โปรดเรียกฉันว่าแม่

โปรดเรียกฉันว่าแม่

nugkeanransawat

5.0
ความคิดเห็น
17.2K
ชม
22
บท

*แนวเป็นชู้ แอบแซ่บ ยั่วพ่อเพื่อน แม่เพื่อน 3P 4P 5P 6P หนูนา เด็กสาววัย18ที่มักจะโดนเพื่อนๆในห้องรังแก ด้วยความที่เธอเด่นเกินเพื่อนทั้งความสวยและความฉลาดจึงมักโดนเพื่อนๆกลั่นแกล้งสารพัด ทั้งบูลลี่และรุมตบ วันนึงเธอพลาดพลั้งเผลอใจให้กับพ่อของคู่อริ จากนั้นมาจึงรู้วิธีแก้แค้นเพื่อนๆด้วยการแย่งเอาพ่อของพวกหล่อนมาเป็นคู่นอน ช่างเป็นการเอาคืนที่ร้ายกาจเพราะเธอได้ทั้งความรัก เงินทอง และความสาสมใจ.

บทที่ 1 เอ็นดู

โปรดเรียกฉันว่าแม่

ตอน เอ็นดู

กริ๊งงงงงงง! เสียงออดเลิกเรียนดังขึ้นในยามเย็น

ตุ๊บ! ๆ ๆ เสียงฝีเท้าระรัวบนพื้นห้อง สาวๆในชุดนักเรียนหญิงต่างวิ่งลงจากตึก

ณ.โรงเรียนหญิงล้วนมีสายฝนประปราย รอยยิ้มแย้มของเด็กวัยสาวทำใหับรรยากาศดูสดใส

หลายคนต่างเกาะกลุ่มกันเดินกางร่มออกนอกโรงเรียน บ้างก็จับมือกันวิ่งฝ่าสายฝน เสียงหัวเราะเกรียวกราว

ทว่ากลับมีสาวชั้นม.6คนนึงกำลังร้องไห้กระซิกๆ มือนึงปาดน้ำตา ขาก้าวเดิน ก้มมองหารองเท้านักเรียนที่หายจากชั้นวาง

"ใครเอาไป เอามาคืนนะ ฮือ ๆ" สาวน้อยเอ่ยลอยๆขณะหันมองเพื่อนสาวร่วมห้องที่นั่งไขว่ห้างอยู่ตรงราวม้านั่งหน้าชั้นเรียน สี่ห้าคน

"ใครจะเอาไป อีบ้า" หัวโจกสบถด่า เธอชื่อว่าน้ำผึ้ง เป็นลูกสาวตำรวจนายร้อย

ฮ่า! ๆ ๆ เพื่อนๆอีกสี่คนหัวเราะร่วน

"ฉลาดนักไม่ใช่เหรอ หาเอาเองซิ" เพื่อนอีกคนเอ่ย

"ใช่ เธอคนเดียวในห้องที่สอบวิชาอังกฤษแล้วได้เต็มนี่ ฮ่า ๆ ๆ" เพื่อนสาวพากันหัวเราะเยาะ

"ขอร้องหละ เอามาคืนเราเถอะนะ" พูดจบหนูนาคุกเข่าลง เงยมองเพื่อนๆที่กำลังหัวเราะเยาะ

"อยากได้ก็ลงไปเอาซิ" น้ำผึ้ง สาวหัวโจกยืนขึ้นแล้วหยิบรองเท้านักเรียนที่เธอนั่งทับขึ้นมา

ฟ้าวววว! หล่อนปารองเท้าของหนูนาลงไปบนสนามหญ้า จากตึกชั้นสี่

"ลงไปเอาซิ อีโง่" เพื่อนอีกคนยืนค้ำหัวแล้วตะคอกด่า

ฮือ! ๆ ๆ หนูนาร้องไห้หนัก เจ็บปวดในใจ สับสนไปหมดว่าตัวเองผิดอะไรถึงเพียงนี้

ฮ่า! ๆ ๆ เพื่อนๆกลับนั่งหัวเราะสนุกสนานกับความเจ็บปวดที่แน่นในอก

ตุ๊บ! ๆ ๆ สาวน้อยวิ่งหนีเสียงเย้ยหยันทั้งน้ำตา พาร่างลงจากชั้นบน วิ่งตากฝนไปยังสนามหญ้าเพื่อเก็บรองเท้าสองข้าง

ทว่าพอหยิบมันขึ้นมากลับพบว่าไม่เหลือชิ้นดีเสียแล้ว หนังสีดำถูกมีดคัตเตอร์กรีดจนเป็นแผลยาวหลายแผล

ฮือ! ๆ ๆ สาวน้อยยืนตากสายฝนจนเปียกปอน คำถามในใจเกิดขึ้นมากมาย ประดังประดา

ฉันผิดอะไร?

ฉันทำอะไรให้พวกหล่อนไม่พอใจรึเปล่านะ?

ไม่จริง!

ฉันไม่ได้ทำอะไรด้วยซ้ำไป!

ซ่าาาา! สายฝนปรอยลงมาอาบชุดนักเรียนจนชุ่มโชก สองขาเรียวยาวก้าวเท้าเปล่าย่ำหญ้า เดินขึ้นถนนออกมาหน้าโรงเรียน

ฮ่า! ๆ ๆ เสียงหัวเราะของเพื่อนๆยังตามหลังมาไกลๆ

อีโง่! เสียงนี้ยังแว่วดังอยู่ในหัว

หนูนาก้มหน้าเดิน เก็บอาการไม่ให้เพื่อนและน้องๆชั้นอื่นเห็น ปล่อยให้น้ำตาไหลนองชุดนักเรียน แนบเนียนไปกับสายฝน

เธอทำเหมือนทุกครั้งที่โดนแกล้ง คือการหนีออกมาจากจุดนั้นให้เร็วที่สุด ทว่าวันนี้ใจลอยจนมัวแต่ก้มมองพื้นถนน

เอี๊ยด! ๆ ๆ รถเก๋งสีแดงเบรคจนล้อลาก ควันโขมง

โครมมม! หน้ารถชนเข้ากับกระโปรงนักเรียน ร่างน้อยที่ซ่อนรูปอวบขาวล้มลงไปนอนแผ่หรา

เคราะห์ยังดีที่เจ้าของรถเบรคจนเกือบจะหยุดก่อนชน จึงเพียงแค่ชนแปะแล้วล้มลงไปโดยที่ไม่มีเลือดตกยางออก

"หนู หนู เป็นอะไรไหม" ชายหนุ่มรุ่นใหญ่วิ่งลงมานั่งคุกเข่า ดึงร่างสาวน้อยหนุนนอนบนหน้าขาและตบแก้มเบาๆ

เค้าอยู่ในชุดตำรวจสีกากี ประดับดาวบนบ่า หุ่นล่ำเหมือนนักกีฬายกเวท

"คุณพ่อ" สาวสวยเดินออกมาร้องตะโกน เธอคือน้ำผึ้งหัวโจกที่ชอบกลั่นแกล้งหนูนานั่นเอง

"มาเร็ว มาช่วยเปิดประตูรถหน่อย" ตำรวจหนุ่มรุ่นใหญ่เรียกลูกสาว หล่อนรีบวิ่งหน้าซีดมาเปิดประตูรถ

"อือ หนูไม่เป็นอะไรค่ะ" หนูนาลืมตา พยายามลุกขึ้น ทว่านายตำรวจกลับดึงเธอเข้ามานั่งพิงอก

"นั่น ยัยหนูนานี่" น้ำผึ้งชี้นิ้วลงมายังร่างที่นั่งพิงอกพ่อตัวเอง

"อย่าพึ่งลุกนะลูก ไม่รู้อะไรแตกหักบ้าง เดี๋ยวพ่อพาไปหาหมอ" น้ำเสียงอบอุ่นปรายโปรยลงบนกระหม่อมน้อย เป็นครั้งแรกที่หนูนาสัมผัสได้ถึงความรัก

ด้วยพ่อแม่เธอต้องไปทำงานใช้แรงงานที่ต่างประเทศทั้งคู่ การอยู่บ้านคนเดียวทำให้สาวน้อยคนนี้ไม่เคยถูกใครดูแลมานานแสนนาน ฉะนั้นน้ำเสียงและอ้อมกอดของหนุ่มใหญ่จึงทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นแรง

"อยู่นิ่งๆนะหนูนะ" เสียงตำรวจหนุ่มดังบนหัว สองแขนยกร่างน้อยอุ้มลอยขึ้นมานอนราบบนอ้อมแขน

วางลงนอนเบาะหลังแล้ววิ่งกลับมาขับรถ ลูกสาวของเค้าขึ้นนั่งเบาะหน้าแล้วหันมามองหนูนาแบบงงๆ

"ปล่อยเธอลงเถอะพ่อ หนูนาไม่เป็นอะไรหรอก" น้ำผึงเอ่ย

"จะบ้าเหรอ พ่อขับรถชนเค้านะ ไม่พาไปหาหมอได้ไง"

"แล้วนี่เป็นเพื่อนเราด้วยใช่ไหม หนูนาน่ะ ทำไมไม่ห่วงเพื่อนบ้าง ห๊ะ!"

เสียงผู้เป็นพ่อตะคอกดุลูกสาว ทำให้หนูนาที่นอนข้างหลังรู้สึกสะใจชอบกล

"หนูไม่เป็นอะไรจริงๆนะคะ" สาวน้อยพยุงตัวลุกนั่ง มองผ่านกระจกหน้าเห็นใบหน้าหล่อเข้มกับชุดตำรวจ

"ไปตรวจก่อนลูก เดี๋ยวเสร็จแล้วพ่อกับน้ำผึ้งจะพาหนูไปส่งบ้านเอง"

น้ำเสียงอบอุ่นดังตอบมา ฟังดูแล้วทั้งดุดันและเป็นห่วงจนไม่กล้าจะโต้แย้ง

"งั้นหนูขอโทษนะคะที่ไม่ดูทางให้ดีก่อนข้าม" หนูนาก้มคำนับหนุ่มใหญ่ สายตาประสานกันผ่านกระจกมองหลัง

"คราวหน้าก็ดูทางบ้าง ยัย เอ้อหนูนา" น้ำผึ้งเกือบหลุดปากด่า

"ไปเช็ดหัวเช็ดตัวให้เพื่อนไป" พ่อหล่อนกลับออกคำสั่งแล้วหันหน้าทำท่าทางให้ปีนข้ามมาเบาะหลัง

"โธ่ พ่อ" น้ำผึ้งบ่นแต่ก็ยอมคลานจากเบาะหน้ามาเบาะหลัง เธอใช้ผ้าเช็ดหน้าลูบหัวเปียกๆให้หนูนาแบบไม่เต็มใจ

ฟุ่บ! ๆ ๆ มือเพื่อนที่เคยกลั่นแกล้งทุบตี ตอนนี้กำลังเช็ดแขนเช็ดขาให้จนแห้ง

"ขอบใจนะ" หนูนายิ้มแบบใสซื่อ

"อย่าคิดว่าชั้นจะญาติดีกับเธอ อีโง่" เพื่อนสาวก้มกระซิบหู มันยิ่งทำให้หนูนารุ่มร้อนในอก

พอถึงโรงพยาบาลหมอก็ให้เปลี่ยนชุดนักเรียนออกแล้วใส่ชุดคนไข้สีเขียวๆ หนูนาโดนพาเข้าเครื่องเอ็กซ์เรย์ ตรวจอะไรหลายอย่างไปหมด

ปรากฏว่าคุณหมอให้นอนดูอาการหนึ่งคืน นายตำรวจใหญ่เลยลางานเพื่อนอนเฝ้าหนูนาในห้องพิเศษ

น้ำผึ้งโดนพ่อไล่กลับบ้านด้วยการโบกแท็กซี่ หล่อนดูอารมณ์เสียเอามากๆ แถมยังถลึงตาใส่หนูนาก่อนกลับ แววตาหล่อนคล้ายๆจะบอกว่าถ้ากลับไปเรียนมึงโดนแน่

หลังจากกินยาแล้วหนูนาก็กลับไปโดยที่มีหนุ่มใหญ่ในชุดตำรวจนั่งเฝ้าอยู่ข้างๆเตียง

กว่าจะรู้ตัวตื่นอีกทีก็ตอนที่มีมือใหญ่มาจับแขน ตอนนี้ มันทั้งดึก มืด และหนาว

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ nugkeanransawat

ข้อมูลเพิ่มเติม

หนังสือที่คุณอาจชอบ

ลบไม่ได้ช่วยให้ลืม

ลบไม่ได้ช่วยให้ลืม

rabb
5.0

เซี่ยอวี๋อันชอบเฟิงจี้หานตั้งแต่เด็ก งานแต่งงานที่เธอเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อมานานถึงสามปี แต่เมื่อใกล้ถึงวันแต่งงาน เขากลับพารักแรกกลับ เซี่ยอวี๋อันรู้ดีว่าทุกอย่างจบสิ้นแล้ว ความรักที่เกิดจากการอยู่ด้วยกันนานๆ การเคารพกันและกัน ทุกอย่างก็แค่การเสแสร้งเท่านั้น เธอตัดสินใจปล่อยมือ ปล่อยเขาไป ในขณะเดียวกันก็ปล่อยตัวเองไปด้วย แต่เมื่อเธอยื่นเอกสารหย่าให้ เขากลับคลั่ง "เซี่ยอวี๋อัน ทำหน้าที่คุณนายเฟิงให้ดี ไม่ต้องคิดเรื่องหย่าเลย" เซี่ยอวี๋อันหัวเราะ "เฟิงจี้หาน ฉันไม่ต้องการอะไรแล้ว รวมถึงนายด้วย"

โซ่คล้องใจ

โซ่คล้องใจ

สิบสี่กุมภาฯ
5.0

ความรักของฉันมันคงเหมือนนาฬิกาทราย.. .. เมื่อด้านหนึ่งถูกเติมเต็ม....อีกด้านกลับว่างเปล่า ..และสูญสิ้นไป..กับกาลเวลา........ "สำหรับฉันเธอมันก็แค่ผู้หญิงไร้ค่า อยู่บนที่สูงแต่ทำตัวต่ำ" "หึ....ขอบคุณค่ะที่ชม จะพูดแค่นี้ใช่มั้ย จะได้ไปอ่อยผู้ชายต่อ" "อ้อ...ถ้าสนใจ เชิญนะคะ พอดีชอบแบบ ทีเดียวหลายๆคนมันสนุกดี แต่คนดีๆอย่างพี่...."เธอมองเขาอย่างพิจารณา พร้อมยกยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน ก่อนจะเดินจากไป หมับ!! "มีอะไรอีกคะ หรือว่าสนใจอยากไปร่วมเตียงด้วย" "......" ชายหนุ่มเงียบ มองหน้าเธออย่างเอาเรื่อง และออกแรงบีบข้อมือเล็กอย่างแรง แต่คนตรงหน้ากลับไม่แสดงท่าทีว่าเจ็บ ถึงเธอจะเจ็บเหมือนกระดูกกำลังจะแหลกเป็นชิ้นๆ "ถ้าไม่ทำอะไรก็ปล่อย พี่ไม่อยากได้แต่คนอื่นเขาอยากได้!" พรึบ!! เธอสะบัดมือเขาอย่างแรงและเดินกลับเข้าไปในงานเลี้ยง หมับ! "ว้าย เป็นบ้าอะไรปล่อยนะ" แต่ไม่ทันจะเดินไปถึงไหนร่างบางก็ถูกกระชากจนตัวปลิว จนชนเข้ากับกำแพงห้องอย่างแรง "ถ้าเธอยังหาเรื่องอุ่นอีก ฉันจะไม่ปล่อยเธอไว้แน่!" เขามองเธออย่างเกรี้ยวกราด "หึ...ทำไมค่ะ จะแกล้งแล้วจะทำไม" เธอมองหน้าเขาอย่างไม่เกรง ยิ่งได้ยินเขาพูดแบบนี้แล้วมันยิ่งรู้สึกเจ็บ ทำไมนะทำไมต้องรักคนที่ไม่มีใจ "ปล่อย!" "ทำไม จะรีบไปเสนอตัวให้ไอ้บ้านั่นรึไง!"ใบหน้าหล่อคม ยื่นเข้าใกล้ พร้อมตะเบ็งเสียงแข็งใส่หน้าเธอ มือหนาออกแรงบีบท่อนแขนราวกับจะให้มันแหลกละเอียด "ใช่แล้วจะทำไม คืนนี้เรามีนัดกัน จะไปทำอะไรกันคนไม่ต้องให้บอกนะ หรือว่าอยากรู้จะได้ถ่ายคลิปมาให้ดู!" "หึ...ร่าน! ถ้ามันคันมากเดี๋ยวฉันจะสังเคราะห์ให้เธอเอง" "นะ...ฺฮื่อ" ร่างเล็กดิ้นพยายามให้หลุดจากพันธนาการเมื่อ เขาประกบปากจูบดูดเม้มริมฝีปากบางสีแดงอย่างแรง เขาดูดเม้มมันอย่างหนักหน่วง มือหนาลูบบีบขย้ำหน้าอกอย่างแรงเหมือนจะให้มันแหละติดมือออกมา "ฮื่อ" เสียงหวานร้องท้วงในลำคอ เมื่อได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งเต็มปาก จนแทบจะอ้วก -ญี่ปุ่น ณิชาภัทร โชติฐิติเมธานนท์ ดีไซเนอร์สาวสวย เก่งฉลาดไม่ยอมใคร มั่นใจในตัวเอง ลูกสาวคนโตของแด๊ดดี้กันต์ อายุ 24 -แบงค์ นิธิภัทร์ พัชรกานต์กุล วิศวกรหนุ่มไฟแรง หล่อเก่งมีความสามารถทั้งศึกษาวิเคราะห์ คำนวณ ออกแบบ ตรวจสอบแก้ไขปัญหาและควบคุมการผลิต....วัย 27 ความผูกพันระหว่างคนเป็นสิ่งมีค่าและมีความหมาย เป็น เสมือนเรื่องราวและความทรงจำดี ๆ ที่คนทุก ๆ คนไขว่คว้า แต่กลับมีน้อยช่วงเวลา ที่สอนสิ่งดี ๆ ให้เราได้รับรู้ ที่มีค่าให้เรานึกถึง ทุกครั้งที่นึกถึงมัน จะคอยย้ำเตือนเราให้นึกถึงช่วงวันเก่าๆ ที่ดึงทุก ๆ คนไว้ให้อยู่ร่วมกัน สิ่ง ดี ๆ ที่ผ่านไปเป็นเสมือนเม็ดทรายในนาฬิกาที่ร่วงหล่น…… ทุกเม็ดทรายแทน ความหมายของ………………ความผูกพัน ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความห่วงใย ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความชิดใกล้ ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………การไขว่คว้า ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความคิดถึง ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความลึกซึ้ง ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………วันเวลา ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………สิ่งมีค่า ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………จิตใจ ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ตัวตน ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “รัก” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “เรา” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “มิตรภาพ” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “เพื่อน” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………” ทุกสิ่งที่เต็มใจ ให้เพื่อเธอ” เม็ดทรายเหล่านี้แม้จะ ร่วงหล่น แต่ก็ยังคงรวมกันในนาฬิกาทราย คอยย้ำเตือนเราถึงช่วงเวลาดีๆ ที่ผ่านมา เป็นนาฬิกาที่มีค่าและมีความหมาย อยู่ในความทรงจำของกันและกันตลอดไป … ช่วงเวลาแห่งความสุข อาจไม่เคย อยู่กับเรานานในโลกของความเป็นจริง เป็นเหมือนสิ่งที่ผ่านเข้ามาและก็ผ่านเข้าไป ให้เราได้สัมผัส ให้เราได้รู้สึกดี ๆ ให้เราได้รู้สึกอบอุ่นและมีความสุข แต่ถึงแม้ช่วง เวลาเหล่านี้อาจจะไม่ยาวนาน แต่มันสร้างสิ่งดี ๆ ให้เรามากมาย มันมีค่าและยิ่งใหญ่ และจะเป็นกำลังใจให้เราตลอดไป มันจะแทนความหมายของความเป็น “เพื่อน” ตลอดไป…… “นาฬิกาทรายใบนี้ ขอให้แทนมิตรภาพของเราตลอดไป ไม่เคยมีช่วงเวลาไหนที่เราห่างไกล โดยไม่ผูกพัน” ขอบคุณบทความจาก คุณ นุชรัตน์ รักมาก คำเตือน ในทุกเรื่องทุกการกระทำของตัวละครเกิดจากจินตนาการ ไม่ใช่เรื่องจริงไม่ควรลอกเลียนแบบการกระทำที่ไม่เหมาะสม อันจะนำไปสู่ความสูญเสียความผิดบาปทั้งปวง ไม่ได้มีเจตนามุ่งร้ายต่อตัวบุคคลหรือวิชาชีพใดวิชาชีพหนึ่ง หากอ่านแล้วไม่มั่นใจว่าหรือไม่เลียนแบบได้หรือไม่แนะนำให้ปรึกษาผู้ปกครองค่ะ นิยายเรื่องนี้เหมาะสมสำหรับผู้ที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป เพราะอาจมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมด้านพฤติกรรม ความรุนแรง เพศ หรือการใช้ภาษาโปรดใช้วิจารณญาณและเสพเนื้อหาอย่างมีสตินิยายเรื่องนี้เกิดจากความต้องการจะเขียนของนักเขียนเท่านั้นไม่ได้มีเจตนาไม่ดีหรือสนับสนุนการใช้ความรุนแรงในชีวิตจริง รบกวนอ่านคำเตือนก่อนอ่านของนักเขียนแล้วค่อยตัดสินใจหากไม่ชอบไม่เป็นไรค่ะ ©ลิขสิทธิ์เป็นของผู้สร้างสรรค์ แต่เพียงผู้เดียวการเผยแพร่ทำซ้ำดัดแปลงโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตผิดกฎหมายตาม พ. ร. บลิขสิทธิ์ 2537 มาตรา 1527 31 มีโทษทั้งจำทั้งปรับ ไม่อนุญาตให้คัดลอกทำซ้ำดัดแปลงตัดภาพหรือถ่ายภาพไปเผยแพร่ใด ๆ ทั้งสิ้นหากพบจะขอดำเนินคดีตามกฎหมาย❌❌❌ พึ่งหัดแต่งนิยายเป็นมือใหม่หัดแต่งคำบางคำอาจจะใช้ผิดไปต้องขออภัยด้วยนะ คำโปรยเนื้อหาการบรรยายอาจใช้คำได้ไม่สวยเท่ากับนักเขียนท่านอื่นๆ แต่ก็ตั้งใจเขียนออกมาให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ 14 กุมภาฯ 13/01/2022 ฝากติดตามผลงานด้วยนะคะ

หลังจากออกจากงานก็โดนเจ้านายเก่ารังควาน

หลังจากออกจากงานก็โดนเจ้านายเก่ารังควาน

Sebastian
5.0

ซ่งเซียงทำสิ่งที่น่าอายที่สุดในชีวิต คือการเป็น "เลขานุการส่วนตัว" ให้กับเหยียนลี่หานนานถึงห้าปี เธอมอบทุกสิ่งให้เขา แต่ผู้ชายที่น่ารังเกียจกลับบอกว่าเบื่อ แล้วส่งเธอไปอยู่ในที่ที่ห่างไกลไม่มีใครสนใจ ชีวิตที่ถูกส่งไปอยู่ที่ห่างไกลนั้นไม่ง่าย แต่โชคดีที่เคราะห์ร้ายได้ผ่านพ้นไป เมื่อซ่งเซียงมาถึงระดับล่าง ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ปวดหลังปวดขาก็หายเป็นปลิดทิ้ง เธอจึงอดทนทำงานหนักจนประสบความสำเร็จ มีหนุ่มน้อยมาไล่ตาม ผู้ใหญ่ใจดีมอบผลงานให้ พ่อที่ไม่เคยพบหน้าเป็นมหาเศรษฐีใกล้ตาย พยักหน้าก็ได้รับมรดก ชีวิตมีขึ้นมีลงอยู่เสมอ เหยียนลี่หานคนโชคร้ายแน่ๆ! ในงานเลี้ยงเหยียนลี่หานถือแก้วไวน์ มองไปที่อดีตเลขานุการที่ไม่ได้เจอหลายวันด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย "ยังคิดถึงฉันจนต้องมาที่งานเลี้ยงนี้ใช่ไหม?" ซ่งเซียงยิ้มเยาะ "คุณเหยียน ฉันไม่ได้เชิญคุณนะ" เหยียนลี่หานตอบ "เธอคิดอะไรอยู่?"

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
โปรดเรียกฉันว่าแม่
1

บทที่ 1 เอ็นดู

15/11/2022

2

บทที่ 2 ดูเอ็น

15/11/2022

3

บทที่ 3 สะใจ

15/11/2022

4

บทที่ 4 งาบพ่อเพื่อน

15/11/2022

5

บทที่ 5 โดนกิน

15/11/2022

6

บทที่ 6 เสียตัว

15/11/2022

7

บทที่ 7 แก้แค้นด้วยความเสียว

15/11/2022

8

บทที่ 8 ยั่วพ่อเพื่อน

15/11/2022

9

บทที่ 9 พลีกายมัดใจ

15/11/2022

10

บทที่ 10 ยั่วสวาท

15/11/2022

11

บทที่ 11 ขย่มโชว์

15/11/2022

12

บทที่ 12 กลายเป็นแม่เพื่อน

15/11/2022

13

บทที่ 13 สับรางไม่ทันโดนฟันสองที

15/11/2022

14

บทที่ 14 ปิดสระระเริงรัก

15/11/2022

15

บทที่ 15 สวิงกิ้งสวิงรัก

15/11/2022

16

บทที่ 16 ฟาดทั้งแม่ทั้งลูก

15/11/2022

17

บทที่ 17 สวาปามความรัก

15/11/2022

18

บทที่ 18 รักแบบมั่วๆ (4p)

15/11/2022

19

บทที่ 19 หลอกหนุ่มมหาลัยมารุมโทรม (4p)

15/11/2022

20

บทที่ 20 หาทุนเรียนนอก (5p)

15/11/2022

21

บทที่ 21 รับแขกvip (6p)

15/11/2022

22

บทที่ 22 ชีวิตร่าน end.

15/11/2022