นิยายเรื่องนี้ เป็นข้าที่เขียน!

นิยายเรื่องนี้ เป็นข้าที่เขียน!

ซีไซต์

5.0
ความคิดเห็น
16.6K
ชม
66
บท

เรื่องย่อ จื่อเม่ยเป็นนักเขียน และได้เข้าไปอยู่ในนิยายที่ตัวเขียนเขียนเอาไว้ในฐานะตัวประกอบในนิยายที่ออกมาเพียงสองตอนก็ตาย นางถูกตัวร้ายกักขังเอาไว้ในจวน เจื่อเม่ยรู้ว่าเขาต้องตายและจำทำให้นางตายไปด้วย นางจึงต้องหาวิธีหนีจากเขาเพื่อเอาตัวรอด! นิยายเรื่องนี้เป็นแบบสุขนิยมนะคะ พระเอกจะธงแดงในตอนแรก ๆ เพราะนางเป็นตัวร้ายตามเนื้อเรื่องนะคะ หลังจากนั้นก็รักเมียที่สุดในโลกค่ะ ไม่มีนอกกายนอกใจค่ะ แนะนำตัวละคร จื่อเม่ย นักเขียนที่ย้อนไปอยู่ในโลกนิยายในร่างของอนุจื่ออิน จื่ออิน อนุของตัวร้ายที่ออกมาแค่สองตอนก็ตาย และคนที่จื่อเม่ยมาใช้ร่างกาย ซีเฉิน / องค์ชายสี่ /ซีอ๋อง ตัวร้ายที่ต้องตายในตอนจบ ซีหลาน บุตรชายอายุ 5 ขวบของตัวร้าย รั่วหนิง พระชายาที่ซีเฉินไม่เคยเหลียวแล เหล่าหลง และ เหล่าอี้ องครักษ์ฝาแฝดของซีเฉิน ผู้จงรักภักดี ซีกุ้ยเฟย แม่ของซีเฉิน นางมีความแค้นที่ฝ่าบาทเคยทอดทิ้ง จึงคิดจะแก้แค้นทุกคนและสั่งสอนให้ซีเฉินบุตรชายชิงบัลลังก์ หยางโจวซือ / องค์ชายหก / หยางอ๋อง พระเอกของเรื่องที่จื่อเม่ยวางเอาไว้ในนิยาย

บทที่ 1 ตามหาคน

รัชศกหยางเหรินที่สี่สิบ ณ หมู่บ้านลู่ซาน

ซีเฉินติดตามคนร้ายที่ลอบวางยาพิษเขามาจนถึงหมู่บ้านลู่ซานที่ห่างจากเมืองหลวงราวห้าสิบลี้กระทั่งเขาสามารถจับคนร้ายกลุ่มนี้ได้

ทั้งหมดเป็นคนงานทำสวนที่จวน ทว่าล้วนเป็นคนมือสังหารที่แฝงกายเข้ามายังมีสองคนที่เป็นหัวหน้าสองคนนี้เป็นคนขับรถม้าให้กับอนุของเขาเอง

เหล่าอี้และเหล่าหลงสององครักษ์ฝาแฝดของเขาจับคนร้ายได้ก็สั่งให้คนพวกนั้นคุกเข่าต่อหน้าซีเฉินที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยสีหน้าราบเรียบ

“นางอยู่ที่ใด”

ไม่มีผู้ใดให้คำตอบแก่เขา น้ำเสียงของซีเฉินจึงเข้มขึ้น

“ข้าถามว่านางอยู่ที่ใด”

หนึ่งในมือสังหารกลับเอ่ยว่า

“เจ้าเก่งนักก็หาเองสิ”

กล่าวจบยังกล้าถ่มถุยน้ำลายใส่หน้าเขา เพราะระยะห่างจึงทำให้น้ำลายน้ำไม่กระทบผิวของซีเฉิน ทว่าก็เพียงพอที่จะทำให้คนผู้นั้นอยู่ไม่สู้ตายแล้ว

ซีเฉินลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินเข้ามาช้า ๆ จากนั้นจึงคว้าแท่งเหล็กเขี่ยไฟที่ถูกเผาจนร้อนทิ่มเข้าไปในปากของคนผู้นั้นจนส่งเสียงชี่ ๆ และเกิดควันพวยพุ่งพร้อมกับกลิ่นเนื้อไหม้ตามมา

คนผู้นั้นไม่มีโอกาสได้ร้องด้วยซ้ำ เพราะความทรมานแสนสาหัสทำให้เขาหมดสติไปในทันใด

ส่วนคนที่อยู่ด้านข้างเห็นเช่นนั้นก็รีบเอ่ยอย่างรวดเร็ว

“ท่านอ๋องโปรดไว้ชีวิต ท่านอ๋องโปรดไว้ชีวิต”

ซีเฉินวางเหล็กในมือลงบนเตาถ่านสีแดงที่กำลังลุกโชติช่วงด้วยเปลวเพลิง หันมามองเขาเอ่ยเสียงเย็น

“นางอยู่ที่ใด”

ครานี้เขารีบตอบโดยไม่อ้อมค้อมอีก ทว่าเสียงสั่นเหมือนคนจับไข้

“อยู่บนภูเขาลู่ซาน นางหลบอยู่ในกระท่อมกลางหุบเขาขอรับ”

“ดี”

ซีเฉินเอ่ยเพียงคำนั้นเหล่าหลงองครักษ์ของเขาก็เชือดคอคนผู้นั้นทันใด

กระท่อมกลางหุบเขาลู่ซาน

หลังจากวางยาพิษท่านอ๋องระหว่างทางกลับจวนหลังจากที่เขาพาอนุคนโปรดไปดื่มกินที่เหลาสุราก็เกิดมีนักฆ่ากลุ่มหนึ่งคิดสังหารซีเฉิน

เขาห่วงใยอนุของเขานักทว่าเขากลับพบว่าเป็นนางที่วางยาพิษเขาและหลบหนีมาพร้อมกับกลุ่มมือสังหาร

ทว่าคนพวกนั้นกลับไม่สามารถทำอันใดซีเฉินได้ เขารู้ทันเสียก่อน มือสังหารที่จื่ออินอนุคนงามของเขาสั่งมาให้จัดการเขายังถูกเหล่าอี้และเหล่าหลงฆ่าจนไม่เหลือ

หลังจากหนีมาได้สำเร็จ จื่ออินจึงซ่อนตัวที่ภูเขาลู่ซาน สาเหตุที่นางต้องการสังหารซีเฉินนั้นเพราะนางมีใจให้กับหยางโจวซือซึ่งเป็นศัตรูอันดับหนึ่งของซีเฉิน

นางคิดว่าหากนางฆ่าซีเฉินได้ หยางโจวซือจะยอมรับนางเข้าจวน ทั้งหมดนี้ล้วนทำเพราะด้วยความลุ่มหลงในรัก ทว่าตนเองกลับถูกพิษเสียเองเพราะซีเฉินรู้ทันและลอบสลับยาพิษในสุราให้นางดื่ม

นี่คือเรื่องราวที่จื่อเม่ยซึ่งเป็นนักเขียนได้เขียนเอาไว้ในนิยายของตัวเอง

นิยายเรื่องนี้มีตัวร้ายนามว่าซีเฉิน และพระเอกของเรื่องของหยางโจวซือ นางเขียนอนุจื่ออินขึ้นมาเพื่อที่จะกระตุ้นความโกรธแค้นระหว่างซีเฉินกับหยางโจวซือให้มากขึ้น

ดังนั้นอนุจื่อจึงเป็นตัวประกอบที่ออกมาเพียงสองตอนก็ตาย

แน่นอนว่านางวางเนื้อเรื่องคร่าว ๆ เอาไว้จนถึงตอนจบแล้วนั่นก็คือหยางโจวซือฆ่าซีเฉินที่คิดจะก่อกบฏแย่งชิงราชบัลลังก์ในตอนจบ

แต่ใครจะคาดคิดว่าเมื่อนางลงมือเขียนเนื้อเรื่องโดยละเอียดมาถึงตอนที่อนุจื่อวางยาพิษซีเฉินแล้วหลบหนีกระทั่งตัวเองถูกพิษจนตายนั้น จู่ ๆ ก็เกิดลมฝนพัดกระหน่ำและยังเกิดฟ้าผ่าอยู่หลายจุดกระทั่งไฟดับไป

จื่อเม่ยรู้สึกว่าร่างกายไหววูบคล้ายจะเป็นลม นางเวียนหัวบ้านหมุนกระทั่งหมดสติไปฟุบหน้าลงบนสมุดเขียนนิยายของตัวเอง ยังไม่ทันได้เขียนต้นฉบับลงคอมพิวเตอร์ด้วยซ้ำ และเมื่อนางฟื้นขึ้นมา นางก็พบว่าตัวเองอยู่ในร่างของจื่ออินและกำลังทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสเพราะถูกพิษ

ตอนนั้นที่ฟื้นขึ้นมาในมือของนางยังมีสมุดเขียนพล็อตนิยายและมีปากกาติดมือมาด้วยและก่อนที่นางจะหมดสติไปนางก็ได้ซ่อนสมุดเอาไว้พร้อมปากกาในกระท่อมหลังนั้นด้วยไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

นับว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่นางตัดสินใจได้ถูกต้อง เพราะก่อนที่นางจะสลบไปซีเฉินก็ติดตามนางพบ เขาสังหารคนคุ้มกันของนางจนสิ้นและลากนางกลับมาที่จวนซีอ๋องสำเร็จ

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ ซีไซต์

ข้อมูลเพิ่มเติม
เด็กร่านของเฮียเดช

เด็กร่านของเฮียเดช

โรแมนติก

5.0

สาเหตุที่เขาได้ดูแลเด็กคนนี้นั่นเป็นเพราะพ่อแม่ของเอยและพี่ชายของเอยเป็นเพื่อนสนิทของเขา ครอบครัวเอยจากไปด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ตั้งแต่เอยอายุได้เพียงสิบขวบเท่านั้น ญาติของเอยก็ไม่มีใครเหลียวแลทำให้เขาซึ่งสนิทกับครอบครัวของเอยที่เห็นเอยมาตั้งแต่เล็ก ๆ เกิดความสงสารจึงได้ขอให้พ่อแม่ของเขารับเอยมาเลี้ยงดู และพ่อแม่ของเขาก็ตกลง หลังจากนั้นพ่อแม่ของเขาก็ย้ายไปอยู่ต่างประเทศ จึงทิ้งให้เขาและเอยอยู่ด้วยกันที่เมืองไทยตามลำพัง นับตั้งแต่นั้นเขาก็กลายเป็นพี่ชายของเอยเต็มตัว แต่วันนี้เมื่อเอยโตขึ้น เธอกลับไม่เห็นบุญคุณและคิดจะจากเขาไปง่าย ๆ ทั้ง ๆ ที่นับวันเขาจะรักเธอจนกระทั่งถอนตัวไม่ขึ้นและเฝ้ารอเธอเติบโตมานานขนาดนี้ ++++++ “อ๊า...เฮียอย่านะ อย่าทำหนู” สาวน้อยส่งเสียงครางเล็ดลอดออกมาเพราะความเสียวซ่าน และเอ่ยห้ามแต่น้ำเสียงของเธอคล้ายกระตุ้นเขายิ่งขึ้นไปอีก “เอยอยากใช่หรือเปล่า หนูก็ต้องการเฮียใช่ไหม” “ไม่...อย่านะเฮีย หนูไม่ได้ต้องการเฮีย เฮียเป็นพี่ชายหนูนะ” “ต่อไปเฮียจะเป็นผัวหนู แล้วจะเอาหนูแรง ๆ ให้หนูไปไหนไม่ได้ต้องร้องหาเฮียเท่านั้น” คำพูดของเขาทำให้เอยหวาดกลัว แต่ในความรู้สึกนี้กลับมีความอยากรู้อยากเห็นอย่างประหลาด หญิงสาวผลักเขาออกเมื่อธนเดชดึงชุดนอนของเธอจนขาด แต่แรงของเขามีมากกว่าตอนนี้เธอจึงยืนเปลือยต่อหน้าเขา เอยยืนน้ำตาไหลพราก เมื่อเขาเห็นเขาจึงเหยียดยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ “ฉันเกลียดแก อื้อ อื้อ”

ขย่มรักอาจารย์ฮอตเนิร์ด

ขย่มรักอาจารย์ฮอตเนิร์ด

โรแมนติก

5.0

หนานอันพริตตี้สาวสู้ชีวิตอายุยี่สิบปีแอบชอบผู้ชายคนหนึ่งอย่างหนักและอยากได้เขามาเป็นแฟนใจจะขาด แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สนใจเธอ หญิงสาวได้ไปดูดวงแม่หมอคนนั้นจึงบอกให้เธอมาขอพรที่ศาลเจ้าเล็ก ๆ ในอำเภอแห่งหนึ่งที่ห่างไกลเพื่อให้เธอสมหวังและต้องไปในวันที่ฟ้ามืดที่สุดของเดือนในอีกสองวันข้างหน้าถึงจะเห็นผล หนานอันเชื่อแม่หมอเพราะอยากได้ผัว เธอจึงไม่รอช้ารีบคว้ากระเป๋าเป้เดินทางมายังศาลเจ้าทันที เมื่อหนานอันเข้าไปภายในศาลเจ้าก็พบว่า มีสตรีสูงวัยคนหนึ่งอายุราวหกสิบกว่าปีกำลังกวาดศาลเจ้าอยู่ ...... "ได้ของสิ่งนี้ไปต้องสมหวังอย่างแน่นอน" คุณยายพูดพร้อมกับรอยยิ้ม น้ำเสียงนี้ฟังดูเยือกเย็นเป็นอย่างยิ่ง หนานอันยิ้มให้คุณยายจู่ ๆ ขนแขนของเธอก็ตั้งชันขึ้นมา เธอกำลังจะลุกขึ้นในตอนนั้นก็เกิดฟ้าผ่าเปรี้ยงลงมา หนานอันหวีดร้องด้วยความตกใจทว่าเมื่อหันไปมองคุณยายเธอไม่เห็นแม้แต่เงาแล้ว หนานอันประหลาดใจมากร้องเรียกคุณยายอยู่หลายคำ แต่ว่าในตอนนี้เธอก็ไม่มีเวลาให้คิดสิ่งใดแล้วเพราะเกิดสิ่งที่ไม่คาดคิดขึ้นเมื่อฟ้าผ่าลงมาที่ศาลเจ้าเข้าอย่างจังหนานอันที่อยู่ด้านในจึงถูกฟ้าผ่าไปด้วยและสติดับวูบลงไปทันใด ไม่รู้ว่านานเท่าใดที่หนานอันตกอยู่ในความมืดมิด และเมื่อเธอตื่นขึ้นมาทุกอย่างรอบกายของเธอก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป...

ข้าอยู่บน ท่านอ๋องอยู่ล่าง

ข้าอยู่บน ท่านอ๋องอยู่ล่าง

โรแมนติก

5.0

เซียวหนานอยู่ในระดับต่ำสุดขององค์กรลับที่แผ่ขยายสายข่าวไปทุกแว่นแคว้น นางเป็นเด็กกำพร้าไร้บิดามารดาที่ถูกเก็บมาให้เป็น นกกระจอกสืบข่าว เรียกได้ว่าเป็นชนชั้นที่วรยุทธ์ต่ำต้อยและต้องทำงานเอาตัวเข้าแลกเพื่อหาข่าวให้กับเบื้องบน ดังนั้นนกกระจอกเช่นนางจึงมีมากมายแทรกซึมเข้าไปในจวนขุนนางต่าง ๆ โดยที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ สิ่งที่นางฝึกฝนมาตลอดหลายปีมานี้ก็คือการเอาใจบุรุษ บำรุงร่างกาย ฝึกฝนศาสตร์ทั้งห้าให้เชี่ยวชาญ และฝึกวิชาเสพสังวาสให้บุรุษติดใจ แม้ว่าจะไม่เคยทำกับบุรุษจริง ๆ แต่ขนาดของแท่งหยกของบุรุษนางล้วนได้สัมผัสมาแล้วจากแท่งหยกของเทียมและแท่งหยกบุรุษของจริงที่นางไม่เคยเห็นหน้าว่าคนพวกนั้นคือผู้ใด เพราะพวกนางต้องมอบกายให้กับเหยื่อคนแรกที่นับว่าส่วนใหญ่จะเป็นชนชั้นสูง ดังนั้นจึงไม่อาจร่วมประเวณีกับบุรุษอื่นก่อนที่จะได้รับมอบเหยื่อจากนายใหญ่

หนังสือที่คุณอาจชอบ

พวกเจ้าคอยดู ข้าไม่ปล่อยไว้แน่

พวกเจ้าคอยดู ข้าไม่ปล่อยไว้แน่

Ellary Delossa
5.0

หยุนม่านชิง บุตรสาวของฮูหยินเอกจากจวนโหวหวยอัน ซึ่งถูกสลับตัวตอนอายุยังน้อย และเติบโตในชนบท เมื่อนางได้กลับมาที่จวนท่านโหวหวยอัน นางคาดหวังความรักและความอบอุ่นจากครอบครัว แต่ไม่คาดคิดว่าเป็นเพียงภาพลวงตาจวนโหวถูกยึดครองโดยหยุนโหรวเจียที่เป็นลูกสาวปลอม ในการวางแผนของลูกสาวปลอมและคู่หมั้นของนาง หยุนม่านชิงต้องแต่งงานในฐานะอนุภรรยา ต้องทำตัวนอบน้อมและก้มหัวให้ทุกคนเพื่อเอาใจคนในบ้าน นางคิดว่าจะได้ความรักและความสามัคคีในครอบครัว แต่กลับต้องถูกทำร้ายอย่างต่อเนื่องจนถึงแก่ชีวิตเมื่อนางลืมตาขึ้นอีกครั้ง นางกลับมาสู่วันที่เปลี่ยนโชคชะตาของนาง หยุนม่านชิงไม่ยอมอดทนอีกต่อไป นางค่อยๆ เผยโฉมหน้าที่แท้จริงของลูกสาวปลอม ไม่ได้ต้องการความรักที่เป็นเพียงภาพลวงอีก และได้เรียกคืนทุกสิ่งที่เป็นของนางทีละนิดเมื่อนางตัดสินใจที่จะตัดขาดจากจวนท่านโหวอย่างสิ้นเชิง คนทั้งจวนกลับคุกเข่าขอร้องไม่ให้นางจากไป!

โสเภณียอดรัก

โสเภณียอดรัก

อัญญาณี
4.9

ธาริกาทนเห็นน้ำตาของวาติยาแฝดน้องไม่ได้ เธอจึงสลับตัวกับน้องสาว เพื่อมาจัดการ นายราเชนทร์ สามีจอมปลอมของวาติยา ให้รู้ซะบ้างว่า ผู้หญิงไม่ได้อ่อนแอทุกคน ...... “เธอออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้ ไป!” ราเชนทร์ไล่หญิงสาวความโมโห “ไม่ไป แก้วเพิ่งมาจะไล่แก้วไปไหนล่ะคะ คืนนี้แก้วจะทวนความจำให้พี่เชนทร์ รับรองพรุ่งนี้พี่เชนทร์ไม่มีทางไล่แก้วออกจากบ้านแน่นอนค่ะ” “ไป! ฉันบอกให้เธอออกไปจากบ้านของฉัน แม่โสเภณี!” ราเชนทร์เริ่มตัวสั่นเพราะความโกรธ เขาไม่เคยโกรธใครเท่าผู้หญิงคนนี้เลย ทั้งโกรธทั้งเกลียด ทั้งขยะแขยง “คำก็โสเภณี สองคำก็โสเภณี ถามหน่อยเถอะว่าถ้าเมียเป็นโสเภณีแล้วผัวจะเป็นอะไร ก็เป็นแมงดาไง แสดงว่าพี่เชนทร์เป็นแมงดา ส่วนบ้านหลังนี้ก็เป็นซ่อง ” ธาริกาสวนกลับอย่างเจ็บแสบ ทำให้ราเชนทร์ถึงกับอึ้ง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธ แล้วเดินเข้ามาหาหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างบันได เขาเงื้อมือขึ้นสูงหมายจะตบใบหน้านวล แต่เสียงหวานใสของธาริกาก็ดังขึ้นมาเสียก่อน “ตบสิ คุณตบฉัน ฉันจะตบคุณด้วยรองเท้าข้างนี้ เอาสิ! ตบสิ!” ธาริกาถือรองเท้าส้นสูงสีดำขึ้นเหนือศีรษะ ตั้งท่าจะฟาดกับใบหน้าของเขาทันทีที่เธอถูกทำร้าย ราเชนทร์ไม่คิดว่าวาติยาคนใหม่จะกล้าทำกับเขาแบบนี้ เพราะที่ผ่านมาวาติยาคนเดิมไม่กล้าขึ้นเสียงกับเขา เขาว่าแรงๆ ก็เอาแต่ร้องไห้ แต่วาติยาคนนี้เถียงเขาทุกคำ แถมยังสู้ถ้าหากเขาคิดทำร้ายเธอ ร้ายมาร้ายกลับ...ไม่โกง

ชายาอสรพิษ

ชายาอสรพิษ

เสี่ยวหลันฮวา
5.0

หลี่หลิงเฟิ่ง นักเรียนหัวกะทิอันดับหนึ่งในองค์กรฝึกสายลับของจีน ที่รวมยอดอัจริยะทั่วประเทศ ในระหว่างที่เธอทำภารกิจสุดท้ายก่อนจบการศึกษาเพื่อไปรับใช้ชาติ ดันมาตกม้าตายกับภารกิจง่ายๆ เพราะพลาดตกตึกโดยไม่รู้สาเหตุ เธอเก็บได้ชีวิตที่สองที่ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของคุณหนูห้า ลูกสาวอนุภรรยาที่มีฐานะต่ำต้อยของจวนเจ้าเมือง ซ้ำร้ายคุณหนูห้าคนนี้ยังถูกผู้คนรังเกียจขนานนามให้นางว่า 'ตัวไร้ค่า' เมื่อได้ชีวิตมาใหม่แล้วก็ต้องใช้ให้คุ้ม ตัวไร้ค่า? ข้าไม่ขอเป็นล่ะ คนถัดไปเชิญ...

แนบรักสลักใจ

แนบรักสลักใจ

Dakanda
5.0

ตลอดเวลาที่ผ่านมา...เขาผลักใสเธอออกจากชีวิตอย่างร้ายกาจ ไม่ติดต่อ ไม่สนใจ ราวเธอไม่เคยมีตัวตน ปล่อยให้เธอเจ็บปวด อ้างว้างและแสนเดียวดาย กระทั่งวันนี้...วันที่ร่างกายและหัวใจเข้มแข็ง เขากลับเข้ามาเอ่ยอ้างว่า เธอคือ ‘สมบัติส่วนตัว’ ********* “คุณเคยรู้ตัวเองไหมคะว่าเป็นคนที่...เห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ หน้าไม่อายที่สุดในโลก” คมคายเลิกคิ้วตาเปล่งประกายพลางอมยิ้มยั่วเย้า เธอมองค้อนแล้วสะบัดหน้าหนีไปทางอื่น เขาจึงไล้ปลายจมูกบนแก้มนุ่มเล่น “อีกเรื่องที่เธอควรรู้” ฝ่ามือหนาเลื่อนลูบแผ่นท้องเรียบ...แผ่วเบา กายแกร่งขยับอีกครั้ง แผ่นหลังเล็กแนบแผงอกกว้าง มัลลิกากานต์หันกลับมามอง “ฉันเป็นคนหวงของมาก” “...” “ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็อย่าทำให้ฉันต้องรู้สึกแบบนั้น” ปากได้รูปก็เคลื่อนเข้าประกบจูบปากอิ่ม บดเบียดละเลียดลิ้มความหวานหอมที่ใจโหยหิวไม่สร่าง

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
นิยายเรื่องนี้ เป็นข้าที่เขียน!
1

บทที่ 1 ตามหาคน

27/12/2024

2

บทที่ 2 ถูกจับได้

27/12/2024

3

บทที่ 3 คับแค้นใจ

27/12/2024

4

บทที่ 4 กล้าลองดี

27/12/2024

5

บทที่ 5 บีบบังคับ

27/12/2024

6

บทที่ 6 อกตัญญู

27/12/2024

7

บทที่ 7 หนทางรอด

27/12/2024

8

บทที่ 8 ซื่อจื่อน้อยแห่งจวนอ๋อง

27/12/2024

9

บทที่ 9 ทรมานอย่างหนัก

27/12/2024

10

บทที่ 10 ไม่พ้นสายตา

27/12/2024

11

บทที่ 11 กล้าลองดี

27/12/2024

12

บทที่ 12 ข้ออ้าง

27/12/2024

13

บทที่ 13 ผู้ชายของข้า

27/12/2024

14

บทที่ 14 สตรีของข้า NC18+

27/12/2024

15

บทที่ 15 ข้าก็แค่ชอบเรื่องสนุก

27/12/2024

16

บทที่ 16 เอาคืนคน

27/12/2024

17

บทที่ 17 ช่วยซื่อจื่อน้อย

27/12/2024

18

บทที่ 18 นางคือตัวอะไร

27/12/2024

19

บทที่ 19 ผู้อื่นก็ไม่มีสิทธิ์

27/12/2024

20

บทที่ 20 อนุตัวแสบ

27/12/2024

21

บทที่ 21 ไม่เข้าใจตัวเอง

27/12/2024

22

บทที่ 22 ไม่อาจเปิดเผย

27/12/2024

23

บทที่ 23 ท่านอ๋องผู้เปลี่ยนไป NC18+

27/12/2024

24

บทที่ 24 สุขล้น NC18+

27/12/2024

25

บทที่ 25 ขอความช่วยเหลือ

27/12/2024

26

บทที่ 26 เข้าหาซื่อจื่อ

27/12/2024

27

บทที่ 27 ในที่สุดก็ปรองดอง

27/12/2024

28

บทที่ 28 การเผยโฉมของพระเอกสุดหล่อ

27/12/2024

29

บทที่ 29 คนที่โหดร้ายที่สุด

27/12/2024

30

บทที่ 30 ไม่ได้คิดช่วย

27/12/2024

31

บทที่ 31 หาทางหนี

27/12/2024

32

บทที่ 32 นางเก่งเรื่องรนหาที่ตาย

27/12/2024

33

บทที่ 33 สตรีไร้ประโยชน์

27/12/2024

34

บทที่ 34 คนของผู้ใด

27/12/2024

35

บทที่ 35 เข้าใจผิด

27/12/2024

36

บทที่ 36 การปะทะกันระหว่างแม่ลูก

27/12/2024

37

บทที่ 37 ความแค้นที่ฝังแน่นในใจ

27/12/2024

38

บทที่ 38 ถูกขโมยอนุ

27/12/2024

39

บทที่ 39 แค้นนี้ไม่อาจยกโทษ

27/12/2024

40

บทที่ 40 ท่านอ๋องผู้ไร้ใจ

27/12/2024