เงาบาปปรารถนา

านไม้เก่าทรุดโทรม กระนั้นก็ยังมีเค้าความสง่าในอดีตหลงเหลือให้เห็นว่า ก่อนเก่านา

มวัยตะเบ็งเรียกไม่เต็มใจนัก สายตากวาดมองรอบ ๆ

กเรียกซ้ำอีกครั้ง เพราะไม่แน่ใจว่าจะมีคนอยู่หรือ

ระตูก็เปิดออก แต่ไม่ได้เปิดแบบธรรมดา คล้ายมีคนใช้แรงผลักหรือถีบจนเกิดเสียงดัง ตามมาด้วยบางส

ถุงลายดอกสีทึบแบบหยาบ ๆ เดินออกมายืนพิงประตู มือข้างหนึ่งเท้าสะเอวผมเผ้าพะรุงพะรังเป

รื่องแม่ลูกสาวตัวดีของหล่อ

กคุยก็คุยมาส

ป็นน้าแท้ ๆ แต่ภารณีกลับมองเป็นหัวหลักหัวตอตั้งแต่ไหนแต่ไร เพราะอายุไม่ต่างกันมาก โ

สำนึกบุญคุณข้าวแดงแกงร้อนที่พวกฉันเวทนาให้กินให้ใช้ หล่อนควรจะรับรู

นลูกสาวน้าอุปการะมันหรือไง อยากได้กันเอง อยากเอาไปก

อยากรีรอเวลาให้ยืดเยื้อไปกว่านี้ จิตใจมันซมซานเกินกว่าจะเอ้อระเหยอยู่ในโลกภายน

นี้ใคร ๆ ก็รู้กันอยู่แล้ว ในความเป็นแม่ลูกสัมพันธ์ย่อมตัดไม่ขาด แต

ีเป็นคนวางแผนทำเรื่อ

ขึ้น นางหมายถึงทุกคน ทั้งพิรเดช สัตตบงกชแ

ะไม่ได้เลี้ยงแต่ฉันก็เกิดมันมา แทนที่มันจะได้มาช่วยฉันหาเงิน พวกน้าก็เอามันไปใช้ มันทำงาน

ใจทั้งที่นิสัยใจคอช่างแตกต่างกับผู้ที่ให้กำเนิดมากเหล

อยากจะพูดให้มากกว่านั้น อธิบายให้กระจ่างกว่านั้น แต่ก็ทำไม่ได้ ความเจ็บปวดมันตอกตัน

แทนที่จะเวทนาความเจ็บปวดของลูกพี่ลูกน้อง ภา

. ถึงขนาดนี้แล้วคงไม่ต้องต่

่อให้เมตตามันเท่าไหร่ก็คงล้างเลือดชั่ว ๆ ในตัวให้ส

ผัวมันก็ต้องรับผิดชอบ คิดจะให้ลูกเขยน้าฟันลูกสา

่อนจะเอ

บมาถูกน้าเขยข่มเหงจนต้องกลายเป็นเมียน้อยน้าสาวตัวเองที่มันนับถื

เพราะระหว่างเขากับหงส์ต่อไปนี้ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้อ

าออกตาไม่ต้องอายใครว่าแย่งผัวชาวบ้าน ฉันเป็นแม่มันก็ควรได้ค่าน้ำนงน้ำนม ค่าเสียเวลาที่ให้มันอาศัยอยู่ใน

นนี่ม

ราวกับกำลังคุยเรื่องตกลงซื้อขายกันอย่างไงอย่างงั้น ไม่ได้สาระหรือละอาย

วน้อยที่น่าสงสาร ถูกแม่ใจยักษ์ทิ้งให้อด ๆ อยาก ๆ ทุบตีจนเนื้อตัวมีแต่ร

่ต้องเจ็บปวดปางตายเ

ื่อง หงส์ก็ไม่เชื่อ เราไม่ต้องไปยุ่ง

็นความนัยว่าไม่อยากรู้ไม่อยากรับฟังอะไรอีกแล้ว ดารินพยักหน้า... หันไปมองภา

กจากบริเวณบ้านของนาง ไม่ได้สำนึกแม้แต่น้อยว่าเรื่องที่เกิดขึ้

... ลูกสาวใ