icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ผีผายามังกร

บทที่ 7 ฉานฉูรับราชโองการ (1)

จำนวนคำ:1495    |    อัปเดตเมื่อ:12/01/2022

ฉานฉูรับ

รับราช

้องดังกังวานหน้าห้องขังที

หวินนั้นจะพยักหน้าเป็นเชิงว่าให้นางลุกขึ้นมานั่งคุกเข่าเ

่ใช่การลงโทษใด ๆ ก็ตาม ในหัวของเขานึกถึงละครชื่อดังของจี

บม้วนราชโองการค

กายฮ่องเต้ ควรค่าแก่การยกย่อ

วว่านั่นคือตำแหน่งอะไรกัน ก่อนที่ประตูห้องขังจะเปิดออกและมีเหล่านางก

นฉู จึงถูกกล่าวขา

ขึ้นมาเป็นจริงเป็นจัง ในขณะที่ชาวเมืองหลวงล้วนกล่าวว่านางค

ูถูกนำตัวไปอยู่ในตำหนักที่ได้จัดเตรียมไว้ให้นางเสียแล้ว เขาจึงมาฝากฝังข

ัปลักษณ์ผู้นั้น เกิดการผิดใจกันขึ้นมาจนทำให้คนสนิทอย่างองครักษ์เหวินขอใ

วรรค์

นิทไปเพราะหญิงอัปลักษ

ององครักษ์เ

ิงคนรักของ

านรักของพว

ำจัดได้โดยง่าย แต

ึ้งบินอยู่ในพระกรรณและเต็มในทรงพระอุระ พลันรับสั่งขันทีว่าจะเสด็จ

วิน

กขึ้นมานั่งบนตั่งเตียงเมื่อได้ยินเสี

ปากยกขึ้นเล็กน้อยเม

้ที่มาเยือนก

่า

งต่างจากเมื่อ

งกรบนลายปักด้ายทองคำก็พลันผุดลุกจากตั่งเต

อย พระเนตรฉายแววความพิโรธเอาไว้ก่อนจะสะบัดชายผ้าแล้ว

วหน้าพ่นลมหายใจแรง ๆ ออกมาจากจมูก คุกเข่

ับการพลิกฝ่ามือ ในเมื่อนางเป็นเพียงหญิงสามัญอยู่ในป่าเขา ไม่

องนางหาใช่ประโยคร้องขอให้ไ

ลาเกินกว่าที่จะเข้าใจได้ว่าพระอ

ม่ได้หวาดกลัวเร

มายถึ

อ่ยขึ้นมาราวกับกำลังอธิบาย แต่นางหาได

ยบกับผู้เป็นบิดาเช่นเขาที่ไม่คิดจะเหลียวดูเลย หม่อมฉันคิดว่าองครักษ์เหวินก็คงโง่เขลาไม่แพ้หม่อมฉัน เงินและทองที่พระองค์ประ

ย่างไร้ความหวาดกลัวและเนียมอาย ไร้การยั่

ินทอง แต่ก็

ดว่าเ

นางไม่มีแต่

ดว่าเ

มบัติอันมีค่าสั

ยระคนสนใจปะปนคล้ายดังว

ารตัดเยื่อใยกับองครักษ์เ

สืบได้ว่านางหมอตำแยผู้สำรอกเป็นเงินทองไว้มากมายแต

าจยิ่

มีของหม่อมฉันเหลือเกิน พระองค์หวังดีที่จะชุบชีวิตหญิงต่ำต้อยมาเลี้ยงดู ทว่ากลับต้องผิดใจกับอง

ว่าเป็นเราที่สวมหมวกเขียว ให

ถิดส

ลับตอกกลับเช่นนี้ เป็น

เปิดรับโบนัส

เปิด
ผีผายามังกร
ผีผายามังกร
“เขาตายแล้วฟื้นในโลกใหม่ที่เหมือนกับหลุดมาจากพงศาวดารจีน สอบเข้าแพทย์หลวงเมื่ออายุสิบสี่ แต่งงานตอนอายุสิบเจ็ด เสียมารดาไปด้วยอายุสิบเก้า เสียคนรักไปตอนอายุยี่สิบห้าแล้วยังต้องถูกนำตัวไปสังเวยให้เหล่าอสูรตอนอายุยี่สิบหก เกือบถูกจับกินทั้งเป็นแต่รอดมาได้ แต่เจ้าสัตว์เทพนั้นยังไม่รามือกับเขาอยู่ดี หาเรื่องจะจับเขากินไม่เว้นวัน! สวรรค์! นี่เขายังต้องเจออะไรอีก!?”