Login to MeghaBook
icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
5.0
ความคิดเห็น
38K
ชม
37
บท

"ไอ้เลว ปล่อยฉันนะ!!" "ฉันเคยปล่อยเธอหลุดมือไปแล้วครั้งหนึ่ง ครั้งนี้ฉันจะไม่พลาดอีก ต่อให้ต้องขังหรือล่ามเธอไว้ ฉันก็จะทำ" บาสเตียนฉกริมฝีปากหนาลงกระแทกกลีบปากบางระคนกระหาย "อือออ .. ยะ หยุดนะ!!" ร่างกายไม่รักดีกลับตอบสนองเขาทุกสัมผัส ที่เขาปรนเปรอ

บทที่ 1 บทนำ

@Club หรูใจกลางเมือง

"ไอ้เลว ปล่อยฉันนะ!!"

"ฉันเคยปล่อยเธอหลุดมือไปแล้วครั้งหนึ่ง ครั้งนี้ฉันจะไม่พลาดอีก ต่อให้ต้องขังหรือล่ามเธอไว้ ฉันก็จะทำ"

บาสเตียนฉกริมฝีปากหนาลงกระแทกกลีบปากบางระคนกระหาย

"อือออ .. ยะ หยุดนะ!!" ร่างกายไม่รักดีกลับตอบสนองเขาทุกสัมผัส ที่เขาปรนเปรอ

"บะ บาสเตียน ปล่อยเค้กนะ!!"

หญิงสาวพยายามดีดดิ้นเพื่อให้หลุดออกจากพันธนาการของเขาชายหนุ่มที่เคยเป็นคู่กัดกับเธอเมื่อสมัยที่เธอเรียนอยู่ปี 1 และเขาเป็นรุ่นพี่อยู่ปี 4

"หึ.. ดิ้นซิ ดิ้นเยอะๆ ฉันชอบ"

"ไอ ไอ้บ้ากาม ไอ้โรคจิต นายมาทำแบบนี้กับฉันทะ...!!"

กลีบปากล่างของเธอถูกชายหนุ่มลูกครึ่งตามแบบฉบับชาวยุโรป

ชื่อบาสเตียน ฉกฉวยลงมาประกบจูบอย่างอุกอาจ กลางคลับดังแต่ทวากลับไม่มีใครช่วยเธอได้ เพราะเขาคือ บาสเตียน เจ้าพ่อนักธุระกิจใหญ่ และเป็นผู้มีอิทธิพล

"อืม...." บาสเตียน เผลอครางในลำคอด้วยความพึงพอใจ โพรงปากสาวเจ้าช่างหอมหวานไม่เคยเปลี่ยนแปลง

"ไอ้บ้า ไอ้โรคจิ...!!"

"ด่าฉันอีกที ฉันล่อเธอตรงนี้แน่!!"

"..."

เงียบดีกว่า ไม่อยากเสวนาด้วย เกิดเขาทำขึ้นมาจริงๆ ฉันต้องหาปีบมาคลุมหัวแน่

[เค้ก]

ไอ้บาสเตียน ไอ้บ้า แกขโมยจูบแรกของฉันตอนอยู่ปี 1 แล้วตอนนี้ยังมาทำรุ่มร่ามกับฉันอีก ฉันทำเวรทำกรรมอะไรไว้ถึงต้องมาเจอคนอย่างแกด้วย ฉันเกลียดแก เกลียดๆๆๆๆ เกลียดเข้าไส้ เข้ากระดูกดำ

[บาสเตียน]

ต้องขอบคุณวันรับน้องจริงๆ ที่ให้ผมได้เป็นบัดดี้กับเธอ ถึงแม้เธอจะเกลียดผมเพราะความผิดพลาดในเกมส์ ทำให้เราได้จูบกันโดยไม่ตั้งใจ เธอทำให้หัวใจของผมเต้นแรง เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ทำให้ผมสนใจ และจะเป็นผู้หญิงคนสุดท้ายเช่นกัน

"เงียบได้แล้วหรอ" สายตาเจ้าเล่ห์ ยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะโน้มใบหน้าหล่อเหลา เข้าใกล้สาวน้อย จนลมหายใจของเขา และเธอรดใส่กันจนสังเกตได้

"เธอมาทำอะไรที่นี่"

"ฉันจะมาทำอะไร มันเกี่ยวอะไรกับนายไม่ทราบ"

"ถ้าเธอทำให้ฉันโมโห ฉันจะฉีกเสื้ิอผ้าเธอให้เป็นชิ้นๆ ตรงนี้" น้ำเสียงของเขากดต่ำลง บ่งบอกถึงความไม่พอใจ

กาย มือขวาของ CEO หนุ่ม รีบเดินออกมาจากห้อง VIP ของคลับ ตรงไปยังห้างสรรพสินค้า เพื่อเตรียมซื้อชุดให้อนาคตนายหญิง เพราะดูท่าแล้ววันนี้ มีฉีกกระฉากแน่นอน

พสุ มือซ้ายของ CEO หนุ่ม ค่อยๆ เดินออกมาจากห้อง VIP และเฝ้ารักษาการอยู่หน้าห้อง ถ้าอนาคตนายหญิงของเขา ยังดื้อแบบนี้ ไม่ต้องพูดถึงเลยอะไรจะเกิดขึ้น

"ฉันให้โอกาสเธอตอบฉัน เธอมาทำอะไรที่นี่!!"

น้ำเสียงดุดัน ท่าทางขึงขัง เปล่งออกมาจากสายตาเย็นชาดุจน้ำแข็งขั่วโลก

"ฉะ ฉันมาเที่ยว"

"คนเดียวหรอ"

"มากับเพื่อน"

"เพื่อน ?"

บาสเตียนมองออกไปยังนอกกระจกห้อง VIP

"กลับไปหมดแล้ว"

"แล้วทำไมเธอยังอยู่"

หึ้ยยยยย อีตานี่นิ ถามอย่างกับเป็นผู้ปกครอง

"ถามอะไรมากมาย พ่อกับแม่ฉันยังไม่เห็นต้องถามอะไรขนาดนี่ น่ารำคาญ!!"

คนตัวเล็กหันไปแหวใส่ตนตัวโตอย่างลืมตัว ก่อนจะยกมือน้อยขึ้นมาปิดปากตัวเอง

"เหอะ. ฉันไม่ใช่พ่อเธอหรอก"

"..."

"แต่ฉันกำลังจะเป็นผัวเธอในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า"

เพี้ยะ!!!

ใบหน้าหล่อเหลาหันไปตามแรงตบของหญิงสาว

"อย่ามาพูดจาหมาๆ ใส่ฉัน ต่อให้ผู้ชายในโลกเหลือแค่นายคนเดียว ฉันก็ไม่เอาทำผัวหรอกนะ"

พูดจบพลางสะบัดก้นเดินผ่านหน้าร่างกำยำ แต่!! เธอเดินไปได้เพียงแค่ 3-4 ก้าวเท่านั้น

พรึบ!!!!

"อ้ายยยยยย ... ปล่อยฉันนะ ไอ้บ้า ไอ้โรคจิต"

บาสเตียน ดึงแขนเธอไว้ก่อนจะกระชากกลับมา ทำให้เธอเซถลา ใบหน้าปะทะกับหน้าอกแกร่ง

"อย่า - ท้า - ทาย - ฉัน"

พูดจบพลางโยนตัวเธอลงไปที่โซฟา ร่างกำยำฉีกกระชากชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำของเธอจนขาดวิ่น ดึงบราเซียร์ขึ้นไว้เหนือเนินอก ก่อนฉกริมฝีปากลงบนยอดปทุมถันอย่างมูมมาม

"ปล่อยฉันนะ!! ปล่อย"

เสียงอ้อนวอนของเธอไม่ดังพอ หรือทำไมเขาถึงยังดูดดุนหน้าอกของเธออย่างตะกละตะกรามไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

มือหนาลูบไล้ไปทั่วทั้งร่างกายของเธอ ที่นอนดิ้นพร่านอยู่ใต้ร่างของเขา จับกระโปรงชุดเดรสถลกขึ้น กระฉากแพนตี้ตัวน้อยของเธอออกอย่าไม่ปรานี

"ยะ. อย่านะ ยะ อย่าทำนะ ฮื้ออออ"

น้ำตาร่วงหล่นอาบสองแก้มใส นิ้วเรียวยาวของมือหนายังคงไม่หยุดการกระทำ เขาใช้นิ้วหยอกเย้ากับกลีบดอกไม้งามที่ไม่เคยมีชายใดได้รุกล้ำ

"ฉันเคยบอกเธอแล้ว อย่าท้าทายฉัน"

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ นังหมูปีศาจ

ข้อมูลเพิ่มเติม

หนังสือที่คุณอาจชอบ

เธอพลาดที่ทิ้งฉัน

เธอพลาดที่ทิ้งฉัน

Moritz Hearsum
5.0

ซูมู่หยูคือลูกสาวแท้ๆ ของตระกูลที่พลัดพรากจากกันไปนาน หลังจากกลับมาสู่ครอบครัว เธอพยายามอย่างเต็มที่เพื่อเอาใจญาติๆ ไม่ว่าจะเป็นตัวตน เกียรติศักดิ์ หรือผลงานการออกแบบ เธอก็ถูกบังคับให้มอบสิ่งเหล่านี้ให้กับลูกสาวบุญธรรม อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้รับความรักและการดูแลจากครอบครัวแต่อย่างใด แต่กลับโดนเอาเปรียบตลอด นับแต่นั้นเป็นต้นมา มู่หยูไม่ยอมให้ใครอีกเลย และตัดความรู้สึกและความรักทั้งหมดออกไป ปัจจุบันเธอเป็นสายดำระดับเก้า เชี่ยวชาญภาษาถึงแปดภาษา เป็นผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ และนักออกแบบระดับโลก ซูมู่หยูกล่าวว่า "จากนี้ไป ฉันเป็นหนึ่งของตระกูลซู"

ทะลุมิติมาเป็นบุตรสาวหญิงหม้าย

ทะลุมิติมาเป็นบุตรสาวหญิงหม้าย

l3oonm@
5.0

จือหลินเธอเป็นเด็กกำพร้า ที่ถูกมารดาทอดทิ้งไว้ที่โรงพยาบาลตั้งแต่วันแรกที่ลืมตามาดูโลก ต่อมาทางโรงพยาบาลจึงส่งตัวเธอให้กับสถานสงเคราะห์ พออายุได้สามปี ก็มีองค์กรหนึ่งมารับเลี้ยงตัวเธอ แต่พวกเขาเลี้ยงเธอและเด็กคนอื่นๆ ไว้เพื่อเป็นหนูทดลองเท่านั้น ครั้งแรกที่ถูกนำตัวมา ต่างก็โดนจับฉีดยาเข้าสู่ร่างกาย เพื่อหาเด็กที่เลือดต้านเชื้อที่ฉีดเข้าไปได้เท่านั้น หากร่างกายทนรับไม่ไว้สิ่งที่ทางองค์กรมอบให้คือความตาย จือหลินอาจเป็นเพราะเลือดของเธอพิเศษกว่าเด็กคนอื่น ไม่ว่าฉีดยาตัวไหนเข้าสู่ร่างกายเธอก็ทนรับได้ทั้งนั้น นับจากนั้นมาเธอจึงถูกเลี้ยงดูจากองค์กรมาอย่างดี เรื่องการศึกษาเธอก็สามารถเรียนรู้ทุกสิ่งได้อย่างเต็มที่ แต่เพราะความฉลาดของเธอจึงถูกส่งให้เรียนวิทยาศาสตร์การแพทย์และเรียนแพทย์ควบคู่ไปด้วย เมื่อเรียนจบมาแล้ว จือหลินยังคงทำการให้องค์กรเช่นเดิม แม้จะไม่ได้เป็นนักฆ่าเช่นเพื่อนคนอื่นที่มาพร้อมกัน แต่เธอก็ต้องฝึกไม่ต่างจากพวกเขา ยิ่งเมื่อต้องนำเด็กเข้ามาเป็นหนูทดลองเช่นเดียวกับเธอในตอนเล็ก ต่อให้ไม่อยากทำก็ต้องทำ หากฝ่าฝืนไม่ทำการชิปที่ถูกฝังอยู่ในตัวจะถูกกระตุ้นให้ได้รับความทรมานทันที นานวันเข้า ความดำมืดก็ก่อเกิดในใจ ไม่ว่าจะฉีดยาให้เด็กร้ายแรงเพียงใดจือหลินก็เลิกรู้สึกผิดไปเสียแล้ว เพราะการทำงานของเธอตลอดหลายปีที่ผ่านมาทำให้ทางองค์กรยกย่องและมักจะให้สิ่งดีๆ กับเธอเสมอ เมื่อมีชิปตัวหนึ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อฝังมิติอีกห้วงหนึ่งไว้ภายในร่างกาย จือหลินนางก็ได้รับเลือกให้ทดลองใช้สิ่งนี้ด้วยเช่นกัน จือหลินถูกฝังชิปมิติเข้าที่แกนสมองของเธอ ความเจ็บปวดที่ได้รับทำให้เธอแทบสิ้นสติ เมื่อชิปถูกฝังลงไปแล้ว เพียงไม่นานก็มีเสียงจากระบบให้เธอยืนยันตัวตน ก่อนที่จะปรากฏภาพต่างๆ ภายในหัวของเธอ ของจากภายนอกล้วนแต่ถูกส่งเข้าไปเก็บไว้ด้านในได้ทั้งสิ้น หากเป็นเนื้อสด ผักผลไม้ ยังคงความสดอยู่เช่นเดิมแม้จะเก็บไว้นานมากเพียงใด ห้วงมิติของจือหลินเหมือนเป็นห้องสูทในคอนโดของเธอเองที่มีทุกอย่างพร้อมใช้อยู่ภายใน แม้แต่ห้องทดลอง ห้องทำงานของเธอก็ปรากฏอยู่ในนั้นเช่นกัน นับจากนั้นจือหลินจึงซื้อของเขาเก็บภายในมิติของเธอเป็นจำนวนมาก ตัวเธอเพียงผู้เดียวที่สามารถเข้าออกในห้วงมิติได้ วันเวลาผ่านไปจนจือหลินล่วงเข้าวัยสามสิบปี เธอสามารถผลิตยาที่ทำให้ทั่วโลกจับตามองออกมาได้ ยายื้อชีวิตจากความตาย แต่การทดลองของเธอที่ผ่านมาต้องใช้คนจำนวนมากในการเข้าทดลอง จือหลินสามารถยื้อชีวิตของชายชราที่กำลังจะหมดลมหายใจให้กลับมามีชีวิตปกติได้ เมื่อเธอกักตัวเขาไว้ได้หกเดือนเห็นว่าไม่มีสิ่งใดที่ผิดปกติจึงคิดจะปล่อยเขาออกไปใช้ชีวิตเช่นเดิม แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อชายชราที่กำลังจะเดินออกจากห้องทดลองล้มลงต่อหน้าทุกคนที่เข้าร่วมชื่นชมผลงานของเธอ จือหลินรีบเข้าไปตรวจดูความผิดปกติทันที ก็พบว่าเขาหยุดหายใจเสียแล้ว เจ้าหน้าที่ทั้งหมดจึงต้องพาชายชราคนนั้นกลับเข้าไปในห้องทดลองเพื่อหาสาเหตุ ผ่านไปเพียงสองครึ่งชั่วโมงเขากลับลืมตาขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ แต่แววตาที่มองมาทางทุกคนได้เปลี่ยนไป ในดวงตาของชายชราผู้นั้นมีเพียงตาขาวไม่มีตาดำเช่นคนมีชีวิต “เกิดเรื่องอะไรขึ้น” ผู้อำนวยการองค์กรเดินเข้ามาหาจือหลินแล้วเอ่ยถามอย่างตื่นตระหนก เพราะนักข่าวที่ข่าวเชิญมายังอยู่ที่ด้านนอกเพื่อรอฟังคำตอบ “ขอดิฉันตรวจสอบก่อนค่ะ” จือหลินกุมหน้าผากอย่างมึนงง เธอก็ไม่เข้าใจเช่นกันว่าเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร คนทั้งหมดยืนมองชายชราที่เดินท่าทางประหลาดอยู่ในห้องทดลอง ในตอนนี้เขาเริ่มหยิบสิ่งของทำร้ายตัวเองอย่างบ้าคลั่ง เจ้าหน้าที่คนหนึ่งรีบวิ่งเข้าไปในห้องทดลองเพื่อห้ามไม่ให้เขาทำร้ายตัวเอง ชายชราเมื่อได้ยินเสียงคนเดินเข้ามาก็พุ่งเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว และเริ่มกัดกินเนื้อตัวของเขาอย่างโหดร้าย คนที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดต่างยกมือขึ้นปิดปากอย่างตกใจ เพราะกลัวข่าวเรื่องนี้จะรั่วไหล ผู้อำนวยการสั่งให้คนไปแจ้งนักข่าวให้กลับไปก่อน ทางองค์กรจะแถลงการณ์เรื่องนี้ในภายหลัง เจ้าหน้าที่ที่ถูกทำร้ายล้มลงเสียชีวิตไม่นานก็มีสภาพไม่ต่างจากชายชราคนนั้น เสียงวุ่นวายไม่ได้จบลงที่ห้องทดลองของจือหลินเพียงแห่งเดียว เพราะห้องทดลองอื่นก็ล้วนพบเหตุการณ์เช่นนี้ไม่ต่างกัน ผู้อำนวยการจำต้องส่งสัญญาณเคลื่อนย้ายเจ้าหน้าที่ออกจากตึกทดลองให้เร็วที่สุด จือหลินไม่รู้ว่ายาของนางจะสร้างผลเสียมากถึงเพียงนี้ เพราะเจ้าหน้าที่หลายคนล้วนจบชีวิตจนกลายเป็นซอมบี้ไปเสียแล้ว ตึกทดลองถูกปิดตาย เพื่อไม่ให้ซอมบี้ที่อยู่ด้านในออกมาสร้างความเสียหายภายนอกได้ “เรื่องนี้ดิฉันขอจัดการด้วยตนเองค่ะ” จือหลินเดินเข้าไปหาผู้อำนวยการที่ห้องทำงานของเขา เพื่อบอกสิ่งที่เธอคิดว่าอย่างดีแล้วในหลายวันที่ผ่านมา เมื่อเห็นว่าผู้อำนวยการไม่ห้ามในสิ่งที่เธอจะทำจือหลินจึงเดินไปที่หน้าตึกทดลองพร้อมระเบิดเวลาในมือ เธอคิดจะทำลายสิ่งของทุกอย่างที่เธอสร้างขึ้นมาลงด้วยมือของเธอเอง จือหลินเปิดประตูตึกทดลองแล้วรีบปิดลงทันที เธอเดินเข้าไปที่กลางตึกให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะระหว่างทางเธอต้องคอยต่อสู้กับซอมบี้ที่จะเข้ามาทำร้ายเธอไปด้วย เสียงสัญญาณระเบิดดังขึ้น จือหลินหลับตาลง พร้อมทั้งถอนหายใจให้กับเรื่องราวในชีวิตที่ผ่านมา เสียงระเบิดดังไปทั่วบริเวณพร้อมทั้งตึกทดลองที่ถล่มลงมาจนแทบไม่เหลือซาก “เจ็บชะมัด” จือหลินร้องครางออกมาเบาๆ แต่เมื่อรู้สึกตัวได้เธอก็รีบพยุงตัวขึ้นนั่งอย่างรวดเร็วพร้อมมองไปรอบๆ อย่างไม่อยากเชื่อ เธอคิดว่าตายไปแล้วเสียอีก แต่ทำไมถึงได้มีความรู้สึกเจ็บได้ “นี้มันเรื่องบ้าอะไรอีกว่ะเนี่ย” จือหลินเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ รอบๆ ตัวเธอในตอนนี้เป็นป่าทึบ มือของเธอก็ไม่ใช่ของเธออย่างแน่นอนเพราะมีขนาดเล็กราวกับเป็นเด็กน้อยคนหนึ่งเท่านั้น ตอนที่เธอมึนงงสับสน เรื่องราวความทรงจำของเจ้าของร่างก็ไหลเข้าสู่หัวของเธอจนต้องลงไปนอนดิ้นกับพื้น

หงส์ขย่มมังกร(นิยายรักสำหรับผู้ใหญ่)

หงส์ขย่มมังกร(นิยายรักสำหรับผู้ใหญ่)

ซีไซต์
5.0

รูรักอันบริสุทธิ์เมื่อถูกปลายลิ้นร้อนของชายหนุ่มเป็นครั้งแรกดูเหมือนว่าจะตอบสนองได้เป็นอย่างดี ร่องของนางขมิบรัว สะโพกของนางยกขึ้นยังเด้งเข้าไปหาปากร้อน ฝ่าบาทเก่งกาจยังสามารถแยงลิ้นเข้าไปในรู อันซูเซี่ยถูกทาขี้ผึ้งหอมรอบปากทาง ขี้ผึ้งนี้นอกจากจะมีรสชาติดีส่งเสริมรสน้ำรักของนางแล้วยังมีคุณสมบัติอันวิเศษ แม้จะเป็นหญิงพรหมจรรย์ก็จะไม่รู้สึกเจ็บปวด และเผลอทำร้ายฝ่าบาทจนบาดเจ็บ อี้หลงดูดแบะขาของนางให้กว้างขึ้นแล้วรวบขึ้นไปให้ขาชี้ฟ้า จากนั้นมุดใบหน้าลงมาอย่างหลงใหล “หอมอร่อยเหลือเกิน รู้สึกเหมือนดื่มสุราไม่เมามาย อ้า ข้าชอบยิ่ง หอยของฮองเฮาช่างใหญ่โต ดูโคกเนื้อโยนีแทบจะล้นริมฝีปากของข้า สีแดงเช่นนี้คงไม่เคยผ่านสิ่งใดมาก่อน บริสุทธิ์ยิ่งนัก ซี้ด” นางดิ้นเร่าอยู่ในปาก ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรนอกจากเชื่อฟังในคำของฝ่าบาท “อืม อร่อยยิ่งนัก อ้า ข้าไม่ไหวแล้วขอดูหน้าฮองเฮาของข้าหน่อยเถิด” ดูเหมือนว่าร่องรักของนางยังขมิบ นางไม่อยากให้เขาเงยหน้าขึ้นจากตรงนั้นด้วยซ้ำ อยากถูกปลายลิ้นเลียเช่นนั้นจนกว่านางจะได้รับการปลดปล่อย “อ้า ฝ่าบาทเพคะ อย่าหยุดเพคะ อื้อ” นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายรักสำหรับผู้ใหญ่ มี 2 เล่มจบ เป็นนิยายแบบพล็อตอ่อน เน้นฉากรักบนเตียงของตัวละครเป็นหลัก เหมาะสำหรับผู้มีอายุ 25 ปีขึ้นไป ไม่เหมาะสำหรับสายคลีนใส ๆ นะคะ หากใครไม่ชอบอ่าน NC เยอะ ๆ กรุณาเลื่อนผ่าน เพราะเรื่องนี้เน้น NC เป็นหลักค่ะ ซีไซต์ นักเขียน

โซ่รักเมียชัง

โซ่รักเมียชัง

ณิการ์
5.0

“ของขวัญในวัน ‘หย่า’ ค่ะคุณสงคราม” เธอส่งยื่นที่ทดสอบการตั้งครรภ์ให้สามีที่เป็นอดีตสามีอยู่ข้างตน สงครามขมวดคิ้วมองสิ่งที่แสนรักส่งมาให้ตนเองก่อนจะรับมันมา พอเห็นว่ามันคือที่ทดสอบการตั้งครรภ์ เขาก็โกรธมาก “เธอหลอกให้ฉัน ‘หย่า’ งั้นเหรอแสนรัก” เขากำที่ทดสอบการตั้งครรภ์แน่นด้วยความโกรธ อีกมือกำใบหย่าแน่นจนมันยับจะขาดคามือ “เป็นคุณสงครามที่ต้องการเองต่างหากค่ะ ขอตัวนะคะ ฉันจะแวะหาเพื่อนก่อนถึงจะกลับไปเก็บของที่บ้านของคุณค่ะ” ตอนนี้ใบหน้าของแสนรักไร้ความรู้สึกและการที่เธอมีสีหน้าไร้ความรู้สึกนี่แหละทำให้สงครามคว้าข้อมือเล็กกระชากดึงไปยังรถของตัวเองที่จอดอยู่ “กลับไปคุยกันที่บ้านเรื่อง ‘ลูก’ และเรื่อง ‘หย่า’ วันนี้ถือว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นก็แล้วกัน” แม้จะเซ็นใบหย่าไปแล้ว แต่เขาไม่มีทางปล่อยแสนรักที่อุ้มท้องลูกเขาออกไปจากกรงของเขาแน่นอน “ปล่อยฉันนะคุณสงคราม! ปล่อยฉัน! ช่วยด้วยค่ะ ช่วยฉันด้วยค่ะ” แสนรักตะโกนร้องขอความช่วยเหลือคนที่เดินผ่านตนเองและเขา ทุกคนก็มองมาทางตนเอง แต่สงครามก็ตะโกนบอกคนที่จะเข้ามาช่วยไปว่า “เรื่องของผัวเมีย อย่ายุ่ง!” แล้วทุกคนก็หยุดเท้าที่จะเดินมาหาทั้งสองโดยอัตโนมัติ

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
คู่กัด
1

บทที่ 1 บทนำ

23/12/2022

2

บทที่ 2 01 ผู้ชายโรคจิต

23/12/2022

3

บทที่ 3 02 หุ้นส่วน

23/12/2022

4

บทที่ 4 03 ห้องประชุม | NC+++

23/12/2022

5

บทที่ 5 04 เป็นข่าว

23/12/2022

6

บทที่ 6 05 เฮียขอนะพรหมจรรย์ของเธอ | NC+++

23/12/2022

7

บทที่ 7 06 เปิดบริสุทธิ์ | NC+++

23/12/2022

8

บทที่ 8 07 แถลงข่าว

23/12/2022

9

บทที่ 9 08 เฮียหวงของเฮีย

23/12/2022

10

บทที่ 10 09 อย่าดื้อกับเฮีย

23/12/2022

11

บทที่ 11 10 เรียกเฮียได้หรือยัง | NC+++

23/12/2022

12

บทที่ 12 11 ยอมรับ

23/12/2022

13

บทที่ 13 12 ทดลองรัก | NC+++

23/12/2022

14

บทที่ 14 13 ขี้หวง

23/12/2022

15

บทที่ 15 14 ความอบอุ่นจากคนที่เกลียดชัง

23/12/2022

16

บทที่ 16 15 อย่าปล่อยมือนะ

23/12/2022

17

บทที่ 17 16 ก่อนจาก | NC+++

23/12/2022

18

บทที่ 18 17 สนามบินร้อนรัก | NC+++

23/12/2022

19

บทที่ 19 18 คิดถึง

23/12/2022

20

บทที่ 20 19 ไม่เหมือนเดิม

23/12/2022

21

บทที่ 21 20 ทะเลาะ

23/12/2022

22

บทที่ 22 21 ห่างเหิน

23/12/2022

23

บทที่ 23 22 ใจจะขาด

23/12/2022

24

บทที่ 24 23 สำนึกผิด

23/12/2022

25

บทที่ 25 24 งานเลี้ยง

23/12/2022

26

บทที่ 26 25 โหยหา | NC+++

23/12/2022

27

บทที่ 27 26 คิดถึง | NC+++

23/12/2022

28

บทที่ 28 27 เฮียใจป้ำ

23/12/2022

29

บทที่ 29 28 มัลดีฟร้อนระอุ | NC+++

23/12/2022

30

บทที่ 30 29 คนนี้ของเค้ก

23/12/2022

31

บทที่ 31 30 แสดงความเป็นเจ้าของ

23/12/2022

32

บทที่ 32 31 เค้กทำเอง | NC+++

23/12/2022

33

บทที่ 33 32 รถโยก | NC+++

23/12/2022

34

บทที่ 34 33 ผู้หญิงหน้าด้าน

23/12/2022

35

บทที่ 35 34 คำมั่น

23/12/2022

36

บทที่ 36 35 มากกว่ารัก | NC+++

23/12/2022

37

บทที่ 37 36 ตอนจบ

23/12/2022