icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สวรรค์ส่งข้ากลับมาทวงแค้น

บทที่ 8 องค์ชายสามผู้ถูกลืม [1]

จำนวนคำ:1127    |    อัปเดตเมื่อ:28/08/2024

งเหมาะกับงานเฉลิมฉลองวันประส

ค์เมตตาคุ้มครองเสียจริง กลับมาจากความตายไ

กลายมาเป็นสหายสนิทกับองค์ชายอี้เฟยกล่าวชื่นชมความโชคดีของคุณ

๋อร์คือแก้วตาดวงใจของกระหม่อม หากสิ้น

ี่ค่ายทหารแต่ไม่มีผู้ใดรายงาน โชคดีแค่ไหนแล้วที่ครั้

ทั้งค่ายต่างรู้ดี ต่อให้ถูกนินทาว่ารักลูกไม่เท่ากันเสวียนสวี่ก

คยทอดทิ้งเจินเม่ยบุตรสาวคนรองให้ลำบากสักครั้ง แถมยังตามใจนางจนเสี

ะไรหม่อมฉันห

ดงโดดเด่นหากแต่แต่งแบบทะมัดทะแมงเล็กน้อยเพื่อใ

าง" เสวียนสวี่แนะนำบุค

้นี้ระดับหนึ่งเพราะเคยเป็นสายลับคอ

์ชาย

นด้วยกริยาท่าทางเรียบร้อย เรียกรอยยิ้มให้ผุดขึ้

ยังไม่เสด็จ

กนั่งเรียบร้อยแล้วทว่าไม่เห็นเ

้องเฟยค

ดีว่าอีกคนเหตุใดถึงมาช้า เฟิงซูเหยาจึง

นาดใหญ่รักษาเขตชายแดนเมืองถังเหลียน มีทหารที่พักอยู่ในค่ายแห่งนี้หกร้อยนาย แต่มีทหารในปกครองห้าแสนนา

เฟยมีน้อยเพราะว่าฮ่องเต้ยังคงหวาดร

็มาพอดี สงสัยจะ

ูเหยาเพราะมองว่านางคือฟ่า

ี่ให้ทุ

ายสีทองตัดให้โดดเด่นดูภูมิฐาน ร่างกำยำทะมัดทะแมงเดินไขว้

ิทสนมดั่งสหายวัยเยาว์นามว

นนี้คงมีผู้หนึ่งที่ร

ิงนางคงเขินอายจนวิ่งออกจากกระโจมหลังใหญ่นี้ไปแล้ว หากเพราะคนที่นั่งอยู่คือเฟิงซูเ

องวันเกิดปีนี้ให้ข้า เชิญ

ยสามอายุม

อย่างพร้อมเพียง จอกเหล้าหลายร้อยจอกยกขึ้นดื่มฉลองอย่างพร

ะส่งอะไรมาให้

++

ูเหยารอแก้แค้นในนี้หรือไม่ เดากันด

เปิดรับโบนัส

เปิด
สวรรค์ส่งข้ากลับมาทวงแค้น
สวรรค์ส่งข้ากลับมาทวงแค้น
“เพียงรู้หน้ามิอาจเดาใจคนได้ ในวันที่นางมอบทั้งตัวและหัวใจให้เขาทั้งดวง คนผู้นั้นกลับตอบน้ำใจให้นางด้วย 'ความตาย' 'ข้า รัก ท่าน' นั่นคือประโยคสุดท้ายที่นางขยับริมฝีปากให้เขาได้อ่าน หลังจากนั้นมือแน่งน้อยค่อย ๆ เอื้อมลงไปดึงมีดที่องค์ชายห้าเคยมอบให้นางออกมาจากผ้าคาดเอว "ชาตินี้ซูเหยาไร้วาสนา บุญคุณที่ช่วยชีวิต ขอทดแทนด้วยการคืนให้แก่พระองค์" สิ้นสุดถ้อยคำนั้น มีดในมือนางค่อย ๆ ปักลึกเข้าสู่ขั้วหัวใจ เลือดสีแดงค่อย ๆ ไหลออกมาจนอาบอาภรณ์สีขาวสะอาดให้เปลี่ยนสี ดวงตาคู่สวยยังคงจ้องมองใบหน้าบุรุษอันเป็นที่รักจวบจนลมหายใจนางใกล้จะหมดสิ้นจึงเห็นริมฝีปากองค์ชายห้าขยับบอกลาอย่างไร้สุ้มเสียง 'อย่าแค้นข้าเลย เฟิง' เขาเรียกนางด้วยชื่อที่ติดตัวเฟิงซูเหยามาตั้งแต่แรกเจอ บ่งบอกว่าได้ตัดขาดสัมพันธ์กับนางในชาตินี้อย่างหมดสิ้น ดวงตาเฟิงซูเหยาค่อย ๆ หลับสนิทเมื่ออ่านปากบุรุษอันเป็นที่รักจบ ชาติก่อนนางเคยให้ใจบุรุษจนตัวตาย กลับมาเกิดใหม่ในร่างนี้นางจะทวงคืนความแค้นให้เขาอย่างสาสม”
1 บทที่ 1 สตรีที่ฟื้นจากความตาย [1]2 บทที่ 2 สตรีที่ฟื้นจากความตาย [2]3 บทที่ 3 สตรีที่ฟื้นจากความตาย [3]4 บทที่ 4 งานเลี้ยงจวนแม่ทัพใหญ่ [1]5 บทที่ 5 งานเลี้ยงจวนแม่ทัพใหญ่ [2]6 บทที่ 6 โจรกระจอกของนางงูพิษ [1]7 บทที่ 7 โจรกระจอกของนางงูพิษ [2]8 บทที่ 8 องค์ชายสามผู้ถูกลืม [1]9 บทที่ 9 องค์ชายสามผู้ถูกลืม [2]10 บทที่ 10 บันไดสู่การแก้แค้น [1]11 บทที่ 11 บันไดสู่การแก้แค้น [2]12 บทที่ 12 บันไดสู่การแก้แค้น [3]13 บทที่ 13 บันไดสู่การแก้แค้น [4]14 บทที่ 14 เอาคืน [1]15 บทที่ 15 เอาคืน [2]16 บทที่ 16 เอาคืน [3]17 บทที่ 17 เอาคืน [4]