เพลิงหวานซ่านใจ

B.J.BEN

โรแมนติก | จบเล่ม

5.0

ความคิดเห็น

401

ชม

บท

ความรักคือการให้ ความรักคือการเสียสละ แค่เห็นคนที่เรารักมีความสุข เราก็มีความสุขตามไปด้วย

โรมานซ์ อิโรติก

บทที่ 11 11

01-20 18:27

เพลิงหวานซ่านใจ บทที่ 1 1

“พลอย เรารู้จักกันมากี่ปีแล้ว”

“แน่ะ! จู่ๆ มาถาม ตั้งแต่อนุบาลแล้วเพลิง” เพลิงโยกศีรษะของเพื่อนรักไปมา พลอยพิมพ์ย่นจมูกใส่คนชอบแกล้ง

“ดูสิหัวยุ่งไปหมดแล้ว พอเลยนะเพลิง เดี๋ยวเถอะ”

“ถึงไม่ทำอะไรก็หัวยุ่งตลอดล่ะ” เพลิงแย่งสมุดโน้ตของอีกฝ่ายมาถือเอาไว้ พลอยพิมพ์ตกใจ เธอกลัวเขาจะอ่านบันทึกหลายอย่างที่จดลงไปในนั้น

“เอามาเลยนะ คนบ้า” พลอยพิมพ์แย่งสมุดบันทึกของตัวเอง ในขณะที่เขายกชูขึ้นสูงเหนือศีรษะ

“เกิดมาตัวเตี้ยก็แบบนี้แหละ” เขาล้อเลียน กดหัวเธอเล่นอย่างสนุกสนาน คนตัวเตี้ยกว่าถึงกับหน้างอ เพราะคว้าสมุดโน้ตในมือเขาไม่ได้สักที

“คอยดูเถอะเพลิง เกิดชาติหน้าตัวสูงจะกดหัวนายบ้าง”

“เอาไป เดี๋ยวขี้แยอีก” เพลิงส่งสมุดโน้ตเล่มนั้นคืนให้ พลอยพิมพ์ดึงไปกอดแนบอก โล่งใจที่เขาไม่ได้อ่านมัน เธออยากให้มันเป็นความลับตลอดไป...

“ไปเที่ยวสวนสนุกกันไหม วันนี้วันหยุด” เขาดึงมือให้เธอเดินตาม พลอยพิมพ์มองมือใหญ่อบอุ่นของอีกฝ่ายแล้วอมยิ้ม เธอมองตามร่างสูงที่จับมือเธอให้เดินตาม แค่แอบมองเขาก็มีความสุขแล้ว

ตอนเล็กๆเธอเป็นกำพร้า เพลิงเป็นเพื่อนบ้านและเพื่อนเล่นที่คอยปกป้องดูแล แถมยังชอบแกล้งแหย่เธอด้วย เขาเป็นเพื่อนของเธอตั้งแต่อนุบาล

เธออยู่กับยาย พอเรียนจบไม่กี่ปียายก็เสีย จึงอยู่บ้านหลังนั้นคนเดียว ดีที่มีเพลิงคอยเป็นเพื่อน เขาเองก็อยู่กับย่า พอย่าเสียก็อยู่บ้านหลังนั้นคนเดียวเหมือนกัน เพลิงพาเพื่อนรักไปเล่นรถไฟเหาะตีลังกา บ้านผีสิง และนั่งชิงช้า

คนมีความสุขยิ้มจนแก้มปริ เขาซื้อขนมสายไหมติดมือมาให้เธอกินด้วย

“ขนมโปรดของพลอย”

“รู้ใจกันจริงๆ ทำดีกับพลอยแบบนี้ มีอะไรหรือเปล่า” เธอถามอย่างรู้ทัน คนอยากให้ช่วยฉีกยิ้มกว้างเกือบถึงใบหู พลอยพิมพ์รู้นิสัยเพื่อนดี ถ้ามีอะไรให้ช่วย จะมาทำดีแบบนี้แหละ

“เดี๋ยวเราบอกพลอยอีกทีหนึ่ง”

“แน่ะ! บอกเลยไม่ได้เหรอ”

“เดี๋ยวค่อยบอก แต่พลอยรับปากก่อนว่าจะช่วยเรา”

“รับปากดีไหมนะ”

“น่านะ” เขาขอร้อง

“มีอะไรบ้างที่เราไม่ช่วยนาย”

“เย้! เราคิดเอาไว้แล้วล่ะว่าพลอยต้องช่วยเรา พลอยน่ารักที่สุดเลย” เขาดึงเธอไปกอด พลอยพิมพ์รู้สึกมีความสุขที่ได้กอดเขา ผู้ชายที่เธอแอบรักสุดหัวใจ เพื่อนรักที่เธอยอมตายแทนได้ มันอบอุ่นทุกครั้งที่ได้กอด

ตอนเล็กๆเธอโดนรังแก โดนล้อว่าเป็นเด็กกำพร้า เขาคอยช่วยเหลือเตะต่อยกับนักเลงวัยเด็กพวกนั้น มีเรื่องชกต่อยกลับบ้านไปโดนย่าดุทุกครั้ง แถมยังโดนตีด้วย เธอรู้ว่าตัวเองเป็นสาเหตุ เพลิงชอบบอกว่าคนอื่นแกล้งเธอไม่ได้ เขาแกล้งเธอได้คนเดียว เขาเองก็ชอบแกล้งเธอ ดึงผมเปียบ้างล่ะ แกล้งกดหัวเธอบ้างล่ะ แต่ถึงจะแกล้ง เธอก็รู้ว่าเขาแค่หาเพื่อนเล่น เพราะเขาปกป้องเธอจากคนอื่นๆ ไม่ยอมให้ใครแกล้ง

ตอนเรียนมหาวิทยาลัย ถ้าผู้ชายคนไหนมาจีบเธอ เขาจะคอยดูว่าเป็นคนดีไหม คอยกันท่าพวกที่อยากจะจีบแต่หวังอย่างอื่น เรียกง่ายๆ ว่าใครมาจีบต้องผ่านด่านเขาก่อน จึงไม่ค่อยมีใครกล้าจีบเธอหรอก

“ผู้หญิงเขาชอบดอกไม้สีอะไรเหรอ” คนถามมองอย่างจริงจัง พลอยพิมพ์ถึงกับเขินหนัก

“ชอบสีชมพู ฉันชอบกุหลาบสีชมพู”

“เหรอ... พลอยช่วยจัดดอกไม้ให้สักช่อสิ ฉันเอ่อ... จะเอาไปให้คนคนนึง”

“ให้ใครเหรอ” คนถามแอบลุ้น คิดไปว่าเขาจะเซอร์ไพร้ส์เธอ เลยถามว่าชอบสีอะไร คงกลัวไม่ถูกใจ ตาซื่อบื้อนี่ห่ามๆ จะตายไป เลือกของสวยๆ งามๆ เป็นเสียที่ไหน

“เอาน่า จัดมาก่อน แบบที่พลอยคิดว่าสวยที่สุดนะ” คนแอบลุ้นจัดช่อดอกไม้ที่สวยที่สุดเพราะเธอเปิดร้านขายดอกไม้ เป็นอาชีพที่รักและชอบ ส่วนเพลิงทำงานบริษัท พวกกราฟฟิกดีไซด์

“เพลิงชอบไหม”

“สวยมาก” เพลิงรับไปถือเอาไว้ แล้วยิ้มกว้างขวาง

“สวยมาก ขอบใจนะ”

“จะเอาไปให้ใครเหรอ” คนถามอมยิ้ม ใจเต้นระทึก คิดว่าเขาจะเซอร์ไพร้ส์เธอ

“เอาไปให้ผู้หญิงคนหนึ่งน่ะ เค้าเป็นรุ่นน้องที่ทำงาน แต่เพลิงไม่กล้าให้ พลอยเอาไปให้หน่อยสิ”

“เหรอ...” พลอยพิมพ์ครางในลำคอ มองช่อดอกไม้ตาละห้อย ก่อนจะปรับสีหน้าเป็นร่าเริงเหมือนเดิม

เธอกับเขาเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้น ความสัมพันธ์หากมากกว่านั้นมันคงไม่ดี วันหนึ่งเกิดไปด้วยกันไม่ได้ ต้องเลิกรากันไป คงมองหน้ากันไม่ติด

“อือ... น้องเขาน่ารักมาก พลอยช่วยหน่อยสิ”

“จะให้ช่วยอะไร” คนเอ่ยถามหน้าชื่นอกตรม แอบรักเขาข้างเดียวข้าวเหนียวนึ่ง

“น้องเขาเป็นพนักงานใหม่แผนกประชาสัมพันธ์ที่บริษัท พลอยรู้ไหมจังหวะที่เขาเดินเข้ามา โอ๊ย! มันโดนใจ มันใช่เลย”

“น้องเขาคงสวยน่ารักมากเลยเหรอ”

“ใช่ สวยน่ารัก มีเขี้ยว สูงยาวเข่าดี หุ่นนี่น่า โอ๊ย!... ดึงหูฉันทำไม”