เงาบาปปรารถนา

งในลำคอพร่ำออกมาไม่ขาดปาก ใบหน้าคมสันซุกไซ้ซอกซอนไปตามผิวเนื้อหอมนวล

่งเอ่ยออกมาได้ หวีดร้องอยู่ด้วยความหวาดกลัว หัวใจของร่างเล

น... ทำไมหล่อนข

ึกรู้สา เพียงแต่อ่อนล้าจนไม่

และโหยหิวลุ่มหลงในผิวเนื้อละมุนนี้จนไม่อาจถอนตัวได้ ริมฝีปากหยักหนาประทับจูบหอมไปตามพวงแก้มละมุน กรุ่นกลิ่นสาบสาวคลอฟุ้งอยู่ไม่เลือนหาย

ิทถึงผิวเนื้อ หล่อนทำได้แค่เพียงส่งเสียงสะท้านต่อต

นวดเฟ้นร่างแบบบางเกือบเปลือยด้วยความเสน่หา ลมหายใจอุ่น ๆ

้าวรานร้อนรุ่มด้วยความรู้สึกผิดชอบ ชั่วดี เมื่อสำนึกรู้ถ่องแท้แล้วว่าผู้

ี่หงส์...’ แต่บทประโยคนั้นก็ได้แต่ดังก้องอยู่ข

ู้สึกในยามที่จมูกและริมฝีปากแตะต้องผิวเปลือย มันทำให้ความรู้ส

ืม.

แทบครบถ้วน น้ำตาหยดชื้นไหลรินอาบขมับทั้งสองข้างเป็นทางเปียกปอนไปถึงหมอนที่

งความงดงามที่ชูช่ออยู่ตรงหน้านั้นอย่างขาดสติ เรียวลิ้นสา

ืบ คิดถึงสุดหัวใจจนไม่อาจควบคุมความหยาบช้าที่กบด

้เขาสำรวจร่างตามแต่ใจอยู่นี้ ไม่ใช่ภรรยาที่เขาพร่ำเพรียกร้องหาอยู่

งห้ามในเรื่องหย

ังหวะ อำนวยให้อุ้งปากร้อนผ่าวสำรวจครอบครองได้เต็มที่ มือใหญ่สองข้างที่ลูบคลำไปตามทรวดทรงที่เต็มแน่นของวัยแรกสาว แล้วเคลื่อนมาประกบแล้วนวดเคล้นก้อนเนื้ออวบเต็มกำมือ

ี่เขากำลังเข้าใจอยู่ในขณะนี้คือจิตสำนึกในส่วนลึกที่มีต่อหญิงสาวอันเป็

ที่หล่อนถูกทาบทับจนหนักอึ้งหายใจติดขัด มือของเขาควานคว้าลงไปดึงร่นชายก

อมกำลังกดกระแทกเป็นจังหวะเสียดสีอยู่ตรงหน้าขากลางลำตัว เ

ำ ฮือ ๆ พี่หง

ได้รู้สึกคล้อยตามไปกับครรลองอารมณ์ของเขาเลยแม้แต่น้อย ขาข้างหนึ่งถูกยก

ปวด... แสบระบมทุก ๆ จังหวะการขยับของเขา เสียงทุ้มครางกระหึ่มอยู่เหนือร่างในขณะที่ขยับโยกตัวจนหล

ักภักดีและความเชื่อใจที่มีต่อกันในสายเลือด เขาพรากทุกสิ่งโด

รับในความอิ่มเอมนี้โดยไม่มีข้อแม้ ใบหน้าคมกร้านโน้มลงพรมจูบไปทั่วร่างระหง โย

สิ้นสุดเสน่หา แล้วกอดรัดหล่อนเอาไว้เต็มแรง ก่อนจะข

ทุกอย่างให้เป็

างใหญ่เกร็งตัวและฟุบลงหมดแรงคร่อมตัวของหล่อนเอาไว้ เหงื่อกาฬเปียกชื้นผุดพรายไปทั่ว แร

ูดให้หล่อนจมดิ่งสู่ห้วงเหวอันลึกล้ำราวกับว่าควา

วนาว่า ขออย่าให้มั