icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

คลั่งรักเมียบำเรอ

บทที่ 4 4

จำนวนคำ:1287    |    อัปเดตเมื่อ:22/02/2024

.3

วลาในการทำงานมีต่อไปเรื่อยๆ แบบไม่มีที่สิ้นสุด เพราะเขาไม่อยากกลับบ้านไปเจอหน้าเอมิกา หญิงสาวที่ไม่มี

เที่ยง วันนี้ให้กลับบ้านมากินข้าวเย็นกันพร้อมหน้า เขมนัทต์ได้ยินถึงกับถอน

้เจอเมียคนใหม่นะโว้ย มึงต้องหน้าแช่มชื่นสิ

ห็นหน้าและอยู่ร่วมบ้านเดียวกับคนที่ตัวเองไม่ชอบ แถมไม่สวยด้วย เซ็งชะม

ถึงตั้งแง่กับเอมขนาดนี้ จะว่าไปเอมก็ไม่ได้ขี้เหร่จนมองไม่ได

ก็สงสัยเหมื

ว่าทำไม ความรู้สึกมัน

ให้เขาไม่พอใจ ตรงกันข้ามเธอพยายามเลี่ยงการเผชิญหน้ากับตนเพราะรู้ดีว่า เ

ันห้ามกันไม่ได้ เพราะมันมาจากความรู้สึกจริง แล้วบางคนก็

ว่า หน้าตาจะเปลี่ยนไปมากแค่

มชาติคงยาก แต่ถ้าสวยด้วยมีดห

่อจะไปกระตุ้นต่อมอยากของมึงให้ทำงาน ผลิตหลานให้คุ

้าตาผิวพรรณก็คงเหมือนเดิม แล้วกูกลัวว่าดู

งสารเอมิการขึ้นมาทันใด “เวลามึงอยู่ต่อหน้าเอมก็อย่าแสดงออกให้มันมากนัก เพราะเอมไม่ได้ทำอะไรให้มึงโ

์แบ่งรับแบ่งสู้ “มึงสองตัวต้องเข้าใจกูด้วยนะว่า การที่ต้องทนอยู่กับคนที่ไม่ชอบหน้าสามเดือนมันอึดอั

มึงผิดสัญญาไง คุณแม่ก็ต้องหาข้ออ้างหาผู้หญิงให้มึงอีก กูว่านะไหนๆ เอมก็จะเป็นผู้หญิงคนส

ไรกับผู้หญิงที่คุณแม่หามาให้ ยิ่งเป็นเอมมึงยิ่งไม่อยากเข้าใกล้ ใช้วิธ

ี่เพื่อนแนะนำ “เราไปหาข้าวกินกันดีกว่า จ

คุณแม่อาจยกเลิกข้อตกลงด้วย กูว่านะไปนั่งดื่มที่ผับ ดึกๆ ค่อ

มส์ อดทน อดทน” เพชรภูมิย้ำ

รพรัก กระผมจะทำตามที่ม

ะตูห้อง วินาทีต่อมาประตูห้องเปิดออก คนที่เดินเข้ามาไม่ใช่นงนุช เลขาหน้าห้องแต่เป็นคุณหญิงสร้อยระย้ากับสายพ

ร้อยระย้าพูดขึ้น ขณะทรุดตัวนั่งบนโซฟา สามหน

มาหาเกมส์น่ะครับ กะว่าจะไปหาของ

เปิดรับโบนัส

เปิด
คลั่งรักเมียบำเรอ
คลั่งรักเมียบำเรอ
“เขมนัทต์แทบจะตกเก้าอี้เมื่อรู้ว่า หญิงสาวคนต่อไปที่จะมาเป็นเมียบำเรอเขาคือใคร เธอคือเอมิกา สาวน้อยกะโปโลที่ไม่เคยอยู่ในสายตาเขาเลย เจอหน้ากันทีไร เมินใส่เสมอ กลืนน้ำลายตัวเองแทบไม่ทัน... เขาพบกับคำนี้ เมื่อได้พบกับเอมิกาในลุคใหม่... จากเดินหนีเป็นพุ่งใส่....ใส่แบบไม่ยั้งด้วย ........ "มานี่สิ" เสียงเขมนัทต์ดังทำลายความเงียบ เอมิกาก้าวเดินมาหาคนสั่งด้วยขาค่อนข้างสั่น แต่หัวใจสั่นหนักกว่า ยิ่งเดินเข้าใกล้เขา อัตราการเต้นของหัวใจก็ยิ่งเพิ่มทวี เอมิกามาหยุดยืนริมเตียง เธอหลุบตามองลำแขนใหญ่ที่ยกขึ้นสูง และเคลื่อนตัวมาจับเอวตน ก่อนเขาจะออกแรงรั้งร่างสาวมานั่งบนตัก เก็บกักเอมิกาไว้ด้วยอ้อมแขน ทั้งสองจึงชิดใกล้กันมากขึ้น มีเพียงผ้าขนหนูที่พันรอบอกเอมิกาเท่านั้นที่กั้นกลาง ว้าว... กลิ่นกายเอมิกาหอมมาก หอมกระตุ้นความกำหนัดเขาได้เป็นอย่างดี เขาไม่รู้สึกเช่นนี้มาก่อน ความรู้สึกที่ว่า เพียงแค่ได้สัมผัสกลิ่นกายเธอ อารมณ์ตนจะพลุ่งพล่าน ความกำหนัดถูกปลุกขึ้นมาทันใด เขมนัทต์กอดเอมิกาแน่นขึ้น กดจมูกลงบนหัวไหล่เธอ วินาทีนี้ร่างเธอสั่นสะท้าน หัวใจเต้นกระหน่ำ ความตื่นเต้นปกคลุมจิตใจ "หอมจัง" เขมนัทต์พูดหลังจากได้สูดดมความหอมที่คละเคล้ากันระหว่าง กลิ่นโลชั่นกับกลิ่นแป้ง "ไม่รู้ว่า ตรงอื่นจะหอมอย่างนี้ไหม ไม่แน่อาจหอมกว่าด้วยซ้ำไป" โอ้ว... ประโยคนี้ชวนใจสั่นตัวสั่นเหลือเกิน เอมิกาไม่ใช่เด็กน้อยถึงไม่รู้ว่า ความนัยในคำพูดเขมนัทต์คืออะไร แรงสั่นทำให้เจ้าของอ้อมแขนลอบยิ้ม”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 2526 บทที่ 26 2627 บทที่ 27 2728 บทที่ 28 28