icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เล่ห์ลวงบ่วงรักเมษา

บทที่ 10 chapter10

จำนวนคำ:1788    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

รื่องว่ากั

้องไปเรียนหนังสือหรือไง ถึงออกไปกับมันสองค

่รุตติ์ มันก็ไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกับน้าเมฆเลย” กังสดาลสะบัดร่างให้ออกจากวงแขนอันทรงพลัง ที่ยังกอดกระชับแน่นด้วยลำแขนข้างเดียว

มเค้นออกมาจากเรียวปากหนา ขบกรามจนเกิดเป็นส

!” แววตาดวงโตสั่นเล็กน้อย มองใบหน้า

่แดงก่ำเข้าหาทีละนิดๆ เขาเอาแต่จ้องมองเรียวปากบางอมแดงเหมือนลูก

ิดไม่ซื่อกับน้าชายนั้น หวั่นไหวสั่นสะท้าน ยา

้วยแขนข้างเดียวขึ้นเล็กน้อย จนปลายเท้าเรียวสวยลอยมาเหยียบบนหลังเท้าของเขาไว้ มือเรียวบางทั้งสองข้างที่โดนจ

นเทาอยู่ในอ้อมกอดของคนตัวสูง เรียวหน้ารูปไข่อยู่ในระดับเดีย

ว่ากอดแน่” เมษาไม่อาจห้ามใจที่ปรารถนาร่างบางนี้ เขาแอบร

ตะกัก พร้อมทั้งเหลือบเปลือกตาขึ้นมองหน้าของเขา ยามได้กลิ่

ห้แหงนขึ้นมอง ความที่อดทนต่อต้านไว้ไม่ไหว หัวใจที่เรียกร้องอยากให้ทำผิดกับหลานสาวมันสุมทรวงมานานมากแค่ไหน วันนี้เข

่ในอ้อมกอดของชายหนุ่ม ตาดวงโตเบิกกว้างจ้องค้างอ

กระซิบกระซาบชิดติดเรียวปากบาง อยากจะทำมากกว่านี้ แต่กลัวแม่กระต่าย

ี้อยู่ในลำคอ เพราะมีริมฝีปากหยักปิดกั้นเสียงของเธอไ

องตัวเองเน้นหนักหน่วงลงบนกลีบปากบางอมชมพู แล้วผลักใบหน้าออกจากเธอ สื่อแววตาจ้อ

ลุดพ้นลงมายืน แต่เท้าเรียวสวย

้าไม่ตอบ น้

ของเขาได้ เธอก็จะวิ่งหนี

ลุดพ้นจากวงแขนอันทรงพลังนั่น แต่ก็ไม่สำเร็จ ร่างบางโดนคนตัวโตผลักดันให้ไปพักพิงติดข้างฝา แล้วปล่อยใ

ห่งความรักจับจ้องมองผิวหน้ารูปไข่ พวงแก้ม ริมฝีปากเรียวบางที่เขาได้สัมผัสเมื่อครู่นี้ เปล่งประกายแดงระเรื่ออมชมพู คง

มฝีปากเรียวบางที่เธอหวงแหนมาทั้งชีวิตนั้น โดนน้าชายเจ้

” ริมฝีปากหยักเอ่ย กระซิบแผ่วเบาตรงพวงแก้มนุ่มนิ่ม จม

ปรยเสียงสั่นๆ มือน้อยเรียวงามเกาะกุมขยุ้มที่คอเสื้อของน้าชายไว้นั้น ได้

ก็รีบกระโดดขึ้นบันได ขั้นเว้นขั้นวิ่งตามหลานรัก

หลานสาวว่ามีเขาเพียงคนเดียวที่ทำแบบนี้ คนเจ้าเล่ห์แนบหูเข้ากับบานประตู ฟ

รู้เรื่องเลย” เรียวมือหนาจับลูกบิดประตูหมุนไปม

วสั่น เขินอายตัวเองเหลือเกิน ที่ปล่อยตัวปล่อยใจให้ชายหนุ่มได้จูบเธอเป็นคนแรก แผ่นหลังนวลแนบชิดพิงบานประตูห้อ

นเตียง แววตาดวงโตยิ่งเบิกกว้าง มองบานประตูที่ถูกชายหนุ่มหมุนกลอนประตูและผลักดันให้เปิด

เปิดรับโบนัส

เปิด
เล่ห์ลวงบ่วงรักเมษา
เล่ห์ลวงบ่วงรักเมษา
“เพี้ยะ เพี้ยะ...!! กังสดาลยังยืนจ้องหน้าเมษา แล้วยกเรียวมือกางออกข่วน และตบลงไปบนผิวแก้มสีแทนนั่น สองสามที สลับซ้ายขวา "กังสดาล!!" ใบหน้าเข้มสะบัดหันไปตามแรงตบ เขาค่อยๆ ยกมือขึ้นลูบรอยนิ้วมือบนผิวไปมา ลิ้นเรียวใหญ่เลียเลือดตรงมุมปาก แววตาสีนิลเปล่งประกายแดงโรจน์ ค่อยๆ หันมองร่างบางที่ยืนตัวสั่นเทา "กะ...เกลียดนัก คนใจเลว!" ทำใจกล้าเปล่งเสียงเขียวสะบัดใส่ พร้อมทั้งไม่ยอมขยับร่างถอยหนี ถึงจะมีความหวาดกลัวต่อสายตาเพชฌฆาตคู่นั้น "คำก็เลว สองคำก็เกลียด ดี... ฉันจะทำให้เธอเกลียดฉันไปจนตลอดชีวิต ยัยเด็กร่าน!!!" คนร่างโตก้าวเดินย่างสามขุมเข้าไปหาหญิงสาวที่ยังยืนอวดดีปากเก่ง "ยะ...อย่าเข้ามานะ" ใบหน้าซีดกลัวคนตรงหน้า กังสดาลขยับปลายเท้าก้าวเดินถอยหนี เบี่ยงตัวหวังจะวิ่งหนีเขาไปยังห้องของมารดา "มานี่! วันนี้ฉันจะเลวให้เธอเห็น" เมษาเดือดดาล ใบหน้าถมึงทึง ยามนี้หลานสาวไม่คิดที่จะเอ่ยชื่อของเขาเอาเสียเลย คนตัวโตเดินตามรอยเท้าของเจ้าหล่อน แววตาสีนิลเปล่งประกายแดงโรจน์จับจ้องอยู่ที่ร่างบางด้วยความโกรธ ขืนเขามองนานๆ ร่างบางตรงหน้าอาจจะเป็นเถ้าถ่านแน่ เขารีบคว้าข้อมือเรียวบางกำกระชับแน่น ออกแรงกระชากให้หญิงสาวเข้ามาปะทะหน้าอก พร้อมทั้งโน้มใบหน้าลงบนช่วงลำคอระหง เรียวปากหยักซุกไซ้จูบสัมผัสไปตามผิวขาวนวลบนหัวไหล่ ปลายจมูกโด่งคมสันดมดอมกลิ่นจากผิวหอมตรงร่องทรวงอกอย่างบ้าคลั่ง "กรี๊ดดดด... ปล่อยเดี๋ยวนี้! คนเลว...เลวที่สุด ได้ยินไหม... ฮือออๆ" กังสดาลส่งเสียงกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง เธอหวาดกลัวเขา "เธอตายแน่ กังสดาล!" เสียงอันทรงพลังเปล่งออกมาอย่างน่ากลัว ตุ้บตับๆ... ผลั๊วะๆ... มือเรียวสวยข้างขวายกขึ้นผลักดันใบหน้าเขาให้ออกจากทรวงอก และอีกข้างก็ตบตีขีดข่วนไปตามหัวไหล่ ลำตัวและแผ่นหลังของเขา "หึๆ ฉันเลวได้แน่ คืนนี้แหละ... ฉันจะยัดเยียดความเลวร้ายให้กับเธอ ยัยผู้หญิงร่าน!!" เมษาเค้นเสียงเยือกเย็นจนสาวเจ้าหนาวเยือกเข้าไปในกระดูกสันหลัง เรียวปากหนายังซุกไซ้สัมผัสทั้งดูด ทั้งเล็มผิวขาวตามต้นคอระหง และยังไล่เลียผิวผ่องไปตามเรียวคางงาม”