กลิ่นจันทร์ นิยายชุด หอมรัญจวน โดย ชนิตร์นันท์

นิยายชุด เล่ม 1 เมื่อคุณหนูกลายเป็นนางร้าย

สายลมยามเย็นพัดผ่านผิวน้ำ สะท้อนแสงแดดอ่อน ๆ ที่สระว่ายน้ำหลังบ้าน พิรดาเดินทอดน่องไปเรื่อย ๆ อย่างใช้ความคิด

เธอพยายามปลอบใจตัวเองว่าทำดีต้องได้ดีสิ เธอจะต้องใช้ความดีเอาชนะทุกอย่าง

ความอึดอัดในหัวใจที่เกิดขึ้นทำให้เธอรู้สึกอัดอั้นเป็นอันมาก แต่ยังไม่ทันได้พักใจนาน ช่อพิกุลก็เดินเข้ามาหา เธอยิ้มบาง ๆ แต่แฝงความเย้ยหยันเอาไว้

“พี่กรเขาจะช่วยใครก่อนนะ ถ้าเราตกน้ำพร้อมกัน” ช่อพิกุลถามเสียงหวาน แต่ดวงตาเจ้าเล่ห์กลับจ้องมองเจ้านายสาวด้วยความท้าทาย

พิรดาชะงัก หัวใจเหมือนโดนบีบรัดในทันที เธอไม่ทันได้ตอบหรือแม้แต่จะขยับหนี อีกฝ่ายก็พุ่งเข้ามาในทันที เพียงเสี้ยววินาที ร่างของเธอก็ถูกผลักเต็มแรง

ตูม! น้ำเย็นจัดห่อหุ้มร่าง เธอจมลงไปในทันที ตะคริวแล่นจากน่องขึ้นขาอย่างรวดเร็ว พิรดาดิ้นทุรนทุราย พยายามตะเกียกตะกายขึ้นจากน้ำ แต่ร่างกลับหนักอึ้ง

อีกด้านหนึ่ง ช่อพิกุลทำเสียงตกใจดังลั่น

“ช่วยด้วยค่ะ คุณพิผลักกุลตกน้ำ”

พิรดาสำลักน้ำ รีบเงยหน้าขึ้นร้องเสียงสั่น

“ชะ…ช่วยด้วย ใครก็ได้ ช่วย”

เธอมองเห็นเงาคนวิ่งมาใกล้สระ พร้อมเสียงตะโกนของคนในบ้าน แต่ในสายตาเธอมีเพียงคนเดียวนั่นคือศิวกร

หัวใจเธอเต้นแรงเมื่อเห็นเขาวิ่งเข้ามา แต่เพียงเสี้ยววินาทีต่อมา เขากลับโผเข้าหาช่อพิกุลที่ตกน้ำอยู่อีกด้าน

“กุลเป็นอะไรหรือเปล่า” ศิวกรประคองร่างของช่อพิกุลอย่างห่วงใย

พิรดาเห็นภาพนั้นชัดเจนราวกับถูกฉีกหัวใจทิ้ง น้ำตาเธอไหลผสมกับน้ำในสระ มือที่พยายามโผล่พ้นน้ำเริ่มอ่อนแรงลงเรื่อย ๆ

เธอคิดเพียงอย่างเดียว หลายปีที่ผ่านมา ความผูกพันทั้งหมดที่มีอยู่ มันไม่มีความหมายเลยใช่ไหม

ในวินาทีสุดท้ายก่อนจมลงไป ความเศร้าแน่นอึดอัดในอกก็เอ่อล้น

พี่กรพี่ชายบุญธรรมที่เธอรัก เลือกช่วยคนอื่น ไม่ใช่เธอเลย เสียงของสายใช้แตกตื่น ดังระงมทั่วสวนหลังบ้าน แต่เสียงที่ดังกว่าทุกอย่างคือเสียงน้ำกระเซ็นดัง

“ตูม!” อีกครั้ง เมื่อคิรันกระโดดลงมาทันทีที่เห็นร่างของพิรดาจมหายไปใต้ผิวน้ำ

เขาว่ายเข้าไปหาด้วยความเร็วที่ไม่เคยมีมาก่อน

“พิ พิ” เสียงของเขาสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

เมื่อคว้าตัวเธอขึ้นมาได้ เขาอุ้มเธอขึ้นจากน้ำอย่างทุลักทุเล ก่อนจะรีบวางร่างไร้สติของเธอลงข้างสระ น้ำเย็นไหลเป็นทางจากเส้นผมและปลายมือของเธอ

“พิ ได้ยินฉันไหม ลืมตาสิ”

คิรันตะโกนลั่น มือสั่นจนมองเห็นได้ชัด

เขารีบกดลงบนอกของเธอ เพื่อปั๊มหัวใจ คิรันกลัวเสียจนลมหายใจขาดห้วง