เงาบาปปรารถนา

โกรธาอย่างสุดแสน ร่างเล็กสั่นงกสะดุ้งไหวนั่งชิดกำแพงข้างมุมช่างน่าเวทนายิ่งนัก อากาศเย็นยะเยือกก

นูนาได้ยินป้าไห

าวกับท้องฟ้าได้เปิดส่องสว่างในทันใด ป้าอิ่มแม่ครัวมือฉมังของที่นี่คงได้เบาะแสอ

ลานทีละน้อยไปที่ประตู ซึ่งป

. ช่วยหนูน

ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ยินเสียงตอบรับจากข้างในแม้แต่น้อย เนื่องจากเสียงฟ้าและฝนกลบจนสิ้น อีกทั

อนไม่ต้องอยู่ท่ามกลางความมืดแล

ต่หล่อนกลับหนาวจนปากสั่นฟันกระทบและปวดหั

และเปิดออก แสงสลัวที่สาดเล็ดลอดเข้ามาทำให้ป้าอิ่มรีบโผเข้าไปกอดร่างเล็กซึ่งอิดโรยเต็มทีเ

งตัวเลยน่าสงสารจริง ๆ แม่คุณ” มืออวบอูมลูบไปตามแผ่นหลังและลำตัวของเด็กสาว

่นนี้ หนทางรอดนั้นค

่างเล็กออกจากบ้านร้างโกโรโกโสนั้นทันที โดยม

ำนัก นี่มันคิดจะแกล้งให้คุณหนู

็น ไม่อย่างนั้นค

ดินนำหน้าคุณหนูนาออกจากตึก แต่พามาที่บ้านนี่แหละ ก็เลยรีบวิ่งไปหาป้า” สมเล่าไปพลางรีบสาวเท้าไปให้

ตาไม่ได้เข้าข้างเอาเสียเลย เรื่องเหม็นคาวฉาวโฉ่เป็นที่โจษจันไปทั่ว เนื่องจากอ้อนเที่ยวเอาไ

คนก็ไม่

ูกหายาเอามาให้ป้าด้วยนะ พอให้คุณหนูนาเธอกินแก้พิษ

่มในวัยชราหกสิบห้าปีเข้าไปแล้วงก ๆ เงิ่น ๆ กระวีกระวาดจัดการกับเสื้อผ้าเปียกชื้นของเด็

หลังจากนั้นไม่นานนักก็ร่วมมือกับป้าอิ่มช่วยดูแลคนป่ว

ดไม่ได้หยุดหย่อน เฉกเช่นเดียวกับพายุโชคชะตา

ลเห็นความสุขแม้เพียงริบหรี่ ตลอ

ยามรุ

้าอิ่มโอดครวญไปพลางเช็ดตัวให้กับร่างเล็กที่นอนกระสับกระส่ายเพ้อไม่เป็นศ

างจึงไม่อาจละเลย เด็กสาวถูกพิษไข้รุมเร้าค่อนข้างส

ใครจะกล้าเอารถในบ้าน

้าข้ากลัวไข้จะกินจนอาการแทรกซ้อนไปมากกว่านี้นะ” ป้าอิ่มบอกต้อยพลางใช้ผ้าชุบน

งค่าใช้จ่าย เพราะต่างก็รู้กันอยู่ว่าเงินเดือนน้อยนิดของแต่ละคนแทบไม่พอใช้กันด้วยซ้ำ อาศัยว่ามีข้

้เอง ส่วนค่าหมอ คุณหนูนาเธอน่าจะมีบัตรประ

ามคิดป้าอิ่ม รีบผลุนผลันไปเปิดประตูห้อง

่.

ยฐานสมรู้ร่วมคิดให้ไล่ออกให้หมดทั้งหัวหงอกหัวดำเลยคอยดู” อ้อนยืนเท

คุณหนูนาจะตายแหล่มิตายแห

สร้างคุณประโยชน์อะไรไม่ได้เลย ไร้ค่า...” ปากแบะเบ้เบี้ยวเพราะความสาแก่ใจ สายตาย

้เป็นที่พึ่งแล้วจะปล่อยให้ป่วยสิ้นใจอยู

งป้า ไม่ต้องอยู่เป็นภาระเป็น

นที่จริงแล้วสัตตบงกชก็ถือว่าเป็นนายคนหนึ่ง เพียงแต่การวางตัวไม่เหมือนเ

้อย มึงจ

็กซี่ คุณหนูนากำลังแย่

ั่งไว้ไม่ต้องให้ความช่วยเหลือมัน เดี๋ยวกูจะไปตามคนมาจับมัน

งมือตบหน้าเสียจนหันไปอีกทาง หล่อนเอามือจับที่แก้มซึ่งเจ็บแปลบร้าวแ

นิ้วยกขึ้นเหนือศี

หยียบให้ตายคาตีนไปพร้อม ๆ กับน

. ฉันเรียกปากแทบฉี

าย หล่อนหันไปมองตามเสียงทุ้มห้าวนั้นแล้วก็ต้องลดอาการกระฟัดกระเฟี

ามหาเสียทั่วบ้าน นี่ฉั

าอยู่ตรงทางเดินระหว่างบ้านหลังใหญ่และห้อง

ล... ค

็นใครเอาขึ้นไปให้” โดยปกติหน้าที่นี้เป็นของสัตตบงกช แต่นับจาก

. คือว

ผล่ออกมาอีกคน สีหน้ากลืน

่มถามกวาดตามองทุกค

กซี่มาพาไปโรงพยาบาล ถ้าขืนชักช้ากลัวอาการจะยิ่งแย่

คราวเด็กคนนั้นเลยตั้งแต่เกิดเรื่องขึ้น คิดไ

..” เขากล่าวอย่างไม่มีเยื่

ุทานเสียงหลงพร้อมผลุนผลันวิ่งก

รเดชจึงหยุดน