icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สวรรค์ส่งข้ากลับมาทวงแค้น

บทที่ 2 สตรีที่ฟื้นจากความตาย [2]

จำนวนคำ:1405    |    อัปเดตเมื่อ:28/08/2024

ียนเอ๋อร์ขอ

กมาเล็กน้อย ช่างต่างจากบทบาทก่อนหน้าอย่าง

๋อร์ต้องกลับมา นางเคยก

างเซียนเซียนใช่ว่าจะเพิ่งเคยเป็น ร่างกายนางอ่อนแอตั้งแต่กำเนิด โรคประหลาดอย่างหัวใจอ่อนแร

ักห้ามใจเ

ขาตัดใจจากน้องสาวผู้นี้เสีย ยังเหลือนางท

อยังไม่

เม่ยกัดฟันข่มอารมณ์โมโหไว้จนสุดจะกลั้น เจินซู่ดูอากา

่านแม่ทัพใหญ

ช้ไปตามเร่งฝีเท้าเข

บดูอาการเซีย

ู้ ทว่าหากไม่ทำการจับชีพจรรักษาฟ่างเซียนเซียนตอนนี้คงถูกแม่ทัพใหญ่ฟ่างลงดาบบั่นคอแน่แท้ มือเ

ฟ่างนางสิ้

รักษา ฟ่างเสวียนสวี่ล้มตึงลงกับที่น

ใหญ่โปรดหัก

ั้งด้านนอกด้านในเรือนหลานฮวา มีเพียงสองแ

รือไม่เจ้าคะ คุณหนูเซียนเซียนข

่ได้ นางร้อมห่มร้องไห้พลางเขย่าแข

อาถังออ

รับใช้ผู้หนึ่งให้พาอาถั

่วยข้าจัดแจงเ

กมาของผู้เป็นบิ

ือนของเมืองถังเหลียนตามคำสัญญาที่เคยให้ไว้กับฟ่างเซียนเซียนก่อนออกไปรบเมื่อเ

ายังไม่ทันลืมนึกถึง ลูกสาวสุดที่รักก็จากตนไปอีกคนแล้ว เหตุ

งค

ถูก

ยวหายตัวไปหลังจากนางคลอดลูกได้เพียงสามวัน ผ่านมาสิบเก้าปีไม่ได้ข่

สามปี ภริยาเอกอย่างนางถึงยอมคลอดบุตรสาวอีกคนให้กับตน ไฉนเลยผ่านมาแค่สิบ

ไปพักที่ห้อง

ทำให้เสวียนสวี่ได้ส

ง พ่อบ้านกุ้นจัดการนำโลง

ินซู่ทำให้เสวียนส

ียงเหวินเหม่ยเซียวผู้เดียว หากแต่เพราะเป็นพระราชทานสมรสจากฮ่องเต้เพื่อช่วยให้เ

ากับเจินซู่เพื่อหวังให้เจินซู่ช่วยดูแลเข

วไพร่พวกนี้เถอะ

างเช่นไรก็เป็นเช่นนั

กลียดชังของนางที่มีกับเลือดเน

รักษาสุข

เต้ แต่ความจริงแล้วเจินซู่แอบมีใจให้เสวียนสวี่มานานแล้ว แม้เขาจะแต่งงานกับเหม่ยเซียวนาง

เขาคือรั

นตายไปแล้วอย่าง

+++

าดีขึ้นก็จะอัปแบบนี

์เป็นกำลัง

เปิดรับโบนัส

เปิด
สวรรค์ส่งข้ากลับมาทวงแค้น
สวรรค์ส่งข้ากลับมาทวงแค้น
“เพียงรู้หน้ามิอาจเดาใจคนได้ ในวันที่นางมอบทั้งตัวและหัวใจให้เขาทั้งดวง คนผู้นั้นกลับตอบน้ำใจให้นางด้วย 'ความตาย' 'ข้า รัก ท่าน' นั่นคือประโยคสุดท้ายที่นางขยับริมฝีปากให้เขาได้อ่าน หลังจากนั้นมือแน่งน้อยค่อย ๆ เอื้อมลงไปดึงมีดที่องค์ชายห้าเคยมอบให้นางออกมาจากผ้าคาดเอว "ชาตินี้ซูเหยาไร้วาสนา บุญคุณที่ช่วยชีวิต ขอทดแทนด้วยการคืนให้แก่พระองค์" สิ้นสุดถ้อยคำนั้น มีดในมือนางค่อย ๆ ปักลึกเข้าสู่ขั้วหัวใจ เลือดสีแดงค่อย ๆ ไหลออกมาจนอาบอาภรณ์สีขาวสะอาดให้เปลี่ยนสี ดวงตาคู่สวยยังคงจ้องมองใบหน้าบุรุษอันเป็นที่รักจวบจนลมหายใจนางใกล้จะหมดสิ้นจึงเห็นริมฝีปากองค์ชายห้าขยับบอกลาอย่างไร้สุ้มเสียง 'อย่าแค้นข้าเลย เฟิง' เขาเรียกนางด้วยชื่อที่ติดตัวเฟิงซูเหยามาตั้งแต่แรกเจอ บ่งบอกว่าได้ตัดขาดสัมพันธ์กับนางในชาตินี้อย่างหมดสิ้น ดวงตาเฟิงซูเหยาค่อย ๆ หลับสนิทเมื่ออ่านปากบุรุษอันเป็นที่รักจบ ชาติก่อนนางเคยให้ใจบุรุษจนตัวตาย กลับมาเกิดใหม่ในร่างนี้นางจะทวงคืนความแค้นให้เขาอย่างสาสม”
1 บทที่ 1 สตรีที่ฟื้นจากความตาย [1]2 บทที่ 2 สตรีที่ฟื้นจากความตาย [2]3 บทที่ 3 สตรีที่ฟื้นจากความตาย [3]4 บทที่ 4 งานเลี้ยงจวนแม่ทัพใหญ่ [1]5 บทที่ 5 งานเลี้ยงจวนแม่ทัพใหญ่ [2]6 บทที่ 6 โจรกระจอกของนางงูพิษ [1]7 บทที่ 7 โจรกระจอกของนางงูพิษ [2]8 บทที่ 8 องค์ชายสามผู้ถูกลืม [1]9 บทที่ 9 องค์ชายสามผู้ถูกลืม [2]10 บทที่ 10 บันไดสู่การแก้แค้น [1]11 บทที่ 11 บันไดสู่การแก้แค้น [2]12 บทที่ 12 บันไดสู่การแก้แค้น [3]13 บทที่ 13 บันไดสู่การแก้แค้น [4]14 บทที่ 14 เอาคืน [1]15 บทที่ 15 เอาคืน [2]16 บทที่ 16 เอาคืน [3]17 บทที่ 17 เอาคืน [4]