เกิดใหม่อีกครั้งก็ยังเป็นภรรยาของท่านประธานเฉิน เล่ม1

บนเตียงนอนขนาดคิงไซส์ปรากฎร่างของชายหนุ่มและหญิงสาวนอนกอดรัดกันอยู่บนเตียงนอนหนานุ่มขนาดกว้างประมาณ หก ฟุตได้…แขนข้างซ้ายของชายหนุ่มเหยียดยาวออกมาข้างหนึ่ง บนแขนข้างซ้ายของชายหนุ่มวัยยี่สิบเก้าปีมีศีรษะแข็งได้รูปสวย

ของหญิงสาวนอนหนุนอยู่คล้ายคู่รักข้าวใหม่ปลามัน

เรือนไหมนุ่มสลวยสีดำขลับของสาวเจ้าทิ้งตัวลงอย่างมีน้ำ

หนัก จมูกโด่งรั้นของชายหนุ่มจรดชิดหน้าผากกว้างของหญิงสาว

วัยยี่สิบห้าปีเศษ ๆ

ดวงตาคู่กลมโตของหญิงสาวเปล่งประกายวาวระยับ ยามเมื่อเวลานี้นรีกุลได้ลอบสังเกตสีหน้าของคนรักหนุ่มด้วยเเววตาเปี่ยมสุข

“นุ่นผมรักคุณนะ” เสียงเข้มของชายหนุ่มคนนั้นเอ่ยออกมา

จากริมฝีปากสีชมพูระเรื่อพลางหันมามองหน้าอีกฝ่ายอย่างหลงใหล

ดวงตาคู่อ่อนโยนชวนฝันของนัฐธวีร์สะกดให้

นรีกุลนอนนิ่งอยู่กับที่หญิงสาวสบสายตาอันลุ่มลึกของ

นัฐธวีร์ราวกับหล่อนต้องอยู่ในมนต์สะกดของชายหนุ่มก็ไม่ปาน

“วีร์คะ” เสียงหวานของนรีกุลเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบา เรียวปากบางของหญิงสาวไร้ซึ่งการแต่งแต้มสีแดงสดขยับขึ้น

“ครับ”นัฐธวีร์เอ่ยรับคำของหญิงสาวด้วยเสียงทุ้มสุภาพ

อ่อนโยน

“ผมรักนุ่นนะ” นัฐธวีร์กล่าวกับหญิงสาวอย่างหวงแหน

พลางใช้นิ้วสากของตนเองไล้ใบหน้าอันไร้การเติมแต่งประทินโฉม

แต่อย่างใดของนรีกุล

“นุ่นก็รักคุณค่ะ” นรีกุลเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงและแววตาอ่อน

ละมุน พลางผุดลุกขึ้นนั่งแล้วใช้มือเรียวของหล่อนสวยเสยผมขึ้น

อย่างลวก ๆ

นัฐธวีร์อดรู้สึกไม่ได้ว่า เวลานี้นรีกุลเป็นหญิงสาวที่สวยกว่า

สตรีคนไหนในโลกใบนี้ที่เขาเคยเห็นมาหลายต่อหลายคน

“วีร์คะ” นรีกุลเอ่ยเรียกชายหนุ่มเพื่อดึงชายคนรักขึ้นจาก

ภวังค์ด้วยเสียงหวานอันสดใสของเธอ

ยังไม่ทันที่นัฐธวีร์จะตอบ นรีกุลกระโดดผลุงลงจากเตียง พลางเดินไปดูเครื่องซักผ้าที่เพิ่งส่งสัญญาณเตือนเธอเป็นครั้งที่สอง

แม้ว่านัฐธวีร์เป็นรักครั้งที่สองของหญิงสาว

หากแต่นรีกุลก็รักเขามากเหลือเกินเธอรักเขามากและวาดฝันไว้ว่า

วันหนึ่งเขาและเธอคงจะได้อยู่ร่วมเรียงเคียงหมอนกันไปจนแก่เฒ่า

ในความรักครั้งแรกของหญิงสาวตาสวยนั้น นรีกุลเลือกคบ

กับหนุ่มลูกเสี้ยวอิตาลีแต่แล้วก็ไปกันไม่รอด นั่นก็เพราะ

นิสัยการใช้เงินมือเติบของแฟนหนุ่มดีกรีนักเรียนนอกเช่นเขา

ทำให้ความรักของทั้งคู่ต้องอับปางลงอย่างหมดหนทาง

ทว่าครั้งนี้นรีกุลกลับตกหลุมรักนัฐธวีร์ตั้งแต่แรกเห็นอย่าง

จัง หญิงสาวอดรู้สึกไม่ได้ว่านัฐธวีร์มีออร่าเปล่งประกาย

กว่าชายหนุ่มคนอื่นในที่ทำงานเดียวกันเสียอีก

นัฐธวีร์เป็นอาร์ตไดเร็คเตอร์ที่มีความสามารถพิเศษ

ในการครีเอทงานอาร์ตเวิร์คเจ๋งๆ สวยๆได้อย่างไม่มีที่ติและนรีกุล หญิงสาวก็ได้ เข้ามาเป็นนักออกแบบประจำบริษัท

ส่งออกเกมชื่อดังในแถบอาเซียน

เพียงครั้งแรกที่หญิงสาวพบเขาเข้านรีกุลอดรู้สึกไม่ได้ว่าเธอค้นพบชายหนุ่มที่หล่อนได้ค้นหามาตลอดทั้งชีวิต นักออกแบบสาวจึงวาดฝันมาตลอดที่จะได้แต่งงานกับชายหนุ่มตรงหน้าเธอคนนี้

เสียงสัญญาณของเครื่องจักรดังขึ้นอีกครั้งราวกับว่าจะบ่ง

บอกหญิงสาวให้ละทิ้งชายหนุ่มตรงหน้าแล้วหันมาสนใจเครื่องจักรกลอย่างมัน

นรีกุลผละออกจากนัฐธวีร์พลางเดินไปทางเครื่องจักรกลที่เพิ่งทำงานเสร็จหมาด ๆ และมันได้ส่งสัญญาณเตือนแยกเธออกจากนัฐธวีร์

นัฐธวีร์กระโดดลงจากเตียงนอนขนาดใหญ่ตามหญิงคนรักไปติด ๆ

ร่างสูงสมส่วนก้าวขาเข้าไปยืนขวางทางนรีกุลจนเกือบทำให้หญิงสาวต้องเซไปอีกทาง

นัฐธวีร์ย่อกายลงในท่าคุกเข่าขากำยำของเขา ชายหนุ่มชันขาขึ้นข้างหนึ่ง ขณะที่มือข้างขวาของนัฐธวีร์ล้วงหยิบแหวน

เงินเกลี้ยงเกลาออกมาจากกระเป๋ากางเกงของเขา

นรีกุลอดรู้สึกตื่นเต้นจนหัวใจของเธอแทบระเบิดออกมา นอกอกไม่ได้ ทันทีที่หญิงสาวที่ได้เห็นท่าทีของชายหนุ่มคุกเข่า

ในท่าที่เธอฝันใฝ่มานานแสนนาน

“แต่งงานกันนะ” นัฐธวีร์เอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าแดงก่ำจนลามไปถึงติ่งหูของเขา

ดวงตาคู่เรียวรีสีสนิมของนัฐธวีร์มองสบสายตากับ

ดวงตากลมแป๋วราวกับเมล็ดอัลมอนด์ของนรีกุล

ยังไม่ทันที่นรีกุลจะได้กล่าวอะไรต่อนั้นมือหนาของ

ชายหนุ่มพลันเอื้อมมาจับมือเรียวขาวละเอียดของหญิงสาวไว้ อย่างอ่อนโยน

นรีกุลสะดุ้งเล็กน้อย หัวใจของหล่อนยามนี้เต้นแรงมากราวกับเธอได้ฟังเพลงแดนซ์สายย่อในเวลานี้

ดวงตาของนัฐธวีร์เปล่งประกายวาววับยามเมื่อเวลานี้เขาได้

เอ่ยปากขอหญิงสาวที่ตนเองคบมาหกปีแต่งงาน โดยที่สาวเจ้าไม่ทันได้รู้เนื้อรู้ตัวมาก่อนว่านัฐธวีร์จะแอบซื้อแหวนแต่งงานให้เธออย่างลับ ๆ