Sir&Maid แจ๋วอารมณ์ร้ายกับคุณชายขี้วีน

Sir&Maid แจ๋วอารมณ์ร้ายกับคุณชายขี้วีน

LIPPO/WEALTHY

5.0
ความคิดเห็น
3.2K
ชม
35
บท

องค์รัชทายาทตกอับถูกท่านน้าขับไล่ออกจากพระราชวังเพื่อหวังตั้งตนเป็นใหญ่ กระทั่งรัชทายาทหนุ่มต้องเร่ร่อนมาเป็นพ่อบ้านของมหาเศรษฐีคนหนึ่ง แต่แล้วเขาก็ถูกกลั่นแกล้งจนต้องลาออกจากงานที่นั่นไปทำงานเป็นพ่อบ้านที่บ้านของคุณชายทายาทของตระกูลใหญ่และเกิดเรื่องวุ่นวายมากมาย ในที่สุดท่านน้าเกิดสิ้นพระชนม์จึงมีคำสั่งให้องค์รัชทายาทกลับไปดำรงตำแหน่งรัชทายาทผู้ครองพระราชวังตามพินัยกรรมของพระมารดาโดยทันที LIPPO

บทที่ 1 เริ่มมาก็โดนวีน

"นี่แกทำอะไรของแกเนี่ย ฉันให้เอาชุดไปซักแห้งพร้อมทั้งรีดตั้งแต่บ่าย 2 แล้วเพิ่งทำเสร็จตอน 5 โมงเย็นเนี่ยนะ? ไหนเอามาดูซิ! เหลือเวลาอีกแค่ 20 นาทีฉันจะไปงานกาล่าดินเนอร์ทันไหม?..." คุณหนูของบ้านรับชุดราตรียาวจากพ่อบ้านหนุ่มเพื่อมาตรวจความเรียบร้อย

"งานช่วงบ่ายมันเยอะครับ มีทั้งชุดของนายใหญ่ ชุดนายหญิงแล้วก็ชุดของคุณหนูอีก ผมคนเดียวคงทำไม่ทันหรอกครับ ผมต้องขออภัยด้วยครับคุณหนู..." พ่อบ้านหนุ่มแจกแจงรายละเอียดอย่างชัดเจน แต่ก็ไม่วายถูกอีกฝ่ายตำหนิ

"นี่แกเถียงฉันหรอ ฉันสั่งให้แกทำอะไรแกก็ต้องทำและต้องทำให้ทันด้วย ไม่ใช่มายืนเถียงฉันแบบนี้" เธอกล่าว พร้อมตรวจชุดราตรีอย่างละเอียด

"ว้าย!!! นี่แกทำอะไรกับชุดของฉัน ทำไมมันเป็นรอยแบบนี้? รู้ไหมว่ามันราคาเท่าไหร่? ฉันไม่ยอม! วันนี้แกต้องเจอดีแน่ คุณแม่...คุณแม่คะ...คุณแม่คะ!!" เธอร้องโวยวายเรียกผู้เป็นมารดาด้วยท่าทีโมโหลั่นบ้าน

"มีอะไรคะลูกหนูร้องทำไม... เกิดอะไรขึ้นคะลูก?" ผู้เป็นแม่รีบวิ่งเข้ามาในห้องซักรีดพร้อมทั้งยิงคำถามมากมายแก่ลูกสาว

"ก็นี่ไงคะดูพ่อบ้านของคุณพ่อสิ ทำชุดของหนูเป็นรอยอะไรก็ไม่รู้ หนูจะใส่ไปงานยังไง เวลาก็เหลือไม่มากด้วย หนูไม่ยอมนะคะคุณแม่"

ผู้เป็นแม่รับชุดจากมือลูกสาวก็ต่างกรีดร้องไม่ต่างจากลูกสาวเลย ก่อนจะต่อว่าพ่อบ้านหนุ่มสารพัด ทำให้ประมุขของบ้านที่กำลังแต่งตัวอยู่ในห้องนอนต้องเดินเข้ามาดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

"เป็นอะไรกันเสียงดังโวยวายไปถึงข้างบน!?..."

"คุณก็ดูนี่สิคะจะไม่ให้ฉันโกรธได้ยังไง พ่อบ้านของคุณทำชุดของลูกเราเสียหาย แล้วจะไปงานกาล่าดินเนอร์ทันไหมคะ?..."

ขณะที่พ่อบ้านหนุ่มพยายามจะหาโอกาสอธิบายเรื่องราวที่เกิดขึ้นกลับถูกสองแม่ลูกชี้นิ้วใส่ จนไม่กล้าที่จะอธิบายอะไร จึงทำได้เพียงยืนสงบนิ่งฟังคำต่อว่าจากสองแม่ลูก

"ไหนปาร์วีนอธิบายให้ฉันฟังซิ ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับชุดราตรีนี้"

"คุณพ่อขาอย่าไปฟังมันนะคะ มันพยายามจะแก้ตัวค่ะ…" คุณหนูของบ้านพูดโพล่งขึ้นมาโดยที่อีกฝ่ายยังไม่ได้พูดอะไร

"ฟังปาร์วีนก่อนได้ไหมลูกก่อนที่จะว่าเขา แล้วอีกอย่างใครสอนให้เรียกปาร์วีนว่ามัน ถึงเขาจะเป็นคนดูแลบ้าน เขาก็มีคุณค่าและมีศักดิ์ศรีเหมือนเรานะลูก อย่าให้พ่อได้ยินว่าลูกของพ่อเรียกคนอื่นจิกหัวแบบนี้อีก.. ว่าไงปาร์วีนไหนเล่ามาสิ" นายใหญ่ของบ้านปรามลูกสาวของตนด้วยเหตุผล ก่อนที่จะหันไปถามฝ่ายผู้ถูกกล่าวหา

"ได้ครับนาย ช่วงบ่ายที่ผ่านมาผมขึ้นมารับชุดจากนายทั้งสามท่านเพื่อไปซักรีดทำความสะอาดและนำขึ้นมาส่งให้ตามปกติครับ เนื่องด้วยชุดของนายทั้งสามท่านมีราคาแพง มีความละเอียดในการดูแลรักษา ผมจึงใช้เวลาในการทำความสะอาดนานกว่าปกติครับ เมื่อทำความสะอาดเสร็จผมจะนำชุดทั้งสามชุดขึ้นมาส่งครับ ก่อนหน้านี้ผมได้ตรวจทานแล้วนะครับถึงความสะอาดความเรียบร้อยของชุด โดยเฉพาะชุดของคุณหนูผมได้ตรวจทานอย่างละเอียด ก็ไม่มีรอยใดๆ เลยนะครับ แต่ผมไม่รู้เหมือนกันครับว่าหลังจากที่คุณหนูรับไป ทำไมถึงเกิดรอยแบบนั้นขึ้นได้? เรื่องก็มีแค่นี้ครับนาย" พ่อบ้านหนุ่มอธิบายอย่างละเอียดทุกจุด

"นี่แก!! แกคิดว่าฉันทำรอยพวกนี้บนชุดของตัวเองหรอ" ขณะที่คุณหนูของบ้านกำลังเดินตรงเข้าหาพ่อบ้านหนุ่มหวังจะทำร้าย เสียงประมุขของบ้านร้องดังขึ้นห้ามไว้ได้ทัน...

"หยุดนะลูกแพร ตกลงมันเกิดอะไรขึ้น ปาร์วีนเค้ายืนยันว่าเค้าดูแลความเรียบร้อยของชุด แล้วมันเกิดเรื่องนี้ขึ้นได้ยังไง? เดี๋ยวนั่นมันอะไร!? นี่มันมีดแกะสลักนี่!!" ประมุขของบ้านร้องห้ามลูกสาว ก่อนจะเหลือบไปเห็นมีดแกะสลักที่วางอยู่ข้างโต๊ะด้านหลังของเธอจึงเดินไปหยิบขึ้นมาดู ทำให้ตัวเขาเข้าใจทุกอย่างว่าเกิดอะไรขึ้นกับชุดราตรีนั้นทันที

"ทำอะไรแบบนี้ล่ะลูกไม่เนียนเลย ถ้าคุณพ่อรู้ว่าเป็นฝีมือของแม่กับลูกคงต้องโดนว่าแน่ๆ..."

"แล้วหนูจะรู้ไหมคะว่าคุณพ่อจะเข้ามา กะจะหาจังหวะด่ามันเยอะๆ แล้วไล่มันออกจากบ้านก็เท่านั้นเองนี่คะ!.."

"ซุบซิบอะไรกัน... ไหนใครจะเป็นคนบอกผมได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น?"

"ในเมื่อคุณพ่อก็รู้อยู่แล้วนี่คะว่ามันเกิดอะไรขึ้น คุณพ่อจะถามทำไมคะ หนูกับคุณแม่เกลียดมันไม่อยากให้มันอยู่ในบ้านหลังนี้อีก คุณพ่อเข้าใจไหมคะ?..." เธอแจกแจงความรู้สึกกับประมุขของบ้านด้วยอารมณ์ไม่พอใจ

"ทำไมล่ะลูก ปาร์วีนเขาไปทำอะไรให้ลูกกับแม่นักหนาถึงได้จงเกลียดจงชังเขานัก?"

"คุณพ่อไม่รู้อะไร ทุกครั้งที่แฟนหนูมาบ้านเขาไม่ค่อยสนใจหนูเหมือนเมื่อก่อน แต่เขากลับไปเกลือกกลั้วกับมันในสวนหลังบ้านอย่างสนิทสนมคุ้นเคย หนูไม่ชอบค่ะ ถ้าคุณพ่อไม่เชื่อลองถามมันดูซิคะ"

"จริงครับนาย แต่ผมกับแฟนคุณหนูไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นครับ เขาเพียงแค่จะมาปรึกษาวิธีการปลูกต้นไม้เท่านั้นครับ"

"แน่ใจนะว่าแค่นั้น แล้วที่แฟนฉันโอบเอวแก จับไหล่แก บางทีฉันเคยเห็นถึงขั้นว่าแฟนฉันจะหอมแก้มแกมันคืออะไร?"

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ LIPPO/WEALTHY

ข้อมูลเพิ่มเติม
ไอ้เสือของผม

ไอ้เสือของผม

นิยายวาย

5.0

ชีวิตที่พลิกผันเปลี่ยนเด็กหนุ่มกำพร้าให้มีเจ้าพ่อมาเฟียรับเขาไปอุปการะเลี้ยงดูราวกับน้องชายร่วมสายเลือด ความสัมพันธ์ของทั้งสองแปรเปลี่ยนเป็นคนรักในเวลาต่อมา จึงตัดสินใจที่จะมีลูกน้อยด้วยกัน แต่ใครจะรู้ว่าคนที่เด็กน้อยรักและเทิดทูนที่สุดในชีวิตจะกลายเป็นคนที่ทำลายชีวิตเขาให้พังพินาศที่สุดด้วยเช่นกัน การตัดสินใจที่จะหนีออกมาจากคฤหาสน์สุดหรู เพราะเขาไม่สามารถทนกับความรุนแรงและความเจ้าชู้ได้ ในที่สุดเด็กหนุ่มกลับได้พบรักกับนายแบบนู้ดชื่อดังอย่างไม่ตั้งใจ… เรื่องราวต่อจากนี้จะเป็นอย่างไร ชีวิตของเขาจะพลิกผันอีกหรือไม่ไปติดตามพร้อมๆกันค่ะ

หนังสือที่คุณอาจชอบ

หลินซือเยว่ผู้นี้ มีสามชะตาในคราเดียว

หลินซือเยว่ผู้นี้ มีสามชะตาในคราเดียว

มาชาวีร์
5.0

หลังผ่าตัดนักพรตเฒ่าผู้หนึ่งนั้น นางวูบหมดสติและเสียชีวิตลงไป ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที ก็อยู่ในร่างของคุณหนูปัญญาอ่อนที่มีชื่อเดียวกันผู้นี้เสียแล้วทั้งยังจำอดีตชาติยามเป็นปรมาจารย์เต๋าได้อีกด้วย +++ 1 : ไล่ออกจากอารามไท่ผิงกวน แคว้นจิ้น ราชวงศ์เซวียน อารามไท่ผิงกวน “ไป ๆ อาจารย์ขับไล่พวกท่านออกจากอารามแล้ว อย่าได้มาเหยียบที่นี่อีก” “ศิษย์พี่รองรีบปิดประตูเร็วเข้า !” ตุบ ! ห่อผ้าสองห่อถูกโยนออกมาจากประตูอาราม ปัง ! ตามด้วยเสียงปิดประตูลงสลักอย่างหนาแน่น สตรีนางหนึ่งยืนตัวตรงเป็นสง่า เสื้อผ้ากับเส้นผมของนางปลิวไสวดั่งไผ่ลู่ลม หลินซือเยว่เงยหน้าขึ้นมองป้ายชื่ออารามไท่ผิงกวนด้วยสายตาเลื่อนลอย อาศัยอยู่ที่นี่มานานเท่าใดแล้วนะ บางครั้งนางเองก็ลืมเลือนวันเวลาไปเหมือนกัน “คุณหนูเจ้าคะ ศิษย์น้องทั้งสองของท่านทำเกินไปแล้วนะเจ้าคะ เหตุใดถึงไล่พวกเราสองคนออกจากอารามได้เล่า” เผิงฉือกระทืบเท้าเบา ๆ ตรงไปฉวยห่อผ้าทั้งสองบนพื้น ขึ้นมาคล้องแขนตัวเองไว้ “หากไม่ได้รับคำสั่งจากอาจารย์ ศิษย์น้องทั้งสองคงไม่กล้าขับไล่ข้าออกจากอารามหรอก” น้ำเสียงของนางสงบนิ่งฟังแล้วสบายหูยิ่งนัก หาได้มีความโกรธเกลียดแต่อย่างใด “นั่นรถม้า” นิ้วเรียวสวยชี้ไปยังรถม้าคันที่มีคนนั่งเฝ้าอยู่ “ป้าเผิงไปถามดูว่าใช่รถม้าของเราหรือไม่” เผิงฉือไม่รอช้ารีบตรงไปหาคนเฝ้ารถม้าที่อยู่ใต้ต้นไผ่ในทันที ไม่ช้านางก็กลับมาพร้อมกับรอยยิ้มนิด ๆ “เป็นรถม้าของเราจริง ๆ เจ้าคะคุณหนู คนขับบอกว่าเป็นคนของตระกูลหลินเจ้าค่ะ ได้รับคำสั่งจากท่านพ่อของคุณหนู ให้มารับคุณหนูกลับตระกูลหลินเพื่อไปแต่งงานเจ้าค่ะ” “กลับไปแต่งงานนี่เอง” นางเอ่ยเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่ หันหลังกลับไปทางประตูอาราม ประสานมือค้อมตัวคำนับลาอาจารย์ เผิงฉือเห็นเช่นนั้นก็อดที่จะคำนับตามนางไม่ได้ ภายในอารามไท่ผิงกวน “อาจารย์เหตุใดถึงไม่บอกลากับศิษย์พี่ใหญ่ไปตรง ๆ ล่ะ ทำเช่นนี้นางไม่โกรธท่านไปจนวันตายเลยรึ” เหอกุ้ยแม้มีอายุยี่สิบแปดปีแล้ว ทว่าเขากราบเป็นศิษย์เจ้าอาวาสชุนหวังเหล่ยหลังสตรีผู้นั้น จึงได้เป็นเพียงแค่ศิษย์พี่รองเท่านั้น “นั่นสิอาจารย์ ศิษย์พี่ใหญ่นางไม่เคยออกจากอารามไปไหนไกล ท่านทำเช่นนี้ไม่ใช่ขับไล่นางไปสู่ความตายหรอกรึ” จางเจียเฟิ่งเห็นด้วยกับศิษย์พี่รองของเขา “ให้มันน้อย ๆ หน่อยเจ้าศิษย์โง่ทั้งสอง พวกเจ้าคิดว่าอารามไท่ผิงกวนแห่งนี้ สามารถอยู่รอดมาได้เพราะใครกัน หากไม่ใช่เพราะฝีมือของศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเจ้า เห็นนางเงียบ ๆ แบบนั้น ความคิดนางกว้างไกลยิ่งนัก อาจารย์อย่างข้ายังเทียบนางไม่ติดด้วยซ้ำไป” เจ้าอาวาสชุนปีนี้อายุอานามปาเข้าไปหกสิบห้าปีแล้ว ทว่าร่างกายยังแข็งแรง อารามเต๋าแห่งนี้มีวิถีแบบไม่เคร่งครัด ใช้ชีวิตเยี่ยงฆราวาสผู้หนึ่ง สามารถแต่งงานมีครอบครัวได้ “อาจารย์นางอยู่ในอารามวาดยันต์กันภัยให้ชาวบ้านที่มากราบไหว้ ตั้งโต๊ะรักษาโรคภัยให้ผู้คนในตัวอำเภอฝู แต่หนนี้นางต้องกลับบ้านไปเพื่อแต่งงาน นางบริสุทธิ์ถึงเพียงนั้นมิถูกสามีจับกลืนกินจนไม่เหลือกระดูกหรอกรึ” เหอกุ้ยนึกภาพเทพเซียนผู้สูงส่งอย่างหลินซือเยว่ หากต้องร่วมเตียงกับบุรุษหยาบกระด้าง เพียงเท่านั้นเขาก็ทำใจไม่ได้จริง ๆ แทบอยากจะไปแย่งตัวศิษย์พี่ใหญ่ของตัวเองกลับคืนมา “เลิกคร่ำครวญได้แล้ว กลับไปกวาดลานอารามกับตรวจดูน้ำมันตะเกียงให้เรียบร้อย ศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเจ้าไม่อยู่ เจ้าทั้งสองต้องรีบร่ำเรียนศึกษาหาความรู้ อารามไท่ผิงกวนจะได้เจริญรุ่งเรืองในภายภาคหน้าต่อไปได้” เจ้าอาวาสชุนทำเสียงดังใส่ลูกศิษย์ทั้งสอง “ไป ๆ ข้าจะสวดมนต์” โบกมือไล่ทั้งคู่ให้ออกจากห้องสวดมนต์ไป เจ้าอาวาสชุนรีบลุกไปปิดประตูลั่นกลอน ท่าทางลุกลี้ลุกลนจนผิดปกติ ย่องเบา ๆ ไปที่ใต้เตียงนอน ดึงหีบไม้เก่าเก็บออกมา ครั้นกดสลักเปิดออก ก็พบตั๋วเงินจำนวนสามพันตำลึงอยู่ในนั้น ตระกูลหลินที่ไม่ได้บริจาคน้ำมันตะเกียงมาหลายปี จู่ ๆ ก็ส่งตั๋วเงินมาให้ พร้อมกับขอรับคนกลับไปเพื่อแต่งงาน ช่วงนี้ชาวบ้านมาทำบุญที่อารามน้อยลง หลินซือเยว่ก็ไม่รู้ว่าเกิดอันใดขึ้นกับนาง ถึงไม่ยอมลงจากอารามไปรักษาผู้คน รายได้เลยหายหดแทบจ่ายอาหารการกิน(สุรานารี)ไม่พอ ตั๋วเงินสามพันตำลึงนี่มาได้ทันเวลาพอดี ! แครก ๆ ๆ ๆ เสียงกวาดลานหน้าอารามดังขึ้นพร้อมกับเสียงบ่นของเหอกุ้ย “ข้ารู้ว่านางเก่งเอาตัวรอดได้ ข้าเพียงไม่อยากให้นางไปก็เท่านั้น” “ศิษย์พี่รองท่านอย่าได้เสียใจไปเลย ไม่ใช่ว่ามีแต่นางที่ต้องแต่งงานมีครอบครัว ท่านเองก็เถอะที่บ้านส่งคนมารับทุกปีไม่ใช่รึ” จางเจียเฟิ่งรู้ดีว่าตนและเหอกุ้ย ถูกครอบครัวลงโทษด้วยการส่งมาอยู่ยังอารามแห่งนี้ ทว่าเพียงชั่วคราวเท่านั้น “ตัวข้านั้นไม่เป็นไรหรอก เจ้านั่นแหละศิษย์น้องสาม ข้าได้ยินว่าที่บ้านของเจ้า เพิ่งหาคู่หมั้นหมายคนใหม่ให้เจ้าอีกคนแล้วไม่ใช่รึ” สองศิษย์พี่น้องหยุดกวาดลานอาราม แล้วหันหน้าไปมองตากัน จากนั้นพวกเขาก็ถอนหายใจดัง ๆ พร้อมกัน ไม่มีศิษย์พี่ใหญ่อยู่ด้วย นับจากนี้ไปยามทำความผิดใครจะออกหน้าคอยช่วยเหลือ ยามเงินหมดใครจะให้หยิบยืม ยิ่งคิดพวกเขาก็ยิ่งไม่สบายใจเป็นอย่างมาก บนถนนมุ่งหน้าสู่เมืองหลวง รถม้าไม้ธรรมดาไม่เล็กไม่ใหญ่ ไร้ป้ายชื่อตระกูลบอกกล่าว คล้ายไม่อยากให้ผู้อื่นล่วงรู้ว่าคนที่นั่งอยู่ด้านในเป็นใคร เผิงฉือพยายามหลอกถามคนขับรถม้าอยู่หลายหน ถึงสถานการณ์ของตระกูลหลินในยามนี้ นางไม่เคยไปที่นั่นมาก่อนไม่รู้จักใครสักคน คนขับรถม้าตอบว่า เขามีหน้าที่มารับคุณหนูรองกลับบ้านเท่านั้น เรื่องอื่นนั้นเขาไม่รู้จริง ๆ “ได้ถามหรือไม่ ใช้เวลากี่วันในการเดินทาง” หลินซือเยว่เอ่ยเสียงเนิบ ๆ “ถามแล้วเจ้าค่ะ เขาบอกว่าราว ๆ สิบวันก็ถึงเมืองหลวงแล้ว” “สิบวันเชียวรึ” หลินซือเยว่มองห่อผ้าที่วางอยู่ด้านข้าง มีเพียงของใช้จำเป็นของนางไม่กี่ชิ้น พร้อมกับก้อนเงินจำนวนห้าสิบตำลึง “คงต้องแวะซื้อของในอำเภอฝูเสียก่อน” เผิงฉือรีบเปิดม่านบอกกับคนขับรถม้า แต่เขากลับทำเสียงฮึดฮัดคล้ายไม่พอใจ “เสียเวลาเดินทางเปล่า ๆ” น้ำเสียงเขากระด้างกระเดื่อง

ท่านแม่ทัพข้าคือศรีภรรยา NC25+

ท่านแม่ทัพข้าคือศรีภรรยา NC25+

ซีไซต์
5.0

องค์หญิงสิบสามนามหลินฮุ่ยหมินสตรีผู้ที่งดงามโดดเด่นไม่เป็นรองผู้ใดแต่กลับมีฐานะต่ำต้อยในวังหลวงด้วยพระมารดาเสียชีวิตตั้งแต่นางยังเด็ก ท่ามกลางความคับแค้นใจนางยังต้องคำสาปร้ายต้องกลายร่างเป็นสัตว์ทุกคืนวันพระจันทร์เต็มดวง เขาคือ หยางเอ้อหลาง แม่ทัพหนุ่มผู้มีความสามารถรูปโฉมสง่างามและเป็นวีรบุรุษคนสุดท้ายของสกุลหยาง ทั้งยังเป็นที่รักเคารพของชาวเมือง ทว่าด้วยความสามารถและตำแหน่งใหญ่โต ฮ่องเต้มิอาจวางใจจึงได้คิดกำจัดเขาให้พ้นตำแหน่งเสีย โดยมอบสมรสพระราชทานให้หยางเอ้อหลางกับพระธิดาของตน เดิมทีชีวิตของคนสองคนย่อมไม่บรรจบ เมื่อสตรีที่หมายหมั้นกับหยางเอ้อหลางคือองค์หญิงใหญ่ที่ปักใจรักเขาตั้งแต่เยาว์วัย ทว่าเรื่องไม่เป็นเช่นนั้น เมื่อคนทั้งคู่เกิดอุบัติเหตุจนคนเข้าพิธีสมรสกลายเป็นองค์หญิงสิบสาม ท่ามกลางความหวาดกลัวขององค์หญิงสิบสามที่กลัวความลับจะเปิดเผย ท่ามกลางหยางเอ้อหลางที่พยายามพาสกุลหยางให้รอดพ้น ท่ามกลางการแตกหักของความสัมพันธ์พี่น้องที่แสนรักใคร่ระหว่างองค์หญิงใหญ่และองค์หญิงสิบสามเพราะบุรุษเพียงผู้เดียว หลินฮุ่ยหมินจะทำเช่นใด เพื่อจะยุติเรื่องราวน่าเวียนหัวนี้

พวกเจ้าคอยดู ข้าไม่ปล่อยไว้แน่

พวกเจ้าคอยดู ข้าไม่ปล่อยไว้แน่

Ellary Delossa
5.0

หยุนม่านชิง บุตรสาวของฮูหยินเอกจากจวนโหวหวยอัน ซึ่งถูกสลับตัวตอนอายุยังน้อย และเติบโตในชนบท เมื่อนางได้กลับมาที่จวนท่านโหวหวยอัน นางคาดหวังความรักและความอบอุ่นจากครอบครัว แต่ไม่คาดคิดว่าเป็นเพียงภาพลวงตาจวนโหวถูกยึดครองโดยหยุนโหรวเจียที่เป็นลูกสาวปลอม ในการวางแผนของลูกสาวปลอมและคู่หมั้นของนาง หยุนม่านชิงต้องแต่งงานในฐานะอนุภรรยา ต้องทำตัวนอบน้อมและก้มหัวให้ทุกคนเพื่อเอาใจคนในบ้าน นางคิดว่าจะได้ความรักและความสามัคคีในครอบครัว แต่กลับต้องถูกทำร้ายอย่างต่อเนื่องจนถึงแก่ชีวิตเมื่อนางลืมตาขึ้นอีกครั้ง นางกลับมาสู่วันที่เปลี่ยนโชคชะตาของนาง หยุนม่านชิงไม่ยอมอดทนอีกต่อไป นางค่อยๆ เผยโฉมหน้าที่แท้จริงของลูกสาวปลอม ไม่ได้ต้องการความรักที่เป็นเพียงภาพลวงอีก และได้เรียกคืนทุกสิ่งที่เป็นของนางทีละนิดเมื่อนางตัดสินใจที่จะตัดขาดจากจวนท่านโหวอย่างสิ้นเชิง คนทั้งจวนกลับคุกเข่าขอร้องไม่ให้นางจากไป!

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
Sir&Maid แจ๋วอารมณ์ร้ายกับคุณชายขี้วีน
1

บทที่ 1 เริ่มมาก็โดนวีน

28/12/2021

2

บทที่ 2 ได้งานใหม่

28/12/2021

3

บทที่ 3 คู่ปรับ

28/12/2021

4

บทที่ 4 ปะทะคารม

28/12/2021

5

บทที่ 5 หน้าสิ่วหน้าขวาน

28/12/2021

6

บทที่ 6 เสียดาย

28/12/2021

7

บทที่ 7 แก้เผ็ด

28/12/2021

8

บทที่ 8 ความหลังยังจำ

28/12/2021

9

บทที่ 9 ต้องจากลา

28/12/2021

10

บทที่ 10 ห่วงหาอาทร

28/12/2021

11

บทที่ 11 ตอนที่ 11 เข้าใจ

24/03/2023

12

บทที่ 12 ตอนที่ 12 นายแจ๋ว

24/03/2023

13

บทที่ 13 ตอนที่ 13 หน้าที่

24/03/2023

14

บทที่ 14 ตอนที่ 14 เสียใจ

24/03/2023

15

บทที่ 15 ตอนที่ 15 ของขวัญ

24/03/2023

16

บทที่ 16 ตอนที่ 16 ให้สัญญา

24/03/2023

17

บทที่ 17 ตอนที่ 17 จำยอม

24/03/2023

18

บทที่ 18 ตอนที่ 18 เต็มใจ

24/03/2023

19

บทที่ 19 ตอนที่ 19 หยอกล้อ

24/03/2023

20

บทที่ 20 ตอนที่ 20 มีเรื่อง

24/03/2023

21

บทที่ 21 ตอนที่ 21 เจรจา

24/03/2023

22

บทที่ 22 ตอนที่ 22 สุขใจ

24/03/2023

23

บทที่ 23 ตอนที่ 23 ตั้งใจ

24/03/2023

24

บทที่ 24 ตอนที่ 24 น้องพี่

24/03/2023

25

บทที่ 25 ตอนที่ 25 รักกัน

24/03/2023

26

บทที่ 26 ตอนที่ 26 เข้าใจ

24/03/2023

27

บทที่ 27 ตอนที่ 27 เริ่มนับหนึ่ง

24/03/2023

28

บทที่ 28 ตอนที่ 28 สุขใจ

26/03/2023

29

บทที่ 29 ตอนที่ 29 ห้วงรัก

26/03/2023

30

บทที่ 30 ตอนที่ 30 พยานรัก

26/03/2023

31

บทที่ 31 ตอนที่ 31 รัชทายาท

26/03/2023

32

บทที่ 32 ตอนที่ 32 น้อยใจ

26/03/2023

33

บทที่ 33 ตอนที่ 33 ตามหาใจ

26/03/2023

34

บทที่ 34 ตอนที่ 34 ปมในใจ

26/03/2023

35

บทที่ 35 ตอนที่ 35 สมใจฝัน (ตอนจบ)

26/03/2023