รอยรักสีจาง

าที่พยายามข่มให้หลับเบิกโพลงขึ้น แล้วเธอก็ผุ

ถึงตอนที่ยังรักกันอยู่ เธอนอนในอ้อมกอดเขาบนเตียงนอนนุ่มในคอนโดมิเนียมกลางกรุง เธอกับเขาคุยกันเรื่องอนาคต วาดฝันถึงการแต่งงาน เธอซุกหน้าเข้ากับไหล่เขาแล

มงกี่ยามแล้

วณในใจว่าห้องอาหารของพนักงานเปิดตอนเจ็ดโมง เธอตั้งนาฬิกาปลุกไปแ

ล้วขอหาอะไรรองท้องสักคำสองคำให้ความ

ายก็ยิ่งซ้ำเติมไปอีก ยังไม่นับรวมที่มีพนักงานหน้า ฟรอนต์คนหนึ่งชื่อฝนที่บอกว่าเธออ่อยภูรินอย่างหนักจนเธอโดนเกลียดและโดนรับน้องอย่างหนักตอนทำงาน รวมกันเข้าไปก็คงเกือบทั้งหมดโรง

ดกระเป๋าใส่ของจุกจิก คิดจะหาลูกอมหรือหมากฝรั

หรือไงเนี่ย” บ่นพึมพำกับตัวเอง ยิ่งขยับร่างกายยิ่งหิวจน

ตามด้วยน้ำที่เธอแอบย่องออกมาดื่ม จากนั้นแล้วเธอก็กลับเข้ามานอนอีกครั้งพยายามนึกถึงภูรินตอนที่รักกัน ใน

0 นา

ะอยู่สุขสบายจนเธอเข้ามามันทำให้ฝันร้ายนี้ตามมาหลอกเขาอีกครั้งหนึ่ง แต่กระนั้นเขาก็ตื่นเช้ามาด้วยความเคยชิน เขาผ่านช่วงที่ยากลำบากมาได้เพราะช่วงหนึ่ง

แกะและตั้งไม่ถูกที่ถูกทาง เพียง

สั่งกั

แค่น้ำขวดเดียว แต่เขาต้องการสร้างกฎระเบียบ และไม่ได้อย

องเธอแล้วเค

ก๊อ

.

ตาของเขาทอดมองในห้องนอน นึกรู้ทันค

ติดเป็นนิสัยจนม

ิ้มหมิ่นๆ คิดจะอ่อยเขาไม่ถามเขาสักคำเลยหรือไ

าก็ก้าวเข้าไปข้างเตียงเธอทันที ถ้าเธอจะมานอนยิ้มมีความสุขหลับฝ

งเข้ามาสาดหน้าเธอเต็มๆ เคาะโต๊ะหัวเตียง ไม่เรียกชื่อ

็ซุกหน้ากับหมอน ดึงผ้าห่มขึ้น

ธอดึงมาปิดหน้า เธอยื้อแย่งด้วย เขาก็ดึงแข่งเธออีก “คุณ ตื่นได้แล้ว” คว้าหมอนได้เ

เธอลืมตาตื่นขึ้นมาแบบปรือๆ มองคนที่ยืนค้ำหัวอยู่ขอบเตียง

่นก่อนอีกแล้ว” เหมือนเดจาวูเมื่อคนตัวเล็กที่กอดเขาแน่นนั้นสวมชุดนอนบางๆ ไม่มีอะไรข้างใน มันเซ็กซี่จนเมื่อก่อนเขาต้องรีบตื่นแต

ก็ไม่มีสิทธิ์มาแทนชื่อตัวเองว่าที่รัก

งงงง

เป็นอยู่และกำลังจะผลักไสเธอ เส

เงีย เธอเลยปล่อยแขนที่โอบเขาแน่นเหมือนเกาะด้วยตีนตุ๊

เล็กน้อยเพราะหน้ายักษ์หน้ามารของเขา ภูรินเสหน้าไปทางอื่น เขามองผู้หญิง

ิบห้านาทีออกมาเจอก

งห้วนแล้วก็

เหตุการณ์เมื่อกี้แค่ไหน แม้เขาจะดูไม่ยอมรับและปล่อยให้มันมีอิทธิพลกั

่อยมีกำลังใ

อนนี้เธอเรียกเสียงกริ๊งยาวๆ นี้ว่าเสียงที่คิดค้นจากนรก ปลุกแล้วตื่นทุกกรณี

่นทุกครั้งราวกับสะกดจิตที่ได้ยินเสียงรำคาญหูนี้ แต่พอวันนี้กดปิดเสียงแล

งคนยืนอยู่ที่โต๊ะทานอาหารกลางวิลล่าที่แบ่งปีกซ้ายขวาเป็นห้องสองห้องแล้วคั่นกลางด

ี่สุดที่รักไปทำงาน พวกเขาเอาอาหาร

ีว่าพวกเขาแอบสนใจว่าเขาเดินออกมาจากห้องเล็ก ไม่ใช่ห้องนอนใหญ่ที่เขาอยู่มาตั้งแต่โรงแรมนี้เปิ

หยิมหลายสิ่งหลายอัน นับตั้งแต่เขาให้เธออยู่ที่ในฐานะพนักงานโดยไม่ขับไล่เธอให้ไปไกลอย่างที่ใจต้องการเพราะจะเอาเธอไว้แก้แค้นก็ม