ท่านอาจารย์อย่ารบกวนข้าเลย 师父，别打扰我。

ปได้ยาก ยินเฟิงอยู่ในหุบเหวแห่งมารร้ายมาเนิ่นนาน พละกำลังถดถอยไปมาก ร่างผ่ายผอมสั่นสะท

ัดอยู่ได้ หากมิใช

นโยนพร่ำเรียกหานาง วนเวีย

หม่ยห

รร

ว่านางมิใช่ศิษย์อีกต

ศิษย์คนโปรด เขาไม่เคยมองนา

ต่อว่าเขาใจร้ายกับนางนัก เขาสมควรตบปากตัวเอง รึ

ผู้อาวุโสสำนักเซียวเหยากำล

ด้วยซ้ำ ทว่าเหล่าเซียนสำนักเซียวเหยาล่วงรู้ว่าเขาพยายามสกัดด

างปีศาจผู้หิวโหย กัดกินได้ทุกสิ่งแม้กระทั่งไอ

ปักษา ก่อนที่เหล่าเซียนจะมาถึง อี้เจ๋อใช้

----------

บ่งให้... แลกกับชีวิตท

ายใจรวยรินกอดร่างโครงกระดูกในอ้อมแขน ริม

ในหุบเหวมาร มองไม่เห

กลับมาสำนักเหยียนเก๋อ เก็บตัวเงียบเชียบบนห

พ เหลือบตามองบุรุษร่างกำยำ อาภรณ์งดงามนั้นถักทอด้วยด้ายทองคำราวผ

มาช้า

พวกข้าพบบุรุษเทพแปลกหน้าระหว่างการ

ให้ไป ใช้ไ

้ผลดีน

ขาสามารถทำได้แม้การผสมยาพิษใส่ไว้ในลูกแก้วเ

งโลก โสมม คลั่งระเบียบวินัย พวกนั้นทำร้า

มุ่งสู่การเป็นเซียนในแดนสวรรค์ หากไม่ค้น

ที่ศิษย์สตรีส่งกลับคืนให้เขาไปจัดก

าไปนำสมุนไพรมาตามที่ข้าบอ

นเลี่ยงออกไปจากเรือนกว้างขวางซึ่งรายล้อมด

รู่นี้เจ้าพูดถึงเท

มีเกล็ดสินิล” ดวงตาชั่วร้ายและเคียดแค้นกล่าว

กร จำเอาไว้ เอาชีวิตตนให้รอดพ้นเป็นอันดับแรก เผ่ามังกรควบคุมได้ดีท

าม ไม่เจียมตน เกือบเอาชีวิตไม่รอด ท่านอาจารย

บไป อย่

านนอกเรือน ‘ฉางฟู่’ ปีศาจหนุ่มปรากฏกายขึ้นกลางเรือน ในห้องพักของอา

รับ... ท่า

่น ๆ เขาเป็นที่ริษยาไม่น้อยในบรรดาศิษย์นับร้อยพัน เมื่อเขา

มารถนำปั้นดินก้อนกลมบนเทือกเขาหล

----------

ยน ต่อให้เป็นปั้นดินในเมืองป

ยินเฟิงร่ายเวทสีขาวเปล่งประกาย ขณะซ่อ

นดิน ยินเฟิงหมุนข้อมือเป็นวงกลมเพื่อปั้นดิ

องปรมาจารย์ผู้หลงใหลในตัวนาง

ะอาด ยกมือทำความเคารพ

ท่านอา

ไป๋

ปลาบปลื้มใจ ทันทีที่พบใบหน้าสวยหวาน เขาเลื

ไปอีกสามสิบราตรี ให้เขาได้กอดจูบนาง เข้านอนเ

กฏเทพธิดาผู้มีใบหน้างดงาม ประหนึ่งภาพวาดในแดนเทวโลกชั้นฟ้า แม้นางไม่มีคว

์ยินเฟิงนัก ตัดสินใจ

กาส เพื่อความเพลิดเพลินใจของท่านอาจารย์ ศิ

พลอ เป็นกมลสันด

กับพื้น ขอโทษอาจารย์เป็นใหญ่โต มิใช่กลัวจะถูกทำโทษ แต่กลัวว่าอาจ