือแล้วยิ้มหวานพาฝัน เธอมีของที่เอาไว้ใช้จินตนาการ คิดแล้วก็แก้มแดงมีความสุข ก่อนจะเก็บอาการเพราะกลัวว่าคนอื่นจะเห็นและเข้าใจผิด

“เจ้คิดเหมือนกันไหม”

“อืม ดูไปก่อน” ทั้งคู่พยักหน้าเบา ๆ แล้วเดินกลับไปทำงานตัวเอง

ส่วนคนที่ถูกจับตาอยู่นั้นไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานตัวเองก็จัดการเก็บเสื้อพับใส่ถุงเป็นอย่างดี พร้อมกับสมองที่จินตนาการถึงฉากก่อนหน้านี้แล้วแอบพิมพ์ใส่ในมือถือเอาไว้อัปเดตช่วงเย็น

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ นามปากกา ญาตา

ข้อมูลเพิ่มเติม
เร้นรักเจ้าสาวจำเป็น

เร้นรักเจ้าสาวจำเป็น

โรแมนติก

5.0

“ทำอะไรกัน” มัลลิกาได้ยินเสียงลูอิสก็พยายามลุกขึ้นเดินไปหาเขา กำเสื้อเชิ้ตไว้ทั้งสองมือ “กลับมาแล้วเหรอคะ” “คุณดื่มเหรอ” ลูอิสก้มลงดมกลิ่นใกล้ ๆ เธอส่ายหน้าหันไปชี้ทางโดมินิกและอลิส “คุณหมอบอกเป็นยาบำรุงร่างกายค่ะ” ลูอิสมองหน้าเพื่อน คว้าเอวคอดไว้เมื่อเจ้าหล่อนทำท่าจะเซล้มไปทางอื่นให้ขยับมาพิงกายตัว แต่คนเมาดื้อยันมือออกห่างแถมยังใจกล้ากำเสื้อเขาไว้ “จริงไหมคะ” “เรื่องอะไรครับ” ลูอิสควงหญิงสาวไปทางโซฟารั้งเธอให้นั่งบนตัก มัลลิกาแกะมือที่จับเอวขยับขึ้นนั่งคร่อมสอดแขนคล้องลำคอมองหน้าเขาอย่างเรื่อง โดยไม่รู้เลยว่าการกระทำของเธอกำลังทำให้เก๊กขรึมหลุดภาพลักษณ์ “ก็คุณโดมินิกเล่าว่าคุณแอบซุกกิ๊กไว้ที่บริษัท ที่ให้พลอยอยู่แต่บ้านเพราะตัวเองจะได้มีความสุขส่วนพลอยก็นั่งโง่ ๆ ทำกับข้าวรอสามี รอนอนพร้อมคุณเท่านั้น” เธอชี้ไปทางคนเล่าที่ยกมือขึ้นฉับ ลูอิสมองหน้าเพื่อนอีกฝ่ายรีบลุกขึ้นขยับถอยห่าง “พวกเรากลับก่อนนะ” อลิสลุกขึ้นตามแรงสะกิดส่งยิ้ม “กลับแล้วเหยอ” คนเมาหันไปถามเสียงยาน “แล้วอลิสมาหาใหม่นะคะ” “ค่ะ บ๊ายบาย” มัลลิกาที่เมากรึ่มพยักหน้าโบกมือให้ ก่อนจะหันกลับไปมองหน้าสามีอย่างเอาเรื่อง ลูอิสมองอาการขู่เป็นลูกแมวแล้วยิ้ม ยกมือขึ้นลูบเส้นผมนุ่มความเหนื่อยจากการทำงานถูกเธอช่วยชำระล้างอย่างง่ายดายอยู่ทุกวัน เสียงเตือนข้อความเข้า “อลิสบอกว่าวันนี้เหมาะที่สุดสำหรับการปั๊มลูก ฉันเอาใจช่วยนายนะ” มัลลิกาแย่งมือถือเขาแล้ววางไว้ข้างกาย กุมหน้าคมคายให้หันมาสนใจ “จริงไหมคะ” “เรื่องไหน” ลูอิสถามเธอพร้อมกระเตงร่างหญิงสาวขึ้นเดินออกจากห้องนั่งเล่นตรงไปห้องนอน ทุกจังหวะการเดินมั่นคงหนักแน่น สายตาก็มองหน้าคนเมาแล้วยิ้มอารมณ์ดี ไม่ว่าจะมองอีกกี่ครั้ง มัลลิกาก็เป็นคนที่สามารถทำให้เขารู้สึกดีโดยที่ไม่ต้องทำอะไรเลย “ที่ไม่ยอมให้พลอยไปทำงานเพราะจะได้มีความสุขกับพวกหล่อน” มัลลิกาว่าพรางทำแก้มป่องสอดสองแขนคล้องคอ ลูอิสยิ้มชอบใจที่ได้เห็นอาการคล้ายหึงหวงตนจากเจ้าหล่อน ประตูห้องถูกเปิดและปิดลงพร้อมสองกายเดินเข้ามาด้านใน สะโพกได้รูปถูกวางบนเตียงกายชายกำลังจะถอยออกห่างแต่ถูกแขนที่คล้องคอรั้งไว้ จนเขาต้องตอบเสียงหนักแน่น “ผมมีแค่คุณ”

หนังสือที่คุณอาจชอบ

คนทั้งโลกกำลังตกหลุมรักภรรยาผม

คนทั้งโลกกำลังตกหลุมรักภรรยาผม

กฤษฎิ์ แสนชล
4.9

หยุนซีแต่งงานกับกู้ซือเฉิน คุณชายที่สูญเสียสิทธิ์ที่เป็นผู้สืบทอดตระกูลแทนน้องสาว ตอนแรก พวกเขาเพียงแค่ว่าที่สามีภรรยาในนามเท่านั้น อย่างไรก็ตาม เมื่อเรื่องราวของหยุนซีถูกค่อย ๆ ถูกเปิดเผยออกมา สถานการณ์ก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไปตาม ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้เป็นคนธรรมดาอย่างที่คิดเลย ใครจะไปคิดว่าเธอเป็นทั้งแฮ็กเกอร์มืออาชีพ นักประพันธ์เพลงลึกลับ และทายาทคนเดียวของนักแกะสลักที่มีชื่อเสียงระดับชาติ.... มีทั้งนักร้องชื่อดัง นักแสดงที่เคยได้รับรังวัลมากมายและผู้สืบทอดของตระกูลที่ร่ำรวยมาตามจีบว่าที่ภรรยาของเขา กู้ซือเฉินควรทำอย่างไรดี?

คุณนายฟู่ กรุณาเซ็นต์หย่า

คุณนายฟู่ กรุณาเซ็นต์หย่า

Harper
5.0

ความรักที่ซ่อนเร้นของสาวน้อยเริ่มต้นในวันที่ทั้งสองได้พบกันในการพบกันที่ถูกวางแผนมาอย่างยาวนาน ทว่าเด็กสาวที่ครอบครัวรับมาเลี้ยงกลับแย่งชิงครอบครัวและเด็กหนุ่มไปโดยไม่รู้สึกเกรงกลัว เมื่อโตขึ้น เธอใช้โอกาสการแต่งงานเพื่อผลประโยชน์เพื่อแย่งชิงตำแหน่งภรรยาของชายคนนั้น ไม่ยอมถอยแม้แต่นิดเดียว ฟู่เป่ยชวนกอดพี่สาวของเธอไว้ในอ้อมแขน ดวงตาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง “เธอทำให้ฉันรู้สึกสะอิดสะเอียน” ซูชิงเฉินรู้สึกปวดท้องเหมือนมีบางอย่างในร่างกายของเธอค่อยๆ เลือนหายไป เธอยิ้มเล็กน้อย น้ำเสียงแน่วแน่ “แน่นอน ฉันจะไม่มีวันปล่อยมือ ถึงจะต้องตายก็ตาม” ไม่นานนัก ซูชิงเฉินก็เหมือนจะหายไปจริงๆ จากนั้นเป็นต้นมา ไม่มีใครรู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ ในยามค่ำคืน ฟู่เป่ยชวนมักจะได้ยินเสียงผู้หญิงคนหนึ่งพูดกับเขาว่า “ถ้าฉันไม่เคยรักเธอเลยก็คงจะดี” ห้าปีต่อมา ซูชิงเฉินกลับมาพร้อมกับเด็กคนหนึ่ง กลับมาในสายตาของคนทั่วไปอีกครั้ง ...

ซีอีโอผู้อ่อนแอต้องง้อเธอทุกวัน

ซีอีโอผู้อ่อนแอต้องง้อเธอทุกวัน

Elsworth Underwood
5.0

เซิ่งหนานหยินเกิดใหม่แล้ว ชาติที่แล้ว เธอถูกชายชั่วหักหลัง ถูกชายเสแสร้งใส่ร้าย โดนครอบครัวสามีเล่นงาน จนทำให้เธอล้มละลายและเป็นบ้าไป ในท้ายที่สุด เธอเสียชีวิตอย่างน่าสลดใจด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อเธอตั้งครรภ์ได้ 9 เดือน แต่คนร้ายกลับทำเงินได้มากมาย และใช้ชีวิตทั้งครอบครัวอย่างมีความสุข เกิดใหม่ครั้งนี้ เซิ่งหนานหยินคิดตกอล้ว อะไรที่ว่าพระคุณช่วยชีวิต คนรักในใจอะไรกัน ล้วนไม่ต้องไปสน เธอจะจัดการชายชั่วหญิงร้าย สร้างชื่อเสียงให้กับตระกูลเก่าของตนเองขึ้นมาใหม่อีกครั้งและนำตระกูลเซิ่งไปสู่จุดสูงสุดของชีวิต สิ่งที่แตกต่างออกไปก็คือ คนที่หยิ่งมาตลอดในชาติที่แล้ว กลับเป็นฝ่ายริเริ่มมาหาเธอ "เซิ่งหนานหยิน การแต่งงานครั้งแรกผมไม่ทัน การแต่งงานครั้งที่สองก็ต้องถึงคิวผมแล้วสินะ"

โชคชะตาของพระชายา

โชคชะตาของพระชายา

Raff Madison
4.5

ฉู่ว่านยู ผู้สืบเชื้อสายมาจากตระกูลแพทย์แผนโบราณ มีทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยม ยาที่เธอทำนั้นทุกคนต่างอยากได้ สามารถรักษาได้ทุกโรค แต่กลับไม่คาดคิดว่าจะย้อนยุค กลายเป็นผู้หญิงที่ขี้เหร่ที่สุดในใต้หล้า และยังเอาชนะใจท่านอ๋องด้วย การเริ่มต้นไม่ค่อยดีก็ไม่เป็นไร มาดูกันว่าเธอจะพลิกผันยังไง การแย่งการแต่งงานงั้นเหรอ? เธอทำให้น้องต้องรับบทเรียน แย่งสินเิมดลับมา ให้ชายั่วหญิงร้ายคู่นี้อยู่ด้วยกันตลอดไป ขี้ขลาดเหรอ? เธอจัดการพ่อร้าย สั่งสอนผู้หญิงเสแสร้ง! ขี้เหร่เหรอ? เธอรักษาพิษในตัว และกลายเป็นคนงามอันน่าทึ่ง! ลูกสาวขี้เหร่ของจวนอัครมหาเสนาบดี กลายเป็นผู้สูงส่ง แม้แต่ผู้โหดเหี้ยมบางคนยังหวั่นไหวกับเธอ เมื่อสุดที่รักจะจัดการผู้ใด เขามักจะช่วยเสมอ... แต่น่าเสียดายสุดที่รักคนนั้นไม่มีเขาอยู่ในใจ ฉู่ว่านยู "ออกไป หย่าเลย ผู้ชายมีแต่เป็นภาระของข้าเท่านั้น" เสี่ยวลี่จิงรู้สึกน้อยใจ "ไม่ได้ ข้าให้ครั้งแรกกับเจ้าแล้ว เจ้าต้องรับผิดชอบข้า"

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ