ย้อนรักตำหนักชมดาว

สิ้นสุดปลายฟ้าไม่กล้าหวนคืน

พระเอกสายแอพ เฉยชาทว่าโบ๊ะบ๊ะภายใน โคตรรั่ว อัตราการแขวะ0.01วินาที ภายใต้หน้ากากสูงส่งบริสุทธิ์ ในนามปรมาจารย์ ที่ค้ำคอไว้ พบกับ พระเอกสายกาว ที่ไม่เอื้อนเอ่ย ใครกันจะรู้ภายในใจท่านคิดเช่นไร พบกับนิยายแนว ขุนเขาจอมยุทธ์ บุญคุณความแค้น แต่พระเอกสายฮา สะกดกลั้นความอาไว้ภายใต้หน้ากากหล่อเหลาอย่าเผลอนินทาอย่าเผลอหลงรัก เพราะปรมาจารย์ท่านนี้อ่านใจคนออก

เรื่องเล่าใต้เงาจันทรา

เรื่องเล่าของท่าน อาจทำข้าสำราญ หรืออาจทำให้ทุกข์ตรมไปกับท่าน ถือว่าท่านจ่ายค่าตอบแทนแก่ข้าแล้ว เสพสุขจากความทุกข์ตรมกระทำได้เช่นนั้นหรือความทุกข์ตรมของผู้อื่น ทำให้เราหลุดพ้นความทุกข์ตรมของเราได้

ลำนำเดียวดาย

บุตรีของขุนนางกบฏ เพื่อคืนความเป็นธรรมให้บิดาแทนที่จะหนีไปไกลแสนไกลกลับพาตัวเองมาผูกพัน กับคนที่เป็นศัตรู แค้นฆ่าพ่อจือหรานจะสามารถทวงความเป็นธรรมให้บิดาได้หรือไม่ ..พบกับความรักความแค้นที่ฝั่งแน่น

พวกเจ้าระวังให้ดีงานนี้ข้ามาเพื่อแก้แค้น

ตำรวจหญิงมือดีดับอนาถแต่สวรรค์กลับให้โอกาสได้กลับไปแก้แค้น แทนหญิงโง่งมคนหนึ่งที่ถูกหักหลังเช่นกัน งานนี้จะต้องไม่ใครก็ใครสักคนจะต้องเสียน้ำตา

มนตราฟาโรห์

.....อามูเนส... .. ราชินีที่รักแห่งข้าขอเทพธิดาไอซิส มอบชีวิต อมตะให้ข้าและนาง ...รอ เจ้าอยู่ที่นี่ ตราบ ดวงอาทิตย์อับแสง ..รอเจ้าอยู่ร่วมเดินทางสู่ฟากฟ้า พร้อมกัน” คำขอครั้งสุดท้ายของ..โฮรัส.. ผู้เลื่องชื่อเทพแห่งสงคราม กับเจ้าหญิงผู้ซึ่งตกเป็นเชลย ด้วยจุดเปลี่ยนที่บิดาของอามูเนส ผู้เลอโฉมเลื่องลือไปไกล พ่ายแพ้ให้แก้ฟาโรห์โฮรัสเทพสงครามผู้ยิ่งใหญ่ เป็นจุดเริ่มต้นของ คำขอต่อเทพแห่งความเป็นอมตะไอซิส คำขอครั้งสุดท้ายจะเป็นจริงไหมและเอวาสาวสวยนักโบราณคดีที่ขุดค้นพบ คำขอนั้นของฟาโรห์โฮรัสจะ สามารถค้นพบความจริงต่างๆได้อย่างไร ล่องลอยไปกับดินแดน ไอยคุปต์ด้วยกันใน...มนตราฟาโรห์...

เสน่หาอี้จีฝึกหัด

ขายตัวเข้ามาเป็นอี้จีฝึกหัด แต่ยังไม่ผ่านงานแรกด้วยซ้ำ สวรรค์ชังหรือนรกแกล้งให้เฟิ่งหลิว ต้องมาพบเจอคนใจร้ายเช่นนี้แล้วยังมาหาว่าเฟิ่งหลิวเป็นนางคณิกา กร้านโลกอีก ทั้งๆที่น้องแสนจะเดียงสา

ไป๋ฟางเซียน ภรรยาข้ามภพ

“อันตัวข้า มีนามว่าไป๋ฟางเซียน” ปกติคนอื่นข้ามเวลาคงได้รับมิติ พลังวิเศษ ความเทพทรูต่าง ๆ แล้วนางเล่า ไม่เห็นเป็นเหมือนในนิยายที่เคยอ่านบ้าง เท่านั้นยังไม่พอ! นางยังเข้ามาอยู่ในร่างสาวงามอันดับหนึ่ง มีสถานะเป็นถึงภรรยาของท่านแม่ทัพ ที่สามีหาได้รักใคร่ชมชอบไม่ ออกจะเกลียดแสนเกลียดเสียด้วยซ้ำไป หนำซ้ำสามีหน้าตายผู้นั้นดันมีคนที่ตนพึงใจอยู่แล้ว เช่นนี้นางจะเอาตัวรอดต่อไปในโลกที่ไม่รู้จักได้อย่างไร นอกจากจะต้องปรับตัวอย่างมากแล้ว นางต้องคิดหาวิธีรับมือกับบุรุษผู้เป็นสามีที่จ้องแต่จะกินหัวนางอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันอีกด้วย! โอ สวรรค์ ท่านเกลียดชังอะไรข้านักหนา เหตุใดถึงให้ข้าเผชิญชะตากรรมเช่นนี้ ชีวิตสงบสุขที่ใฝ่ฝัน คงได้จบสิ้นกันแล้ว แต่ช่างเถอะ ในเมื่อมันเป็นสิ่งที่ต้องเจอ ไม่สามารถหลีกหนีได้ นาง! ไป๋ฟางเซียนผู้นี้! จะขอร่วมลงประชันสนามอารมณ์กับเขาเอง! ให้มันรู้กันไปเลยว่า ภรรยาอย่างนาง จะเอาชนะสามีอย่างเขา... ไม่ได้!

ก็เด็กมันยั่ว Naughty boy

" ผมใหญ่ครับ " " ใหญ่นี่ ชื่อหรือสรรพคุณคะ " " ก็... ทั้งสองอย่างครับ " +++++++++++++++++++++++++++ " ผมอยากเอาคุณเป็นบ้าเลย " ดวงตาของมิถุนาเบิกกว้างเมื่อได้ยินประโยคนั้น ไม่คิดไม่ฝันว่าเขาจะพูดมันออกมาตรง ๆ อย่างไม่ให้เกียรติเธอแม้แต่นิด " ไอ้โรคจิต หยาบคาย ! " เธอผรุสวาทออกมาทั้งยังพยายามดิ้นรนผลักไสให้ตัวเองหลุดพ้นพันธนาการอันเป็นอ้อมแขนเหนียวแน่นนั้น และแน่นอนว่านอกจากไม่หลุดแล้วเขายังรัดเธอแน่นเข้าไปอีก " ปล่อยฉันนะ ! " " ก็คุณบอกให้ผมพูดเอง " " ใครจะไปรู้ว่าความคิดคุณจะทุเรศลามกขนาดนั้น " " มันเป็นเรื่องปกติของมนุษย์ ธรรมชาติสร้างให้สัตว์เพศผู้เพศเมียสมสู่กันเพื่อดำรงเผ่าพันธุ์ ความต้องการทางเพศมันเป็นเรื่องปกติ หรือว่าคุณไม่เคยมีมัน " " ฉันมีคู่หมั้นแล้วและไม่ได้อยากดำรงเผ่าพันธุ์อะไรกับคนแบบคุณ ! " เขาหัวเราะเบา ๆ ต่างกับเธอที่ตาเขียวปั้ด อยากจะยกมือขึ้นตะกายหน้าหล่อ ๆ นั่นแทบบ้า ไอ้คนไร้มารยาท ! " เราไม่ต้องดำรงเผ่าพันธุ์อะไรทั้งนั้น " เขาเริ่มบทสนทนาต่อก่อนโน้มตัวไปกระซิบที่ข้างหูเธอเบา ๆ " แค่เอากันก็พอ " ++++++++++++++++++++++++++++++++++++ " ...แค่อยากจะมาทักทายคนคุ้นเคยเป็นการส่วนตัว " " ฉันไม่ใช่คนคุ้นเคยของนาย " " งั้นคุณเป็นคนคุ้นเคยของผมฝ่ายเดียวก็ได้ " " อย่ามากวนนะ ระวังจะโดนเอาคืน " " ก็เอาสิ จะเอาคืน เอาวัน หรือเอาทั้งวันทั้งคืนเลยก็ได้นะ ผมไม่ติด "

คุณหมอร้ายที่รัก ชุด Sweet Temptations

เงินไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต แต่ถ้าไม่มีเงิน ทุกอย่างในชีวิตก็จบ! นี่คือสิ่งที่บรรพบุรุษปลูกฝังใส่หัวของ งามระยับ มาตั้งแต่ลืมตาดูโลก และด้วยคำสั่งสอนนี้จึงทำให้หล่อนไม่เคยคิดที่จะงอมืองอเท้า และไม่เคยคิดที่จะกลับไปยากจนข้นแค้นเหมือนสมัยเด็กๆ อีก ดังนั้นอะไรที่เป็นเงินเป็นทอง อะไรที่จะสามารถแลกเปลี่ยนเป็นเงินได้ หล่อนสาบานกับตัวเองว่าจะไม่มีทางปฏิเสธมันเด็ดขาด แม้กระทั่งการรับจ้างแต่งงานกับผู้ชายรุ่นคุณอาบ้านข้างๆ ที่เขาหยิบยื่นมาให้ ‘ก็แหม... ค่าจ้างตั้งหนึ่งล้านบาท ใครไม่เอาก็สมองเลอะเลือนแล้วล่ะ’ ไทเรลล์ ลินเดลอฟ คุณหมอหนุ่มลูกครึ่งสุดหล่ออายุอานามเข้าเฉียดใกล้เลขสี่ ชายหนุ่มถูกมารดาบังคับให้แต่งงาน เพราะกลัวว่าจะไม่ได้อุ้มหลานก่อนตาย แต่ปัญหามันติดอยู่ตรงที่ผู้หญิงที่มารดาเลือกมาเป็นเจ้าสาวไม่ใช่ยายเด็กจอมงกข้างบ้านที่เขาแอบชอบนี่สิ แผนการรักจึงต้องเกิดขึ้น ในเมื่อยัยเด็กงามระยับหายใจเข้าออกเป็นเงินตลอดเวลา เขาก็จะใช้เงินที่หล่อนแทบจะกินแทนข้าวนี่แหละ ลวงล่อให้หล่อนเดินเข้ามาในหลุมรัก และฝังกลบหล่อนเอาไว้ในหัวใจของเขา จนหล่อนไม่มีทางดิ้นหนีไปไหนได้อีกตลอดกาล ‘เธอชอบเงินก็อยู่กับเงินไป ส่วนฉันชอบเธอ ฉันก็จะอยู่กับเธอไปชั่วชีวิต เห็นไหม เราวินวินกันทั้งคู่’

ยอดคุณหมอสกุลเฉิน

จากชายหนุ่มที่บังเอิญได้รับมรดกตกทอดของบรรพชนสกุลเฉินเพราะอุบัติเหตุ และในที่สุด จากลูกเขยที่ไร้ค่าไม่ต่างจากขยะชิ้นหนึ่ง กลับกลายมาเป็นหมอเทวดาที่มีทักษะทางการแพทย์ที่ล้ำเลิศยิ่ง

เวียงเชียงรุ้งนครา สิเน่หาข้ามภพ

ธารณ์ หมอหนุ่มผู้เติบโตมาในต่างแดน เขากลับมาเมืองไทยแล้วบังเอิญได้ไปโผล่อยู่ในที่ที่เขาไม่รู้จัก อยากจะคิดว่าตัวเองโดนแกล้งจากรายการทีวีชื่อดัง แต่ไปๆ มาๆ ความจริงก็ทำให้เขาแทบล้มทั้งยืนเมื่อพบว่า เขาได้ข้ามภพหลายร้อยปี ซ้ำร้าย... เขาต้องเข้าไปอยู่ท่ามกลางสถานการณ์พิลึกพิลั่น เท่านั้นไม่พอเขายังไปหน้าตาเหมือนเจ้าชายองค์หนึ่งเลยถูกขอร้องให้ปลอมเป็นเจ้าชายพระองค์นั้นเพื่อออกว่าราชการ ทั้งที่เขาพูดภาษาไทยยังไม่ชัด และฟังเข้าใจได้ไม่เต็มร้อย อีกทั้งยังถูกลอบสังหารแบบตัวต่อตัวหลายครั้งทั้งที่เขาไม่มีทักษะการต่อสู้ นี่มันยิ่งกว่างานเข้าอีกนะขอบอก ใครก็ได้ ช่วยเอาเขาออกไปจากตรงนี้ที ก่อนที่ชีวิตเขาจะดับสูญทิ้งโดยเปล่าประโยชน์อยู่ในภพนี้... ..................... ‘ตั้งแต่เราต้องแอบแบกเจ้าชายนิทรานั่นมาที่ห้องนี้ แล้วก็ต้องมารักษาต่อแทนหมอคนเก่าเพราะพลั้งปากบอกไปว่าเรียนหมอ ทั้งเสี่ยงชีวิตไปทำพิธีประหลาดนั่น แล้วยังต้องฝึกพูด ฝึกอะไรอีกร้อยแปด ถ้าพูดว่าเราทำตามน้ำจริงๆ คงตามน้ำจากน้ำปิงในไทยไกลไปจนถึงน้ำฮวงโหในจีนแล้วกระมัง น่ากลุ้มจริงๆ ไม่รู้ว่าชีวิตต้องเจออะไรอีกบ้าง แล้วจะหาทางกลับยังไงก็ไม่รู้เลย...’

ข้ามภพหมื่นลี้จรดพู่กันคะนึงหา

คนึงหาท่าน ชั่วกัปกัลป์ไม่อาจบรรยาย เพียงเรียงร้อยถ้อยคำเป็นบทกวีไม่อาจหวนคืนสู่อ้อมกอด ที่ใดเล่าท่านพักพิงกายที่นั่นข้าพร้อมติดตาม หากจะกลั่นน้ำตาให้หยดรินเป็นสายน้ำ ก็ไม่อาจพบพาน คนึงหาชั่วนิรันดร