ได้โปรดเอากับพ่อของเราที

ได้โปรดเอากับพ่อของเราที

nugkeanransawat

5.0
ความคิดเห็น
7.3K
ชม
23
บท

เจน นีโอ และจานีส ทั้งสามคนเป็นพี่น้องอาภัพที่เสียแม่ไปด้วยอุบัติเหตุ คนเดียวที่เลี้ยงดูพวกเธอคือคุณพ่อมังกรที่เป็นสถาปนิกคลั่งงานแบบสุดๆ วันก่อนพ่อทำอาหารพลาดจนจานีสท้องเสียต้องเข้าโรงพยาบาล เดือนก่อนคุณพ่อลืมไปรับเจนจนต้องให้ตำรวจมาส่งที่บ้าน ปีก่อนคุณพ่อทำนีโอหายที่ห้างจนต้องตามหากันทั่ว ขืนปล่อยไว้แบบนี้เด็กทั้งสามคนรู้ชะตากรรมตัวเองดีว่าต้องตายแน่ๆ การหาแม่ใหม่จึงเป็นภารกิจเร่งด่วนของสามพี่น้องจอมแก่น

บทที่ 1 ถ้าไม่มีแม่เราตายแน่ๆ

ได้โปรดเอากับพ่อเราที

ตอน ถ้าไม่มีแม่เราตายแน่ๆ

ณ.โรงเรียนอินเตอร์แห่งนึงในย่านใจกลางกรุง

มองตรงไปข้างหน้าเห็นน้ำพุใสพุ่งเลยสูงขึ้นสู่ท้องฟ้า ละอองน้ำฝอยๆทอแสงแดดระยิบระยับเป็นสายรุ้งหลากสี

ผีเสื้อเกาะกุมพุ่มดอกไม้ที่กลิ่นหอมฟุ้งไปทั่ว ยอดหญ้าในสนามกว้างปลิดปลิวไหวด้วยสายลมเย็นที่โชยแรง

นกน้อยหลายตัวบินพริ้วลงจากฟ้ามาจับบนกิ่งไม้ข้างตึกเรียน พวกมันส่งเสียงร้องคุยกันเจื้อยแจ้วไพเราะเพราะพริ้งเสนาะหู

มองผ่านหน้าต่างเข้าไปเห็นเด็กชายหญิงสามคนกำลังนั่งเรียงแถวหน้ากระดานอยู่ด้วยกันสามพี่น้อง

ตรงข้ามโต๊ะเป็นคุณครูสาวสวยที่กำลังนั่งไขว่ห้างกอดอกตัวเอง หล่อนกำลังเพ่งมองเด็กๆ

เจนคนพี่สาวนั่งขวาสุด นีโอน้องชายคนรองนั่งซ้ายสุด ส่วนจานีสน้องสาวสุดท้องนั่งตรงกลางเอาสองมือเกาะขอบโต๊ะ

ใบหน้าสลอนของเด็กทั้งสามคนบ่งบอกเลยว่ากำลังมีปัญหาใหญ่ ทั้งหมดตัวแข็งเกร็งหายใจฟึดฟัดราวกับมีอะไรยัดแน่นอยู่ในอก

เจนกำหมัดไว้แน่นจนมือสั่น จานีสใช้มือจิกขอบโต๊ะจนเป็นรอยเล็บยาว ริมฝีปากนีโอสั่นขมุบขบิบราวกับคันยิบๆ เหมือนเขาอยากจะพูดจะพ่นอะไรออกมา

อะแฮ่ม! คุณครูตุ๊กตากระแอมไอแต่พองาม หล่อนกำลังส่งสัญญาณให้เด็กๆรู้ว่านี่มันเป็นเวลาพักเที่ยงและเป็นเวลาพักผ่อนของเธอเอง

"เอาเลยนีโอ" เจนหันมาบอกน้องชายแล้วยักคิ้วข้างเดียวให้จานีสน้องสาวคนสุดท้องต่อ

"คำว่าวีรบุรุษยังน้อยไปถ้าจะใช้กับคุณพ่อของผมน่ะนะ ผมหมายถึงคำนั้นเลย" เด็กชายป.2เอ่ยออกมาทั้งยังชูไม้ทำมือประกอบท่าทาง

"ใช่แล้วค่ะครู พ่อหนูเป็นสุภาพบุรุษที่อบอุ่นที่สุด" พี่สาวคนโตรีบเสริมน้องชาย

เห้อออ! ครูตุ๊กตาถอนหายใจแรง ใบหน้าเจื่อนๆของเธอบ่งบอกว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เด็กทั้งสามมาจีบเธอให้กับคุณพ่อ

"พ่อหนูสายเปย์ ครูอยากได้ของเล่นอะไรพ่อซื้อห้ายหมด" จานิส น้องวัยอนุบาลพล่ามด้วยสำเนียงแปลกๆ ทั้งยังส่งสายตาวิงวอนแบบวิ๊งค์ ๆ ใส่ใบหน้าเรียวสวยของคุณครู

"วันก่อนครับครู คุณพ่อเห็นคนโดนนักเลงมาหาเรื่อง" เสียงแจ๋วๆของนีโอรุกคีบต่อ

"แล้ววว" ครูตุ๊กตาเอ่ยถามอย่างใคร่รู้

"พ่อผมชกพวกมันเลย สามรุมหนึ่งยังไหว" โนโอพล่าม

"ปุ้ง! ๆ ๆ พ่อผมชกมัน เตะมันครับครู มวลมัดกล้ามโตๆส่งพลังทั้งหมดไปยังใบหน้าของหัวหน้าพวกมัน" นีโอชกกำปั้นใส่อากาศด้วยหน้าตาที่ขึงขังเสียเหลือเกิน

"แล้วมันก็มาอีกสองคนค่ะครู มันมาช่วยเพื่อนมัน" เจนเสริมต่อ

"มันชักมีดออกมาด้วยครับ ทั้งสองคนเลย" นีโอพล่ามแบบไม่ปล่อยให้ครูสาวพักหายใจ

"แล้วเป็นไง พ่อเจ็บไหม" ครูตุ๊กตาถามอย่างลุ้นระทึก

"โนว ๆ ๆ พ่อผมตีลังกากลับหลังสามตลบ มันวิ่งตามมา พ่อผมถีบคนนึงกระเด็นใส่ถังขยะ" นีโอเอ่ย

"โครมมม" จานีสพากย์เสียงจนน้ำลายกระเซ็นออกจากปาก นีโอสูดหายใจลึกก่อนจะโม้ต่อ

"ตุ๊บตั่บ ๆ มันแทงเข้ามา พ่อผมหักข้อมือแล้วทุ่มคนสุดท้ายลงไปกองงงง"

เรื่องราวมันชักจะแปลกๆเหมือนในหนังแปลงร่างที่พวกเขาและเธอดูเมื่อคืน กระนั้นคุณครูคนสวยก็ยังตั้งใจฟังอยู่

ปั้งงงง! มือน้อยๆของจานีสฟาดลงบนโต๊ะ ครูสาวถึงกับสะดุ้งโหยง

"ใช่แย้ว" เสียงเด็กอนุบาล

อื้อ! ครูเงยหน้าขึ้น

หือ! ครูก้มหน้าลง

"พวกมันหนีอย่างหมาเลยค่ะครู" เจนสรุป

"ใช่ครับครู พ่อผมน่ะสุภาพบุรุษตัวพ่อเลย ช่วยคนๆนั้นไว้ได้เลย" นีโอจบเรื่อง

"แล้ว แล้วตกลงคุณครูจะเดทกับพ่อหนูได้ยังคะ" จานีสเงยหน้าสูง ก่อนจะยิงเสียงใสแจ๋วถาม

"เอ่อ คือครู คือ ครูยังไม่อยากมีแฟน" ครูตุ๊กตาตอบ

"ก็ไม่ได้หมายความว่าจะให้เป็นแฟนกันนี่คะ เราแค่อยากให้ครูเจอของดี" เจนกล่าวด้วยสายตาเจ้าเล่ห์และรอยยิ้มที่มุมปาก

"นะครับ นะ แค่ไปเดทกับพ่อผมเอง" นีโอพูดแล้วก็คอตกคอพับ เหงื่อของเขาแตกพลั่กเหมือนกับใช้พลังงานในการโม้ไปเยอะมาก

"นะคะคุณครูคนจ๋วย หนูจะไม่มายุ่งอีกเลย" จานีสเกาะขอบโต๊ะ เธอเอาหน้ากลมๆลงมาวางแนบหลังมือตัวเองแล้วยิงสายตาอ้อนวอนแบบสุดขีด

"ก็ได้ ๆ วันเสาร์นะ แค่ดื่มกาแฟ อ่อ แล้วก็ไม่อยู่แบบสองต่อสอง โอเคไหม" คุณครูใจอ่อนจนได้ ไม่รู้ว่าเธอตอบปัดๆไปหรือว่าหิวข้าวจนท้องกิ่ว

เย้! ๆ ๆ ฮ่า! ๆ ๆ เด็กสามคนกระโจนลงจากเก้าอี้แล้วเกาะกอดกันกระโดดโลดเต้นสุดเหวี่ยง

ราวกับฝนตกในทะเลทรายจนชุ่มฉ่ำก็ไม่ปาน หรือเทียบได้ว่าสวรรค์มาโปรดแบบเห็นๆ

ตุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เด็กสามคนวิ่งออกไปฉลองความสำเร็จกันด้วยไอศรีมแท่ง ทิ้งคุณครูสาวสวยนั่งงงอยู่คนเดียว

หลังจากที่โดนตื้อมานานเป็นแรมเดือน

ฉันจะได้เจอกับพ่อของพวกเด็กๆแล้วจริงๆ หรือ?

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ nugkeanransawat

ข้อมูลเพิ่มเติม

หนังสือที่คุณอาจชอบ

สะดุดรัก...สามีบังเอิญ

สะดุดรัก...สามีบังเอิญ

รริศา
5.0

เมื่อชะตาเล่นตลกกับหัวใจที่บอบซ้ำของ “เพลินวาน” เธอต้องทิ้งความฝันหอบหิ้วหัวใจที่แตกร้าวบินถลากลับมาซบแผ่นดินเกิด และเขาก็ก้าวเข้ามาปั่นป่วนหัวใจจนเธอตั้งแต่ออกนอกประเทศ “ภูริช” ผู้ชายกวนประสาทสุดแสนจุ้นจ้านและลูกค้าสุดเรื่องมาก เพลินวานไม่คาดฝันว่าคนที่เธอเกลียดจะมาเป็นนายของเธอ แค่นั้นยังไม่พอ...โชคชะตายังเล่นตลกไม่จบสิ้น เมื่อเธอตื่นมาพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงกับเขาในสภาพเปลือยเปล่า เขากลายเป็นสามีสุดบังเอิญของเธอชั่วข้ามคืน เรื่องราวอลวนปั่นป่วนเกิดขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ความแข็งแรงของหัวใจ จะต้านทานความปั่นป่วน ซาบซ่าน น่ารักน่าหยิก แต่ทว่าแฝงด้วยความอบอุ่นของเขาได้นานเท่าไหร่กัน “ถ้าคุณคิดว่าการแต่งงานจะทำให้ผมยอมคุณทุกอย่าง คุณคิดผิด” “หมายความว่ายังไง” เพลินวานเงยหน้าถามทันที “เมีย...เขาทำหน้าที่อะไรบ้างล่ะ”

ทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ

ทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ

มาชาวีร์
4.8

เจ้าของร่างเดิมถูกท่านย่าตัวเอง ขายให้ชายพิการด้วยเงินเพียงห้าตำลึง จึงคิดสั้นไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทำให้วิญญาณของเซี่ยซือซือทะลุมิติมาเข้าร่างแทน ชีวิตในโลกนี้บิดามารดาล้วนตายไปแล้ว เหลือเพียงน้องสาวกับน้องชายร่างกายผอมแห้งหิวโซสองคน เธอต้องช่วยพวกเขาให้รอด ก่อนจะถูกคนชั่วพวกนี้ขายทิ้งไปแบบเธอ 1 : ทะลุมิติ แคว้นจ้าว หมู่บ้านตระกูลแซ่อวี่ ภายในบ้านสกุลเซี่ย “ท่านพี่รีบกินเร็วเข้า” เสียงเด็กเล็กดังก้องอยู่ข้างหูอย่างน่ารำคาญ ว่าแต่ฉันมีน้องชายตั้งแต่เมื่อไหร่กัน รู้สึกได้ถึงอะไรแข็ง ๆ มาแตะที่ริมฝีปาก ทว่ายังลืมตาไม่ขึ้น “ท่านพี่กินสิ ๆ” เซี่ยซือซือรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งศีรษะ พยายามที่จะเปิดดวงตาขึ้นมอง เจ้าของเสียงเล็ก ๆ ด้านข้าง “ท่านพี่ ๆ ท่านพี่อย่าตายนะ ลืมตาสิท่านพี่” “นังตัวดีออกมาเดี๋ยวนี้นะ !” เสียงเอะอะโวยวายดังหนวกหูเซี่ยซือซือเป็นอย่างมาก ปัง ๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้นเรื่อย ๆ เซี่ยซือซือลืมตาขึ้นจนได้ พลันสมองกลับมีเรื่องราวพรั่งพรูเข้ามาไม่ขาดสาย จนต้องกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด อ๊าก ! “พี่รอง !” เด็กน้อยเซี่ยซือหยางในวัยสามหนาวเรียกพี่สาวพร้อมเบะปากอยากร้องไห้ “ท่านพี่ !” เซี่ยซานซานทิ้งบานประตูที่ตัวเองดันไว้ หันกลับมาดูพี่สาวด้วยความตกใจ “ท่านพี่ ๆ ท่านเป็นอะไร อย่าทำให้พวกข้าตกใจสิท่านพี่ !” ผลัวะ ! มีคนถีบประตูบานเก่าผุพังเข้ามาภายในห้อง เด็กทั้งสองรีบเข้าไปขวางผู้บุกรุกไม่ให้ทำร้ายพี่สาว แม่เฒ่าเซี่ย เซี่ยจิ่วเม่ย หน้าตาแลดูดุร้าย ไม่ใช่หญิงชราใจดีแต่อย่างใด ด้านหลังของแม่เฒ่าเซี่ยยังมีลูกสะใภ้บ้านใหญ่ กับบ้านรองเดินตามมา ท่าทางดุดันเอาเรื่อง “ไอ้พวกบ้านสามตัวดี กล้าลักขโมยอาหารเอาไว้กินเอง ยังเห็นแม่เฒ่าอย่างข้าอยู่ในสายตาหรือไม่ ไอ้พวกหมาป่าตาขาว ดูซิวันนี้ข้าจะจัดการพวกเจ้าอย่างไร” “ท่านย่าพวกข้าไม่ได้ขโมยนะ นี่เป็นหมั่นโถวของท่านพี่ ท่านพี่ไม่สบายข้าแค่เก็บไว้ให้ท่านพี่เท่านั้นเอง” เซี่ยซานซานยังเป็นเด็กหญิงวัยสิบหนาว แต่นางข่มความกลัวตอบโต้ผู้ใหญ่ในบ้านออกไป “หึ กฎบ้านก็มีบอกอยู่แล้วถ้าพลาดมื้ออาหารไปก็คืออด แต่พวกเจ้ากลับแหกกฎ แอบยักยอกอาหารเก็บไว้กินเอง ยังมีหน้ามาเถียงท่านแม่อีก ท่านแม่ท่านต้องลงโทษคนบ้านสามนะเจ้าคะ ไม่เช่นนั้นข้าไม่ยอมจริง ๆ ด้วย ตอนนั้นยวี่เฟยของข้านางได้พลาดมื้อเย็นไป ท่านก็ไม่ให้นางกินนะเจ้าคะ” สะใภ้บ้านรองนามว่าจงอี้ซิน ย้อนรำลึกถึงเรื่องลูกสาววัยแปดปีของตัวเองขึ้นมา “ดูเจ้าเด็กพวกนี้สิท่านแม่ กางแขนปกป้องพี่สาวตัวเอง ช่างน่าสมเพชไม่รู้จักสำเหนียกกำลังตัวเอง ถุย !” หลินพ่านเอ๋อสะใภ้บ้านใหญ่มองดูเด็กทั้งสองพร้อมถ่มน้ำลายใส่ตรงหน้า แม่เฒ่าเซี่ยมองลูกสะใภ้ทั้งสองสลับกันไปมา เดินตรงไปกระชากหมั่นโถวเย็นชืดแถมแข็งปานหิน ออกจากมือของเซี่ยซือหยาง “แง ๆ ๆ” เด็กน้อยถูกแย่งของกินของพี่สาวไป ถึงกับแผดเสียงร้องลั่น “เจ้าคนชั่ว ! เอามานะ ของท่านพี่ข้า” กำปั้นน้อย ๆ ทุบไปยังต้นขาของแม่เฒ่เซี่ย “เจ้าเด็กเนรคุณกล้าตีข้ารึ นี่นะ !” แม่เฒ่าเซี่ยเตะทีเดียวเซี่ยซือหยางก็กระเด็นไปติดกับผนังห้อง “น้องเล็ก !” เซี่ยซานซานรีบวิ่งไปอุ้มน้องชายขึ้นมากอดไว้ด้วยความตกใจ “ท่านย่า น้องเล็กยังเด็กไม่รู้ความ เหตุใดท่านถึงได้ใจร้ายเช่นนี้” “แง ๆ ๆ” เสียงร้องไห้ของเด็กน้อยฟังแล้วน่าสงสารจับใจ ดวงตาที่ปิดไว้ก่อนหน้าของเซี่ยซือซือ ลืมขึ้นหลังจากค้นพบว่า ตัวเองได้ทะลุมิติมายังอดีตอันไกลโพ้นแล้วจริง ๆ หลังจากหลับตาลืมตาอยู่หลายหน เรียบเรียงความคิดที่ไหลเข้ามาไม่ยอมหยุด เมื่อค่อย ๆ จัดการกับมันได้ ความเจ็บปวดที่ศีรษะก่อนหน้าจึงบางเบาลง และมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างเฉยชา ครบสูตรของการทะลุมิติจริง ๆ มีท่านย่าผู้ชั่วร้าย ขนาบข้างด้วยป้าสะใภ้เลวทั้งสอง ครั้นหันไปมองน้องสาวในวัยสิบขวบของตัวเองกับน้องชายตัวน้อย ทั้งตัวดำเมี่ยมเหมือนไม่ได้อาบน้ำมาเป็นเดือน ร่างกายผอมแห้งเหลือแต่กระดูก เสื้อผ้าเก่าขาดมีรอยปะชุนเต็มไปหมด เส้นผมแห้งกรังเหมือนไม่ผ่านน้ำมานาน ยกมือของตัวเองขึ้นมาดู ไม่ได้มีสภาพต่างกันแม้แต่น้อย ครั้นเงยหน้ามองป้าสะใภ้ใหญ่ร่างกายอวบอ้วนเต็มไปด้วยก้อนไขมัน ป้าสะใภ้รองแม้ไม่ได้อ้วนแต่ก็ไม่ได้ผอม ยิ่งแม่เฒ่าเซี่ยด้วยแล้ว ร่างกายบึกบึนเหมือนคนกินดูอยู่ดีมาตลอด “ท่านแม่ดูอาซือมองท่านสิเจ้าคะ” สะใภ้ใหญ่เห็นสายตาเย็นเยียบของคนที่นอนอยู่บนเตียงก็อดแปลกใจไม่ได้ ดูเยือกเย็นจนไม่น่าไว้ใจ “เจ้าอย่าคิดว่ากระโดดน้ำตายแล้วทุกอย่างจะจบนะอาซือ ข้ารับเงินคนบ้านถานมาแล้ว ถ้าเจ้าตายข้าจะให้อาซานไปแทนเจ้า” คำพูดของแม่เฒ่าเซี่ยทำให้ดวงตาของเซี่ยซือซือเบิกกว้าง ท่านย่าของนางขายนางให้คนบ้านถานในราคาแค่ห้าตำลึง เจ้าของร่างเดิมไม่อยากไปเป็นเมียคนพิการ เลยไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทว่าเธอที่มาจากยุคปัจจุบันกลับเข้ามาแทนที่เจ้าของร่างนี้ เจ้าของร่างเดิมว่ายน้ำไม่เป็น จึงได้ขาดอากาศตายใต้น้ำ แต่เธอที่เข้ามาสวมร่างกลับพาร่างนี้ขึ้นมาจากน้ำได้ โชคชะตาคงเล่นตลกให้เธอกับเจ้าของร่างเดิมมีชื่อเดียวกัน “ท่านย่าอาซานยังเด็กนัก ท่านอย่าได้ทำเช่นนั้นเลย” นานมากกว่าที่นางจะเอ่ยออกมา “มันอยู่ที่เจ้าอาซือ ข้าขอเตือนเอาไว้ อีกสองวันคนบ้านถานจะมารับตัวเจ้าแล้ว อย่าให้เกิดเรื่องขึ้น ไม่อย่างนั้นข้าจะส่งอาซานไปแทนเจ้า แล้วขายซือหยางทิ้งเสีย” แม่เฒ่าเซี่ยจ้องหน้าเซี่ยซือซือแบบอาฆาต เด็กนี่ก่อนหน้าดูอ่อนแอไร้ทางสู้ ทำไมวันนี้ถึงได้ดูแปลกตาไปนัก “ท่านแม่เจ้าคะ ท่านจะลงโทษคนบ้านสามเรื่องหมั่นโถวนี่อย่างไรเจ้าคะ” สะใภ้ใหญ่ยังไม่ยอมปล่อยสามพี่น้องไปง่าย ๆ “พรุ่งนี้งดอาหารบ้านสาม” แม่เฒ่าเซี่ยเอ่ยแล้วหันหลังเดินออกจากห้องของเด็กน้อยทั้งสามไป โดยมีสะใภ้ใหญ่เดินตามไปด้วย “พวกเจ้าได้ยินแล้วใช่ไหม จำใส่หัวเอาไว้ดี ๆ ด้วยล่ะ” สะใภ้รองหมุนตัวตามหลังไปติด ๆ “ท่านพี่ต่อไปท่านอย่าทำเช่นนี้อีกนะเจ้าคะ ข้ากับน้องเล็กจะทำอย่างไร ถ้าท่านไม่อยู่” เซี่ยซานซานปล่อยเสียงร้องไห้ในทันที

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
ได้โปรดเอากับพ่อของเราที
1

บทที่ 1 ถ้าไม่มีแม่เราตายแน่ๆ

14/11/2022

2

บทที่ 2 จับครูทำเมียพ่อ

14/11/2022

3

บทที่ 3 แม่พันธุ์จากสวรรค์

14/11/2022

4

บทที่ 4 เรียงความแบบขั้นเทพ

14/11/2022

5

บทที่ 5 มีแม่ทีเดียวสามคน

14/11/2022

6

บทที่ 6 พบรักจนได้

14/11/2022

7

บทที่ 7 รักนี้ลูกจัดให้

14/11/2022

8

บทที่ 8 เซ็กส์นี้ลูกจัดให้

14/11/2022

9

บทที่ 9 ต้องการน้องเพิ่ม

14/11/2022

10

บทที่ 10 ครอบครัวหลุดโลก

14/11/2022

11

บทที่ 11 ปั่มปั๊มกระหน่ำรัก

14/11/2022

12

บทที่ 12 จ้างให้เอากัน

14/11/2022

13

บทที่ 13 ตระกูลสุดโหด

14/11/2022

14

บทที่ 14 พ่อที่ดีสามีที่ร้อนแรง

14/11/2022

15

บทที่ 15 ทัวร์บ้านคุณตาคุณยาย

14/11/2022

16

บทที่ 16 เอาเก่งเกินไป

14/11/2022

17

บทที่ 17 ประกาศก้องฟ้องโลก

14/11/2022

18

บทที่ 18 ประคบประหงมบ่มรัก

14/11/2022

19

บทที่ 19 แผนลับแหกคุกนรก

14/11/2022

20

บทที่ 20 แคมป์สยิวพาสยอง

14/11/2022

21

บทที่ 21 จัดให้ร้องกันไปเลย

14/11/2022

22

บทที่ 22 ส่วนผสมที่ลงตัว

14/11/2022

23

บทที่ 23 บ้านรักไม่รู้โรย end.

14/11/2022