icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
บทที่ 4
ใบหน้าที่ไม่คุ้นเคย
จำนวนคำ:1647    |    อัปเดตเมื่อ:18/07/2022

เมื่อเห็นว่าชายคนนั้นหยุดเดิน ผู้ช่วยของเขาก็เดินเข้ามาหาเขาทันที และถามด้วยความเป็นห่วงว่า “คุณมู่ มีอะไรหรือเปล่าครับ?”

เส้าเหิงขมวดคิ้วพลางเบือนหน้าไปอีกทาง และเดินต่อไป

บางทีจิตใจของเขาคงว้าวุ่นไปหน่อย เลยทำให้รู้สึกว่าผู้หญิงที่เขาเห็นดูคุ้น ๆ

พอตกกลางคืนที่จินสี่คลับก็กลับมาครึกครื้นอีกครั้ง

มายบัคคันงามเคลื่อนมาหยุดจอดที่ประตูหน้าอย่างช้า ๆ เส้าเหิงลงจากรถแล้วตรงเข้าไปข้างใน

“หืม นี่เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย ที่นายมาช้าไปสิบนาที” ตรงเคาน์เตอร์ต้อนรับใจกลางห้องโถง กู้ซิงเฉินกำลังควงแหวนตาเล่นบนนิ้วด้วยรอยยิ้มบาง ๆ เขาดูค่อนข้างเหมือนเพลย์บอยขี้เล่น

จนพนักงานต้อนรับที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขาถึงกับหน้าแดง เห็นได้ชัดว่าซิงเฉินกำลังหยอกล้อเธออยู่

“ฉันมาสายเพราะติดประชุม” เส้าเหิงเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย และเดินเข้าไปข้างในโดยไม่รอคำตอบจากซิงเฉิน “ถ้าคุณไม่อยากเข้ามาสนุกในห้องส่วนตัวกับพวกเรา งั้นคุณมาเป็นพนักงานต้อนรับที่คลับของผมดีไหม? ” เขาพูดเสริม

ซิงเฉินเดาะลิ้นเสียดายพลางเดินตามเส้าเหิงไป ก่อนจะพบสีหน้าไม่รับแขกของอีกฝ่าย เขาเลิกคิ้วพลางตอบกลับ “ฉันไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย แค่ถามเฉย ๆ ว่าทำไมมาสาย ทำไมต้องทำหน้าบูดอย่างนั้นด้วย?”

เส้าเหิงไม่สนใจเขา

ซิงเฉินพิจารณาใบหน้าของเขาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพึมพำเบา ๆ ว่า “หน้ากากนั่นดูเหมือนจริงชะมัด…”

เส้าเหิงเดินไปจนถึงห้องส่วนตัว หลังจากปิดประตู เขาก็ถามเสียงเบาว่า “แล้วนายรู้ว่าแหวนนั่นอยู่ที่ไหนหรือยัง?”

“พวกเขากำลังหามันอยู่” ซิงเฉินยักไหล่ “ตอนนี้ยังไม่ได้ข่าวอะไรเลย”

ขณะที่พูดเขาก็เทไวน์ให้เส้าเหิงแก้วหนึ่ง “ถามจริง ไหนบอกว่ามีเบาะแสมาบ้างแล้วไม่ใช่เหรอ?”

เมื่อห้าปีที่แล้ว เส้าเหิงพลาดมีวันไนท์สแตนด์กับผู้หญิงแปลกหน้าคนหนึ่ง เช้าวันรุ่งขึ้น เขาพบว่าแหวนประจำตระกูลของเขาได้หายไป และผู้หญิงลึกลับคนนั้นก็หายไปเช่นกัน

“ฉันเคยคิดว่ามันเป็นแผนของลุงฉัน” เส้าเหิงยกแก้วขึ้นจิบอย่างเกียจคร้าน ท่าทางของเขาทำให้เขาดูเซ็กซี่อย่างสุดจะพรรณนา “แต่ฉันรู้มาว่าคนของเขาก็กำลังค้นหาแหวนอยู่เหมือนกัน ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าเขากำลังคิดจะทำอะไรอยู่”

ซิงเฉินยิ้มกว้างพลางพูดหยอกล้อ “คืนนั้นนายคงรู้สึกเหมือนพบกับการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่เลยสิ? ไม่ใช่แค่แหวนที่หายไป แต่ยังรวมไปถึงความบริสุทธิ์ของนายด้วย!”

เส้าเหิงพิงหลังกับพนักเก้าอี้ และเหลือบมองไปทางซิงเฉิน เขาดูเหมือกำลังยิ้มอยู่ แต่ซิงเฉินก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกหนาวเย็นยะเยือกไปตามกระดูกสันหลังของเขาเมื่อพวกเขาสบตากัน เขารีบกระแอมไอ และเปลี่ยนเรื่องคุย

ขณะเดียวกันนั้นเอง ในห้องส่วนตัวอีกห้องหนึ่งในจินสี่คลับ หนวนจิ่วกำลังเดินตามเสียวเสี่ยวเข้าไปข้างใน

ภายในห้องส่วนตัวมีแสงสลัว และบนโต๊ะก็เต็มไปด้วยขวดสุราหลายประเภท ชายอ้วนคนหนึ่งทรุดตัวนั่งลงบนโซฟา เมื่อผู้หญิงทั้งสองคนเดินเข้ามา นัยน์ตาที่เต็มไปด้วยตัณหาของเขาก็กวาดมองผู้หญิงคนแรกราวกับงูพิษที่กำลังมองเหยื่อ

หนวนจิ่วขมวดคิ้วเล็กน้อย เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา

เสียวเสี่ยวเดินเข้าไปหาชายคนนั้นด้วยรอยยิ้มยั่วเย้า “สวัสดีค่ะ คุณฮวง คุณมาถึงเร็วดีจัง”

“สุภาพบุรุษไม่ควรให้ผู้หญิงรอสิครับ”

คุณฮวงหัวเราะ และเอื้อมมือไปลูบต้นขาของเสียวเสี่ยวด้วยนิ้วป้อมอ้วนของเขา

เสียวเสี่ยวเบี่ยงตัวหลบการรุกของคุณฮวง อย่างใจเย็น และกวักมือเรียกหนวนจิ่วให้เข้าไป “มานี่สิ มาทักทายคุณฮวง”

จากนั้นคุณฮวงก็หันไปให้ความสนใจกับผู้หญิงที่ยืนอยู่หน้าประตู

หนวนจิ่วสวมชุดเดรสสีครีมปกปิดผิวที่อ่อนนุ่ม และโอบรัดเอวเล็ก ๆ ของเธอไว้

วิญญาณของคุณฮวงออกจากร่างเขาทันทีที่เขาสบตาเธอ เขาลุกขึ้นยืน และดึงแขนเธอทันที “มานั่งนี่สิ!”

แต่หนวนจิ่วถอยหลังหนึ่งก้าว และมองเสียวเสี่ยวด้วยความลังเล

“ทำอะไรอยู่ล่ะ? คุณฮวงบอกให้มานี่นั่งไม่ใช่เหรอ!” เสียวเสี่ยวยิ้มขอโทษคุณฮวงก่อนจะยื่นแก้วใส่มือของหนวนจิ่ว และเอนตัวกระซิบว่า “ความสำเร็จของโครงการเราขึ้นอยู่กับคุณฮวง ถ้างานแรกของคุณยังทำไม่สำเร็จ พรุ่งนี้คุณก็ไม่ต้องมาทำงานอีก”

หนวนจิ่วเข้าใจสิ่งที่เสียวเสี่ยวพูด เธอกำมือจนแน่น ใจหนึ่งเธอมีความคิดที่จะลุกขึ้นเดินออกไปทันที แต่ถ้าเธอต้องการค้นหาความจริงเกี่ยวกับเรื่องในอดีต เธอจึงจำเป็นที่จะต้องอยู่ในมู่ซื่อ กรุ๊ปต่อไป เธอต้องทนกับสิ่งที่ต้องเผชิญในคืนนี้ไปให้ได้

หนวนจิ่วฝืนยิ้ม เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ และยกแก้วในมือขึ้นเพื่อดื่มอวยพรให้คุณฮวง จากนั้นเธอก็ดื่มเครื่องดื่มในมือหมดไปอย่างรวดเร็ว

“เก่งมาก หนวนจิ่ว!” เสียวเสี่ยวปรบมือ และเสียวเสี่ยวก็เทเครื่องดื่มให้หนวนจิ่วอีกแก้ว

หลังจากดื่มไปหลายแก้ว หนวนจิ่วก็เริ่มขาดสติไม่รู้ตัว

แก้วของเธอตกลงบนพื้นพรมเสียงดังแกร๊ง เธอทรุดตัวไปกับโซฟา และยกมือขึ้นโบกอย่างอ่อนแรง “ไม่เอาแล้วค่ะ ฉันดื่มอีกไม่ไหวแล้ว...”

เมื่อเห็นว่าถึงเวลา เสียวเสี่ยวก็รีบออกจากห้องไป

ทันทีที่ประตูห้องส่วนตัวปิดลง คุณฮวงก็แทบรอไม่ไหวที่จะได้สัมผัสร่างกายอันบอบบางของหนวนจิ่ว เขาจึงผลักเธอให้นอนลง

หนวนจิ่วตั้งสติลืมตาขึ้นมาจากความมึนเมา ทันทีที่ลืมตาขึ้นมานั้นเธอก็เห็นใบหน้าอันอวบอ้วนของคุณฮวงที่กำลังขยับเข้ามาใกล้เธอ ซึ่งเขากำลังพยายามจะจูบเธอ

เธอตบเข้าไปที่หน้าเขาอย่างแรงโดยสัญชาตญาณ

เสียงตบดังก้องไปทั้งห้องส่วนตัว หนวนจิ่วสร่างเมาขึ้นมาทันที

คุณฮวงกระเด็นถอยไปด้านหลังและล้มลงไปที่โต๊ะด้วยแรงตบ ก่อนที่หัวของเขาจะกระแทกเข้ากับขอบโต๊ะ เขาคู้ตัวจนเป็นลูกบอล และร้องโอดครวญขึ้นมา“โอ๊ย! อะไรเนี่ย! แกกล้าดียังไงมาตบฉัน?”

แต่หนวนจิ่วไม่ได้มีความตั้งใจจะอยู่ต่อเพื่อพูดคุยอะไรทั้งนั้น เธอรีบเด้งตัวออกจากโซฟา และวิ่งออกไปที่ประตูทันที

“หยุดนะ!” เสียงตะโกนของคุณฮวงดังมาจากด้านหลัง ขณะที่เขาพยายามลุกขึ้นเพื่อไล่ตามเธอไป

ทันใดนั้น หนวนจิ่วก็สังเกตเห็นประตูห้องข้าง ๆ เปิดแง้มอยู่ ดังนั้น เธอจึงรีบกระโจนเข้าไปในห้องส่วนตัวนั้นในทันทีโดยไม่ได้คิดหน้าคิดหลัง

ทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้อง เธอก็หมดเรี่ยวแรง และทรุดตัวลงในอ้อมแขนอันแข็งแกร่งของผู้ชายคนหนึ่ง

เธอพยายามเงยหน้าขึ้น และเห็นกับชายแปลกหน้าคนหนึ่ง แต่แววตาของเขากลับดูค่อนข้างที่จะคุ้นตา...

เปิดรับโบนัส

เปิด
1 บทที่ 1 จมลงไปในทะเล2 บทที่ 2 พบกันอีกครั้ง3 บทที่ 3 คนดี4 บทที่ 4 ใบหน้าที่ไม่คุ้นเคย5 บทที่ 5 ผู้ชายขายตัว6 บทที่ 6 เธอจะไม่ไปไหนทั้งนั้น7 บทที่ 7 ผู้หญิงที่พูดจากลับกลอก8 บทที่ 8 ทักษะด้านการแสดงที่ยอดเยี่ยม9 บทที่ 9 แหวนอันล้ำค่า10 บทที่ 10 บทลงโทษ11 บทที่ 11 หน้าอกอันแข็งแกร่งของคุณมู่12 บทที่ 12 โดนคนเลวไล่ล่า13 บทที่ 13 เด็กคนนี้ดูคุ้น ๆ14 บทที่ 14 เขาเป็นผู้ชายตัวอย่างนั้นเหรอ?15 บทที่ 15 อุบัติเหตุเล็ก ๆ16 บทที่ 16 คุณไม่คู่ควรที่จะเป็นลุงของผม17 บทที่ 17 เธอเคยได้รับการปฏิบัติอย่างดีบ้างไหม?18 บทที่ 18 ปกป้องเขาอย่างไม่ลังเล19 บทที่ 19 ชายขายบริการที่แข็งแกร่งที่สุด20 บทที่ 20 เจอพ่ออีกครั้ง21 บทที่ 21 ลุงปีศาจ22 บทที่ 22 ฝันถึงเรื่องอย่างว่า23 บทที่ 23 คุณกำลังมองอะไร?24 บทที่ 24 ความสนิทสนมในที่สาธารณะ25 บทที่ 25 ไล่ออก26 บทที่ 26 ให้ผมช่วยปรนเปรอความต้องการของคุณนะครับ27 บทที่ 27 พรวันเกิด28 บทที่ 28 ฝันไปเถอะ29 บทที่ 29 ผมว่าผมเคยเห็นแหวนนั่นมาก่อน30 บทที่ 30 คุณมู่ผู้โหดเหี้ยม31 บทที่ 31 การลอบฆ่า32 บทที่ 32 อันตรายเป็นเหมือนเงาตามตัว33 บทที่ 33 ขโมยของของคนอื่น34 บทที่ 34 เขาเองก็มีแผลเป็นด้วยเหรอ?35 บทที่ 35 ไปงานปาร์ตี้36 บทที่ 36 การหาเงินมันไม่ง่ายเลย37 บทที่ 37 ไม้กันหมา38 บทที่ 38 รักแท้39 บทที่ 39 จูบที่ไม่คาดฝัน40 บทที่ 40 ความเย็นยะเยือกและความร้อนที่รุนแรง41 บทที่ 41 ค่ำคืนนั้น42 บทที่ 42 แสดงความรับผิดชอบต่อเธอ43 บทที่ 43 การดูแลพิเศษสำหรับผู้ชายขายตัวที่ดีที่สุด44 บทที่ 44 ไอ้ประธานบริษัทสารเลวนั่น45 บทที่ 45 หลานสะใภ้46 บทที่ 46 คนขี้เหนียว47 บทที่ 47 โวยวายในโรงเรียนอนุบาล48 บทที่ 48 ทรงอำนาจ49 บทที่ 49 พาเธอกลับมาทำงาน50 บทที่ 50 คุณเอาเปรียบผม51 บทที่ 51 แหวนวงนั้นปรากฏขึ้นอีกครั้ง52 บทที่ 52 ข้อตกลง53 บทที่ 53 ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร?54 บทที่ 54 คุณลูกค้ารายใหญ่55 บทที่ 55 ไม่เข้าใจผู้ชายคนนี้เลยจริง ๆ56 บทที่ 56 เพชรชมพูอาร์ไกล์57 บทที่ 57 คุณอย่ามัดผมจะดีกว่า58 บทที่ 58 น่าน่ากลับมาแล้ว59 บทที่ 59 เธอไม่จำเป็นต้องโกหกฉัน60 บทที่ 60 จ่ายเพิ่มเติม61 บทที่ 61 ทำไมคุณถึงต้องโกรธขนาดนั้น?62 บทที่ 62 เป็นของของแม่เขา63 บทที่ 63 แหวนมันเคยอยู่ที่มือของเธอ64 บทที่ 64 กาแฟสองแก้ว65 บทที่ 65 ค่าบริการ66 บทที่ 66 เรื่องบังเอิญ67 บทที่ 67 กับดัก68 บทที่ 68 ความหึงหวง69 บทที่ 69 ได้รับบาดเจ็บ70 บทที่ 70 ความกังวลของเธอ71 บทที่ 71 ผู้หญิงที่มีค่าสำหรับเขา72 บทที่ 72 ฉันรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน73 บทที่ 73 ฉันเชื่อว่าคุณจะมา74 บทที่ 74 ติดอยู่ในนั้น75 บทที่ 75 คุณกลัวผมเหรอ?76 บทที่ 76 ลงโทษเธอด้วยการจูบ77 บทที่ 77 โอกาสในการแก้แค้นของเธอ78 บทที่ 78 เส้าเหิงอยู่ในกำมือเธอ79 บทที่ 79 การเจรจาต่อรอง80 บทที่ 80 เชื่อใจโดยไม่มีข้อแม้81 บทที่ 81 เอาเวลาไปใส่ใจกับเรื่องของตัวเองเถอะ82 บทที่ 82 ฉันรู้ดีว่าฉันหน้าตาดี83 บทที่ 83 มีบางอย่างแปลก ๆ เกี่ยวกับลูกสุนัขตัวนั้น84 บทที่ 84 การได้กลับมาเจอกันของเราเป็นสิ่งที่ถูกกำหนดไว้85 บทที่ 85 คุณสนิทกับคุณมู่เหรอ?86 บทที่ 86 มีเพียงสองตัวเลือก87 บทที่ 87 คุณชอบหนวนจิ่วเหรอ?88 บทที่ 88 เส้าเหิงกำลังทำให้เขาลำบาก89 บทที่ 89 ยวี่ฟูหญิงสาวผู้เย่อหยิ่ง90 บทที่ 90 สองแม่ลูก91 บทที่ 91 พ่อแม่เสียชีวิตไปก่อนวัยอันควร92 บทที่ 92 ความเสน่หาที่เขามีต่อเธอ93 บทที่ 93 ความร่วมมือระหว่างครอบครัวตระกูลจี้สิ้นสุดลงแล้ว94 บทที่ 94 ฉากจูบบนถนน95 บทที่ 95 ผมหงุดหงิดเพราะผู้หญิงโง่ · ๆ · คนหนึ่ง96 บทที่ 96 เส้าเหิงถูกเข้าใจผิด97 บทที่ 97 พ่อของลูก98 บทที่ 98 อดีตของน่าน่า99 บทที่ 99 หวันหวั่นเป็นอะไรไป100 บทที่ 100 ฉันกำลังมีความรัก